Tibetan
།དོན་དམ་པར་དེ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ལ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས། ཉོན་མོངས་མ་ཡིན་མི་མོངས་མིན། །དེ་ཉིད་དག་དང་མ་དག་མིན། །ཞེས་པའོ། །འདིས་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གསུམ་བསྟན་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་སྤངས་པ་འདི་དག་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོའོ། །གང་ལ་རྙོག་པ་མེད་པ་ཉིད། །རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དག་ནི་རྟོག་པར་བྱ་ཞིང་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོའོ། །བྱང་ཆུབ་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་དོན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོའོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱིས་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་དག་གི་དངོས་པོ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ལྔ་སྦྱར་བར་མི་བསྟན་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་ཏེ། འོན་ཀྱང་དེ་དག་སྔར་གནས་པའི་ཡོད་པར་ཚད་མས་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་འདིར་མན་ངག་གི་སྒོ་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་འདིར་མ་བསྟན་ཏོ། །གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡང་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ཉིད་དྲན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྤྱོད་པས་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་དང་བྲལ་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་འབའ་ཞིག་ནི་ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡིས། །བླ་མའི་ངག་གིས་མ་བརྒྱན་པའི། །དབུ་མ་འང་འབྲིང་པོ་ཙམ་ཉིད་དོ། ། ཞེས་པས་གཞན་དུ་དངོས་པོ་གསུམ་པོ་འདི་དག་བསྟན་ཏོ། །འདིར་དབུ་མས་ནི་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་དང་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་མི་བཟོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །དེ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་གནས་པ་དཀའོ། །དེ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ། །མཚན་མ་དང་གཞལ་བྱ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་རང་དང་གཞན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྟག་ཅེ་ན། ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ཏེ། ཕལ་ཆེར་ལམ་འདི་འདིར་ཚད་མ་རྣམས་ཀྱི་གཙུག་གི་ནོར་བུ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དེའི་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྦྱར་བ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ཡིད་ཀྱིས་དེ་དག་འགེགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པས་ཡང་རང་བཞིན་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་རྒྱས་པ་རྣམ་པར་གཞག་དགོས་པའི་དབང་གིས་བྱས་ཀྱང་གོང་མ་གོང་མའི་རིགས་པས་རྩད་ནས་ཕྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ། གང་གིས་དངོས་པོར་དཔྱད་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལ་ནི་དངོས་པོ་མེད། །གང་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ་མ་དག །རང་བཞིན་དེ་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །འདི་དག་དེ་ངེས་ལས་འོངས་པ། །གང་ཡང་མཁས་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་དོན་བསམས་པ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ཉམས། དེས་ན་མཚན་ཉིད་སྟོང་པའི་ཕྱིར། །རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བརྗོད་དོ་ཞེས་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །སྐབས་སུ་བབ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདིའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་ཕྱག་འཚལ་བའི་གཙོ་བོ་དག་གིས་དོན་བསྟན་ཏོ། །རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །འདི་དག་གིས་ནི་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པར་དོན་གྱིས་བསྟན་ཏོ། །རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་དགོས་པར་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་ རྟོགས་པའོ། །དེའི་དགོས་པའི་གཙོ་བོ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའོ། །གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པ་ནི། དེ་ཉིད་བསྒོམས་པས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ། གཞན་དོན་ཕུན་ཚོགས་སངས་རྒྱས་རྣམས། །འབྲས་བུའི་གཙོ་བོ་ལྷག་པར་འདོད། །སངས་རྒྱས་ཉིད་སོགས་གཞན་གང་ནི། །དེ་ཡི་དོན་ཕྱིར་འབྲས་བུར་འདོད། །ཅེས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་འདོད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཁས་བླང་བར་བྱ་བར་འགྱུར་བ་དག་ཡིན་ཞེས་པ་ལ། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཤེས་འདོད་པས། །རྣམ་བཅས་མ་ཡིན་རྣམ་མེད་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་འཇུག་པ་ནི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པའོ། །རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་གསལ་བ་ནི་རྣམ་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་མདོ་སྡེ་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་དགག་གཟུང་བའོ། །རྣམ་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་བྱེ་བྲག་དག་བསྡུས་པའོ། །འདི་དག་གིས་ནི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྣམ་པ་མེད་པའི་འདོད་པ་བསྡུས་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཤེས་འདོད་པའི་སྐྱེས་བུ་དག
Chinese
从胜义谛上说，如是之性，既非具有烦恼，亦非完全清净。如彼（经）所说：『非烦恼亦非无烦恼，非清净亦非不清净。』此（偈）显示了广为阐释的三种所诠之事物：舍弃有与无的结合，这些本身就是法性的事物。其中，无有垢染之性，称为分别（རྟོག་པ་），是所分别和所修习的，是成办彼（胜义）的事物。所谓菩提自性，是现证之义，是所成办的事物。如是，若以量和所量的事物亦是事物之故，而不显示结合五种事物，是否可以？此是真实的。然而，以量完全成立的如是之性，在彼等先前存在之时，是以诀窍之门而结合，是极力成办的。彼等在此未显示。因为远离一和多等，也是为了忆念极力成办的理路本身。因为以行持而极力成立的如是性，并非如是性、真如性等事物，因为远离上师的口诀，仅仅是智慧的部分，因为远离方便。以正确宣说者，未以上师之语庄严的，中观也仅仅是中等而已。如是，在其他地方显示了这三种事物。此处，中观并非量和所量之入门，因为不能忍受自和他等之分别观察，如是思念。此不应理，因为无有量，故而能成立之事和所成立之事难以安住。以『彼等皆是世俗，胜义谛上如何安立』之语。若无有相状和所量，也仅仅是世俗中存在，那如何从自和他等进行观察呢？如其如何变化，如是承诺。大多数情况下，此处的道路是追随量之顶饰，法称（Dharmakīrti）的足迹。依靠于彼，追随彼之道路，而结合此一切之安立。
English
From the ultimate point of view, suchness is neither possessed of afflictions nor completely pure. As it is said in that (scripture): 'Neither afflicted nor unafflicted, neither pure nor impure.' This (verse) shows the three objects to be explained extensively: abandoning the combination of existence and non-existence, these themselves are the objects of the nature of reality. Among them, the nature of being without defilement, called 'discrimination,' is what is to be discriminated and practiced, and is the object that accomplishes that (ultimate truth). What is called the nature of enlightenment is the meaning of direct realization, the object to be accomplished. If, in this way, the objects of valid cognition and what is to be measured are also objects, why not show the combination of five objects? This is true. However, when those previously existing suchness, which are fully established by valid cognition, are combined through the door of pith instructions, they are what is strongly accomplished. Those are not shown here. Because of being separated from one and many, etc., it is also to remember the very reason for strongly accomplishing. Because the suchness that is strongly established by conduct is not the object of suchness, thusness, etc., because it is separated from the oral instructions of the noble guru, it is only a part of wisdom, because it is separated from skillful means. By the one who correctly explains, not adorned by the words of the guru, the Madhyamaka is only mediocre. Thus, in other places, these three objects are shown. Here, the Madhyamaka is not the entry of valid cognition and what is to be measured, because it cannot tolerate the analytical observation of self and other, etc., so it is thought. This is not reasonable, because without valid cognition, it is difficult to establish what can be established and what is to be established. With the words, 'They are all conventional, how can they be established in the ultimate truth?' If there are no characteristics and what is to be measured, they only exist in the conventional, then how can one examine from self and other, etc.? As it changes, so it is promised. In most cases, the path here follows the footsteps of Dharmakīrti, the crest jewel of valid cognitions. Relying on that, following his path, and combining the arrangement of all this.
Chinese
是，但不是用自己的心来否定它们。如果追随它的道路，也会成就自性吗？不是的。为什么呢？暂时来说，即使因为需要安立外境的广大事物，也会被越来越高的理智从根本上推翻。那个时候需要区分，用什么来分析事物呢？在那上面是没有事物的。因为既不是一，也不是多，自性在那上面是不存在的。这些是从那确定的道理中来的。无论智者们怎么说，怎样怎样地思考事物，就那样那样地衰退。因此，因为体性是空性的缘故，显示了无自性。像这样等等说得非常清楚，所以详细阐述到此为止。接下来要讲述与当下相关的联系：这部论著所要表达的是真如，即如实。那也是由礼敬的主要对象们所显示的意义。表达者就是论著本身。这些也以意义显示了所要表达和表达者的体性之联系。论著的必要性也是要理解所要表达的意义。其必要性的主要目的是利益众生。非主要目的是：通过修习它而成就佛果等等。如是说：利益他人的圆满诸佛，特别认为果的主要部分。成佛等等其他任何，为了它的缘故认为是果。像这样，通过完全了解结合的真如，那些想要追求愿望实现的人们应该承诺。对于说真如是想要了解的，不是有相，也不是无相。说了这样的话。有相的进入是有相的知识。有相的显现是无相。因此，用“有相”这个词，遮止和摄取了经部宗和瑜伽行派。用“无相”这个词，也包括了分别说部和瑜伽行派的差别。这些包括了有相和无相的观点。真如是想要了解的补特伽罗。
English
Yes, but it is not to negate them with one's own mind. If one follows its path, will self-nature also be accomplished? No. Why? For the time being, even if it is done because of the need to establish the vast things of the external world, it will be fundamentally overturned by increasingly higher intellect. At that time, it is necessary to distinguish, with what should one analyze things? There is no thing on that. Because it is neither one nor many, self-nature does not exist on that. These come from that definite reasoning. No matter what the wise say, how they think about things, they decline in that way. Therefore, because the essence is emptiness, it shows no self-nature. Saying such things very clearly, so enough with the detailed explanation. Next, the connection related to the present situation should be explained: What is to be expressed in this treatise is Suchness, that is, reality itself. That is also the meaning shown by the main objects of veneration. The expresser is the treatise itself. These also show the connection of the nature of what is to be expressed and the expresser in meaning. The necessity of the treatise is also to understand the meaning of what is to be expressed. The main purpose of its necessity is to benefit sentient beings. The non-main purpose is: to achieve Buddhahood and so on by practicing it. It is said thus: The perfect Buddhas who benefit others, especially consider the main part of the result. Becoming a Buddha and anything else, for its sake, it is considered a result. Like this, by fully understanding the combined Suchness, those who want to pursue the fulfillment of wishes should promise. To the saying that Suchness is what one wants to know, it is neither with form nor without form. Such words were spoken. Entering with form is knowledge with form. Manifestation with form is without form. Therefore, with the word "with form," the Sutra School and the Yogacara School are prevented and taken. The word "without form" also includes the Vaibhashika and the differences of the Yogacara School. These include the views of with form and without form. Suchness is the person who wants to know.