Tibetan
་མ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བ་དང་སེམས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ ལྟར་སྣང་བའི་དངོས་པོའོ། །འདི་དག་ནི་གདོད་མ་ནས་ཞེན་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ནུས་སོ། །བདག་ནི་རང་བཞིན་གྱི་མཚོན་ཆ་ཅན་ཏེ་མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་དེ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ཟད། དེ་བས་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་བའི་དོན་དེ་ཀྱེ་ཧོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཅི་ཞེ་ན། སྣང་བ་མ་ལུས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །སེམས་ལ་ནི་དྲི་མ་མེད་དེ་དེ་ཉིད་དོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དོན་དམ་པ་སྟེ་དེ་དག་ཤེས་པར་བྱོས་ཤིག །ད་ནི་བརྟགས་པས་མི་རྟོག་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱིམ་ན་ཡོད་པ་ཕྱི་རུ་སོང་ནས་ཚོལ། །ཁྱིམ་བདག་མཐོང་ནས་ཁྱིམ་ཚེས་དག་ལ་འདྲི། །མདའ་སྣུན་གྱིས་སྨྲས་བདག་གིས་ཤེས་པར་བྱོས། །བླུན་པོའི་བསམ་གཏན་བསམ་བྱ་བརྗོད་པ་མིན། །གལ་ཏེ་བླ་མས་བསྟན་ཅིང་རྟོག་པས་བརྟགས། །བདེན་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱས་གྱུར་ཀྱང༌། །དེ་དག་གིས་ནི་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ན། །དེ་མ་རྟོགས་པས་ཐར་པ་ཐོབ་བམ་ཅི། །ཡུལ་ནས་བགྲོད་ཅིང་གདུང་བས་ཉེས་བྱས་ཀྱང༌། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མི་རྙེད་སྡིག་པར་འཛིན། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱིམ་གྱི་བདག་པོ་ནི་གཉུག་མའི་སེམས་ཏེ། །དེས་ནི་རང་གི་ཁྱིམ་ན་ཡོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་དུ་སོང་ནས་ཚོལ་ལོ། །དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་བླ་མ་དམ་པ་ནི་ཁྱིམ་བདག་སྟེ། །དེས་བསྟན་པའི་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩི་དེ་དག་མཐོང་ཞིང་མྱོང་ནས་འབྲས་བུ་དང་དོན་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་བོར་ཏེ། ཁྱིམ་ཚེས་པ་ལྟ་བུའི་ཕྱི་རོལ་པ་དང་དེ་དང་མཚུངས་པ་དག་ལ་འདྲིའོ། །མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་བ་ནི་གཞན་ལ་དྲིར་ཡོད་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ལས་ཤེས་པར་བྱོས་ཤིག །འདི་དག་ནི་གཏི་མུག་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་བླུན་པོའི་བསམ་གཏན་ཏེ། བསམ་བྱ་དང་བརྗོད་བྱ་མིན་པས་དོན་དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་གིས་གཏན་ལ་མི་འབེབས་ཤིང་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་མི་ཤེས་སོ། །གལ་ཏེ་བློ་དམན་པ་དག་གིས་བླ་མས་བསྟན་དུ་ཡོད་པ་བསྟན་ཅིང་སློབ་པ་པོས་བརྟག་ཏུ་ཡོད་པའི་རྟོག་པས་བརྟགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བསམ་གཏན་ལ། བདེན་པ་ཐམས་ ཅད་ཤེས་པར་བྱས་གྱུར་ཀྱང་དེ་ནི་བདག་དང་གཞན་དུ་འཛིན་པ་དང་མ་བྲལ་བ་སྟེ། དེ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པས་དེ་མ་རྟོགས་སོ། །མ་རྟོགས་པའི་དོན་ནི་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་དག་ཡོངས་སུ་དོར་ནས་གཞན་ཞིག་རྟོགས་པའི་ཐར་པ་བདེ་བ་འཐོབ་པའམ་ཅི་སྟེ་མི་འཐོབ་པོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡུལ་ནས་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་དུ་འཁོར་ཏེ་སྤང་བྱ་དང་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བགྲོད་ཅིང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གདུང་པས་ཉེ་བར་བྱས་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་རྙེད་དེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྣམ་རྟོག་གིས་སྡིག་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་དཔེ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཡུལ་རྣམས་བསྟེན་པས་ཡུལ་གྱིས་མི་གོས་ཏེ། །ཨུཏྤལ་བླངས་ཀྱང་ཆུ་ཡིས་མི་འཆགས་བཞིན། །འདི་ལྟར་རྩ་བ་རླུང་གིས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་།རླུང་རྣམས་དེ་ཉིད་ཡིན་པས་ཞི་བར་ནུས། །ཞི་བ་མེད་དེ་དེ་ཉིད་རྟོགས་པས་འགྲུབ། །རྟོགས་དུས་གྲུབ་པ་མེད་དེ་ཚིག་ཏུ་ཟད། །དུག་གི་སྔགས་ཅན་དུག་གིས་ག་ལ་ཚུགས། །ལྷ་ལ་མཆོད་པ་ཁྲི་ཕྲག་བྱིན་བྱས་ཀྱང༌། །བརྟགས་ཏེ་འབྲས་བུ་གཞན་དུ་འགྲུབ་འདོད་པས། །དེ་ཉིད་བདག་ལ་འབྲས་བུ་དེ་མེད་དེ། །བདག་ཉིད་འཆིང་འགྱུར་དེས་ནི་ཅི་ཞིག་བྱ། །དེ་ལ་གོམས་པས་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། །དེ་འདྲེས་འཁོར་བ་འདི་འདྲ་འཆད་མིན་ཏེ། །འདིར་གོམས་མ་རྟོགས་མ་ལུས་རྒལ་མ་ཡིན། །མིག་ནི་མི་འཛུམས་སེམས་ནི་འགགས་པ་དང། །རྣམ་ཤེས་རླུང་འགོག་པ་ནི་བླ་མས་རྟོགས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་པ་དག་གི་ཤེས་པ་ནི་ཆགས་སྡང་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྟེ། དབང་པོ་རྣམ་པ་ལྔ་ཡུལ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ཅིང་བལྟས་པས་ཡུལ་གྱིས་གོས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཁྱད་པར་དུ་ཞེན་ཅིང་ཆགས་པས་མི་གོས་ཏེ་མི་འབྲལ་བར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རོས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ལ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པས་བལྟས་ཤིང་བརྟགས་ན་ཁྲོས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཤིན་ཏུ་སྤྲོ་བའོ། །དེ་དག་འཁོར་བ་ལ་ཆགས་པའི་སྐྱོན་དུ་ མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། དཔེར་ན་ཨུཏྤལ་ཆུའི་ནང་ནས་བླངས་ཀྱང་ཆུའི་ཉེས་པས་མི་ཆགས་པ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་ཀྱང་དེའི་ངོ་བོ་དང་མཚུངས་སོ། །རྨོངས་པ་དག་གིས་རྩ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདི་དག་རྟོགས་པའི་རླུང་གེས་བཅིངས་ཏེ་དེ་དག་གིས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་དག་གི་ཚུལ་ནི་རྟོག་པ་དང་རླུང་རྣམས་ཀྱིས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་དེ་ལ་གནས་ན་ངང་གིས་ཞི་བར་ནུས་སོ། །ཞི་བར་བྱ་བ་ནི་འདི་སྐྱོན་དང་བཅས་པའོ་ཞེ་ན། ཞི་བ་ནི་མེད་དེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པས་འགྲུབ་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས
Chinese
不是。显现和心也不是。这是如此显现的事物。这些从一开始就是没有执着的。那是能够体验到一无所有的意义。我具有自性的武器，只是用箭射击说了那么多而已。因此，极其稀有的意义被称为奇哉。那些又是什么呢？所有显现都是俱生的。心是没有污垢的，那就是它本身。俱生智慧是胜义谛，要知道那些。现在要显示不以考察来证悟，在家里有的却跑到外面去寻找。见到家主却向邻居们询问。用箭射击说了，要自己去了解。愚人的禅定不是思考和言说。如果上师开示，并用分别念来考察。即使已经了解了一切真理。当他们完全考察时。没有证悟它，怎么能获得解脱呢？虽然离开了家乡，并因痛苦而犯罪。却找不到俱生，反而执着于罪恶。这叫做所有显现存在的家主是本来的心。它就在自己的家里。因此，为了证悟而跑到外面去寻找。指示它的上师是家主。舍弃了见到和体验他所开示的口诀甘露，会变成成果和伟大的意义，却向邻居一样的外道和与他们相似的人询问。用箭射击说了，不是可以向别人询问的，要自己从自己那里去了解。这些是愚人的禅定，因为是大愚痴，不是思考和言说，所以不能用指示那个意义的词语来确定，因为不相关联所以不了解。如果低劣的人们开示了上师所开示的，学习者用可以考察的分别念，通过考察的理由来分别思考禅定。即使已经了解了一切真理，那也没有脱离我与他人的执着。当他们完全考察时，就没有证悟它。没有证悟的意义就是它本身的大证悟。完全舍弃那些，去证悟其他的
English
It is not. Appearances and mind are also not. This is how things appear. These are without attachment from the very beginning. That is being able to experience the meaning of nothingness. I have the weapon of self-nature, just shooting an arrow and saying that much. Therefore, the extremely rare meaning is called "Kyeho." What are those? All appearances are co-emergent. The mind is without defilement, that is itself. Co-emergent wisdom is the ultimate truth, know those. Now, to show non-realization by examination, what is in the house is sought outside. Seeing the householder, one asks the neighbors. Shooting an arrow, I said, know it yourself. The meditation of fools is not thinking and speaking. If the lama teaches and examines with discrimination. Even if all truths have been learned. When they are fully examined. Without realizing it, how can liberation be attained? Although leaving the country and committing crimes with suffering. But not finding the co-emergent, but clinging to sin. The meaning of this is that the master of the house of all appearances and existences is the original mind. It is in its own home. Therefore, in order to realize, go outside and look for it. The noble lama who shows it is the householder. Abandoning seeing and experiencing the nectar of the mouth that he taught, it will become fruit and great meaning, and ask the outsiders like neighbors and those similar to them. Shooting an arrow, it is said that it is not possible to ask others, but to know from oneself. These are the meditations of fools, because they are great ignorance, not thinking and speaking, so they cannot be determined by the words that indicate that meaning, because they are not related, so they do not understand. If inferior people teach what the lama has taught, and the learner uses the discriminating mind that can be examined, and thinks separately about meditation through the reasons of examination. Even if all truths have been learned, that is not separated from the attachment to self and others. When they are fully examined, they have not realized it. The meaning of not realizing is the great realization of itself. Completely abandon those and realize others
Chinese
能获得解脱安乐，还是不能获得呢？那是因为什么呢？因为分别念从境上所认识的，就在那儿轮转，通过舍弃和能舍弃的途径行进，通过戒律和苦行来逼迫，也不能找到俱生智。那是因为什么呢？因为分别念执着为罪恶的缘故。现在用特殊的比喻来显示：依止诸境，不会被境所染污，犹如取莲花，不会被水沾湿一样。如此，根本依风为庇护，诸风即是彼，故能寂灭。寂灭不存在，证悟彼即成就。证悟之时没有成就，只是言辞而已。有毒的咒语者，怎么会被毒所害？对天神供养千百万，考察后想要成就其他的果，那个果在自身是没有的，自身反而会被束缚，那又有什么用呢？对此习惯不会解脱，那种混合轮回不是这样讲的，在此习惯不证悟，全部都不是超越。眼睛不闭合，心是停止的，以及明识风停止，是上师所证悟的。这所说的意思是：譬如世间人的知识，是对贪嗔非常执着的，五根依止诸境而观看，会被境所染污，特别是执着贪恋不会被染污，不会分离一样，显有世间一切都遍布大乐之味，如果用庸常的知识观看考察，不会愤怒，而是非常欢喜。那些不会成为贪恋轮回的过患吗？譬如莲花从水中取出，也不会被水的过患所沾染一样，那个也是和那个的体性相同。愚昧者们把这些根本菩提心，用证悟的风束缚，那些就依靠它作为庇护。那不是的，这些的体性，就是分别念和风，就是庸常的知识的体性，所以在那个上面安住，自然就能寂灭。要寂灭的是这个有缺点的吗？寂灭是没有的，证悟那个本身就能成就。那些也不是存在成就的，是无二的智慧。
English
Can one attain liberation and happiness, or not? Why is that? Because conceptualization revolves around what is perceived from the objects, proceeding through the path of abandonment and the means of abandonment, and even if one is afflicted by discipline and asceticism, one cannot find the co-emergent wisdom. Why is that? Because conceptualization grasps it as sin. Now, let's illustrate with a special example: Relying on objects, one is not tainted by objects, just as picking a lotus, one is not wetted by water. Likewise, the root relies on wind for protection. Since the winds are the same, they can be pacified. There is no pacification, realizing that itself is accomplished. At the time of realization, there is no accomplishment, it is just words. How can one with a poisonous mantra be harmed by poison? Even if one makes millions of offerings to the gods, wanting to achieve other fruits after examination, that fruit is not in oneself, but oneself will be bound, so what is the use of that? Getting used to that will not lead to liberation, such a mixed cycle is not spoken of like this, getting used to it here without realization is not transcendence at all. The eyes do not close, the mind is stopped, and the stopping of consciousness and wind is realized by the guru. The meaning of this is: For example, the knowledge of worldly people is very attached to attachment and aversion. The five senses rely on the objects and look, and they will be tainted by the objects. In particular, attachment and clinging will not be tainted, and they will not be separated. All phenomena and existence are filled with the taste of great bliss. If you look at and examine them with ordinary knowledge, you will not be angry, but very happy. Will those not become the fault of attachment to samsara? For example, just as a lotus is taken out of the water, it will not be contaminated by the fault of the water, that itself is also the same as that nature. The ignorant bind these root Bodhicitta with the wind of realization, and those rely on it as protection. That is not the case, the nature of these is that conceptualization and winds are the nature of ordinary knowledge, so if you abide on that, you can naturally be pacified. Is what is to be pacified this flawed thing? There is no pacification, realizing that itself is accomplished. Those are also not existing accomplishments, they are non-dual wisdom.