Tibetan
ད་མེད་གང་ཞིག་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གནས་པའི་མི་རྣམས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་ལ་གནས་པ་དེ་མ་མཐོང་སྟེ། དེ་ཐམས་ཅད་ནི་རྨོངས་པ་ཉིད་དུ་ཟད་དོ། །དེ་བས་ན་ཚིག་དང་ཐ་སྙད་ལ་མཁས་པ་ཐམས་ཅད་བསྟན་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་མ་ལུས་པ་འཆད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་སངས་རྒྱས་ཡོད་པ་མ་རྟོགས་སོ། །ད་ནི་དལ་བ་དང་བདེ་བའི་དཔེའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གླང་ཆེན་ལོ་བས་ནས་སེམས་ཚགས་ཚུད་པ་ནི། །དེ་ནི་འགྲོ་འོང་བཅང་ནས་ངལ་བ་སྟེ། །དེ་ནི་འདི་ལྟར་རྟོགས་སོ་ཆོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ལུམ་པའི་ཚལ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཨག་ཤོ་ད་ན་ལ་གླང་པོ་ཆེ་པ་ཏྲོ་ཏ་ཞེས་བྱ་བ་ཤིན་ཏུ་སྨྱོ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་ལ། དེ་དག་བཏུལ་བ་ན་ལས་དང་བྱ་ བྱ་བ་ལ་དགེ་བ་དང་ལྡན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཞི་བར་འདོད་པ་ལས་དེ་ལྟར་མ་གྱུར་ཏེ། དེ་དག་འོང་བ་དང་འགྲོ་བ་དང་གནས་པ་དང༌། རྩྭ་ཟ་བ་དང་ཆུ་འཐུང་བ་དང༌། འཚོ་གཉེར་བྱེད་པའི་དུས་སུ་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འཚོ་བས་སྟོབས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པར་མ་ནུས་ཤིང་བདག་ཉིད་ཤིན་ཏུ་ངལ་པར་གྱུར་ཏེ་འཚོ་བ་དང་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུངས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བཚའི་བུ་ག་ཡ་མགོ་ཞེས་བྱ་བས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་སྟོབས་ཆེན་གླང་པོ་འདི་དག་བཙོངས་ན་བདེ། །བྱ་བའི་ལས་དང་ངལ་བ་རྣམས་དང་བྲལ། །འཆི་བར་བྱེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་གནོད་པ་མིན། །དགེ་ལྡན་ཞི་བར་འདོད་པས་དེ་མི་ཐུལ། །དེ་ལྟར་མ་གྱུར་ཀུ་ཤའི་རྩ་ཉིད་ལ། །རེ་བ་མ་སྐྱེས་ཡངས་པ་ཉིད་དུ་ཐོང༌། །ཞེས་ནས་གླང་པོ་ཆེ་དེ་ཚོང་འདུས་སུ་བཙོངས་སོ། །དེ་ལོབ་པར་གྱུར་ནས་སེམས་ཚགས་སུ་ཚུད་པ་ན་དེ་ནི་འགྲོ་བར་ཡང་མི་བྱེད་འོང་བར་ཡང་མི་བྱེད་ངལ་ཞིང་དུབ་པར་ཡང་མི་འགྱུར་འཚོ་བ་དང་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་བཅད་ནས་ངང་གིས་དལ་བ་སྟེ་བདེ་བ་དང་ལྡན་ནོ། །དེ་ནས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་ཀྱེ་བདག་ནི་ཤན་ཏུ་བདེ་དང་ལྡན། །བདེ་འདོད་གླང་ཆེན་དག་གིས་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར། །གླང་ཆེན་བཏང་བས་དལ་པའི་མཆོག་དང་ལྡན། །ཀུན་ཀྱང་བྱ་བ་བཏང་ན་བདེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱིམ་བདག་མ་ག་ཏ་ན་ཞེས་བྱ་བས་ཐོས་ནས་རང་གིས་རང་ཉིད་ལ་བསམ་པས་ཐོས་ནས་བདག་གི་སེམས་ནི་གླང་པོ་ཆེ་སྨྱོན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་དག་བཏུལ་བ་ལས་དགེ་བ་དང་ལྡན་པར་ཡང་མ་གྱུར་ཏེ་ཐུལ་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཙོང་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་བདག་གིས་མི་རྙེད་དེ་འདི་ནི་གར་དགར་གཏང་བར་བྱའོ་ཞེས་ལྷོད་དེ་བསྡད་པས་སེམས་དེ་དག་འགྲོ་བར་ཡང་མི་བྱེད།
Chinese
如今那些以分别念为住处的人们，没有见到那如实安住的本性，那一切都只是愚昧而已。因此，所有精通词句和术语的人们，没有领悟到在宣讲所有教法的自性之身中，存在着法身佛。现在以闲暇和安乐的比喻来阐述：大象因劳累而心力交瘁，那是来回奔波所致的疲惫。如此这般领悟了，还需要什么佛法呢？ 这段话的意思是，在伦巴园林中，一位名叫阿格肖达纳的施主拥有一头名叫帕特罗塔的极其疯狂的大象。驯服它们是为了在工作和行为上获得善德。然而，想要平息它们却未能如愿。它们在来回奔波、停留、吃草、喝水和觅食时，都变得非常痛苦。饲养员无法用食物的力量压制它们，它们自己也变得非常疲惫，并因与食物分离的痛苦而备受折磨。 然后，名叫瓦采之子伽亚姆果的人说道： “唉，如果卖掉这些强壮的大象，那就好了。 摆脱了工作和劳累。 不会受到导致死亡的因素的伤害。 想要获得善德和寂静，却无法驯服它们。 如果不能那样做，就在库沙草的根部， 不要抱有希望，让它们自由自在地生活吧。” 于是，他把那头大象卖到了集市上。当它变得驯服，心力交瘁时，它既不奔波也不来回，也不会感到疲惫和劳累，它切断了与食物分离的痛苦，自然而然地变得悠闲自在，并充满了快乐。然后它说道： “唉，唉，我真是太快乐了。 想要快乐的大象们却变得痛苦。 放开大象，就能拥有至上的悠闲。 如果大家都放下工作，就能变得快乐。” 一位名叫玛嘎达纳的施主听到了这些话，他自己思考着：我的心就像一头疯狂的大象。驯服它们并没有带来善德，而且也无法驯服。我找不到可以出售的地方，应该把它放到哪里去呢？于是他放松地坐着，心也不再奔波了。
English
Now, those who dwell in the place of conceptualization do not see the very nature of reality abiding in itself, and all of that is just ignorance. Therefore, all those who are skilled in words and terms do not realize that the Dharmakaya Buddha exists in the body of self-nature, which expounds all the distinctions of the teachings of the doctrine. Now, it will be shown by way of the example of leisure and happiness: Elephants are exhausted by labor, which is the fatigue caused by going back and forth. Having realized this, what need is there for Dharma? The meaning of this is that in the Lumba Garden, a householder named Agshodana had a very mad elephant named Patrota. Taming them was for the sake of being virtuous in work and action. However, wanting to pacify them did not turn out that way. They become very miserable when coming and going, staying, eating grass, drinking water, and foraging. The keepers could not suppress them with the power of food, and they themselves became very tired and tormented by the suffering of being separated from food. Then, a man named Vatsa's son Gayamgo said: "Alas, it would be good if these strong elephants were sold. Free from work and labor. Not harmed by the factors that cause death. Wanting to obtain virtue and peace, but unable to tame them. If it cannot be done that way, at the root of the Kusha grass, do not have hope, let them live freely." So, he sold the elephant to the market. When it became tame and exhausted, it neither went nor came, nor did it become tired and weary. It cut off the suffering of being separated from food and naturally became leisurely and full of happiness. Then it said: "Alas, alas, I am so happy. The elephants who want happiness become miserable. By letting go of the elephant, one can have supreme leisure. If everyone puts down their work, they can become happy." A householder named Magadana heard these words, and thinking to himself, he heard that my mind is like a mad elephant. Taming them did not bring virtue, and they could not be tamed. I cannot find a place to sell them, where should I put them? So he sat down relaxed, and his mind no longer wandered.