Tibetan
དོ་ཧ་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་སྤྱོད་པའི་གླུའི་འགྲེལ་པ་དོན་གྱི་སྒྲོན་མ་ཞེས་བྱ་བ།སྐྱེ་མེད་བདེ་ཆེན། དོ་ཧ་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་སྤྱོད་པའི་གླུའི་འགྲེལ་པ་དོན་གྱི་སྒྲོན་མ་ཞེས་བྱ་བ། སྐྱེ་མེད་བདེ་ཆེན། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། དོ་ཧ་ཀོ་ཥ་ནཱ་མ་ཙཱ་ཪྻ་གཱི་ཏི་ཨརྠ་པྲ་དཱི་པ་ནཱ་མ་ཊཱི་ཀཱ། བོད་སྐད་དུ། དོ་ཧ་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་སྤྱོད་པའི་གླུའི་འགྲེལ་པ་དོན་གྱི་སྒྲོན་མ་ཞེས་བྱ་བ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རྟོག་མེད་སྤྲོས་བྲལ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དབྱིངས། །ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངང༌། །རྐྱེན་བྲལ་རྣམ་གསུམ་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྲུབ་པའི། །དོན་སྟོན་བླ་མ་གོང་མ་རྣམས་ལ་འདུད། །དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་སྐུ་བཞིས་བདུད་བཞི་འཇོམས། །ཐིག་ལེ་གསུམ་གྱིས་སྐུ་གསུམ་ངོ་སྤྲད་པའི། །དྲན་མེད་གཉིས་ཀྱིས་བདེན་གཉིས་གཏན་ལ་འབེབས། །ཟབ་མོའི་དོན་སྟོན་དོ་ཧའི་དོན་འགྲེལ་འདི། །རྐྱེན་གསུམ་བྲལ་བའི་བླ་མ་གོང་མ་དང༌། །བརྒྱུད་པ་དང་ལྡན་སྙིང་པོའི་དོན་རྟོགས་ལ། །བདག་གིས་གདམས་པ་འདི་བརྩམ་མི་རིགས་ཏེ། །བདག་འདྲ་བློ་དམན་སྐྱེ་བོའི་དོན་དུ་རྩོམ། ། གཞན་རྣམས་རྩ་བའི་རྗེས་ལ་འགྲེལ་པས་འཆད། །བདག་ལུགས་གདམས་ངག་རྗེས་ལ་རྩབས་འཆིང༌། །བཀའ་རྒྱུད་ལུང་རྣམས་བྲིས་པས་རྫོགས་མེད་པས། །ལུང་དང་མི་འགལ་བླ་མའི་གདམས་ངག་བྲི།། །།རྒྱལ་བའི་མཆོད་གནས་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་དེ། །སྣོད་དང་ལྡན་པས་མཁའ་འགྲོས་བྱིན་གྱིས་བརླབས། །སྤྱོད་པ་མཛད་པས་བརྡ་དོན་ཐུགས་སུ་ཆུད། །མཚན་ཉིད་རྟོགས་པས་མདའ་མཁན་མོ་དང་འགྲོགས། །དོན་ལ་མ་དགོངས་རྒྱལ་པོས་བཀའ་བཀྱོན་མཛད། །ཚིག་དོན་བཞི་བཅུའི་ལན་ལ་མགུར་བཞེངས་པའི། །ཆོས་སྐུ་གཙོར་སྟོན་རཱ་ཛའི་དོ་ཧ་ལས། །མཚོན་བྱེད་དཔེ་ཡིས་མཚོན་བྱ་སྐུ་བཞི་སྟོན། །བསྡུས་པའི་དོན་ནི་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་གྱིས། །གཞུང་གི་དོན་རྣམས་མདོར་བསྡུས་གསལ་བར་བྱེད། །གཞུང་གི་ཚད་ནི་ཚིགས་བཅད་བཞི་བཅུ་ཡིན། །ཚིག་རྐང་བཞི་བཞིས་འབྲུ་དོན་གསལ་བར་བྱེད།། །།དེ་ལ་རེ་ཞིག་རྒྱལ་པོའི་དོན་དུ་མགུར་དུ་བཞེངས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་བཅུ་པ་འདི་ལ་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོའི་ཐུགས་དམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་དང༌། དེའི་གཞུང་རྣམས་གསལ་བར་བསྟན་པའོ། །དེ་ཡང་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོའི་ཐུགས་དམ་ནི་བདུད་བཞི་འཇོམས་པའི་སྐུ་བཞི་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་བདུད་བཞི་ནི་ཕུང་པོའི་བདུད་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་དང༌། འཆི་བདག་གི་བདུད་དང༌། ལྷའི་
Chinese
名为《道歌藏》的行歌释，名为《意义明灯》。 名为《道歌藏》的行歌释，名为《意义明灯》。 无生大乐。 印度语：多哈郭夏那玛查尔亚吉提阿塔普拉迪帕那玛提嘎。藏语：名为《道歌藏》的行歌释，名为《意义明灯》。顶礼圣妙吉祥童子！无分别离戏大乐界，不作意之大手印，离缘三身任运成，祈祷上师示其义。胜义离戏四身摧四魔，三界明点指示三身，无念二者定二谛，甚深义示道歌义释此。 离三缘之上师及，具传承悟心要义者，我造此诀非应理，然为如我劣慧众生造。 他人依根本释而解说，我依诀窍次第而束缚，语续教言书写无尽故，不违教言书上师诀。 胜者之供处大婆罗门，具器故空行加持之，行持故通达表诠义，证特征故与箭女相伴，未领会义故国王降罪，为答四十词义而歌唱之，以法身为要义之拉匝道歌中，以能表之喻示所表之四身。 摄义以二十三，总摄明示经文义，经文之量为四十颂，四句四句明其义。 其中，暂时为国王之义而歌唱之四十颂者，具有两种意义：第一，礼敬大婆罗门之意；第二，明示其经文。彼大婆罗门之意乃摧四魔之四身，其中四魔乃蕴魔、烦恼魔、死魔及天子魔。
English
The commentary on the Caryā Song called "Dohākoṣa," called "Lamp of Meaning." The commentary on the Caryā Song called "Dohākoṣa," called "Lamp of Meaning." Unborn Great Bliss. In Sanskrit: Dohākoṣanāmacāryagītiarthapradīpanāmaṭīkā. In Tibetan: The commentary on the Caryā Song called "Dohākoṣa," called "Lamp of Meaning." Homage to the noble Mañjuśrīkumārabhūta! In the realm of non-conceptual, free from elaboration, great bliss, In the state of Mahāmudrā, without mental activity, The three kāyas spontaneously accomplished, free from conditions, I bow to the supreme gurus who reveal the meaning. The ultimate, free from elaboration, the four kāyas destroy the four māras, The three bindus introduce the three kāyas, The two non-thoughts establish the two truths, This commentary on the Dohā, which reveals the profound meaning. To the supreme gurus who are free from the three conditions, And to those who possess the lineage and realize the essential meaning, It is not appropriate for me to compose this instruction, But I compose it for the sake of beings with inferior intelligence like myself. Others explain by following the root text with commentary, I bind the essentials by following the instructions of my own tradition, Since the scriptures and transmissions of the teachings are endless when written down, I write down the instructions of the guru that do not contradict the scriptures. The great Brahmin, the object of worship of the Victorious Ones, Because he possessed the vessel, he was blessed by the ḍākinīs, Because he practiced, he understood the meaning of the symbols, Because he realized the characteristics, he associated with the arrow-maker woman, Because he did not understand the meaning, the king punished him, In response to the forty words, he sang the song, In the Dohā of Rājah, which mainly shows the Dharmakāya, The four kāyas to be shown are shown by means of illustrative examples. The condensed meaning is that with twenty-three, The meanings of the texts are condensed and clarified, The extent of the text is forty verses, Each four lines clarifies the meaning of the words. Now, for the time being, these forty verses sung for the sake of the king have two meanings: first, to pay homage to the samaya of the great Brahmin; and second, to clearly explain those texts. The samaya of that great Brahmin is the four kāyas that destroy the four māras, and the four māras are the māra of the aggregates, the māra of the afflictions, the māra of the Lord of Death, and the māra of the gods.
Tibetan
བུའི་བདུད་དོ། །དེ་ལ་ཕུང་པོའི་བདུད་ནི། ཕ་མ་གཉིས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་དཀར་དམར་ལས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཨའི་ཚུལ་དུ་ཞུགས་ནས་ཕུང་པོ་གྲུབ་པ་ནི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་ལ། ཕུང་པོ་དེས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་མང་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་བདུད་ཅེས་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་དུ་ཕུང་པོ་གྱུར་པས་སྟོབས་ཆེ་བའོ། །དེ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ནི། ཕ་མ་གཉིས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་དཀར་དམར་གཉིས་ནི་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་རྣམ་ཤེས་ཨར་ཞུགས་པ་ནི། མ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལས་རྐྱེན་སྣང་གི་ཕུང་པོར་གྲུབ་ཀྱང༌། ཕུང་པོ་ཉིད་མེད་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་པས་སྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ་ མ་དེ་ལ་རློམ་སེམས་དང་བྲལ་བའོ། །གང་རློམ་སེམས་དང་བྲལ་བ་ནི་དོན་གྱི་ལུས་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དྲན་བ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །སྤྲུལ་སྐུ་ལ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཅི་ཡང་སྣང་ཡང༌། ནམ་མཁའི་སྤྲིན་པ་གཞན་དུ་ཡལ་ཏེ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཕུང་པོའི་བདུད་བཅོམ་པའོ། །ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་ནི་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་དབང་པོ་ལྔ་ལ་ཆགས། དབང་པོ་ལྔས་ནི་ཕྱི་ནང་གི་ཡུལ་ལ་བཟུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བའི་བདུད་ཡིན་ལ། ཉོན་མོངས་པའི་དབང་དུ་གྱུར་ནས་དེ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་སྟོབས་ཆེ་བའོ། །དེ་འཇོམས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་ཉིད་དྲན་པས་ཆགས་སྡང་སྐྱེས་པ་ཡིན་ལ། དྲན་པ་ཉིད་དྲན་མེད་ལས་སྐྱེས་པས། །དྲན་མ་དྲན་གཉིས་ཉོན་མོངས་པའི་རྩ་བ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་དྲན་མ་དྲན་གཉིས་འཇོམས་བ་ནི་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་ལ། །དྲན་མེད་ཀྱང་ལྟོས་པའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀས་མཚན་པའི་དུས་སུ་ཅི་ཡང་མི་སྐྱེ་བའི་དོན་གྱི་ངག་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བས། །ཚིག་དང་ཐ་སྙད་ལས་འདས་པས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ཅིང་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྟེ། ལོངས་སྐུ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅི་སྐྱེས་ཀྱང་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པའི་འདམ་གྱིས་སྐྱེ་མེད་ལ་མ་གོས་པས། པདྨ་འདམ་ལས་སྐྱེས་ཀྱང་འདམ་གྱི་ཉེས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་བཅོམ་པའོ།། །།ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་དྲན་པ་འདི་འཆི་བའི་བདག་པོ་ཡིན་ཏེ། དྲན་པ་འདིས་ཕུང་པོ་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་བཙལ་ནས། །སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་མི་ཐར་བས་བདུད་ཡིན་ལ། དུས་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་ཤིའི་དབང་དུ་གྱུར་པས་སྟོབས་ཆེ་བའོ། །དེ་འཇོམས་པ་ནི་ཕུང་པོ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་ལ་དྲ
Chinese
是为子之魔。其中蕴魔是，父母二者的明点白红中，识以阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）之形式进入后，蕴形成，这被称为蕴。此蕴体验诸多痛苦之相，故称为魔。蕴为痛苦所控制，因此力量强大。降伏它的方法是，父母二者的白红明点，是由因缘所生。识进入其中，虽从无生中形成因缘显现之蕴，然蕴本身并不存在，而是幻化所生，故为幻象，因此对幻象不应有傲慢之心。何为无傲慢之心？即是意义之身不变，无分别念，无忆念之界，那便是化身。化身显现安乐与痛苦等一切，然如天空之云般消散而去，因此降伏了蕴魔。烦恼魔是，依于蕴而执着于五根。五根执取内外之境，从而产生烦恼之魔。为烦恼所控制并随之行事，因此力量强大。降伏它的方法是，烦恼本身由忆念而生贪嗔。忆念本身从无忆念中产生。忆念与无忆念是烦恼之根源。因此，降伏忆念与无忆念是由因缘所生。无忆念也是依赖之法。二者相合之时，不生任何事物，是为意义之语，远离言说。超越言辞与概念，是为无生之界。它遍及一切并享用，因此是报身。报身无论生起何种烦恼，皆能享用。烦恼之泥不染无生，如莲花虽生于泥中，却不被泥之过患所染一般，因此降伏了烦恼魔。依于蕴之忆念是死亡之主。此忆念寻找诸多不同之蕴，无法从中解脱生老病死之苦，故为魔。时时处于生死之控制下，因此力量强大。降伏它的方法是，蕴由因缘所生，
English
This is the demon of the son. Among them, the skandha demon is: from the white and red bindus of the two parents, consciousness enters in the form of A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, literal meaning: A), and the skandha is formed, which is called skandha. This skandha experiences many forms of suffering, hence it is called a demon. The skandha is controlled by suffering, therefore it is powerful. The method of subduing it is that the white and red bindus of the two parents are produced by conditions. Consciousness enters into it, although it is formed from the unoriginated into the skandha of conditioned appearance, the skandha itself does not exist, but is an illusion produced by transformation, therefore it is an illusion, and therefore one should not have arrogance towards the illusion. What is it to be without arrogance? It is that the body of meaning does not change, there is no conceptual thought, the realm of no memory, that is the nirmanakaya. Although the nirmanakaya manifests all kinds of things such as happiness and suffering, it dissipates and goes away like clouds in the sky, therefore the skandha demon is subdued. The klesha demon is: relying on the skandha, it clings to the five senses. The five senses grasp the external and internal objects, thereby producing the demon of kleshas. Being controlled by kleshas and acting accordingly, therefore it is powerful. The method of subduing it is that the kleshas themselves arise from attachment and aversion due to memory. Memory itself arises from non-memory. Memory and non-memory are the root of kleshas. Therefore, subduing memory and non-memory is produced by conditions. Non-memory is also a dependent dharma. When the two are combined, nothing arises, it is the word of meaning, free from speech. Transcending words and concepts, it is the realm of non-origination. It pervades all and enjoys, therefore it is the sambhogakaya. No matter what kind of kleshas arise in the sambhogakaya, it can enjoy them. The mud of kleshas does not stain the unoriginated, just as the lotus flower, although it grows in the mud, is not stained by the faults of the mud, therefore the klesha demon is subdued. The memory that relies on the skandha is the lord of death. This memory seeks many different skandhas, and cannot be liberated from the suffering of birth, old age, sickness, and death, therefore it is a demon. Constantly being under the control of birth and death, therefore it is powerful. The method of subduing it is that the skandha is produced by conditions,