Tibetan
སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང༌། སྐྱེ་མེད་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང༌། བློ་ལས་འདས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང༌། དེ་གསུམ་ཐ་མི་དད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང༌། བཞི་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ། དངོས་པོ་དང་མཚན་མ་མེད་པ་གཟུགས་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ། དེ་ལ་མཚན་ཉིད་བཞི་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྲུལ་སྐུ་དྲན་མེད་ནི་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ། ལོངས་སྐུ་སྐྱེ་མེད་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ། ཆོས་སྐུ་ བློ་འདས་ནི་འགྲོ་འོང་མེད་པ་ཐ་མི་དད་པ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་ཡིན་པས། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ལ་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཟུགས་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། མཚན་མ་ལས་འདས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ལ་ནི། འཁོར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཐའ་དག་ཤར་དུ་རུང་སྟེ། གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་ནི་ཕྱི་ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་དབྱིངས་ལས་ཤར་ཞིང་དབྱིངས་སུ་ནུབ་ལ། དབྱིངས་དེ་ལ་ནི་དྲི་མ་གཉིས་ཀྱིས་མ་གོས་ལ། འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱིས་མ་གོས་པས། དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་དག་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱ།། །།ད་ནི་འགལ་བའི་དཔེ་དྲན་པ་ལ་དངོས་པོར་ཞེན་པས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྲ་ཞིང་མཁྲེགས་པར་གྱུར་པས་ཁྱབ་རོམ་ལྟ་བུས་བསྟན་ཏེ། དྲན་པ་འགྱུར་བ་ཅན་འདིས་དྲན་མེད་དབྱིངས་དཀྲུགས་པས། རྣམ་པར་རྟོགས་ཆེར་འགྲོ། །དཔེར་ན་དགུན་གྱི་ལྷགས་པས་ཆུ་ལ་དཀྲུགས་པས་ཁྱབ་རོམ་དུ་འགྲོ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་རྟོག་མེད་ལ་རྟོག་པ་ཞུགས་པས། འཁོར་བ་བརྟས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། །རླུང་གིས་ཆུ་ལ་ཞུགས་ཤིང་དཀྲུགས་པ་ཡིས། །དེ་ཡང་ཆུ་ལ་ལྷགས་པ་མ་ཞུགས་ན། །འཇམ་ཞིང་ཟུག་རྡུ་མེད་པ་ལ། །རྐྱེན་ལྷགས་པ་ཞུགས་པས་ཁྱབ་རོམ་རྡོ་བ་བཞིན་དུ་འགྲོ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་དྲན་མེད་ལ་དྲན་པའི་རྣམ་རྟོག་མ་ཞུགས་ན། ཉོན་མོངས་པའི་ཟུག་རྔུ་མེད་ལ། མཚན་མའི་རྟོག་པ་མེད་པས་འཇམ་ལ། དྲན་མེད་ལས་དྲན་པ་ཤར། དེ་དངོས་པོ་ཐེར་ཟུག་ཏུ་བཟུང་བས་ཉོན་མོངས་པ་ཇེ་ཆེ་ཇེ་ཆེ་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཤིག་པས་མི་རིགས་པར་འགྲོ་བས། འཇམ་པའི་ཆུ་ཡང་རྡོ་ཡི་གཟུགས་ལྟར་འགྲོ། །དེ་ཡང་དྲན་པ་ཉིད་དང་པོ་དྲན་མེད་ལས་སྐྱེས། བར་དུ་ཡང་དྲན་མེད་དུ་གནས། ཐ་མ་ཡང་དྲན་མེད་དུ་ཐིམ་པར་ཤེས་ན། དྲན་པ་ཅི་སྐྱེས་ཐམས་ཅད་མཚོའི་ནང་དུ་ཁ་བ་བབ་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ། མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དྲན་པ་རང་རྒྱུད་པ་རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་པར་བཟུང་བས། གངས་ཀྱི་ཐོག་ཏུ་ཁ་
Chinese
化身，无生圆满受用身，超离心识法身，此三无别自性身，四者自性清净，无事物与相状之色，无色之自性。彼具足四种特征，即：化身无念是普周，报身无生非有色，法身 超意识无来去无别，自性身乃一切时，即是如是性。彼如是性者，以无色与色之自性之故，如是无色之自性。超离相状之如是性者，轮回之坛城与，寂灭之坛城一切皆可显现，所化之意念乃从内外一切坛城皆未作意之界中显现且于界中隐没。彼界者，未为二垢所染，未为轮涅二者所染，坛城轮等亦当知晓。现在以相反之譬喻，于念执着事物，分别念变得坚硬凝固，以冰雹为例说明。此变化之念搅动无念之界，分别念增长。譬如冬季之寒风搅动水而形成冰雹，如是无分别念中生起分别念，轮回因此增长。风入水中并搅动之，若水未入寒风，则柔软且无刺痛。因缘寒风入之则如冰雹石块般，如是无念中若未入念之分别念，则无烦恼之刺痛，以无相之分别念故柔软，念从无念中生起。彼执着事物为真实，烦恼愈发增长，以破除分别念故不合理，柔软之水亦如石头之形。彼念亦是最初从无念中生，中间亦住于无念中，最后亦知晓融入无念中，念所生一切皆如雪落入海中。未证悟者执着念为自续常恒真实，如雪落于
English
Emanation Body, Unborn Enjoyment Body, Transcendent of Intellect Dharma Body, These Three Inseparable Essence Body, The four are naturally completely pure, Form without things and characteristics, Without the nature of form. It possesses four characteristics: Emanation Body, unmindful, is all-pervasive. Enjoyment Body, unborn, is non-corporeal. Dharma Body, Transcendent of intellect, is without coming and going, inseparable. Essence Body is all-time, thus it is Suchness. That Suchness, because it lacks form and the nature of form, is the nature of formlessness. That Suchness, which transcends characteristics, allows for the arising of all mandalas of samsara and nirvana. The thoughts of those to be tamed arise from and dissolve into the realm where all inner and outer mandalas are not conceived. That realm is unstained by the two stains, unstained by the two, samsara and nirvana. Understand also the mandalas and wheels. Now, using a contrary example, clinging to things with memory causes conceptualization to become hard and solidified, illustrated by hail. This changing memory agitates the unmindful realm, increasing conceptualization. For example, winter wind agitates water, turning it into hail. Similarly, when conceptualization enters non-conceptualization, samsara increases. Wind enters and agitates water. If wind does not enter water, it is smooth and without pricking. When the condition of wind enters, it becomes like a hailstone. Similarly, if conceptualization of memory does not enter unmindfulness, there is no pricking of afflictions, and it is smooth due to the absence of characteristic conceptualization. Memory arises from unmindfulness. Clinging to that as real causes afflictions to increase more and more. Destroying conceptualization is unreasonable, and smooth water becomes like the shape of a stone. That memory itself first arises from unmindfulness, dwells in unmindfulness in the middle, and finally dissolves into unmindfulness. Understand that all that arises from memory is like snow falling into the ocean. Those who have not realized cling to memory as self-existent, permanent, and real, like snow falling on
Tibetan
བ་ བབ་པ་དང་འདྲ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཇེ་ཆེ་ཇེ་ཆེར་འགྲོ་བས། མ་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་གི་དྲན་པས་དྲན་མེད་དཀྲུགས་པས་འཁོར་བའི་རྒྱུ་འབའ་ཞིག་སོགས་པས། རྟོག་པས་དཀྲུགས་པས་རྨོངས་པ་གཟུགས་མེད་ལས། དེ་ཡང་རྩ་ནཱ་ད་ཐིག་ལེ་གཏུམ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞི་གནས་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་ཡང་དོན་དམ་རྟོགས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མང་དུ་བསམས་པས་རྟོག་པ་མི་ཤིགས་པར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། ཤིན་ཏུ་སྲ་ཞིང་མཁྲེགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར།། །།ད་ནི་མི་འགལ་བའི་དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་ལ་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པའི་དཔེ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པ་ལྟ་བུས་སྟོན་ཏེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་དང་འཇའ་ཚོན་བྱུང་སྟེ། ནམ་མཁའ་ལ་གནོད་པ་མེད། མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་ཤར་ཏེ་མེ་ལོང་ལ་གནོད་པ་མེད། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཉིད་དངས་མ་དྲན་མེད་ལས། དྲན་པ་གྲོ་བུར་དུ་བྱུང་བ་དེ། བྱུང་ཡང་དྲན་མེད་ལས་བྱུང༌། གནས་ཀྱང་དེར་གནས། ཐིམ་ཡང་དེར་ཐིམ་པས། ཐུག་ཕྲད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་པས། དྲན་པ་རྗེས་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དྲན་པས་བྱས་པའི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང༌། ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་ལ་ཕན་གནོད་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། སེམས་གང་དྲི་མ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ། །ཁམས་གསུམ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གསུམ་ནི་འཁོར་འདས་གཉིས་ལ། འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་རང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དྲན་པ་ཡིན་ལ། དྲན་པ་དེ་ཉིད་དྲི་མ་གཉིས་ཀྱི་འདམ་དུ་ཆུད་དེ། འཁོར་བ་གསུམ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གསུམ་ནི་ཤེས་བྱའི་དྲི་མའོ། །དེའི་དྲི་མ་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་དབྱིངས་དྲི་མ་མེད་པ་དེ་ལ། འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་གདགས་རྒྱུ་ཡང་མེད་པས། འདམ་གང་གིས་ཀྱང་མ་གོས་པའི་ཕྱིར། སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་པའི་འདམ་གྱིས་མི་གོས་སོ། །དཔེར་ན་རིན་པོ་ཆེ་འདམ་རྫབ་ཏུ་བཅུག་ཀྱང༌། རིན་པོ་ཆེའི་ཡོན་ཏན་ལ་འདམ་གྱིས་གོས་པ་མེད། དེ་བཞིན་དུ་དྲན་མེད་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དེ། དྲན་པའི་འདམ་དུ་བཅུག་ཀྱང༌། དྲན་པའི་སྐྱོན་གྱིས་ཅུང་ཞིག་ ཀྱང་གོས་པ་མེད། ཨུཏྤལ་འདམ་ནས་སྐྱེས་ཀྱང༌། ཉེས་པས་མ་གོས་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར། འདམ་དུ་བཅུག་ན་མཆོག་གི་རིན་པོ་ཆེ། །དཔེར་ན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་འདམ་རྫབ་ཏུ་བཅུག་པས། རིན་པོ་ཆེའི་འོད་མི་གསལ། ཡོན་ཏན་ལ་གསལ་མི་གསལ་མེད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་དྲན་མེད་ཀྱང་དྲན་པའི་འདམ་རྫབ་ཏུ་བཅུག་ནས། དྲན་པ་ལ་ཞེན་པས་མི་རྟོགས། དྲན་མེད་རང་ལ་གསལ་མི་གསལ་གྱི་ཐ་སྙད་མེད། རྟག་མི་རྟག་གི
Chinese
哇 就像降落一样。分别念越来越强，不觉悟的人的念头扰乱了无念，只是轮回的因等等。被分别念扰乱，从无色界的愚痴中。那也是观修根、那达（藏文：རྩ་ནཱ་ད་，梵文天城体：नाद，梵文罗马拟音：nāda，汉语字面意思：声音）、明点（藏文：ཐིག་ལེ་，梵文天城体：बिन्दु，梵文罗马拟音：bindu，汉语字面意思：点）、拙火（藏文：གཏུམ་མོ་，梵文天城体：चण्डाली，梵文罗马拟音：caṇḍālī，汉语字面意思：猛烈的女人）和空性（藏文：སྟོང་པ་ཉིད་，梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：śūnyatā，汉语字面意思：空性）的止观等等，如果真正证悟，因为思虑太多的分别念，分别念会变得牢不可破。变得非常坚硬。 现在用珍宝没有被污泥沾染的比喻来展示不违背的、无念的、无生的、超越思维的、没有被过失沾染的例子。比如天空出现云和彩虹，对天空没有损害。镜子显现影像，对镜子没有损害。同样，自性清净的无念中，念头像冰雹一样出现。即使出现，也是从无念中出现。安住也是安住在那里。融入也是融入在那里。因为是相遇的瑜伽，所以念头没有痕迹。因此，念头所做的善与不善，以及后两者没有在意，所以没有利益和损害。心是无垢的自性。三界和三涅槃是轮回和涅槃二者。执着于轮回和涅槃二者本身就是分别念和念头。念头本身陷入了二垢的泥潭。三有是烦恼的垢染。三涅槃是所知的垢染。在意那些垢染的清净界，因为没有可以安立轮回和涅槃二者的，所以没有被任何污泥沾染。不被有和寂灭的污泥沾染。比如珍宝放入污泥中，珍宝的功德没有被污泥沾染。同样，证悟无念的瑜伽，即使放入念头的污泥中，也不会被念头的过失稍微沾染。就像莲花从污泥中生长出来，没有被过失沾染一样。放入污泥中是至上的珍宝。 比如如意宝放入污泥中，珍宝的光芒不明显。功德上没有明显不明显。同样，无念也放入念头的污泥中，因为执着于念头所以不证悟。无念本身没有明显不明显的说法。常与无常。
English
Wa It's like landing. As the conceptual thoughts become stronger and stronger, the thoughts of the unawakened disturb the non-thought, only the cause of samsara and so on. Disturbed by conceptual thoughts, from the ignorance of the formless realm. That is also the practice of the root, nada (藏文：རྩ་ནཱ་ད་，梵文天城体：नाद，梵文罗马拟音：nāda，汉语字面意思：Sound), bindu (藏文：ཐིག་ལེ་，梵文天城体：बिन्दु，梵文罗马拟音：bindu，汉语字面意思：Point), tummo (藏文：གཏུམ་མོ་，梵文天城体：चण्डाली，梵文罗马拟音：caṇḍālī，汉语字面意思：Fierce Woman) and emptiness (藏文：སྟོང་པ་ཉིད་，梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：śūnyatā，汉语字面意思：Emptiness) and so on. If one truly realizes, because of thinking too many conceptual thoughts, the conceptual thoughts will become unbreakable. It becomes very hard. Now, an example of a precious jewel not being stained by mud is used to show an example of non-contradictory, non-thought, unborn, beyond mind, and unstained by faults. For example, clouds and rainbows appear in the sky, but there is no harm to the sky. Images appear in the mirror, but there is no harm to the mirror. Similarly, in the pure nature of mind, from non-thought, thoughts arise like hailstones. Even if they arise, they arise from non-thought. They also abide there. They also dissolve there. Because it is the yoga of encounter, thoughts are without trace. Therefore, there is no benefit or harm to the good and non-good done by thoughts, and the latter two are not taken to heart. The mind is the stainless nature. The three realms and the three nirvanas are the two, samsara and nirvana. Grasping at the two, samsara and nirvana, is itself conceptual thought and thought. Thought itself is immersed in the mud of the two stains. The three existences are the stains of affliction. The three nirvanas are the stains of knowable objects. In the pure realm of those stains taken to heart, because there is nothing to establish the two, samsara and nirvana, it is not stained by any mud. It is not stained by the mud of existence and cessation. For example, even if a precious jewel is put into mud, the qualities of the precious jewel are not stained by the mud. Similarly, even if the yoga of realizing non-thought is put into the mud of thought, it will not be slightly stained by the faults of thought. Just like a lotus grows out of mud, it is not stained by faults. Putting it in mud is the supreme jewel. For example, if a wish-fulfilling jewel is put into mud, the light of the jewel will not be clear. There is no clear or unclear in terms of qualities. Similarly, even if non-thought is put into the mud of thought, one will not realize it because of clinging to thought. There is no such thing as clear or unclear in non-thought itself. Permanent and impermanent.