Tibetan
་བའི་དོན་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་དག་གིས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་མི་དགག་ཅིང་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་མ་ཞེན་པའི་ཚུལ་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཉུག་མའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ད་ཡང་མིག་དང་རྣ་བ་དང་སྣ་དང་ལུས་དང་ཡིད་དང་ལྕེ་ལ་སོགས་པས་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་དང་རེག་པ་དང་དྲན་པ་དང་ཟོས་པ་དང་སྣོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་དང༌། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་རེག་བྱ་དང༌། དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་དྲན་པ་དང༌། གཉིས་སུ་མེད་པའི་རོ་དང༌། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པའི་དྲི་དང༌། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་ཉིད་དུ་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱའོ། །མཆན་ན་གནས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ་ཕྱི་ནང་གི་བྱུང་ཚོར་ཐམས་ཅད་ལ་དྲན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཞན་དག་ཆགས་པ་དང་ཞེ་སྡང་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཅལ་ཅོལ་གྱི་གཏམ་དང་བྱ་བ་དག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་ལན་སྨྲ་བར་གྱུར་པ་ལ་ཡང་སེམས་སོ་ཞེས་ནི་གཅིག་གི་ངོ་བོ་དང་རྣལ་མའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ལས་མི་འདའ་བར་བྱའོ། །ད་ནི་བླ་མས་བསྟན་པའི་དོན་ལ་འབད་པར་བྱ་བ་བཤད་དེ། གང་ཞིག་བླ་མའི་མན་ངག་བདུད་རྩིའི་ཆུ། །གདུང་སེལ་བསིལ་ལྡན་ངོམས་པར་མི་འཐུང་ན། །དེ་ནི་བསྟན་བཅོས་དོན་མེད་མྱ་ངན་གྱི། །ཐང་ལ་སྐོམ་ པས་གདུངས་ཏེ་ཤི་བར་ཟད། །ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་ངོ་བོར་སྣང་བ་གང་ཞིག་གིས་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་བར་བྱེད་པའི་བླ་མ་དམ་པ་དག་གིས་དོན་ཉེ་བར་འཛིན་པ་སྟེ་མན་ཨ་ས་ར་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་གི་དོན་ནི་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་འབྲེལ་པ་སྟེ་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་དག་ནི་དམ་པའི་དག་ལས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩི་མ་རུངས་པར་བྱེད་པའི་རྩིར་གྱུར་པ་སྟེ་དཔེར་ན་ཆུ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དག་གིས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཐན་པས་གདུངས་པའི་གདུང་བ་སེལ་ཅིང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་བསིལ་དང༌། མ་བཅོས་པ་དང་བའི་དོན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངོམས་པར་མི་འཐུང་བ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྟན་བཅོས་དོན་མེད་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཁང་བུ་དེ་དག་ལ་གནས་པས་འཁོར་བའི་མྱ་ངམ་གྱི་ཐང་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐོམ་གྱིས་ཤིན་ཏུ་གདུངས་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པས་བསྐྱེད་པའི་གནས་སུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པར་ཟད་དོ། །ད་ནི་དོན་དེ་ཁོ་ན
Chinese
其意义是瑜伽士们不否定所欲妙，而是受用，也要以不执著的方式，了知其为法身本来的自性。现在再以眼、耳、鼻、身、意、舌等所见、所闻、所触、所忆、所食、所嗅的一切，都是法身大乐的自性，以及如是的音声，和什么也不是的所触，和不可分别的忆念，和无二之味，和平常的知觉之香，所有这些都要在心性中受用。注释中“安住”的意思是分别念，对于内外的一切生起感受，都要了知忆念即是如是。其他贪恋、嗔恨、舍弃的无聊之语和行为，也要了知其为如是。对于自己所说的话，也要以心来回答，不要超出唯一的体性和真实的如是之相。现在讲述要努力于上师所教导的意义：谁若不饮上师诀窍甘露水，消除痛苦清凉具足令满足，彼于论典无义悲伤之荒原，为渴所逼迫而死而已。这句的意义是：具有缘分的士夫，无论显现为男人或女人的形象，为了获得殊胜的果位，那些殊胜的上师们所亲近的意义，称为曼阿萨拉。那些意义是智慧和慈悲的本体相联，也就是无二的智慧本身。那些要从殊胜的清净中去了解。那些不相符的方面，是将佛陀的智慧甘露变为不适之毒，例如水一般。那些能消除被烦恼干旱所逼迫的痛苦，以及大乐的清凉，以不造作和清净的意义，以无二的方式不饮用满足，那就是安住在世间的无意义论典，痛苦的房屋中，在轮回的悲伤荒原上，被大乐的干渴所逼迫，最终只能了知由分别念等所产生的处所即是如是。现在是那个意义本身
English
The meaning is that yogis do not deny desirable qualities, but enjoy them, and they should also understand them as the inherent nature of the Dharmakaya in a non-attached manner. Now, everything seen, heard, touched, remembered, eaten, and smelled by the eyes, ears, nose, body, mind, tongue, etc., is the nature of the Dharmakaya's great bliss, as well as the sound of suchness, and the untouchable that is nothing, and the inseparable memory, and the non-dual taste, and the fragrance of ordinary consciousness. All of these should be enjoyed in the nature of mind. The meaning of "abiding in the commentary" is conceptual thought. For all arising feelings, both internal and external, one should know that remembrance is suchness. Other frivolous words and actions of attachment, hatred, and abandonment should also be known as suchness. When answering oneself, one should also answer with the mind, and not go beyond the nature of oneness and the appearance of true suchness. Now, it is explained that one should strive for the meaning taught by the guru: If one does not drink the guru's nectar-like water of secret instructions, which eliminates suffering, is cool and fulfilling, then one will only die, tormented by thirst, in the meaningless, sorrowful wilderness of treatises. The meaning of this is: A fortunate individual, whether appearing as a man or a woman, in order to obtain a special result, the meaning approached by those noble gurus is called Man Asara. Those meanings are the connection of the essence of wisdom and compassion, which is the non-dual wisdom itself. Those should be understood from the noble purity. Those incompatible aspects are like poison that turns the Buddha's wisdom nectar into something unsuitable, like water. Those can eliminate the suffering tormented by the drought of afflictions, and the coolness of great bliss. Not drinking to satisfaction in a non-dual way with the meaning of uncreated and pure, that is abiding in the meaningless treatises of the world, in the house of suffering, on the sorrowful wilderness of samsara, tormented by the thirst of great bliss, one can only know that the place produced by conceptual thoughts, etc., is suchness. Now it is that meaning itself.
Tibetan
་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཐབས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། བླ་མས་བསྟན་བ་མི་ཤེས་ན། །སློབ་མས་གོ་བར་ཡོད་མིན་ཏེ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བདུད་རྩིའི་རོ། །གང་ཞིག་ཇི་ལྟར་བསྟེན་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པའི་ཐབས་ནི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་སྟེ། མི་ཤེས་པ་བསྟན་པས་ན་མཆོག་གོ །སློབ་མས་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་གོ་བར་བྱ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མིན་པ་ཉིད་ནི་རྟོག་པས་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །དེ་ཉིད་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཡིན་དུ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདུད་རྩིའི་རོ་ནི་སེམས་ཉིད་མ་བཅོས་པ་རྣལ་མ་སྟེ་གང་ཞིག་ཡིན་མིན་ནོ། །མིན་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ་བསྟན་པ་མེད་དོ། །དམ་པ་དག་གི་གདམས་ངག་ལས་འབྱུང་བ་ནི་བླ་མ་དག་གིས་ཐ་སྙད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བརྗོད་ཅིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གོ་བར་མ་ནུས་ན་བསྟན་པར་མི་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཟུག་རྡུས་སློབ་མས་གོ་བ་ དང་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏོ། །དེ་བས་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིའི་རོ་འདི་དག་ནི་གང་ཞིག་ཇི་ལྟར་བསྟན་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེས་པར་བྱས་ཤིང་ཐ་མལ་གྱི་ཉིད་དོ། །ད་ནི་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་དག་གི་སྐྱོན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གལ་རྨེ་ཚད་མར་འཛིན་པའི་དབང་གིས་སུ། །བླུན་པོས་བྱེ་བྲག་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་སྟེ། །དེ་ཚེ་དེ་ནི་གདོལ་པའི་ཁྱིམ་དུ་རོལ། །འོན་ཀྱང་དེ་ལ་དྲི་མས་མི་གོས་སོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། གལ་ཏེའམ་བརྒྱ་ལམ་ན་རྟོག་གེ་པའི་གང་ཟག་དག་གིས་རྗེས་དཔག་ཚད་མར་འཛིན་པའི་དབང་གིས་སུ་རྟོག་པ་དེ་དག་གིས་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དཀྲུག་པའི་ཕྱིར་བླུན་པ་སྟེ། དེའི་ཚེ་དེ་ནི་གདོལ་བའི་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་གཞན་གྱིས་བྱེ་བྲག་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་བྲམ་ཟེས་གང་གི་ཚེ་གཙང་མ་བཅས་པ་དེའི་ཚེ་གདོལ་པའི་ཁྱིམ་དུ་རོལ་པས་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་བཞིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་དག་གམ་གདོལ་པ་དག་གིས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱིམ་དུ་འོངས་ཀྱང་དེ་ལ་སྐྱོན་གྱི་དྲི་མས་མི་གོས་རིགས་སོ། །ད་ནི་ནན་ཏན་དང་བཅས་པ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པ་བསྟན་པ་ནི། གང་ཚེ་སློང་པ་སྲང་ཁའི་ཁམ་ཕོར་གྱིས། །བདག་ཉིད་རྒྱལ་པོ་སླར་ཡང་ཅི་བྱར་ཡོད། །མྱ་ངན་འདས་པ་ལ་གནས་སྲིད་པར་མཛེས། །ནད་གཞན་དག་ལ་སྨན་གཞན་གཏང་མི་བྱ། །བསམ་དང་བསམ་བྱ་རབ་ཏུ་སྤང་ནས་སུ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཡི་ཚུལ་ལ་གནས་བྱས་ཤིང༌། །བླ་མའི་ལུང་ལ་བསྒྲིམས་ཏེ་གུས་འབད་ན། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས
Chinese
现在要讲述指示自性的方法。如果上师不能指示，那么弟子就无法理解。如何依止俱生甘露之味？ 这句话的意思是，上师指示的方法是庸常的知识，因为指示了不知晓的，所以是殊胜的。弟子的觉悟自性也并非可以理解的，因为非此即是觉悟的自性完全清净。 那么，它就是那个吗？并非是那个，因为俱生甘露之味是未曾改造的真实心性，无论它是什么。如何指示那非此之义呢？无法指示。 圣者们的教诲中说，上师们说出无数的言辞，如果不能理解那唯一的真如，就无法指示。 如此一来，弟子就能通过细微之处理解和觉悟。 因此，如何指示这俱生智慧的甘露之味呢？它已经完成了，并且是庸常的。 现在要指出那些未能如此领悟的人的过失： 如果以推理为衡量标准，愚者会分别区分。 届时，他会在贱民的家中享乐，然而他不会被污垢沾染。 这句话的意思是：如果在百道中，那些逻辑学家们以推理为衡量标准，那么那些思辨者会扰乱无二智慧，所以是愚蠢的。届时，他就是贱民。为什么呢？因为他会分别区分自和他者。例如，婆罗门在任何时候保持洁净，届时在贱民的家中享乐，就像沾染了过失一样。 瑜伽士进入苦行者的行为，或者贱民们来到他的家中，也不会被过失的污垢沾染。 现在要讲述以坚定不移的信念去修持： 何时乞丐用秤杆的碗来衡量，自在的国王又有什么用呢？ 安住于涅槃，在轮回中也美丽。对于其他疾病，不要给予其他药物。 完全舍弃能思和所思之后，安住于如是的境界，如果精勤于上师的教言，恭敬努力，俱生
English
Now, the method of indicating the self-nature will be explained. If the lama cannot indicate, then the disciple will not be able to understand. How should one rely on the co-emergent nectar taste? The meaning of this is that the method indicated by the holy lama is ordinary knowledge, because it indicates the unknown, so it is supreme. The disciple's nature of realization is also not something that can be understood, because non-being itself is the completely pure nature of realization. So, is it that? It is not that, because the co-emergent nectar taste is the genuine, uncorrected mind itself, whatever it may be. How should one indicate that meaning of non-being? There is no indication. It is said in the instructions of the holy ones that lamas utter countless words, and if one cannot understand that one true reality, then one cannot indicate. In this way, the disciple can understand and realize through the subtle points. Therefore, how should one indicate this co-emergent wisdom nectar taste? It is already accomplished, and it is ordinary. Now, the faults of those who have not realized in this way will be pointed out: If one takes reasoning as the measure, fools will discriminate. At that time, he will revel in the house of the outcaste, yet he will not be stained by defilement. The meaning of this is: If in hundreds of paths, those logicians take inference as the measure, then those speculators will disturb the non-dual wisdom, so they are foolish. At that time, he is an outcaste. Why? Because he will discriminate between self and other. For example, a Brahmin at any time maintains cleanliness, at that time reveling in the house of the outcaste, is like being stained with faults. Yogis who enter the conduct of ascetics, or even if outcastes come to his house, will not be stained by the defilement of faults. Now, the practice with unwavering faith will be explained: When a beggar measures with a bowl of a weighing scale, what use is there for a self-possessed king? Abiding in Nirvana, it is beautiful even in Samsara. For other diseases, do not give other medicines. Having completely abandoned thought and object of thought, abiding in such a state, if one diligently applies oneself to the lama's instructions, respectfully striving, co-emergent