Tibetan
དེ་བ་ལུས་ལ་འགྱེལ་བ་དང༌། སེམས་ལ་འགྱེལ་བ་དག་གི་ཚུལ་གྱིས་གང་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལ་ཡང་ཞེན་པ་མེད་པར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོས་བདེ་བ་ཞིག་ཅིང་སྙིང་པོ་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་གོམས་པས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྙིང་ལ་ཞུགས་པར་གྱུར་ཏེ། ཇི་བཞིན་པའི་དོན་དེ་བཞིན་པར་རྟོགས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་དཔེར་ན་ལག་པའི་མཐིལ་དག་ཏུ་སྐྱུ་རུ་ར་དང་ཨ་མྲ་ལ་སོགས་རློན་པ་གཞག་པ་ན་དེ་དག་ཕྱི་ནང་མེད་པར་གསལ་བའི་ངོ་བོར་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་དང༌། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཨ་སྨྲི་ར་མེ་ལོང་དང༌། སྟེང་དུ་བཞག་སྟེ་བལྟས་ན་འོད་མི་རྟོག་ཅིང་གསལ་བའི་ངོ་བོར་ལྟ་བ་དང༌། ལྟོས་ པ་མེད་པར་འབྱུང་བ་དང་འདྲ་བར་གཉུག་མའི་དོན་འདི་དག་རྟོགས་པ་ན་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཤིང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རོས་ཐམས་ཅད་ང་བདག་མེད་པའི་མཉམ་པའི་དོན་ལ་ཞུགས་ཀྱིས་འཇོག །དོན་དེ་ཉིད་ཀྱང་བརྟགས་པར་མི་ནུས་ཤིང་བརྟག་པར་ཡང་དཀའ་བ་གཞན་ལ་ལྟོས་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མི་རྟོག་ཅིང་གསལ་ལ་རང་བཞིན་གྲུབ་པ་མེད་པ་ནི་དཔེ་གོང་མ་ལྟ་བུ་དང་མཚུངས་སོ། །དོན་དེ་ཉིད་ཀྱང་དབུ་མ་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་མི་རྟོགས་པས་དེ་དག་ལ་སྨྲ་བར་བྱ་བ་ནི། གཉུག་མའི་རང་བཞིན་བྱིས་པས་མ་ཚོར་བས། །འཁྲུལ་པས་བྱིས་པ་བསླུས་ཞེས་སྙིང་པོས་སྨྲས། །ཞེས་པའི་དོན་ནི། གཉུག་མའི་རང་བཞིན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བྱིས་པ་ལྟ་བུའི་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཚོར་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་ལོག་པར་འཁྲུལ་པས་བྱིས་པ་དེ་དག་བསླུས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སྙིང་པོས་སྨྲས་སོ། །དེ་ཉིད་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་མེད་ཅིང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་མེད། ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་དག་གི་ནི་བསྒོམ་བྱ་དང་སྒོམ་བྱེད་དུ་རྟོགས་པས་བསམ་པར་བྱ་བ་དང་ལྡན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཟུག་རྔུའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་ལ་ཞེན་ཅིང་ཆགས་པ་དང་དེ་ལས་གཞན་པ་ལ་ཞེས་སྡང་བའོ། །དེ་བས་ན་ཆགས་སྡང་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ནི་འཁོར་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །འདི་ནི་བཟའ་གཏད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་མེད་ཅིང་རྟོགས་པས་འཚང་རྒྱ་བའི་ཕྱིར་རྩོལ་བའི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མེད་དོ། །འོ་ན་ཁྱིམ་ན་གནས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་པ་ཕལ་པ་དང་མཐུན་པའི་སྤྱོད་པ་ལས་འགྲུབ་པ་མ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱིམ་གནས་ཆུང་མ་འཁོར་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །གང་ཞིག་ཡུལ་ཆགས་དགའ་བཅིངས་མི་གྲོལ་ན། །
Chinese
身体倒下，内心倒下的状态会充满。对此也不执着，以大手印的安乐来平息，习惯于本初精华的自性，融入平等的意义之中，如实地证悟如是之义。这些就像把余甘子和芒果等湿润的东西放在手掌心里，就能知道它们内外没有分别，是清晰的自性一样。又如把珍宝阿斯弥拉放在镜子上，向上看时，光芒不分别，以清晰的自性来观看。就像不依赖而生起一样，证悟这些本初的意义时，显现和声音的一切法都证悟为心的自性，以大乐之味，一切都融入无我平等的意义之中。那个意义也无法考察，考察也很困难，也不需要依赖其他，不分别且清晰，没有自性成立，与之前的例子相似。那个意义，邬玛等其他宗派无法证悟，因此要对他们说：本初的自性孩童未觉察，迷惑欺骗孩童，精华如是说。这句话的意思是：本初的自性，即那如是性，像孩童一样具有分别念的人们没有觉察到，从那如是性中颠倒迷惑，欺骗了那些孩童，使他们痛苦，精华如是说。那如是性的方式是怎样的呢？没有禅定，也没有出家。这是说，因为他们把禅定理解为所修和能修，所以具有所思所想，那些是痛苦。为什么呢？因为执着和贪恋禅定，以及对除此之外的事物憎恨。因此，贪嗔明显增长，只会是轮回。这没有依靠，因此没有禅定，因为证悟而成就，所以也没有作为一切努力之基础的苦行和出家等。那么，住在家里，与普通世俗人一样的行为能成就吗？不是的，所以要说：居家之人妻儿绕，若人贪恋故乡缚难脱。
English
The state of falling in body and falling in mind will be filled. Without attachment to this, pacify with the bliss of Mahamudra, become accustomed to the essence of the primordial essence, and enter into the meaning of equality, thereby realizing the meaning of suchness as it is. These are like placing moist things such as gooseberries and mangoes in the palms of the hands, and one can know that they have no distinction between inside and outside, and are of a clear nature. Also, like placing the precious gem Asmira on a mirror, when looking upwards, the light does not discriminate, and one sees it as a clear nature. Just as it arises without dependence, when these primordial meanings are realized, all phenomena of appearance and sound are realized as the nature of mind, and with the taste of great bliss, everything is absorbed into the meaning of equality without self. That meaning cannot be examined, and it is difficult to examine, and it does not need to rely on others. It is non-discriminating and clear, and there is no inherent existence, similar to the previous example. That meaning is not realized by other schools such as Uma, so it should be said to them: The primordial nature is not perceived by children, delusion deceives children, the essence speaks thus. The meaning of this is: The primordial nature, that is, suchness itself, is not perceived by those who have discriminations like children. From that suchness, delusion is reversed, deceiving those children and causing them suffering, the essence speaks thus. What is the manner of that suchness? There is no meditation, and there is no renunciation. This is to say that because they understand meditation as what is to be cultivated and who cultivates, they have what is to be thought about, those are suffering. Why? Because of attachment and craving for meditation, and hatred for things other than that. Therefore, the obvious increase of attachment and aversion is only samsara. This has no reliance, therefore there is no meditation, and because of enlightenment, there is accomplishment, so there is also no asceticism and renunciation, etc., which are the basis of all efforts. Then, can it be accomplished by living at home and behaving like ordinary worldly people? No, so it should be said: Householders with wives and children around, if one is attached to the homeland and bound by joy, it is difficult to be liberated.
Tibetan
སྙིང་པོའི་དོན་མཆོག་ལྡན་པ་ངས་སྨྲས་པ། །དེ་ཉིད་དོན་ལ་རེགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། རི་ཁྲོད་དང་དགོན་པ་དང་ཆུ་འགྲམ་དང་ཕུག་སྟོང་དང་ནགས་ལ་སོགས་པ་དབེན་པའི་གནས་དོར་ནས་ཁྱིམ་ན་གནས་ཤིང་ཡོ་བྱད་དང་ཆུ་ མ་དང་འཁོར་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་གང་ཞིག་བདག་ནི་བསམ་གཏན་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་དེ་བཞིན་ཉིད་སྒོམ་ཡང་ཡུལ་ཆགས་པ་དང༌། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་དགའ་བས་བཅིངས་པ་མི་གྲོལ་བས་ན་དེའི་རྒྱུས་ཆགས་སྡང་མངོན་པར་འཕེལ་པར་འགྱུར་ཏེ། སྙིང་པོའི་དོན་མཆོག་དམ་པ་དང་ལྡན་པ་ངས་སྨྲས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་རེག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །ད་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དེ་དག་བརྟགས་པས་མི་འཐོབ་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་མངོན་དུ་གྱུར་ན་བསམ་གཏན་གང༌། །གལ་ཏེ་ལྐོག་ན་ཡོད་ན་མུན་ཚོད་དཔོག །ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ཁོ་བོས་དབུ་མ་པ་དག་ལ་སྨྲས་པ་སྟེ། ཤེས་བྱ་ནང་དུ་འདོད་པ་དག་ནི་སྣང་བ་སེམས་ལས་མ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དག་ལ། གལ་ཏེ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན་སེམས་སངས་རྒྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་དོན་ཁྱོད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ནི་གང་ཡིན་སྨྲོས་ཤིག །གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་ན་སྣང་བ་དེ་དག་ནི་ལྐོག་ན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་སྟེ། ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་པར་སྨྲ་ན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་གཞལ་བར་ཡང་མི་ནུས་ཏེ། མུན་པ་ལ་ཚོད་དཔོག་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམས་ཀྱང་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འགྲོ་བའི་ཡེ་ཤེས་དེ། །རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་དང་དངོས་མེད་པར། །སྙིང་པོའི་དོན་ནི་འོ་དོད་རྟག་ཏུ་འབོད། །ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་དེ་དག་ཐོག་མ་དག་ནས་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོར་རྟོག་པ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་སྙིང་པོའི་དོན་འདི་ནི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཡིན། རྟོགས་པས་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྙན་པའི་འོ་དོད་དང༌། བདེ་བའི་འོ་དོད་དང༌། གྲགས་པའི་འོ་དོད་རྟག་ཏུ་འབོད་དོ། །འདི་དག་གིས་ངེས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་ཇི་ཙམ་ན་ནུས་ཞེ་ན། ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཞིག་བླངས་ན་སྐྱེ་འཆི་གནས་གྱུར་པ། །དེ་ཉིད་བླངས་ནས་བདེ་ཆེན་མཆོག་གྲུབ་ཅེས། །སྐད་ སྙན་
Chinese
我说了具有精华意义的殊胜之义，那就是触及了真谛。 这句话的意思是：舍弃了寂静的地方，如山间、寺庙、水边、空洞和森林等，住在家里，与财物、妻妾和眷属们一同享用，还说“我是在禅定”，像这样修习真如，却仍然执着于世俗，被对欲望的享受所束缚而无法解脱，因此，贪嗔之念会更加增长。 所以，我说具有精华殊胜之义，那并不是触及了真谛。 现在要说，通过考察也无法获得那真谛之义。 如果显现，那禅定是什么？ 如果隐藏，那就是黑暗中的摸索。 这句话的意思是，我对中观派的人们说：你们所认为的所知事物，并非显现并非源于心。 如果说是源于心，那么心就是佛，因为所有显现的事物都是法身，因为没有可修习的，所以你们所修习的禅定是什么？ 如果说外境的显现是隐藏的生起之因，并且是识的显现，那么因为是不同的，你们也无法衡量它，就像在黑暗中摸索一样，即使修习也没有意义。 现在要展示那真如的自性： 俱生之有情的智慧， 自性之实有与非实有， 精华之义恒常呼唤。 这句话的意思是：俱生的智慧，存在于所有有情相续中的本有智慧，从一开始就远离了对自性之实有的执着和对非实有的执着，所以这精华之义是庸常的智慧，通过证悟而成为佛。 一切都是大乐的自性，所以恒常呼唤悦耳的呼喊、安乐的呼喊和名声的呼喊。 如果问：这些能确定何时成佛吗？ 现在要展示见解的差别： 如果取舍生老住异， 那么取舍它就能成就大乐之胜妙， 声音悦耳。
English
I have spoken of the supreme meaning that possesses the essence, and that is what touches the truth. The meaning of this is: abandoning secluded places such as mountains, monasteries, riverbanks, empty caves, and forests, residing in homes, enjoying equally with possessions, wives, and retinues, and saying, "I am in meditation," even though meditating on suchness, one is still attached to worldly things, bound by the enjoyment of desires and unable to be liberated. Therefore, attachment and aversion will manifestly increase. So, I say that possessing the supreme meaning of the essence is not touching the truth. Now, I will explain that those meanings of suchness cannot be obtained through investigation. If it is manifest, what is meditation? If it is hidden, it is groping in the dark. The meaning of this is that I said to the Madhyamikas: those knowable things that you desire are appearances that do not arise from the mind. If they arise from the mind, then the mind is the Buddha, because all that is manifest is the Dharmakaya. Because there is nothing to meditate on, what is your meditation that you are meditating on? If you say that those appearances outside are hidden causes of arising, and that they are aspects of consciousness, then because they are different, you cannot measure them, just like groping in the dark, and even if you meditate, it will be meaningless. Now, I will show the nature of that suchness: The innate wisdom of beings, The very nature of real and unreal, The meaning of the essence constantly calls out. The meaning of this is: the innate wisdom, the primordial wisdom that exists in the continuum of all beings, from the very beginning is free from the attachment to the reality of its own nature and the attachment to its non-reality, so this meaning of the essence is ordinary wisdom, and through realization, one becomes a Buddha. Everything is the nature of great bliss, so one constantly calls out with melodious cries, cries of bliss, and cries of fame. If you ask: how soon can these definitely attain Buddhahood? Now, I will show the difference in views: If one takes and abandons birth, aging, dwelling, and change, Then by taking and abandoning that, one achieves the supreme great bliss, A melodious sound.