Tibetan
ངག་གིས་བརྒྱན་པ་ནི་ཚད་མས་ཉེ་བར་གཏད་པ་དག་ནི་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་མེད་པ་དག་གི་དེའི་བདག་ཉིད་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ནི་འགལ་བ་དག་ཉེ་བར་བསྡུས་ནས་རིག་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་སློབ་དཔོན་གསལ་བའི་རོ་ཡི་རང་རིག་ཡོད་པའི་མཆོག །ཡོད་པ་སྤངས་པས་ཚད་མའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དཔལ་ལྡན་འདིར་ཡང་གཞན། །དེ་ལྟར་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་སེལ་བར་བྱེད་པ་གཅིག་པུ་བསྟན་པ་གཞན། །དཔལ་ལྡན་ཟུང་འཇུག་བཅིངས་པ་རྟོགས་པའི་རྒྱལ་སྲས་དེ་ནི་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག །ལྟར་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་དབུ་ མའི་གྲུབ་མཐའ་སྤངས་པ་དག་ལེགས་པར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དབུ་མའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དག་ཇི་སྲིད་འཁོར་བ་རྒྱུན་མ་ཆད་ཀྱི་བར་དུ་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ལེགས་པར་གནས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་ཀྱང་མ་སྐྱེས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབད་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་ལེགས་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུང་བ་དང་རྡོ་རྗེ་རྒྱུས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལྟར་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཞན་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དེ། དེ་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། དངོས་དང་དངོས་མེད་བདག་ཉིད་དེ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་པའོ། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་གསུངས་པ། དངོས་པོ་དངོས་མེད་གཉིས་ལས་འདས། འགའ་ཞིག་ཇི་ལྟར་མ་འདས་འདོད། །ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཤེས་བྱ་མིན། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་མེད་མིན་གང༌། །གཅིག་ཉིད་མ་ཡིན་གཉིས་མེད་མིན། །གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་གཉིས་ཀ་མིན། །གནས་པ་མེད་པ་གསལ་བ་མིན། །སེམས་པ་མེད་པ་མཐོང་བ་མེད། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་འཇིག་པ་མེད། །ཆད་པ་མ་ཡིན་རྟག་པ་མིན། །དེ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་མཚུངས། །ཡེ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་བ། །དེ་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་སྟོང་པར་བཞེད། །དམ་ཆོས་ངོ་བོ་དེ་བཞིན་དུ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དང་མཚུངས། །དེ་ཡི་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པར། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བཞེད། །ཡང་དག་སླུ་བ་མེད་པའི་དོན། །དེ་རྟོགས་སངས་རྒྱས་སུ་ནི་བརྗོད། །སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་སེམས་ཅན་ཁམས། །དོན་དེ་ཉིད་ལ་ཐ་དད་མེད། །བདག་ཉིད་དང་ནི་གཞན་ཡང་འདི། །དེས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་མཉམ་པར་བཞེད། །ཅེས་པའོ། །འདིར་ནི་ཚུལ་གནས་པ་ཙམ་ཉེ་བར་བསྟན་ཏེ། །བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་ཉིད་ལས་ཀྱང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གསལ་བར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་བསྟན་ནས་སྔར་བསྟན་པའི་དབུ་མའི་བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་འབྱུང༌། །ཆགས་པ་སྤངས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མར་རབ་ཏུ་གྲགས་པའོ། །དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་དོ། །འོ་ན་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་མི་བདེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་བ་ཉི་དེ་། །དེ་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྱུར། །དེ་སྐད་དུ། མི་བདེན་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བ། །དངོས་པོ་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་དེ། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་རྨོངས་པའི་བློ། །འཁོར་བར་འདི་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་སྤངས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཆགས་པ་ཞེས་ཁ་ཅིག་གོ ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ནི་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དག་གོ །དེ་སྐད་དུ། དགེ་བ་འམ་མི་དགེ་བ་ཡང་རུང༌། གང་གི་རྣམ་རྟོག་ཐ་དད་པ། །ཙནྡན་ལ་སོགས་ཡང་དག་འབྱུང༌། །མེ་ཡི་བསྲེག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་དེའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་ཡང་འདིར་ཆགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། རང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། གང་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡིས་གང་ཆགས་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །དེ་དག་སྤངས་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོས་སྟོང་པའི་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་པའོ། །དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཚོགས་པ་ལས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའམ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའམ། ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་བོ། །ཇི་སྐད་དུ། བླ་མ་དམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། བསྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་བརྟགས་པས་དངོས་སུ་སྟོང༌། དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ངོ་བོ་ཉིད། །ཆད་པ་མ་ཡིན་སེམས་ཉིད་སྣ་ཚོགས་འདི་ནི་ངོ་བོ་གཅིག །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྒྱལ་བ་ལྔ་ནི་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག །རྣམ་རྟོག་འདི་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྱུང༌། །འབྲེལ་བ་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་མྱ་ངན་འདས་པ་སྟེ། །སེམས་ཀྱིས་འཁྲུལ་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ཀུན་རྟོག་ཅེས་པ་འབྲེལ་པ་ལྟར་།ཇི་ལྟར་བདེ་བ་བཞིན་དུ་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་རང་བཞིན་ཀུན་གྱི་ཆགས་པ་མ་ཡིན་ན་གང་ལས་སྐྱེ་བར་ འགྱུར། །དེའི་ཕྱིར། ཆགས་པ་ལས་ནི་འཁྲུལ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འཁྲུལ་པ་ནི་རང་གི་སྒྲོ་བཏགས་པའོ། །ཆགས་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །འཁྲུལ་བ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་
Chinese
以言语庄严者，乃是正量所亲近者，对于无有智慧自性者，彼之体性亲近显示，乃是诸矛盾亲近摄集而为明了者也。如是，瑜伽行派之导师，具有明亮之味之自证之殊胜者，舍弃有者，以正量之大体性，于此吉祥者亦复为他。如是，唯一息灭相互矛盾者，乃是其他之教示。愿吉祥之双运系缚解脱之王之子，成为胜利者！如是，以何之故，舍弃中观之宗派者，将善妙安住耶？凡是成办中观者，乃至轮回未断绝之间，方便之分将善妙安住也。彼等亦以未生之空性，无勤之智慧之分将善妙安住之故也。如洋瓦与金刚链之行持般，名为双运之彼性，其他乃是有事与无事之体性。如是世尊云：有与无有之体性，断绝有与无有之种种。如是说。龙树之尊前所说：超越有事与无事二者，某些如何认为未超越？非是知识，非是所知，非是有，非是无，何者？非是一，非是无二，非是二者，非是二者，非是安住，非是光明，非是思，非是见，非是生，非是灭，非是断，非是常，彼如同虚空。智慧非是智慧之行境，以何缘起，是故汝认为空性。殊胜法之自性如是，如来与之相同。彼之彼性胜义谛，随顺彼性而立宗。真实无欺之义，证悟彼者称为佛。诸佛与有情界，于彼义无有差别。自性与他亦复如此，是故汝认为平等。如是说。此处仅是略微显示安住之方式，然亦当从殊胜上师之口诀中，明了通达双运之如是性。今显示如是性之体性，并从先前所显示之中观体性菩提之自性
English
That which is adorned with speech is that which is closely approached by valid cognition; for those without the nature of wisdom, the essence of that is closely shown, which is the collection of contradictions closely gathered and made clear. Thus, the teacher of the Yogacara school, the supreme one who possesses the self-awareness of clear taste, by abandoning existence, the great essence of valid cognition is also different in this auspicious one. Thus, the only one who eliminates mutual contradictions is another teaching. May the victorious son who realizes the bond of glorious union be victorious! Thus, for what reason will those who abandon the Madhyamaka school abide well? Those who accomplish the Madhyamaka will abide well in the aspect of means until the cycle of existence is not interrupted. They will also abide well in the aspect of effortless wisdom through unborn emptiness. Like the practice of Yungwa and the Vajra Chain, that reality called union is the essence of things and non-things. Thus, the Blessed One said: The essence of things and non-things, completely abandoning things and non-things. So it is said. What Nagarjuna said: Transcending both things and non-things, how do some think they have not transcended? It is not knowledge, it is not knowable, it is not existence, it is not non-existence, what is it? It is not one, it is not non-dual, it is not both, it is not both, it is not abiding, it is not clear, it is not thinking, it is not seeing, it is not birth, it is not destruction, it is not cessation, it is not permanence, it is like the sky. Wisdom is not the object of wisdom, because of what arises dependently, therefore you consider it emptiness. The essence of the sacred Dharma is thus, the Tathagata is the same as it. The ultimate truth of that is established in accordance with thatness. The meaning of truth without deception, realizing that is called Buddha. The Buddhas and the realm of sentient beings, there is no difference in that meaning. Self and others are also like this, therefore you consider it equal. So it is said. Here, only the way of abiding is shown slightly, but the suchness of union should also be clearly understood from the oral instructions of the noble Lama. Now, having shown the essence of suchness, and from the previously shown essence of Madhyamaka, the nature of Bodhi
Chinese
为了就近指示，说了“此物乃菩提生，是离贪之自性”。 所谓“此”是极负盛名的现量。“物”是指五蕴的自性。那么，所谓“物”是从不真实的分别念所生，是分别念自性的轮回之日，它怎么会变成菩提呢？如是说：“从不真分别念所生，物是分别念之自性，孩童皆是愚昧之慧，此即是轮回中所说。”因此说了“离贪之”，执取与能执之物，某些人称之为贪。唯有分别念称之为贪，这是其他人说的。如是说：“善或非善皆可，任何分别念各异，旃檀等真实生，变为火焰之焚烧。”因此，两者在此都不是贪。因此说了“自性”，即是某些存在与不存在等的自性。由此所贪执的是现前的执着。舍弃这些，由于空性于执取与能执之物，并且没有分别念自性的贪，因此“彼”是所思。“物”是缘起，是从集合中获得的，那也是分别念或非分别念，一切都是菩提。如是，至尊上师的面前说：“依止而生者，经观察实为空，物非有非空是自性。非断灭，心性种种此乃一自性。色等五胜者，愿成胜者。此分别念即是缘起，非是修习关联。彼即是涅槃，勿为心所惑。分别念如关联，如安乐般安住。”等等。彼自性若非一切之贪，又将从何而生？因此说了“从贪则生迷惑”，迷惑是自己的虚构。贪是现前的执着。迷惑是有和无
English
In order to indicate proximity, it is said, "This thing is born of Bodhi, it is the nature of being free from attachment." What is called "this" is the well-known direct perception. "Thing" refers to the nature of the five aggregates. So, how can "thing," which arises from untrue conceptualization and is the cycle of the nature of conceptualization, become Bodhi? As it is said, "Arising from untrue conceptualization, the thing is the nature of conceptualization, children are all of foolish wisdom, this is what is said in samsara." Therefore, it is said, "free from attachment," some call the object of grasping and the grasper attachment. Others say that only conceptualization is called attachment. As it is said, "Whether it is good or non-virtuous, whatever different conceptualizations there are, sandalwood and so on truly arise, and become the burning of fire." Therefore, neither of the two is attachment here. Therefore, it is said, "nature itself," which is the nature of something existing or not existing, and so on. What is clung to by this is the present clinging. Having abandoned these, because of emptiness in the object of grasping and the grasper, and because there is no attachment of the nature of conceptualization, therefore "that" is what is thought. "Thing" is dependent arising, which is to be obtained from the collection, and that is either conceptualization or non-conceptualization, all is Bodhi. As it is said, in the presence of the venerable Lama himself: "That which is born from reliance, when examined, is actually empty, the thing is neither existent nor empty, it is self-nature. It is not annihilation, mind itself is various, this is one self-nature. May the five victorious ones, such as form, become victorious ones! This very conceptualization is dependent arising, it is not the meditation of connection. That itself is Nirvana, do not be deluded by the mind. Conceptualization is like a connection, abide as in bliss." And so on. If that self-nature is not the attachment of all, from what will it arise? Therefore, it is said, "From attachment arises delusion," delusion is one's own fabrication. Attachment is present clinging. Delusion is existence and non-existence.