Tibetan
་པས། ཆུ་འཛིན་ཁ་ཡིས་བླངས་པས་མངར་བར་འགྱུར། །དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་འདས་གསུམ་ལས་ཅིར་ཡང་ཤར་བ་ནི་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་ཏེ། སྤྲུལ་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་མ་བརྟན་པའོ། །སྤྲུལ་པའི་འཆར་ས་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་དེ་ནི་བློས་བསྒྱུར་དུ་མི་བཏུབ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཁོ་ན་དོན་དམ་པའི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ། དེ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཅི་ཡང་འབྱུང་དུ་རུང་སྟེ། དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་ངམ་བུམ་པ་བཟང་པོ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། བསྟན་པའི་སེམས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པ། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ན་ཕྱི་ནང་གི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱེས་གནས་ས་ཐིམ་ས་དང་གསུམ་རྟོགས་པས། ཉོན་མོངས་པ་དུག་དང་འདྲ་བ་དེ་ཡང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིར་འགྱུར་དུ་བཏུབ་སྟེ། དཔེར་ན་སྙིང་རླུང་ཅན་ལ་བཙན་དུག་བཏང་བས། སྙིང་རླུང་སོས་པ་བཞིན་དུ། དོན་དུ་ན་སྙིང་རླུང་གིས་དྲན་པ་མེད་པ་བཞིན་དུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་དྲན་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལས་དྲན་པ་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས་པ་ཡང༌། །དངོས་པོར་བཟུང་ན་དུག་འགྱུར་ལ། །དྲན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་ན་དྲན་རིག་ལ་སྤྱད་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པས། ཡུལ་གྱི་དུག་ཀྱང་བདུད་རྩིར་འགྱུར་བ་ཡིན།། །།ད་ནི་མི་འགལ་བའི་དཔེ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ན། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་སྒྲས་སྔགས་ཀྱང༌། དོན་འབྱུང་བ་དཔེ་འབྲུག་གི་སྒྲ་ལྟ་བུ་བསྟན་པ་ནི། ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་དབྱིངས་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་ཀྱང༌། དཔེར་ན་གཞོན་ནུ་མའི་བདེ་བ་ལ་བཟླས་སུ་མེད་པའོ། །བརྗོད་དུའམ་རིག་རྒྱུ་ནི་དྲན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྲིད་དྲན་པ་དང་བཅས་པ་དེ་ཉིད་དུ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའོ། །དྲན་པ་མེད་པ་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལམ་གྱི་བདེན་པ། བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་འགོག་པའི་བདེན་པ། བདེན་པ་གསུམ་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །བརྗོད་དུ་མེད་ན་ སྡུག་བསྔལ་མ་ཡིན་ཏེ། །བརྗོད་དུ་མེད་པས་བསྒོམ་དུ་ཡང་མེད་དེ། །བསྒོམ་པ་ནི་བསམ་པ་ཡིན་ལ། བསམ་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོགས་པ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་འཁོར་བ་ཡིན་པས། དོན་དམ་པ་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་དེ་ལས་བློས་བསྒོམ་པའམ། ངག་གིས་ཀྱང་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །དེ་ནི་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ། བློས་བྱ་རྒྱུ་གཅིག་བྱུང་ན་བྱས་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས། བསྒོམ་དུ་མེད་ན་དེ་ཉིད་བདེ་བ་ཡིན། །བློ་ཆུང་བའི་གང་ཟག་ལ་བསྒོམ་དུ་མེད་བྱས་པའི་སྒྲ་དེ་ལ་སྔངས་ཏེ། སྐྲག་ཀྱང་དེའི་དོན་རྟོ
Chinese
因此，云朵张口吞噬，便会变得甘甜。无忆、无生、超智三者之中显现的任何事物，都是各种各样的化身。执着于化身是不稳定的。化身显现之处超越了心识的范畴，因此无法用心识来改变。唯有那才是究竟的、自性清净的心。从那之中，可以产生任何利益众生的事物，如同如意树或如意宝瓶一般。以教法的精神利益他人。如果证悟了无生的意义，就能证悟内外一切事物的生处、住处、灭处这三者。烦恼如同毒药，也能转化为智慧的甘露。例如，给心气病患者服用剧毒，就能治愈心气病。实际上，如同心气病使人失去记忆一样，佛陀的意境也是无忆的。从那之中产生的各种各样的念头，如果执着于实有，就会变成毒药。如果了解念头本身的特性，即使运用念头和觉性，也能证悟其无自性。因此，境的毒也能转化为甘露。 现在，如果证悟了没有矛盾、无法比喻的意义，那么，用无法言说的声音来表达的咒语，其意义的显现，就像龙的吼声一样。虽然不可思议的法界无法言说，但例如少女的快乐是无法重复的。可以言说或认识的是念头，只要有念头，那就是痛苦的真相。没有念头是集谛的真相。无生是道谛的真相。超越心识范畴的是灭谛的真相。因为无法言说这三个真相，所以无法言说就不是痛苦。因为无法言说，所以也无法修持。修持就是思考，思考就是分别，分别就是轮回。因此，超越心识范畴的究竟真理，是无法用心识来修持，也无法用语言来表达的。那是没有污泥沾染的大乐。如果用心识做任何事情，因为做了，所以就是痛苦的根源。因此，无法修持，那本身就是快乐。对于心量狭小的人来说，听到“无法修持”的声音会感到害怕，即使害怕，也要理解其中的意义。
English
Therefore, when clouds open their mouths and swallow, it becomes sweet. Whatever arises from the three—unremembering, unborn, and beyond intellect—are various manifestations. Attachment to manifestations is unstable. The place where manifestations arise is beyond the realm of the mind, so it cannot be transformed by the mind. That alone is the ultimate, naturally pure mind. From that, anything that benefits sentient beings can arise, like a wish-fulfilling tree or a good vase. Benefit others with the spirit of the teachings. If you realize the meaning of unborn, you will realize the three—the place of birth, the place of dwelling, and the place of dissolution—of all internal and external phenomena. Even afflictions, which are like poison, can be transformed into the nectar of wisdom. For example, giving a strong poison to someone with heart-wind disease can cure the heart-wind disease. In reality, just as heart-wind disease causes loss of memory, the Buddha's intention is also without memory. The various thoughts that arise from that, if grasped as real, will turn into poison. If you understand the nature of the thoughts themselves, even if you use thought and awareness, you will realize their lack of inherent existence. Therefore, the poison of objects can also be transformed into nectar. Now, if you realize the meaning that is without contradiction and cannot be exemplified, then the mantra expressed with unspeakable sound, the manifestation of its meaning, is shown to be like the roar of a dragon. Although the inconceivable realm of reality cannot be spoken, for example, the pleasure of a young woman cannot be repeated. What can be spoken or known is thought, and as long as there is thought, that itself is the truth of suffering. No thought is the truth of the origin. Unborn is the truth of the path. What is beyond the realm of the mind is the truth of cessation. Because these three truths cannot be spoken, therefore unspeakable is not suffering. Because it cannot be spoken, it also cannot be meditated upon. Meditation is thinking, thinking is discrimination, and discrimination is samsara. Therefore, the ultimate truth that is beyond the realm of the mind cannot be meditated upon by the mind, nor can it be expressed by speech. That is the great bliss that is not stained by mud. If you do anything with the mind, because you did it, it is the cause of suffering. Therefore, if you cannot meditate, that itself is happiness. For a person with a small mind, hearing the sound of "cannot meditate" will be frightening, even if afraid, understand its meaning.
Tibetan
གས་ན་འཁོར་བ་ལས་ཐར་པའི་དོན་འབྱུང་སྟེ། དཔེར་ན་གློག་དང་འབྲུག་དྲག་པོས་བློ་ཆུང་བ་རྣམས་སྔངས་ཡང༌། ལོ་ཏོག་སྨིན་པའི་དོན་བྱེད་པ་ལྟར། ཇི་ལྟར་སྤྲིན་གྱི་སྒྲ་ཡིས་སྔངས་ན་ཡང༌། །འབྲུག་དང་གློག་བྱུང་བ་ནི་ཆར་པའི་སྔ་ལྟས་ཡིན་ཏེ། ཆར་པ་བབ་པས་ལོ་ཏོག་དང་ཤིང་ཏོག་ཐམས་ཅད་སྨིན་པར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་དེ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཤུགས་ཀྱིས་དྲན་པ་དྲན་མེད་དུ་སྨིན་པར་བྱེད། དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་དུ་སྨིན་པར་བྱེད། སྐྱེ་མེད་བློ་འདས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པས། བློ་ལས་རྟོགས་ན་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་སྨིན་པར་བྱེད་པས། ཆར་པ་བབ་པས་ལོ་ཏོག་སྨིན་པར་བྱེད།། །།ད་ནི་མི་འགལ་བའི་དཔེ་དུས་གསུམ་ཐ་མི་དད་པ་ལ། སྣང་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། དང་པོ་དྲན་པའི་དུས་སུ་ཐ་མ་མི་དྲན། ཐ་མ་དྲན་པའི་དུས་སུ་བར་མི་དྲན། དེའི་ཕྱིར་དྲན་པ་ལ་གནས་མེད་དེ། གནས་མེད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་དམ་པའི་གནས་ཡིན་ཏེ། དྲན་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་འགའ་ཞིག་ལས་དྲན་པ་འདི་ཐོག་མར་ཡང་སྐྱེས། བར་དུ་ཡང་གནས། ཐ་མར་ཡང་ཐིམ་པས། རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་དྲན་པའི་དུས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་དྲན་མེད་དུ་གནས་པས། ཐོག་མ་ཐ་མ་བར་དུ་གནས་པ་སྟེ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ལ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བ་གསུམ་མི་དམིགས་ཏེ། བློ་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ལ། དེ་གསུམ་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར། །དང་པོ་ཐ་མ་དེ་བཞིན་གཞན་ན་མེད། །དེ་ལྟར་ མ་རྟོགས་པས། སྣང་བར་རྟོགས་སྟོང་པར་རྟོགས་ཏེ་སྣང་སྟོང་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཀ་གློ་བུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གློ་བུར་བ་ལ་ལྟ་བར་བྱེད་པ་ནི་རྨོངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཀུན་དུ་རྟོག་པ་རྨོངས་པའི་ཡིད་ཅན་ལ། །སྣང་སྟོང་གཉིས་རང་གང་ཞེ་ན། །སྟོང་པ་ནི་བཅོས་མའི་སྟོང་པ་དང༌། མ་བཅོས་པའི་སྟོང་པའོ། །བཅོས་མ་ནི་སྟོང་པར་བསྒོམ་པའོ། །མ་བཅོས་པའི་སྟོང་པ་ནི་དྲན་མེད་རྟོགས་པ་ཙམ་མོ། །བཅོས་མའི་སྟོང་པ་ནི་བྱས་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གློ་བུར་བའོ། །མ་བཅོས་པའི་སྟོང་པའི་དྲན་མེད་ཙམ་ལ་ཟེར་བ་དེ་ཡང༌། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་འཇིག་པའོ། །སྣང་བ་ནི་ཐ་མལ་པའི་སྣང་བ་དང༌། གྲུབ་མཐས་བློ་བསྒྱུར་བའི་སྣང་བའོ། །ཐ་མལ་གྱི་སྣང་བ་ནི་དངོས་པོར་འཛིན་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོར་སྣང་བ་འདི་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་ཙམ་དུ་སྣང་ལ། བརྟགས་ན་སྒྱུ་མ་ཙམ་མིག་ཡོར་རྨི་ལམ་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་མཐས་བློ་བསྒྱུར་གྱི་སྣ
Chinese
如果这样就能产生从轮回中解脱的意义。譬如，猛烈的闪电和雷声会让胆小的人惊吓，但却能起到使庄稼成熟的作用。如同被云的声音惊吓一样，雷和闪电的出现是下雨的先兆。像下雨能使庄稼和水果全部成熟一样，从那不可言说的意义中，众生的意义自然而然地使忆念成熟为无忆念，使无忆念成熟为无生，使无生成熟为超离思维。如果从思维中领悟，就能使轮回和涅槃成熟。像下雨能使庄稼成熟一样。 现在，为了说明不相违背的比喻，三时没有差别，显现和空性二者无别，阐述如下：首先，在忆念的时候不忆念最后，在忆念最后的时候不忆念中间。因此，忆念没有住处，那没有住处本身就是究竟的住处。因为从某种无忆念的法界中，这个忆念最初产生，中间安住，最后消融。对于证悟的瑜伽士来说，忆念的三种状态都安住在无忆念中，即最初、最后、中间安住。像这样证悟，过去、未来和现在三种都不可见，在超离思维的法界中，这三种没有差别。最初和最后同样不在别处。像这样 没有证悟，就领悟为显现，领悟为空性，执着于显现和空性二者是不正确的，因为二者都是暂时的。观察暂时的东西是愚痴的缘故。对于普遍思维的愚痴之人来说，显现和空性二者哪个是真实的呢？空性是人为的空性和非人为的空性。人为的是指修习空性。非人为的空性仅仅是无忆念的证悟。人为的空性因为是造作的，所以是世间的暂时的。非人为的空性仅仅被称为无忆念，也是因为体验而坏灭的。显现是庸常的显现和被宗派转变思维的显现。庸常的显现是指执着于事物，这种对事物的显现，如果不观察，仅仅是感到快乐，如果观察，就像幻术、眼花、梦境一样。被宗派转变思维的显
English
If so, it will bring about the meaning of liberation from samsara. For example, although strong lightning and thunder frighten the timid, they serve the purpose of ripening crops. Just as being frightened by the sound of clouds, the occurrence of thunder and lightning is a sign of rain. Just as the falling rain causes all crops and fruits to ripen, from that inexpressible meaning, the meaning of sentient beings naturally causes memory to ripen into non-memory, causes non-memory to ripen into non-birth, and causes non-birth to ripen into transcendence of thought. If one realizes from thought, it will cause samsara and nirvana to ripen. Just as the falling rain causes crops to ripen. Now, in order to explain the non-contradictory example, the three times are not different, and appearance and emptiness are inseparable, the explanation is as follows: First, one does not remember the end when remembering the beginning, and one does not remember the middle when remembering the end. Therefore, there is no dwelling place for memory, and that non-dwelling place itself is the ultimate dwelling place. Because from some realm of non-memory, this memory first arises, dwells in the middle, and finally dissolves. For the realized yogi, the three states of memory abide in non-memory, that is, the beginning, the end, and the middle abide. Having realized in this way, the three times of past, future, and present are not perceived, and in the realm beyond thought, these three are not different. The beginning and the end are likewise not elsewhere. Like this, not realizing, one understands appearance and understands emptiness, and clinging to appearance and emptiness as two is not correct, because both are temporary. To observe the temporary is foolish. For the foolish person with universal thought, which of the two, appearance and emptiness, is real? Emptiness is artificial emptiness and non-artificial emptiness. Artificial emptiness refers to the practice of emptiness. Non-artificial emptiness is merely the realization of non-memory. Artificial emptiness is temporary in the world because it is fabricated. Non-artificial emptiness is merely called non-memory, and it is also destroyed because of experience. Appearance is ordinary appearance and appearance transformed by sectarian views. Ordinary appearance refers to clinging to things, and this appearance of things, if not examined, merely seems pleasant, but if examined, it is like illusion, dizziness, and dreams. The appearance of thought transformed by sectarian views