Tibetan
མཚུངས་ཤིང་དུས་ཐམས་ཅད་བཞི་རུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཨིས་ཨ་ར་སྟེ་གོང་མ་སྟེ་ང་ཡིས་སོ། །འོག་མ་རྣམས་ལ་ཐར་པ་མི་ཐོབ་པ་སྨྲ་བའི་ཚུལ་མི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རིག་པའོ། །དེ་བས་ན་ཐམས་ཅད་ཐབས་དང་ཡང་བྲལ་ཤེས་རབ་དང་ཡང་བྲལ་བ་སྟེ། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་དང༌། དེའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐར་པ་མི་ཐོབ་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཞིག་དོན་ལ་མོས་འགྱུར་ན། །སྤྱད་པས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་རིགས་པ་གང་ཞིག་གོ །དོན་དམ་པའི་ལྟ་བ་ཞེས་དེ་ལ་མོས་ཤིང་གཞོལ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞེན་ན་དེ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཚངས་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྱད་པས་འབྲས་བུ་དམ་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། དགག་སྒྲུབ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་ཟད་དེ་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་གཉིས་མེད་མྱོང་བྲལ་ན། །བཀའ་དང་དམན་པའི་བསམ་གཏན་ནི། །དགོས་པ་མེད་ཕྱིར་ཕྱིར་བསལ་ཏེ། །སྙིང་པོའི་དོན་མཆོག་རྟོགས་པ་ན། །མར་མ་ལྷ་བཤོས་དེ་ཅི་དགོས། །གཉིས་མེད་ལྡང་དང་འཇུག་མེད་ན། །སྤྱོད་པ་ཅི་བྱེད་སྔགས་མི་སྨྲ། །ལས་དང་བྱ་བ་གཙོར་གྱུར་པའི། །འབབ་སྟེགས་ཆུ་ལ་ཁྲུས་བྱེད་ཅིང༌། །གཉུག་མའི་དཀའ་ཐུབ་ཅི་དགོས་ཏེ། །དེ་ཉིད་དོན་དང་མ་འབྲེལ་ན།། ཁྲུས་ལ་སོགས་པས་གྲོལ་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་སྙིང་པོའི་དོན་རྟོགས་པའི་གཉིས་མེད་ལ་གནས་ཤིང་ལྡང་འཇུག་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་འདི་དག་ཤུགས་ཀྱིས་དགག་ཅིང་རྟོག་པས་འཆིང་བའི་ཕྱིར་མི་དགོས་པ་སྟོན་པ་དང་སྤྱོད་ན་ཡང་དེ་ཉིད་དང་བྲལ་བར་ཤུགས་ཀྱིས་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །མྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བ་དང་མི་རྟོག་པ་དང་བདེ་བ་དང༌། བྲལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱོང་དུ་མེད་པའི་མྱོང་བ་སྟེ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ་དག་ལ་དཀའ་བའི་མུ་སྟེགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་དང༌། དམན་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་ལྟ་བ་དང་སྒོམ་པ་དང༌། རྣམ་པར་རིག་པ་དང་དབུ་མའི་དགག་སྒྲུབ་དང་བཅས་པའི་བསམ་གཏན་ནི་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བསལ་བ་སྟེ་སྙིང་པོའི་དོན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་འདི་རྟོག་པ་ནི་ལོག་ནས་སངས་རྒྱས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། མར་མེ་དང་མེ་ཏོག་དང་བདུག་པ་དང་དྲི་དང་ལྷ་བཤོས་ལ་སོགས་པ་དེ་ཅི་དགོས་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་སུ་མེད་པའི་དང་དེ་ལས་མི་གཡོ་ཞིང་ལྡང་བ་དང་འཇུག་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ན། སྦྱིན་པ་བཏང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པས་ཅི་བྱེད་དེ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་ཀྱང་མི་སྨྲ་སྟེ་འབྲས་བུ་གྲུབ་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བླ་མ་མཉེས་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་དང༌། ཚོགས་སོགས་པའི་བྱ་བ་གཙོར་གྱུར་པ་ནི་ཆུ་འབབ་པའི་སྟེགས་སུ་འདུག་སྟེ། ཆུ་ལ་ཁྲུས་བྱེད་ཅིང་གཙང་བར་སྤྱོད་པ་དང༌། སྨྱུང་བའི་དཀའ་ཐུབ་དང་དཀའ་སྤྱད་རྣམས་ཅི་དགོས་ཏེ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་འཆིང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པར་བཅད་པ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཤུགས་ཀྱིས་འགགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆེད་དུ་གྲུབ་པ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་དང༌། མ་འབྲེལ་ན་ཁྲུས་ལ་སོགས་པ་གོང་དུ་སྨོས་པའི་སྤྱོད་པས་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། འབྲེལ་ན་དོན་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཤུགས་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །མ་རྟོག་པ་དང་ལྡང་འཇུག་ཡོད་པ་དང་དོན་དང་མི་འབྲེལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱ་བ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ལས་དང་པོ་ཡི་སྐྱེས་བུ་ཡིས། །དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་འགྱུར་ཏེ། །མ་རྟོག་པར་དུ་དེ་མི་གཏོང༌། །རྟོགས་ན་གཉུག་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་གང་ཟག་སྐལ་བ་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་དག་ལ་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་གདམས་ངག་གིས་ཉེ་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྣམ་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་མི་འབྲལ་ཡང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཀློང་དུ་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ་མ་རྟོག་པར་དུ་དེ་མི་གཏོང་ངོ༌། །རྟོགས་ན་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དེ་དག་ཀྱང་སེམས་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཉམ་པའི་ལམ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་མན་ངག་གིས་སྟོབས་གང་ལས་སྐྱེས་ཤེ་ན། ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ལ་སྐྱེ་སྟེ། དེ་དག་བྱེ་བྲག་ཏུ་གནས་པ་ལས་མི་འགྲུབ་ཅིང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ངོ་བོ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་བྲལ་བས་སྟོང་ཉིད་ནི། །སྙིང་པོ་རྟོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ལམ་མཆོག་མངོན་པར་བོར་ནས་ཀྱང༌། །ཉན་ཐོས་ས་ལ་ངེས་པར་གནས། །སྙིང་རྗེ་འབའ་ཞིག་བསྒོམ་ན་ཡང༌། །ལུས་དང་སེམས་ནི་གདུང་འགྱུར་བས། །མུ་སྟེགས་དག་དང་ཁྱད་མེད་དེ། །བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་རིག་པར་བྱ། །སྐྱེས་བུ་མཆོག་ལྡན་གང་ཞིག་གིས། །གང་ཡང་གཉིས་པོ་སྦྱོར་ནུས་པས། །འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་སྤངས་ཏེ། །མི་གནས་མཐའ་ལ་མངོན་པར་གནས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི། སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱང་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །སྟོང་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྙིང་རྗེ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་
Chinese
因为相同且一切时皆成就四种，我是伊沙（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）至上者。说下等者不得解脱，此理不合，实乃正理。因此，一切皆离方便，亦离智慧。因为是庸常之识及其无自性之故，当说不得解脱。若人倾心于义理，欲以行持而得果。此言何理？若倾心专注于真实义之见，则彼亦欲以梵行而得殊胜之果。仅止于破立，而非彼本身。若离二元，离感受，则声闻及下劣之禅定，因无所需而应舍弃。若证悟精华之最胜义，酥油祭品何须要？若无二元，无起落，则何须行持，咒语亦不诵。以业与行为主，于河坛水中沐浴，原始之苦行何须要？若与彼义无关，沐浴等不能解脱。此言之意为，若安住于证悟精华义之无二元，且无起落，则此等行持自当遮止，因分别念束缚之故，故无需此等行持，若行持亦自当远离彼本身。其中“若人”是指作为所依之特殊补特伽罗。“无二元”是指庸常之识本身。“感受”是指明、无念、乐。“离”是指无感受之感受，即非任何事物本身。于彼自体性者，苦行外道之苦行，及下劣声闻之行持，具足见、修、及唯识与中观之破立之禅定，因无所需而应舍弃，因证悟此精华之最胜义，若分别念则颠倒，故不得成佛。酥油灯、鲜花、焚香、香水、祭品等何须要，因无可成办之故。若无二元，且不离彼，于起落无别，则布施等
English
Because it is the same and all times are accomplished in four ways, I am Isha (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Roman transliteration, literal Chinese meaning), the supreme one. To say that the lower ones do not attain liberation is unreasonable, it is indeed the right reason. Therefore, everything is devoid of means and also devoid of wisdom. Because it is ordinary consciousness and its lack of self-nature, it should be said that liberation is not attained. If one inclines to the meaning, one desires to obtain the fruit through practice. What is the reason for this statement? If one inclines and focuses on the view of ultimate meaning, then one also desires to obtain the supreme fruit through practicing the Brahma conduct. It is only exhausted in affirmation and negation, and it is not that itself. If one is free from duality and free from experience, then the meditation of the Shravakas and the inferior should be abandoned because there is no need for it. If one realizes the supreme meaning of the essence, what is the need for ghee offerings? If there is no duality, no rising and falling, then what is the need for practice, and mantras are not recited. With actions and deeds as the main thing, bathing in the water of the river platform, what is the need for original asceticism? If it is not related to that meaning, bathing and so on will not lead to liberation. The meaning of this statement is that if one abides in the non-duality of realizing the essence meaning and there is no rising and falling, then these practices should be rejected by implication, because they are bound by conceptual thoughts, so there is no need for these practices, and even if one practices, one should also be separated from that itself by implication. Among them, "if one" refers to the special individuals who are the basis. "Non-duality" refers to ordinary consciousness itself. "Experience" refers to clarity, non-conceptuality, and bliss. "Separation" refers to the experience of non-experience, which is nothing in itself. For those who possess that self-nature, the asceticism of the heretical ascetics, and the practice of the inferior Shravakas, possessing view, meditation, and the meditation of affirmation and negation of Vijnanavada and Madhyamaka, should be abandoned because there is no need for it, because realizing this supreme meaning of the essence, if conceptual thoughts are reversed, then Buddhahood cannot be achieved. What is the need for ghee lamps, flowers, incense, perfume, offerings, etc., because there is nothing to be accomplished. If there is no duality and it does not depart from it, and there is no difference in rising and falling, then generosity and so on.
Chinese
以行为做什么呢？因为没有意义的缘故。咒语也不念诵，因为没有成就果实的缘故。使上师欢喜等事业，以及会供等行为作为主要，就像坐在流水的台阶上。在水中沐浴并保持清洁，以及禁食的苦行和苦修有什么用呢？因为那些本身就是束缚。那也不是像完全割断一样，而是因为自然而然地停止，所以不是像特意成就一样。因此，如果不与真如的意义相关联，那么沐浴等上面所说的行为就不会解脱，如果关联，就会变得有意义，这应该从自然而然中理解。如果有人问，对于没有证悟、有起有落、与意义无关的事物，也应该这样做吗？ 初业之士夫，彼将体验之，未证悟前不舍弃，证悟乃是本然道。 这句的意思是，对于初业者的士夫，那些具有极大福分的人，通过殊胜士夫的教导而接近，体验真如的形态，虽然不离真如，但在未成为无二虚空之前，并非真如，所以在未证悟之前不应舍弃。证悟之后，那些福德之聚也是心之本然自性的平等大道。那么，这些也是从何种窍诀的力量中产生的呢？产生于智慧和慈悲的双运。不应将它们视为独立存在，而应揭示不可分割的本质。如果慈悲缺失，那么空性，不会成为领悟的精髓，舍弃殊胜之道后，必将安住于声闻之地。如果仅仅修持慈悲，身心将会疲惫不堪，与外道没有区别，应知那是魔的事业。任何具备殊胜之士夫，能够融合二者，舍弃轮回和涅槃，将证得不住二边之境地。这句的意思是，缺失慈悲的空性也应被视为魔的事业。缺失空性的慈悲也应被视为魔的事业。无二的
English
What is the use of actions, since they are meaningless? Mantras are not recited either, since there is no attainment of fruit. Actions such as pleasing the lama, and activities such as gatherings, which are the main things, are like sitting on a platform where water flows. What is the use of bathing in water and practicing cleanliness, and the asceticism and austerities of fasting, since those themselves are binding? That is not like a complete severance, but since it ceases naturally, it is not like something deliberately accomplished. Therefore, if it is not related to the meaning of suchness, then bathing and the actions mentioned above will not lead to liberation, but if it is related, it will become meaningful, which should be understood from the natural course. If someone asks, should this also be done for those who have no realization, have arising and ceasing, and are unrelated to meaning? The first karma's person, he will experience it, before non-realization do not abandon it, realization is the natural path. The meaning of this is that for the person of the first karma, those who have great fortune, having approached through the instructions of the supreme person, the form of experiencing suchness, although not separate from suchness, is not suchness until it becomes the non-dual space, so it should not be abandoned before non-realization. After realization, those accumulations of merit are also the great equal path of the natural essence of the mind. From what power of which instruction do these arise? They arise from the union of wisdom and compassion. They should not be regarded as existing separately, but the indivisible essence should be revealed. If compassion is lacking, then emptiness will not become the essence of realization, and after abandoning the supreme path, one will surely abide in the ground of the Hearers. If one only cultivates compassion, the body and mind will become exhausted, there is no difference from the heretics, it should be known as the work of the demon. Whatever supreme person who is able to unite the two, abandoning samsara and nirvana, will manifest in the non-abiding realm. The meaning of this is that emptiness lacking compassion should also be regarded as the work of the demon. Compassion lacking emptiness should also be regarded as the work of the demon. Non-dual