Tibetan
་པ་འབྱུང་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་གང་གི་ཚེ། གྲོང་ཁྱེར་པ་དག་གི་རིགས་ངན་གྱི་སྤྱོད་པས་རྒྱུ་བ་ན་སློང་བའི་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་སྲང་ཁར་བོར་བའི་ཁམ་ཕོར་གྱི་དུམ་བུ་དགོས་པ་ཡིན་གྱི་དེ་དག་གིས་བདག་ཉིད་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པའི་མཐུས་བསོད་ནམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་དག་པ་དག་རྙེད་པའི་ཕྱིར་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་ཟིན་པ་དེ་བོར་བའི་ཁམ་ཕོར་གྱི་དུམ་བུ་དེ་དག་གིས་བདག་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ལ་སླར་ཅི་ཡང་བྱར་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བརྟགས་པའི་ལས་དང་བྱ་བ་དག་གིས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རོ་དང་བྲལ་ བའི་ཕྱིར་རྨོངས་པའི་སྤྱོད་པས་རྒྱུ་བ་དག་ལ་འཁོར་བའི་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་ཙམ་བསྐྱེད་པས་དགོས་པ་སྟེ། བདག་ཉིད་རེ་བ་དང་དོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་དོན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་ནས་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་མི་དགོས་ཏེ། དེ་ནི་ཟུག་རྔུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རྟོག་པ་དེ་དག་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གནས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་གཞན་དུ་མ་བརྗོད་ཅིང་སྲིད་པར་མཛེས་པའོ། །དེ་ལ་གཞན་དུ་བརྗོད་པར་ནི་མི་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་ནད་གཞན་ཏེ་ཚ་བ་ལྟ་བུ་དག་ལ་སྨན་གཞན་ཏེ་ཚ་བ་བཏང་བར་མི་བྱ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ནད་དག་ལ་ཐ་དད་ཀྱི་རྟོག་པ་གཞག་པར་མི་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་ཇི་ལྟར་གཞག་པར་བྱ་ཞེ་ན། བསམ་པ་དང་བསམ་བྱའི་གཉིས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་རབ་ཏུ་སྤང་ནས་སུ། སེམས་རྣལ་མ་ཇི་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་གནས་པར་བྱ་ཞིང་སེམས་མ་བཅོས་པ་བླ་མའི་མཆོག་དང་སྣང་སྲིད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ལུས་ལ་དྲན་པས་བསྒྲིམས་ཏེ་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་པ་བཞིའི་ཚུལ་ལ་མ་གཡེངས་པའི་རྣམ་པས་གུས་པར་འབད་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ། །ད་ནི་ཇི་ལྟར་མཚོན་པར་མི་ནུས་པ་བསྟན་ཏེ། ཁ་དོག་ཡོན་ཏན་ཡི་གེ་དཔེ་སྤངས་ནས། །སྨྲ་རུ་མི་བཏུབ་དེ་ནི་གང་གིས་མཚོན། །གཞོན་ནུའི་བདེ་བ་སྙིང་ལ་ཞེན་པ་བཞིན། །དབང་ཕྱུག་བདེ་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། །དེ་ནི་སུ་ལ་བསྟན་པར་བྱ་ནུས་སམ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་དངོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་དག་ཁ་དོག་མེད་དེ་མཚན་མ་དང་བྲལ་བའོ། །ཡོན་ཏན་མེད་དེ་རེ་བ་དང་བྲལ་བའོ། །ཡི་གེ་མེད་དེ་བརྗོད་པར་བྲལ་བའོ། །དཔེས་མཚོན་པར་མི་ནུས་ཏེ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཤུགས་ཀྱིས་སྤངས་ནས་དོན་ཆེན་པོ་དེ་དག་སྨྲར་མི་བཏུབ་པ་སྟེ། དེ་ནི་གང་གིས་ཀྱང་མཚོན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་དུ་ཡང་ཡོད་པ
Chinese
生起无疑。名为此之义是，任何时候，城市人等的恶劣行为流转时，在行乞食物的街道上，丢弃的钵的碎片是需要的，因为他们以自己成为国王的力量，为了获得完全清净的福德之自性，已经做完食物的行为，那些丢弃的钵的碎片对国王自己再也没有什么可做的了。同样，以名言的分别之自性所观察的业和行为，因为远离大乐之味，对于以愚痴的行为流转者，稍微生起轮回的安乐是需要的，自己证悟远离希望和疑惑之义，名言的安立是不需要的，因为那是痛苦，如此的分别那些是安住于寂灭，那本身不以其他言说，且于有寂中美丽。对于那不以其他言说，譬如对于其他疾病，如热病等，不施以其他药物，如退烧药，对于分别的疾病，不应安立不同的分别。那些应如何安立呢？完全舍弃能想和所想的二取分别后，心应如何安住于本然之状态，不造作之心，于上师之最胜和显有大乐之身上，以正念守护，于四种威仪之状态不散乱之相，恭敬地努力，则俱生智生起无疑。现在显示如何不能比喻，颜色功德文字譬喻舍弃后，说亦不能，彼以何喻？如青年之乐执着于心，自在之乐自性无有，彼能向谁显示耶？名为此之义是，通常的知识，事物之体性，那些没有颜色，即远离相状。没有功德，即远离希望。没有文字，即远离言说。不能以譬喻比喻，即远离所证。那些全部以威力舍弃后，那些大义是说亦不能的，那是什么也不能比喻的。也是可以体验的
English
There is no doubt that it will arise. The meaning of this is that, at any time, when the evil deeds of the city dwellers circulate, the broken pieces of the bowls discarded on the streets where food is begged are needed, because they, with the power of becoming kings themselves, in order to obtain the completely pure nature of merit, have already done the act of eating, and those broken pieces of the bowls have nothing more to do with the king himself. Similarly, the actions and deeds observed by the nature of nominal discrimination, because they are separated from the taste of great bliss, it is necessary to generate a little bit of the happiness of samsara for those who circulate with ignorant behavior. After realizing the meaning of being free from hope and doubt, there is no need to establish nominal terms, because that is suffering. Such discriminations are those that abide in Nirvana, and that itself is not expressed in other words, and is beautiful in existence and peace. For that, it should not be expressed in other words, for example, for other diseases, such as fever, other medicines should not be given, such as antipyretics, and different discriminations should not be established for the diseases of discrimination. How should those be established? After completely abandoning the dualistic discrimination of the thinker and the thought, how should the mind abide in its natural state, the uncreated mind, in the supreme body of the Guru and the great bliss of appearance and existence, guarding with mindfulness, in the state of the four postures, without being distracted, respectfully striving, then there is no doubt that the innate wisdom will arise. Now it is shown how it cannot be compared, after abandoning color, merit, words, and metaphors, it cannot be spoken, what is that compared to? Like the happiness of youth clinging to the heart, the happiness of freedom is without nature, to whom can that be shown? The meaning of this is that the nature of ordinary knowledge, things, those are without color, that is, separated from characteristics. There is no merit, that is, separated from hope. There are no words, that is, separated from speech. It cannot be compared with metaphors, that is, separated from what is to be proven. After abandoning all of those with power, those great meanings cannot be spoken, and that cannot be compared to anything. It can also be experienced.
Tibetan
་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བུ་མོ་ལོ་བཅུ་དྲུག་ལོན་པའི་བདེ་བ་སྙིང་ལ་ཞེན་པ་བཞིན་དུ་མྱོང་དུ་ཡོད་ཀྱང་བརྗོད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་གཏན་ལ་དབབ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་ནི་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་དམ་པ་སྟེ་དེའི་ངོ་བོ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་སུ་ལ་ཡང་བསྟན་པར་བྱ་བར་ནུས་སམ་སྟེ་མི་ནུས་པ་ཉིད་དོ། །ད་ནི་ བརྟགས་པའི་བརྟག་བྱ་ཐིམ་ཞིང་དེ་དང་བྲལ་བ་བསྟན་པ་སྟེ། དངོས་དང་དངོས་མེད་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་གང༌། །དེས་ནི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་རབ་ཐིམ་འགྱུར། །གང་ཚེ་ཡིད་ནི་གཅོད་པ་མེད་པ་ཡི། །མི་གཡོ་བརྟན་པ་དྲན་ཞིང་གནས་པ་དེར། །དེ་ནི་འཁོར་བའི་དངོས་པོ་རང་གྲོལ་འགྱུར། །གང་ཚེ་བདག་གཞན་ཡོངས་སུ་ཤེས་མེད་ན། །དེ་ཚེ་བླ་མའི་ལུས་སུ་འགྲུབ་པ་ཉིད། །དེ་ལྟར་བརྟན་པ་ཉིད་ལ་ངེས་རྟོགས་པར། །མ་འཁྲུལ་པ་ཡི་ངོ་བོར་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །རང་གི་རང་ལ་རིག་པར་ཤེས་པར་བྱ། །དངོས་དང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་བེམས་པོའི་རྣམ་པ་དག་གོ །དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་རིག་པའི་རྣམ་པའོ། །བེམས་རིག་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ངང་དེར་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་བ་ལས་འབྱུང་བའི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་རབ་ཏུ་ཐིམ་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡིད་ནི་བཅོས་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་ཕྱི་ནང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མི་གཡོ་བ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀློང་དུ་གྱུར་པ་བསྟན་པ་དང་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་པ་བཞི་ཁྱད་མེད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པ་དེར་དེའི་ཚེ་འཁོར་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྟགས་ནི་བདག་དང་གཞན་དུ་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་བླ་མ་ཆེན་པོའི་ལུས་སུ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པར་ངེས་པར་རྟོགས་ནས་མ་འཁྲུལ་པའི་ངོ་བོར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་གཞན་ལ་རག་ལས་པས་གོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་སེམས་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་སེམས་ཉིད་ལ་བསྟན་ལ་ལེགས་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །ད་ནི་ཇི་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། རྡུལ་མེད་རྡུལ་བྲལ་མ་ཡིན་སེམས་ཀྱང་མིན། །དངོས་པོ་དེ་དག་གདོད་ནས་ཞེན་པ་མེད། །མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་དེ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ཟད། །ཀྱེ་མ་མ་ལུས་དྲི་མེད་དོན་དམ་ཤེས་པར་བྱོས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྡུལ་མེད་དོ། །རྡུལ་དེ་དང་བྲལ་བ
Chinese
如果不是这样，就像十六岁的少女心中贪恋快乐一样去体验，却无法用语言来确定。像这样证悟的，是十地自在的圣者，他的体性是无自性。因此，他能够向任何人展示吗？实际上是不能的。现在，要展示的是被考察的对境融入并且远离它： 凡是完全断绝了有和无， 就能使所有众生完全融入。 当心没有造作时， 在那不动的、稳固的、忆念和安住之处， 轮回的现象就会自然解脱。 当完全没有了对自他的分别时， 那时就能成就上师的身。 像这样，在稳固的状态中获得定解， 在无谬的体性中圆满成佛。 要用自己的觉性来认识自己。 所谓“有”，指的是物质的形态。 所谓“无”，指的是觉性的形态。 凡是完全断绝了物质和觉性这两种形态，那就是它本身。 像这样，在那样的证悟状态中，所有从分别念中产生的众生都会完全融入。 当瑜伽士的心处于没有造作的自性圆满状态时，内外分别念不会动摇，在那已经成为真如法界的境界中，行住坐卧四种行为没有差别，自然安住，那时，轮回的所有现象都会自然解脱。 像这样，体验的征象是完全没有了对自他的分别，像这样证悟就能成就伟大上师的身。 像这样，从上师那里获得确定的证悟后，在无谬的体性中显现圆满正等觉。 这不是依赖于他人的理解，而是要用自己的心来指示自己的心，并好好地认识它。 现在要展示的是如何也不是： 没有微尘，远离微尘，也不是心， 那些事物本来就没有执着。 只是用箭来比喻而已。 唉呀！要了解所有无垢的胜义谛。 这句话的意思是，在真如本来的体性中，没有分别念的微尘。 远离了那些微尘
English
If it is not so, just as a sixteen-year-old girl experiences the pleasure of longing in her heart, but cannot define it with words. Such realization is the noble master of the ten bhumis, whose essence is without self-nature. Therefore, can he show it to anyone? In reality, he cannot. Now, what is to be shown is the object of investigation dissolving and being separated from it: Whatever completely cuts off existence and non-existence, Will cause all beings to completely dissolve. When the mind is without fabrication, In that immovable, stable, mindful, and abiding place, The phenomena of samsara will naturally liberate. When there is completely no distinction between self and other, At that time, one will accomplish the body of the guru. Like this, having gained definite understanding in the stable state, One will perfectly awaken as a buddha in the nature of non-mistake. One must know oneself by one's own awareness. The meaning of "existence" refers to the form of matter. The meaning of "non-existence" refers to the form of awareness. Whatever completely cuts off the two forms of matter and awareness, that is it itself. Like this, in that state of realization, all beings arising from conceptual thought will completely dissolve. When the yogi's mind is in the complete state of unfabricated self-nature, the internal and external conceptual thoughts will not waver, in that realm that has become the dharmadhatu of suchness, the four activities of walking, staying, sitting, and lying down are without difference, naturally abiding, at that time, all the phenomena of samsara will naturally liberate. Like this, the sign of experience is that there is completely no distinction between self and other, like this realization will accomplish the body of the great guru. Like this, having gained definite realization from the guru, one will manifest perfect complete awakening in the nature of non-mistake. This is not dependent on the understanding of others, but one must use one's own mind to indicate one's own mind, and know it well. Now, what is to be shown is how it is not: Without dust, free from dust, and not the mind, Those things have no attachment from the beginning. It is only spoken of by way of analogy with an arrow. Alas! Understand the ultimate truth that is all stainless. The meaning of this is that in the original nature of suchness, there is no dust of conceptual thought. Separated from those dusts