Tibetan
་ཐ་སྙད་མེད་དེ། རིན་པོ་ཆེའི་འདམ་རྫབ་བཀྲུས་ནས་རིན་པོ་ཆེར་ཤེས་པ་དང་འདྲ་བར། དྲན་པའི་འདམ་རྫབ་བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་གིས། གློ་བུར་བར་ངོ་བསྟན་ནས། དྲན་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བཀྲུས་ན་སྐུ་གསུམ་མཐོང་ལ། དྲན་པའི་འདམ་རྫབ་མ་བཀྲུས་ན་མི་མཐོང་བས། དེ་ཡི་འོད་ཀྱང་གསལ་བ་མ་ཡིན་ནོ།། །།ད་ནི་འགལ་བའི་དཔེ་ཀུན་གཞི་ས་བོན་ལས། འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་སྨིན་པའི་དཔེས་ས་བོན་གང་ཡིན་པ་ལས་མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་སྟོན་ཏེ། དེ་ཡང་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབང་པོ་སྒོ་ལྔ་ལ་ཐིམ། དབང་པོ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཐིམ། ཡིད་ཉོན་མོངས་པ་ལ་ཐིམ། ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་གཞི་ལ་ཐིམ་ནས། བྱས་པའི་སྟོང་པ་སྟོང་སང་དེ་བསྒོམ་པ་དེ་ནི་གཏི་མུག་ཡིན་ཏེ། དེས་དོན་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་བློ་ལས་འདས་པ་དེ་མི་གསལ་བའི་ཕྱིར། གཏི་མུག་གསལ་བས་ཡེ་ཤེས་མི་གསལ་ཏེ། ཁ་ཅིག་གིས་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་གཟིགས་ལ་གཅིག་ལ་གཅིག་ཐིམ་ནས། ཐིག་ལེ་ལྟ་བུའམ་ཐིག་ལེ་ཉིད་ཀྱང་སྒོམ་པར་སྒོམ་པ་དེ་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཟེར་ཏེ། དེ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་བཅོས་པའི་ཕྱིར་གཏི་མུག་ཡིན་ལ། ཡང་དབང་གསུམ་པའི་ཉམས་མྱོང་ལ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཟེར་བའམ། ཕྲ་མོ་དང་སྦོམ་པོ་དང་བཅོས་པའི་སྟོང་པ་གང་སྒོམ་ཡང༌། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་གཏི་མུག་ཡིན་ལ། དེས་ཁམས་གསུམ་ལས་མི་གྲོལ་བས་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྨིན་པས། གཏི་མུག་གསལ་བས་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བ་ཡིན། དཔེར་ན་ས་བོན་གྱི་རྒྱུ་རྩ་བའམ་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་མ་བཏབ་ན་མི་སྐྱེ་ལ། བཏབ་པས་གང་འདོད་པ་སྐྱེ། དེ་བཞིན་དུ་དང་པོ་རྒྱུ་མ་རིག་པ་དེ་ལས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ལ་དྲན་པ་རང་རིག་པ་བྱུང་བས། དེ་ལྟར་ས་བོན་ལས་ནི་མྱུ་གུ་འབྱུང༌། །ས་བོན་གྱི་རྒྱུ་དེ་མ་སྤྱད་ན་ཡལ་ག་དང་ལོ་འདབ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་འགྲོ། །དེ་བཞིན་ཀུན་གཞི་རྩ་བ་མ་ཆོད་ན། འཁོར་བའི་བདེ་སྡུག་གི་ཡལ་ག་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བས། མྱུ་གུའི་རྒྱུ་ལས་ཡལ་ག་འབྱུང་བའོ།། །།ད་ནི་འགལ་བ་དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་འདས་རྟོགས་ཀྱང༌། སྣང་བ་དྲན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དཔེ་ནི། མཐོང་ཡང་དོང་དུ་མཆོངས་པ་ལྟ་བུ་ནི། ཆོས་ཉིད་རྣལ་མ་གཉུག་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་ཉིད་ཀྱི་དངས་མ་དེ་ལ་གཏན་ཚིགས་སམ། རིག་པའི་སྒོ་ནས་གཏན་ལ་དབབ་ཏུ་མི་བཏུབ་སྟེ། དེ་ཡང་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཡང་རང་བཞིན་མེད། ཞེན་པ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ཀྱང༌། དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། གཅིག་དང་དུ་མས་
Chinese
无有言说。犹如洗净宝石之污泥而识为宝石一般，以殊胜上师之教言，将忆念之污泥，于刹那间指示，洗净于无忆念之界中，则见三身，若不洗净忆念之污泥，则不得见，彼之光亦不明亮。现在以相反之譬喻，从阿赖耶识种子中，成熟为轮回与涅槃二者之譬喻，显示从任何种子中生出苗芽。即身体之识融入五根，五根融入意识，意识融入烦恼，烦恼融入阿赖耶识后，修习所作之空性空荡荡，此乃愚痴，以此之故，胜义之智慧超越心识，彼不显现。愚痴显现故，智慧不显现。有些人观想ཨོཾ་（藏文，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）ཨཱཿ（藏文，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊）ཧཱུཾ་（藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），一者融入一者，观想如明点或明点本身，说此乃智慧，此乃由心所造作故，是愚痴。又说第三灌顶之体验是意义之智慧，或者无论修习微细、粗大与造作之空性任何者，皆因阿赖耶识之故是愚痴，以此不能从三界解脱，故成熟为种种痛苦，愚痴显现故，痛苦显现。譬如，若不播种种子之因，如根或果实等，则不生长，播种则生长任何所欲。 如是，最初从因无明中，于阿赖耶识生起忆念自证，如是，从种子中生出苗芽。若不使用种子之因，则枝干与树叶等生长广大。如是，若不切断阿赖耶识之根本，则生起轮回之安乐与痛苦之种种枝干，故从苗芽之因中生出枝干。 现在之相反是，纵然证悟无忆念、无生、超心识，然对显现忆念显现执著之譬喻是，犹如虽见然跳入深渊一般。法性真实本来自生之智慧，无法以理智或智慧之门来确定，彼亦远离一与多，故亦无自性。纵然说执著等，然因未证悟胜义中无自性之故，以一与多
English
There is no saying. Just as washing away the mud of a precious gem and recognizing it as a gem, with the instructions of a supreme lama, the mud of memory, in an instant, is pointed out, washed away in the realm of non-memory, then the three bodies are seen, but if the mud of memory is not washed away, it is not seen, and its light is not clear. Now, with the opposite metaphor, from the seed of the Alaya, the metaphor of maturing into samsara and nirvana, it shows that sprouts arise from any seed. That is, the consciousness of the body merges into the five senses, the five senses merge into the consciousness of the mind, the mind merges into afflictions, and after the afflictions merge into the Alaya, practicing the emptiness of what is done is ignorance, because of this, the wisdom of ultimate truth transcends the mind, and it does not appear. Because ignorance is clear, wisdom is not clear. Some people visualize Oṃ (藏文，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡) Āḥ (藏文，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊) Hūṃ (藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), one merges into the other, visualizing it as a bindu or the bindu itself, saying that this is wisdom, but this is ignorance because it is made by the mind. Also, saying that the experience of the third empowerment is the wisdom of meaning, or whatever one practices, whether subtle, coarse, or fabricated emptiness, is ignorance because of the Alaya consciousness, and because of this, one cannot be liberated from the three realms, so it matures into various sufferings, and because ignorance is clear, suffering is clear. For example, if the cause of the seed, such as the root or fruit, is not planted, it will not grow, but if it is planted, whatever one desires will grow. Likewise, initially from the cause of ignorance, memory and self-awareness arise in the Alaya consciousness, and thus, sprouts arise from the seed. If the cause of the seed is not used, branches and leaves, etc., will grow extensively. Likewise, if the root of the Alaya is not cut off, various branches of happiness and suffering in samsara will arise, so branches arise from the cause of the sprout. Now, the opposite is that even if one realizes non-memory, non-birth, and transcendence of mind, the metaphor of clinging to the appearance of memory is like jumping into a pit even though one sees it. The wisdom of the true, original, co-emergent nature of reality, the essence of mind, cannot be determined by reason or the gate of wisdom, and it is also without nature because it is separate from one and many. Even if one speaks of clinging, etc., because one has not realized that there is no self-nature in ultimate truth, with one and many
Tibetan
སེམས་ལ་དཔྱད་པ་ཡིས། །དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་པའི་ངང་དུ། དགེ་བ་ཐམས་ཅད་འདུས་པས་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་དང༌། སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད་པའི་ངང་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཤར་དུ་རུང་བས་ཆོས་དཀོན་མཆོག་བློ་ལས་འདས་ཤིང་བསམ་དུ་མེད་པའི་ངང་དུ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སངས་ཤིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྒྱས་ཤིང་འབྱུང་བས། སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་དང་གསུམ་ནི། རང་ལ་གསལ་ཞིང་ཉེ་བ་ཡིན་པ་ལ། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པས་དྲན་རིག་གི་སྒོམ་པ་ལ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཉེ་བས་ནི་འཁོར་བ་གསུམ་ལས་ཐར་པ་མེད་པས། གསལ་བ་སྤངས་ནས་སྲིད་པ་དག་ཏུ་འགྲོ། །དེ་ཡང་དྲན་པ་ལ་གཉིས་གཉིས་ཏེ། དགེ་བའི་ལས་ཀ་བྱས་ན་མཐོ་རིས་གནས་གསུམ་ཐོབ་ལ། མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤྱད་ན་ངན་སོང་གནས་གསུམ་དུ་འགྲོ་བས། ཆ་ཡོད་ཉེས་ཀྱང་མི་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་འདྲ་བར། བླ་མ་དམ་པས་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་དོན་བསྟན་ནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཆོས་ལ་འབད་པ་ནི། དཔེར་ན་མེའི་དོང་མཐོང་བཞིན་དུ། མེ་དོང་དུ་མཆོངས་པ་དང་འདྲ་བས། མཐོང་ བཞིན་དུ་དོང་དུ་འགྲོ་བ་ལས། དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་དེ་ལས་སྙིང་རྗེ་བའི་གནས་མེད་དེ། སྙིང་རྗེ་བྱས་ནས་ཆོས་ལ་བཅུག་ཀྱང༌། མི་དགེ་བ་ལ་འབད་དུ་འགྲོ། །རྐྱེན་བྲལ་གསུམ་གྱི་དོན་བསྟན་ཀྱང་རྐྱེན་གསུམ་གྱི་སྟེང་དུ་འགྲོ་བས། དེ་ལས་སྙིང་རྗེ་བ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡོད།། །།ད་ནི་རྨོངས་པ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་ཆགས་པའི་དཔེ་ནི། སྐྱེས་བུ་གཡེན་པས་ཀཱ་མ་རཱུ་པའི་གཏམ་འདྲི་བ་ལྟ་བུ་ནི། སྤྱི་བོ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ནི། ཡི་གེ་ཧཾ་དཀར་པོ་མགོ་ཐུར་དུ་བསྟན་པ་ཅིག་ནས། མགྲིན་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ན། ཡི་གེ་ཨེ་སེར་པོ་གྱེན་ལ་བལྟ་བ་ཅིག་གནས། སྙིང་ག་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ན་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་སྔོན་པོ་མགོ་ཐུར་དུ་བསྟན་པ་ཅིག་གནས། ལྟེ་བ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ན། ཡི་གེ་ཨ་དམར་པོ་མགོ་གྱེན་ལ་བལྟ་བ་ཅིག་གནས། དེ་ལྟར་ན་འཁོར་ལོ་བཞི་ལ། སྤྱི་བོ་མགྲིན་པ་ཁ་སྦྱོར་སྙིང་ག་དང་ལྟེ་བ་གཉིས་ཁ་སྦྱོར་དུ་བྱས་ཏེ། ཐིག་ལེ་དཀར་པོ་བ་ཐག་ཙམ་ཅིག་གིས་འཁོར་ལོ་བཞི་རིམ་གྱིས་གང་ནས། དེའི་བདེ་བ་ལ་བསྒོམས་ནས་ཆགས་པའམ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་ཤེས་རབ་མ་དང་ཁ་སྦྱོར་དུ་བྱས་ནས། ལུས་ལྷའི་འདུ་ཤེས་སེམས་ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ངག་སྔགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བྱས་ཏེ། བྱང་སེམས་དབབ་པ་དང༌། བཟུང་བ་དང༌། བཟློག་པ་དང༌། གནས་སུ་བསྐྱལ་བའི་བདེ་བ་ལ་ཆ
Chinese
以心分析，在无有忆念、无有作意的状态中，忆念真实的佛陀之意，一切善聚集故，是为僧宝；从无生无灭的状态中，能生起八万四千法门故，是为法宝；在超越心识、不可思议的状态中，一切分别念消散，真如之义增长显现故，是为佛宝。此三者，对自己而言是清晰且亲近的。若不能如此领悟，而在忆念分别的禅修中，接近三宝也不能从三有中解脱，舍弃光明而堕入轮回。而忆念也有两种，行善业则得三善趣，行十不善业则堕三恶趣，有善有恶也如同行不善业一般。上师以未作意之义教导后，却努力于作意之法，譬如明明看见火坑，却跳入火坑一般，比起明明看见却跳入火坑的人，再没有更可怜悯的了。即使怜悯而引入佛法，也会努力于不善。即使开示了远离三种缘起之义，却仍然趋向三种缘起，还有什么比这更可怜悯的呢？现在举例说明迷恋于业手印：如同轻浮之人打听迦摩缕波的故事一般。顶轮是大乐轮，有一个白色藏文种子字 ཧཾ （ཧཾ，haṃ，Ham， 航）头朝下。喉轮是受用轮，有一个黄色藏文种子字 ཨེ （ཨེ，e，E，诶）头朝上。心轮是法轮，有一个蓝色藏文种子字 ཧཱུཾ （ཧཱུཾ，hūṃ，Hum， 吽）头朝下。脐轮是化身轮，有一个红色藏文种子字 ཨ （ཨ，a，A，阿）头朝上。如此，在四个轮上，头顶和喉咙相合，心和脐相合，用一根毛发般细微的白色明点，依次充满四个轮，执着于那样的快乐，或者与业手印的明妃结合，身体观想为本尊，心观想为法，语观想为咒语，降下菩提心，以及执持、遮止、送至本位的快乐。
English
By analyzing with the mind, in a state without recollection or mental fabrication, remembering the meaning of the true Buddha, all virtues gather, hence it is the Sangha Jewel; from the state of no birth and no cessation, the eighty-four thousand doors of Dharma can arise, hence it is the Dharma Jewel; in a state beyond mind and inconceivable, all discriminations dissolve, and the meaning of Suchness increases and appears, hence it is the Buddha Jewel. These three are clear and close to oneself. If one cannot realize this, and in the meditation of recollection and discrimination, approaching the Three Jewels cannot liberate one from the three realms of existence, abandoning clarity and falling into samsara. And recollection also has two aspects: performing virtuous deeds leads to the three good realms, while engaging in the ten non-virtuous actions leads to the three lower realms. Having both good and bad is like engaging in non-virtuous actions. After the lama teaches the meaning of non-fabrication, one strives for the Dharma of fabrication, like seeing a pit of fire and jumping into it. Compared to someone who knowingly jumps into a pit of fire, there is no one more pitiable. Even if one is compassionately led into the Dharma, they will strive for non-virtue. Even if the meaning of the three freedoms from conditions is taught, one still tends towards the three conditions. What could be more pitiable than that? Now, let's illustrate the example of being attached to the action seal due to delusion: it's like a frivolous person inquiring about the story of Kamarupa. The crown chakra is the great bliss wheel, with a white Tibetan seed syllable ཧཾ (ཧཾ, haṃ, Ham, Ham) pointing downwards. The throat chakra is the enjoyment wheel, with a yellow Tibetan seed syllable ཨེ (ཨེ, e, E, E) pointing upwards. The heart chakra is the Dharma wheel, with a blue Tibetan seed syllable ཧཱུཾ (ཧཱུཾ, hūṃ, Hum, Hum) pointing downwards. The navel chakra is the emanation wheel, with a red Tibetan seed syllable ཨ (ཨ, a, A, A) pointing upwards. Thus, in the four chakras, the crown and throat are combined, and the heart and navel are combined. With a white bindu as thin as a hair, gradually filling the four chakras, one becomes attached to that bliss. Or, combining with the wisdom consort of the action seal, the body is visualized as the deity, the mind is visualized as the Dharma, and the speech is visualized as the mantra, descending the bodhicitta, and the bliss of holding, reversing, and sending it to its place.