Tibetan
དོན་ནི་བརྗོད་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པར་བྱ་བའང་མ་ཡིན་ཏེ། མི་ཤེས་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སློབ་པ་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་མན་ངག་དམ་པ་དེས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་དེ་དག་ལ་མཐའ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་དང༌། མཚན་མའི་ཆོས་མིན་པར་རྟོག་པ་དང༌། བགྲོད་པར་བྱ་བའི་ལམ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོས་གོ་རིམས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བློ་བཅོས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཉུག་མའི་ངོ་བོ་འདི་དག་ལ་རྟོག་པའི་ཉེས་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉུག་མའི་ངོ་བོ་དེ་དག་ སློབ་པ་པོའི་ཡིད་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་གང་གི་ཚེ་མྱོང་ཞིང་སྦྱངས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་བླ་མའི་ཡོན་ཏན་དམ་པ་སྙིང་ལ་འཇུག་ཅིང་ཞུགས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དེ་ཉིད་ཀྱང་རྟོག་པས་འགྲུབ་པ་ཡིན་གྱི་འབད་པས་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་སྙིང་པོ་གླུར་ལེན་ཏེ། །སྔགས་དང་རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་ལ་འབད་བྱས་ཀྱང༌། །རྟོག་གེ་དེ་བྲལ་གཅིག་ལ་མཐོང་ལམ་མེད། །འགྲོ་རྣམས་ལས་ཀྱིས་སོ་སོར་འཆིང་འགྱུར་ཏེ། །ལས་དང་སྡིག་ལས་གྲོལ་ནས་ཡིད་མཐོང་སྟེ། །རང་ཡིད་རྟོགས་ནས་གྲོལ་བ་གཞན་མེད་དོ། །མྱ་ངན་འདས་པ་མཆོག་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཐོབ་ཅེས་མཚོན་ཀྱང་རྟོགས་པའི་དུས་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོར་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གདམས་པའི་དོན་གླུར་ལེན་ཏེ། འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་རིག་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་དང་རྒྱུད་རྣམས་ལ་རིགས་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཀུན་ལ་འབད་པར་བྱས་ཀྱང་ཐ་དད་ཀྱི་རྟོག་གེའི་དེ་དག་དང་མ་བྲལ་ན་གང་ཟག་གཅིག་ལ་ཡང་མཐོང་བའི་ལམ་སྐྱེ་བའི་སྐལ་པ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཁོར་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཐ་དད་དུ་བརྟགས་པའི་དགེ་བ་དང་སྡིག་པའི་ལས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་དོན་མི་བསླུ་བའི་སོ་སོར་འཆིང་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་དག་གིས་དགེ་བ་དང་སྡིག་པའི་ལས་དང་ཐ་དད་ཀྱི་རྟོགས་པའི་ཟུག་རྔུའི་སྡིག་པ་ལས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་རང་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རང་གི་ཡིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟར་རང་གི་ཡིད་རྟོགས་ན་གྲོལ་བར་འབྲས་བུ་གཞན་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཉིད་ལ་གོམས་ཤིང་མཐར་ཕྱིན་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཆོག་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཐོབ་ཏུ་ཡོད་ཅེ་ན། ཐོབ་པ་ཞེས་སློབ་པ་སོ་སོའི་ལས་མཚོན་དུ་ཟད་ཀྱང་རྟོགས་པའི་དུས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ ཉིད་ཡིན་པ་བསྟན་པར་བྱ་བ་སྟེ། སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཏེ། །དེ་ལས་འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་སྣང་ངོ༌། །སྲིད་པ་སྣ་ཚོགས་དེ་ལས་འཕྲོས་པ་ཡིན། །འཕྲོས་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཏེ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་སྣང་བ་གཞན་མེད་དོ། །རྟོག་པས་མྱ་ངན་འདས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་སེམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་འཕེལ་ཏེ། སྐྱེས་པར་བྱེད་པའི་ས་བོན་གཞན་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་བས་ན་སེམས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་ལས་འཁོར་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་དང་ཞི་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོར་སྣང་སྟེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་སྲིད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་བཞིན་ངོ་བོ་དེ་ལས་འཕྲོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉི་མ་དང་ཟེར་གཉིས་ཐ་མི་དད་པ་ལྟར་འཕྲོས་པས་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་དེ་ཉིད་དང༌། སེམས་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་ལས་སྣང་བ་གཞན་ཞིག་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་རྟོག་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་སྟེ་གཞན་དུ་རྟོགས་པ་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ལ་བསྟོད་པར་བྱ་སྟེ། །འདོད་པའི་འབྲས་བུ་སྟེར་བར་བྱེད་པ་ཡིས། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་མཆོག་ལེགས་འབྱུང་བ་བཞིན། །མན་ངག་མཆོད་འབུལ་སེམས་ལ་ནོར་བུའི་ཚུལ། །རྣལ་འབྱོར་ཁྱད་པར་སེམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་དཔེར་ན་སེམས་ཅན་གྱི་འདོད་པའི་དོན་མི་བསླུ་བར་འཁོར་བའི་ཡོ་བྱད་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྟེར་བར་བྱེད་པ་ནི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་སྟེ། དེ་ལ་མཆོད་པ་དག་ལེགས་པར་ཕུལ་ནས་གསོལ་བ་བཏབ་ན། མཆོད་པའི་དོན་འདོད་པ་ལེགས་པར་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབུལ་བ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ནི་སེམས་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱིས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པའི་མཆོད་པའི་རྫས་དག་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་མཆོད་པ་ཕུལ་ནས་ སེམས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ངེས་པའི་ཤེས་པའི་གསོལ་བ་བཏབ་ན་ནོར་བུའི་ཚུལ་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བའི་ཁྱད་པར་སེམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱ
Chinese
其义乃是，因为所诠诸法皆超越边际，故非可了知。然不解之修行者，藉由上师之殊胜口诀，即可得见。如是于所证悟之义，不应以二边之法，或以相状之法而作分别，亦非应行之道，亦非以烦恼之对治，而次第修整自心。何以故？此等本初之体性，丝毫亦无分别之过患。彼等本初之体性，于修行者心中，何时证悟并修习，彼时上师之殊胜功德，即融入并进入其心。如是之义，应显示乃由证悟而成，非由勤奋而成。如是证悟，则可歌唱心要之歌：纵勤持咒与诸续，离于分别不得见。众生为业所缚缚，脱离业罪乃见心。若能证悟自心性，更无他法得解脱。证得涅槃最胜位，虽云证得实悟时。如是之义，乃是若能如前所说之体性而证悟，则大瑜伽士等，为引导轮回中之一切有情至菩提心要，而歌唱教诲之歌：圣者们纵然精勤于咒语之论典、智慧，以及如来之教言与诸续部，然若未脱离种种分别之念，则任何人都无生起见道之机缘。何以故？轮回之众生，为分别善恶业果之不虚所缚。若有能从善恶业及分别念之痛苦中，令庸常之识自解脱者，则能见自心即是佛性。如是证悟自心，则无其他解脱之果。故于此精进修习至究竟，则能证得无二涅槃之最胜果位。虽云证得，实乃证悟之时也。
English
The meaning is, because all the objects of expression are beyond limits, they are not to be known. However, the practitioner who does not understand can see it through the sacred instructions of the guru. Thus, regarding the meaning of what is realized, one should not discriminate with the laws of the two extremes or with the laws of characteristics, nor is it the path to be followed, nor is it to gradually correct one's mind with the antidote to afflictions. Why? These original natures have no fault of discrimination whatsoever. Those original natures, when the practitioner experiences and practices the meaning of it in his mind, then the sacred qualities of the guru are integrated and enter his heart. Such a meaning should be shown to be accomplished by realization, not by diligence. If one realizes in this way, one can sing the song of the heart essence: Although diligently holding mantras and all the tantras, without separation from discrimination, one cannot see. Sentient beings are bound by karma, and liberation from karma and sin is to see the mind. If one can realize one's own mind nature, there is no other way to be liberated. Attaining the supreme state of Nirvana, although it is said to be attained, it is actually the time of realization. The meaning of this is that if one can realize the nature as described above, then great yogis and others sing the song of instruction to guide all sentient beings in samsara to the heart essence of Bodhi: Although the noble ones diligently engage in the scriptures of mantras, wisdom, and the teachings and tantras of the Tathagata, if they are not separated from the various discriminating thoughts, then no one has the opportunity to generate the path of seeing. Why? The beings of samsara are bound by the unfailing ripening of the fruits of good and evil deeds that are discriminated. If there are those who can liberate ordinary consciousness from the pain of good and evil deeds and discriminating thoughts, then they can see that their own mind is the Buddha nature. Thus, realizing one's own mind, there is no other fruit of liberation. Therefore, diligently practicing this to the end, one can attain the supreme state of non-dual Nirvana. Although it is said to be attained, it is actually the time of realization.
Chinese
如果问有什么获得？所谓获得，仅仅是显示各个学者的事业，也是显示证悟的那个时刻的体性。现在要显示一切法都是心性，心性是唯一的万物之种子，从它显现轮回和涅槃，各种有情都从中产生，产生的那就是法身，法身之外没有其他显现，以分别念就是涅槃。这其中的意思是，心是法身，从完全清净的体性中，一切的自性都完全增长，因为没有其他的产生之种子，因此心性是唯一的显现和声音之万法的种子，因此，从中显现轮回，是分别念的自性，以及寂静涅槃的体性，三界的各种有情的显现，都如太阳的光芒一样，是从那个体性中产生的。如太阳和光芒二者无有差别一样，产生的声音和显现之法，以及心性法身二者无有差别，法身的形象之外没有其他的显现产生。那就是以分别念就是涅槃，不要理解成其他的。如此证悟的意义应当赞颂：以赐予愿望之果，如意宝珠殊胜善妙生，口诀供养心为宝珠之相，瑜伽殊胜向心敬礼。这其中的意思是，譬如对于有情众生的愿望不欺骗，赐予轮回的受用之果，就是如意宝珠，对于它善妙供养之后祈祷，如供养之义愿望善妙产生一样，解除三界一切有情众生的痛苦之贫穷，就是心性，那些作为所依的士夫和女子，以庸常之意识的供品，以上师的口诀供养之后，如果对于心性的意义生起定解之祈祷，就会如宝珠一般产生佛果。如此证悟的瑜伽者的殊胜向心敬礼。
English
If asked, what is there to obtain? So-called obtaining merely demonstrates the activities of individual scholars, and also demonstrates the nature of that very moment of realization. Now, it is to be shown that all dharmas are mind itself. Mind itself is the sole seed of all things. From it, samsara and nirvana appear. Various existences arise from it. That which arises is the Dharmakaya. Other appearances do not exist apart from the Dharmakaya. By thought, it is nirvana itself. The meaning of this is that mind is the Dharmakaya. From that completely pure nature, all self-nature completely increases. Because there is no other seed of production, therefore mind itself is the sole seed of all phenomena of appearance and sound. Therefore, from it, samsara appears as the nature of discrimination, and the nature of peaceful nirvana. All appearances of the various existences of the three realms arise from that nature, like the rays of the sun. Just as the sun and its rays are inseparable, so too are the dharmas of appearance and sound that arise, and the mind itself, the Dharmakaya, are inseparable. No other appearance arises apart from that form of the Dharmakaya. That itself is nirvana by thought; it should not be understood otherwise. Thus, the meaning of realization should be praised: By giving the fruit of desires, like the supreme and excellent wish-fulfilling jewel arises, offering the oral instructions, the mind is like a jewel, especially the yoga, I prostrate to the mind. The meaning of this is, for example, the wish-fulfilling jewel that unfailingly grants the desired objects of sentient beings, the fruit of the enjoyment of samsara. If one makes excellent offerings to it and prays, just as the desired meaning of the offering arises excellently, so too, that which dispels the poverty of suffering of all sentient beings of the three realms is mind itself. If those individuals, male and female, who are the basis, offer offerings of ordinary consciousness with the oral instructions of the guru, and pray with definite understanding of the meaning of mind itself, the fruit of Buddhahood will arise like a jewel. Thus, I prostrate to the mind, the specialty of the yogi who realizes this.