Tibetan
་ཁྲོད་པ་ཁྱོད་ལ་ནུས་པ་ཅི་ཡོད། བདག་ལ་སྟོན་ཅིག་དང་བདག་དད་པར་འགྱུར་རམ་མི་འགྱུར་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་པས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བདག་གིས་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་འདི་དག་ལ་ཞུགས་ནས་རིང་པོར་མ་ལོན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་ལུས་ཀྱི་ཁྲག་ངང་ཆུ་སེར་ཐམས་ཅད་ནི་འོ་མར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དང༌། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། དེ་བདག་གིས་བལྟ་བར་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་པས་སྨྲས་པ། ཞག་ཉི་ཤུ་སྙེད་ནས་སྤྱོན་ཅིག་ཞེས་ནས་དུར་ཁྲོད་དུ་ཕྱིན་ཏེ། ལུས་ཀྱི་ཁྲག་དང་ཆུ་སེར་ལ་སྲོག་ཆགས་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཞིང་གི་སྒོར་བུ་ ལེགས་པར་བྱས་པའི་སྟེང་དུ་འདུག་སྟེ། གསལ་ཤིང་གི་རྩེ་མོས་ལུས་ཕུག་ནས་ཁྲག་དང་ཆུ་སེར་གཟགས་ཏེ་འོ་མ་འཐུངས་སོ། །དེ་ནས་རིགས་བཞིའི་མཁའ་འགྲོ་མ་བཞིས་རྣལ་འབྱོར་བ་དེ་དག་ལ་སྲུང་པ་བྱེད་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་སྤྲེའུ་བཞིར་མཐོང་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་དེ་དག་གི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་པའི་ལུས་དུམ་བུར་གཅོད་དོ། །བཅད་ཀྱང་དེ་དག་ལ་ཁྲག་དང་ཆུ་སེར་མ་བྱུང་སྟེ་འོ་མ་འཛག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་ངོ་མཚར་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་བདག་ལ་སྐབས་སུ་སོང་སྟེ། རྒྱལ་སྲིད་ཐམས་ཅད་བོར་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་སོ། །དེ་ནས་སྐྱེ་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱུང་པར་གྱུར་ནས། མུ་སྟེགས་ཧ་ལ་ཀག་ཤ་ཞེས་བྱ་བས་མཐོང་ནས་དེ་དག་གི་ཚུལ་དུ་སྤྱོད་དེ། །དེ་དག་དང་ཉེ་པར་འཛིན་པ་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བཅས་པ་རྣམས་སོ། །ད་ནི་སྤྱོད་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་མི་གྲོལ་པ་སྟོན་ཏེ། རྒྱུ་པ་དུར་གྱི་ངང་པའི་སྐད། །བསྟན་པས་གཞན་འདུལ་ཆོས་སྟོན་པ། །སྙིང་པོའི་དོན་དང་གཞན་མ་སེལ། །དེ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིས། །འགྲོ་པ་བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་གྲོལ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་མུ་སྟེགས་རོ་ལངས་པ་དག་གི་སྤྱོད་པ་སྟེ། གྲོང་ཁྱེར་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུ་པའི་དུས་སུ་དུར་ཁྲོད་ན་གནས་པའི་ངང་བ་དག་གི་སྐད་ཀྱིས་རྒྱུ་པར་བྱེད་དོ། །ཀང་ཀ་ར་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་མངོན་པར་འདོད་པའི་སྒྲས་ཕྱེ་པ་ནི། ཀང་བརྟུལ་ཞུགས་སོ། །ཀ་ར་དབང་ཕྱུག་གི་ང་རྒྱལ་ལོ། །དང་དེ་དག་གི་མཆོད་པའོ་ཞེས་ལི་ཀ་རུའི་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་ལ་གཏོགས་པའི་མི་རྣམས་ལ་དོན་དེ་བསྟན་པས། མུ་སྟེགས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་ཅིང་གཞན་དུལ་པར་བྱེད་པ་དེ་གོང་མ་ལྟ་བུའི་ཆོས་སྟོན་པའོ། །གཞན་དག་ནི་ཆོས་མ་ཡིན་ནོ་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་མ་ཡིན་
Chinese
“冢间者，汝有何能？示我，我将观汝是否生信。”如是说已。瑜伽士言：“大王，我入密咒乘不久，然虽如是，身之血、脓、水一切皆变为乳。”国王言：“我将观之。”瑜伽士言：“约二十日后请来。”遂至尸林，为使身之血、脓不入生灵，坐于善作之田圃之上，以桦木之尖端刺身，血、脓滴落，饮用乳汁。其后，四部空行母守护瑜伽士，世间之人则见为四猴。其后，彼王为彼等故，将瑜伽士之身斩为数段。斩已，然彼等未生血、脓，唯有乳汁滴落。其后，彼王惊奇，瑜伽士于我处，遂舍弃一切王位，入于等持。其后，彼生即得无数共同成就。外道哈拉卡夏见之，遂行彼等之行。与彼等亲近者，乃随行者等。今示以行之苦行不得解脱：‘行者冢间鹅之声，示教调伏他众说，精要义及不除他，如是显现执着故，行者虚妄即解脱。’之义乃外道起尸者之行，于城市中行乞之时，以住于尸林之鹅之声而行。‘刚嘎惹当’之谓也。又以显现欲求之语而分判之：刚，苦行也。嘎惹，自在之我慢也。当，彼等之供养也。如是向属于里嘎汝之大供养之人示彼义，入于外道之教，且调伏他众，乃如上之法。其他则非教，乃非教之示现。
English
"O dweller of the charnel ground, what power do you possess? Show me, and I shall see whether I will have faith or not." Thus it was said. The yogi said, "Great king, it has not been long since I entered these secret mantra vehicles, but even so, all the blood, pus, and water of my body turns into milk." The king said, "I shall see it." The yogi said, "Please come in about twenty days." Then he went to the charnel ground, and in order to prevent living creatures from entering the blood and pus of his body, he sat on top of a well-made field enclosure. He pierced his body with the tip of a birch tree, and blood and pus dripped out, and he drank the milk. Then, the four classes of dakinis protected those yogis, and the people of the world saw them as four monkeys. Then, for the sake of those, that king cut the yogi's body into pieces. Even though he cut them, blood and pus did not come out of them, only milk dripped out. Then, that king was amazed, and the yogi came to my place, and he abandoned all his kingdom and entered into samadhi. Then, in that very life, he obtained countless common siddhis. The heretic Halakaksha saw this and practiced their ways. Those who are close to them are those who follow them. Now, it is shown that one is not liberated by the asceticism of practice: 'The sound of a goose in the charnel ground by the wanderer, teaching and subduing others, expounding the Dharma, the essential meaning and not eliminating others, thus, due to manifest attachment, the wanderer is liberated as a falsehood.' The meaning of this is the practice of the heretical corpse-raisers, who, when begging for alms in the city, wander around with the sound of geese dwelling in the charnel ground. This is called 'Kangkaradang.' Furthermore, it is distinguished by the word of manifest desire: Kang is asceticism. Kara is the pride of the powerful. Dang is the offering to them. Thus, by showing that meaning to the people belonging to the great offering of Lika Ru, entering into the teachings of the heretics and subduing others is like the Dharma above. Others are not the Dharma, but the manifestation of non-Dharma.
Tibetan
ནོ་ཞེས་སྙིང་པོའི་དོན་འདི་དག་དང་ནང་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གཞན་མ་སེལ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མུ་སྟེགས་ཀྱི་འགྲོ་པ་དེ་དག་ནི་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་འབྱིན་པར་མི་ནུས་ཏེ། སླུ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་གྲོལ་པའོ། །ད་ནི་ཕྱི་རོལ་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་མི་ གྲོལ་པར་སྟོན་ཏེ། བསམ་གཏན་ཚུལ་བྱེད་མུ་སྟེགས་ནི། །གུནྡྷེ་ཨེ་རེ་ཐལ་བས་བཀང༌། །ཉལ་དུས་ཐལ་བྱུགས་རལ་པ་དགྲོལ། །བསོད་སྙོམས་ཐིག་ལེ་སྤྱི་བོར་སྡུད། །གཙང་མ་ལ་བའི་སྟེང་ཉིད་དུ། །འདུག་ནས་ཚངས་པའི་ང་རྒྱལ་བྱེད། །ཨེ་ར་ན་མར་མེས་དབང་ཕྱུག་མཆོད། །མཚམས་སུ་གཏོར་གཏོང་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ། །སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ནས་མིག་བཙུམས་ཏེ། །བརྟག་མེད་ཚིག་གིས་གཡོ་སྒྱུ་བྱེད། །སྐྲ་མེད་རྒྱན་བྲལ་རིགས་སྟོན། །ཐོད་པའི་དུར་ཁྲོད་དབང་སྐུར་བྱེད། །བླ་མའི་ང་རྒྱལ་ཡིན་ཏན་ལེན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་བརྡུལ་ཞུགས་ཀྱིས་སྤྱིར་མི་གྲོལ་པར་སྟོན་ཏེ། དེ་ཡང་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་དངོས་གཞིའོ། །དེ་དག་མ་རྟོགས་པའི་བསམ་གཏན་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཚུལ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ་ལོག་པར་རྟོགས་པའོ། །དེ་དག་ལ་གནས་པའི་མུ་སྟེགས་ནི་གུནྡྷེ་ཕྲག་པར་བཀལ་ཏེ་བྲམ་ཟེའི་རོ་བསྲེགས་པའི་ཐལ་བ་ནི་ཨེ་རིའོ། །མུ་སྟེགས་དེ་དག་གུནྡྷེའི་ནང་ཐལ་བས་བཀང་སྟེ་ཉལ་པའི་དུས་སུ་ཡང་ལུས་པོ་ལ་ཐལ་བ་བྱུགས་ཏེ་རལ་པའི་སྤྱི་གཙུག་ནས་བཀྲོལ་ནས་ལུས་ལ་གོན་པར་བྱེད་དོ། །གྲོང་གསེབ་དང་དུར་ཁྲོད་ཐམས་ཅད་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུ་སྟེ་ཁྲག་དང་ཞག་གི་ཐིག་ལེ་དག་གིས་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་འགོད་པར་བྱེད་དོ། །སྤྲུལ་གྱི་ཆུན་པོ་དང་བཅས་པའི་རལ་པའི་སྤྱི་བོར་བསྡུས་ཏེ། སྦ་དང་སྨྱུག་མ་ལས་བཏགས་པའི་སྟན་ལ་རྟའི་གཟུགས་བྲིས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་གཙང་བར་བྱས་པ་ལ་ཙནྡན་དང་གུར་གུམ་ལ་སོགས་པ་དྲིས་བསྒོས་པའི་སྟེང་དུ་འདུག་ནས་ཁ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ཏེ། ཚངས་པ་གདོང་བཞི་པའི་ང་རྒྱལ་བྱེད་དོ། །ཨེ་རང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྲུལ་གདུག་བ་ཅན་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་དག་གི་ཚིལ་བུས་ཐོད་པའི་ནང་དུ་མར་མེ་བཏང་སྟེ་དེས་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་རྟེན་རྡོ་ལས་བྱེས་པ་ལྷ་སྲིད་པའི་གདོང་ཅན་ལ་མཆོད་པར་བྱེད་དོ། །ཤར་ཕྱོགས་མཚམས་སུ་ཉི་མ་རེ་རེ་ལ་གཏོར་མ་བཅུ་བཅུ་གཏོང་སྟེ། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་ཀ་པཱ་ལ་རྙིང་པ་ལ་ཁ་ཏི་རིའི་ཁུ་བས་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་བྲིས་པའི་དབུས་སུ་སྲིད་པའི་མེས་པོ་བཏགས
Chinese
诺，这些是精华之义，并且不会摒弃内道佛教的其他法。如是，对于我与我所执著而显现贪恋的外道行者们，不能产生意义之果，因为是欺骗，所以解脱是虚假的。现在显示外道以禅定的苦行不能解脱：禅定之相外道徒，肩扛骨袋满灰尘，卧时涂灰解发髻，乞食滴血聚顶髻，净垫之上而安坐，生起梵天之慢心，毒蛇膏油灯供奉自在，隅角抛食摇铃铛，跏趺闭目而端坐，以无稽之言行欺骗，无发无饰显种姓，颅骨尸陀林作灌顶，上师慢心实可鄙。这显示了一般外道的苦行不能解脱。所谓禅定，是佛陀的真实意趣。不了解这些的禅定，是做禅定的样子，即是邪见。安住于这些的外道，肩上扛着骨袋（gune），婆罗门尸体焚烧后的灰尘是埃瑞（ere）。这些外道用灰尘装满骨袋，睡觉的时候也用灰涂抹身体，从头顶解开发髻，披在身上。在村庄和墓地到处乞讨，用血和脂肪的滴液涂满全身。将带有发辫的发髻聚集在头顶。在用竹子和芦苇编织的垫子上画上马的形象。在非常干净的，用檀香和藏红花等香料浸泡过的垫子上，面朝东方而坐，生起四面梵天之慢心。埃让（erang）是指有毒的蛇。用它们的脂肪在颅骨中点燃灯，以此供奉自在天，自在天是石头所造，面容是神灵的脸。在东方的角落里，每天供奉十个食子。在古老的墓地颅骨上，用柯子树的汁液画出八瓣莲花，在中心写上世间之父。
English
Now, these are the essential meanings, and they do not reject other teachings of inner Buddhism. Thus, those non-Buddhist practitioners who are manifestly attached to the belief in self and what belongs to self cannot produce the fruit of meaning, because they are deceptive, so liberation is false. Now it is shown that externalists cannot be liberated by the asceticism of meditation: The non-Buddhist who practices meditation, Carries a bone bag filled with ash on his shoulder, Anoints himself with ash and loosens his hair when sleeping, Collects alms and blood droplets on his crown, Sits on a clean mat, And takes pride in Brahma. He worships the powerful one with a lamp of snake oil, Throws offerings in the corners and rings a bell. He sits cross-legged and closes his eyes, And deceives with meaningless words. He shows his lineage without hair or ornaments. He performs empowerment in the charnel ground of skulls. The pride of the guru is truly despicable. This shows that external asceticism generally does not lead to liberation. Meditation is the actual intention of the Buddha. Meditation without understanding this is doing the form of meditation, which is wrong understanding. The non-Buddhists who abide in these practices carry a bone bag (gune) on their shoulders, and the ashes from the cremation of a Brahmin's corpse are ere. These non-Buddhists fill the bone bag with ashes, and even when sleeping, they smear their bodies with ashes, loosen their hair from the crown of their head, and wear it on their bodies. They wander for alms in all the villages and charnel grounds, and apply droplets of blood and fat all over their bodies. They gather the braided hair with coils on the top of their heads. They draw the image of a horse on a mat woven from reeds and bamboo. They sit facing east on a very clean mat, soaked with sandalwood, saffron, and other fragrances, and take pride in the four-faced Brahma. Erang refers to a venomous snake. They light a lamp in a skull with their fat, and with it worship the great powerful one, whose support is made of stone and whose face is that of a god. In the eastern corner, they offer ten torma offerings each day. On the old charnel ground skull, they draw an eight-petaled lotus with the juice of the Terminalia chebula tree, and in the center they write the father of the world.