Tibetan
ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་བློ་སྦྱངས་པ་ཉིད་དོ། །བློ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་བའོ། །དེས་ན་དེ་ནི་བློ་དང་ལྡན་པའོ། །འབད་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབད་པ་དང་བྲལ་བའོ། །རང་བཞིན་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །འགྲོ་ཀུན་བདེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྫུན་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འབྲེལ་པ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འབྲེལ་བ་བསྒོམ་པ་མེད་པ་དེ་ནི་འབྲེལ་བ་མི་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཉིད་འཁྲུལ་པར་མ་བྱེད་ཅིག །དེ་ཡང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་གང་འབྱུང་བ། །དེ་ཉིད་ཁྱོད་ནི་སྟོང་པར་བཞེད། ཅེས་བསྟན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །མ་སྐྱེས་པ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྙེད་པའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཐོབ་པར་སྟོན་པ་ནི། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་དང༌། ཡོན་ཏན་དང༌། སྙིང་པོ་ལ་ངེས་པར་སྤྱོད་པ་སྟེ། སྦྱིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བཟོད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། བསམ་གཏན་དང༌། ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་དཔྱོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚོགས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་བས་སྤོང་བའོ། །མི་གནས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་ངེས་པར་དཔྱོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚོགས་རབ་ཏུ་སྤངས་པའི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ངེས་པར་དཔྱོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་བའི་ཚོགས་རབ་ཏུ་སྤང་བར་ཡང་བལྟ་བར་བྱའོ།། དེ་མེད་བའི་ཕྱིར་འདི་དག་ངེས་པར་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ལ་ཡང་མི་ཆགས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་ངེས་པར་དཔྱད་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ངེས་པར་དཔྱོད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚོགས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡང་མ་ཆགས་བའོ། །གང་གིས་འབྲས་བུ་འང་འདོད་མེད་པ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། ས་དང་པོ་ལ་སོགས་བ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་ཐོབ་པ་ངེས་པར་དཔྱོད་པའི་ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོའི་འབྲས་བུ་ལ་འདོད་པ་སྟེ། དེ་ལ་རེག་པ་འགའ་ཡང་མེད་པའོ། །དེ་ཡིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཤེས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པའོ།
Chinese
了知彼性即是修习缘起之智慧。所谓智者，即是能辨别者。因此，彼是具智者。所谓无勤者，即是远离勤奋者。自性是俱生。一切行皆真实，即非虚假。现在，为了显示即使是分别念也能超越痛苦，故说“修习关联”。所谓不修习关联，即是不了解关联的分别念，彼即是缘起。因此，彼即被称为超越痛苦。因此，不要迷惑自心。即是说，凡是缘起之法，你皆视为空性。如是所说的空性即是超越痛苦。为了显示证悟无生之智慧，如大手印般获得，故显示获得，即说“于对治品”等。所谓“于对治品”，即是于自性、功德、心要决定行持。即是布施、持戒、忍辱、精进、禅定、具慧者之自性，不作意对治品之观察分别念之集合，即是舍弃。所谓不住，即是对于对治品决定观察之分别念之集合，完全舍弃，对于具有染污之色等取蕴五蕴等之自性，与不相符之品决定观察之分别念之集合，也应观为完全舍弃。 因为无彼，故此等必定是无。所谓“亦不执著于彼”，即是，以决定观察自性等之方式，对于空性与如是性之自性，如实决定观察分别念之集合之等持，也不执著。所谓“不欲求何果”，即是，对于初地等以及一切相智，获得决定观察之集合之体性的果，不欲求，即是对彼毫无触及。所谓“彼知大手印”，即是获得。
English
That very knowledge is the wisdom of cultivating dependent arising. The so-called wise one is the one who can discern. Therefore, he is the one with wisdom. The so-called effortless one is the one who is free from effort. Self-nature is co-emergent. All actions are true, that is, not false. Now, in order to show that even conceptualization can transcend suffering, it is said, "Cultivating connection." The so-called not cultivating connection is the conceptualization that does not understand connection, which is dependent arising. Therefore, it is called transcendence of suffering. Therefore, do not confuse your own mind. That is, whatever arises dependently, you consider it to be emptiness. The emptiness thus spoken of is transcendence of suffering. In order to show that the wisdom of realizing the unborn is attained like the Great Seal, it is shown to be attained, that is, it is said, "In the antidote," and so on. The so-called "in the antidote" is to definitely practice in self-nature, qualities, and essence. That is, the nature of generosity, moral conduct, patience, diligence, meditation, and the wise, not paying attention to the collection of observational conceptualizations of the antidote, is abandonment. The so-called non-abiding is the collection of conceptualizations that definitely observe the antidote, completely abandoning it, and for the nature of the five aggregates of clinging to form, etc., which have defilements, the collection of conceptualizations that definitely observe the dissimilar qualities should also be viewed as completely abandoned. Because there is no that, these are certainly non-existent. The so-called "also not clinging to that" is, by definitely observing self-nature and so on, one does not cling even to the samadhi of the collection of conceptualizations that truly and definitely observe the self-nature of emptiness and suchness. The so-called "not desiring any fruit" is, for the first bhumi and so on, and for all-knowingness, not desiring the fruit of the nature of the collection of definite observations, that is, there is no touch to it. The so-called "he knows the Great Seal" is attainment.
Tibetan
།དེ་དག་གིས་ནི་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་མི་གནས་པ་སྒྲོ་མ་བཏགས་པ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང༌། འབྲས་བུའི་ཚོགས་ལ་ཆགས་པ་སྤངས་པས། ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོབ་བ་ཞེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མེད་བ་ཞིག་གམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ཚངས་པ་ཁྱད་པར་སེམས་ཀྱི་ཞུས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། གང་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་དེའི་དོན་ནི་སྦྱིན་བའོ། །གང་མངོན་བར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པ་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །གང་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་དེ་ནི་བཟོད་བའོ། །གང་རྣམ་བར་དཔྱོད་པ་མེད་བ་དེ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །གང་རབ་ཏུ་མི་གནས་བ་དེ་ནི་བསམ་གཏན་ནོ། །གང་སྤྲོས་པ་མེད་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །དེ་ལྟར་གནས་མེད་པ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཞེས་བསྟན་པ་དང༌། དེ་ཡང༌། བདུན་བརྒྱ་བ་ལས་ཀྱང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་གང་གི་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ཅི་ཞིག་ལ་གནས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་བར་བྱེད། འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གི་ཚེ་བདག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་དེའི་ཚེ། བདག་གནས་ པ་མེད་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པར་བགྱིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་གནས་བ་མེད་པ་དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ག་ལ་ཡོད། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ཅི་ཡང་མི་གནས་བ་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་བ་བསྒོམ་བའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ། འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་གང་གི་ཚེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཇི་སྙེད་ཅིག་འཕེལ་བ་འམ་འགྲིབ་པར་འགྱུར། འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་ཚེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་འམ་འགྲིབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་མཆིས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་བ་བསྒོམ་པ་དེ་ཆོས་གང་ཅུང་ཟད་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའམ། འགྲིབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་མཆིས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པར་རིག་
Chinese
那些人不会虚构众生的自性是不存在的，他们舍弃了对不和之方、亲友、真如和果报之集合的执着，从一切执着中解脱出来，这被称为获得大手印。如果那样的话，大手印是否缺少布施等波罗蜜多呢？不是的，因为它具有波罗蜜多等的自性，是福德和智慧二资粮的本体。如是说：梵天殊胜心之请问大乘经中说：何者舍弃一切烦恼，其义即是布施。何者无有显现造作，其即是持戒。何者离于相状，其即是忍辱。何者无有分别，其即是精进。何者不住，其即是禅定。何者无有戏论，其即是智慧。如是无住无戏论之自性，即是般若波罗蜜多。如是宣说。又，于七百颂中，世尊亦如是说：文殊，你于何时修持般若波罗蜜多时，住在何处而修持般若波罗蜜多？文殊菩萨答言：世尊，我于何时修持般若波罗蜜多之时，我不住于任何处而修持般若波罗蜜多。世尊言：文殊，于无住处，何来般若波罗蜜多？文殊菩萨答言：世尊，任何不住之处，即是修持般若波罗蜜多。世尊言：文殊，你于何时修持般若波罗蜜多之时，善根增长或减少多少？文殊菩萨答言：世尊，彼时，善根不会有丝毫增长或减少。世尊，修持般若波罗蜜多，任何法都不会有丝毫增长或减少。世尊，那即是了知修持般若波罗蜜多。
English
Those who do not fabricate the non-existence of the self-nature of beings, having abandoned attachment to discordant parties, relatives, suchness, and the collection of fruits, are completely liberated from all attachments, which is called obtaining the Great Seal. If that is the case, does the Great Seal lack generosity and other perfections? No, because it possesses the nature of perfections and is the essence of the two accumulations of merit and wisdom. As it is said: In the Sutra of the Great Vehicle, Brahma's Special Question of Mind, it says: Whoever abandons all afflictions, its meaning is generosity. Whoever has no manifest action, that is morality. Whoever is free from characteristics, that is patience. Whoever has no discrimination, that is diligence. Whoever does not abide, that is meditation. Whoever has no elaboration, that is wisdom. Thus, the nature of non-abiding and non-elaboration is the Perfection of Wisdom. As it is taught. Furthermore, in the Seven Hundred Verses, the Blessed One also said: Manjushri, when you cultivate the Perfection of Wisdom, where do you abide and cultivate the Perfection of Wisdom? Manjushri replied: Blessed One, when I cultivate the Perfection of Wisdom, I cultivate the Perfection of Wisdom without abiding anywhere. The Blessed One said: Manjushri, where there is no abiding, where does the Perfection of Wisdom come from? Manjushri replied: Blessed One, any place where there is no abiding is the cultivation of the Perfection of Wisdom. The Blessed One said: Manjushri, when you cultivate the Perfection of Wisdom, how much do the roots of virtue increase or decrease? Manjushri replied: Blessed One, at that time, the roots of virtue do not increase or decrease in the slightest. Blessed One, cultivating the Perfection of Wisdom, no dharma increases or decreases in the slightest. Blessed One, that is knowing how to cultivate the Perfection of Wisdom.
Tibetan
པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་གང་ཅུང་ཟད་འཕེལ་བའམ། འགྲིབ་པ་རབ་ཏུ་གནས་པ་དེ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་མ་ལགས་ཏེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་ཀྱང་མི་སྤོང་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱང་ཡང་དག་བར་མི་ལེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་བ་ཡིན་ནོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྟན་ནས། དགའ་བ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་ངོ་བོའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་བཀའ་དྲིན་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་གིས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་མན་ངག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་བུ་བྱེད་བའི་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་དེ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ངོ་བོར་བཞེངས་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་དགའ་བའོ། །ནོར་བུའི་གྲོང་ནི་མཆོག་དགའོ། །འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་ཞུ་བར་འགྱུར་བའི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་ཁ་ཡང་དག་པར་སྦྱར་བའི་དབུས་ན་གནས་པ། སྟེང་དང་འོག་དང༌། ཐིག་ལེའི་གཟུགས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། དེར་ནི་ཐོག་མཐའ་དབུས་མེད་དེ། །སྲིད་མེད་མྱ་ངན་འདས་པ་མེད། །འདི་ནི་བདེ་ཆེན་མཆོག་ཡིན་ནོ། །བདག་དང་གཞན་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་བ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་དོན་ཡང་རྣམ་བ་གཉིས་ཏེ། དྲང་བའི་དོན་དང་ངེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ལ་ངེས་པའི་དོན་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཆོ་ག་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་རིག་པའོ། །དྲང་བའི་དོན་ནི་ཐོག་མ་སྟེ། ཐིག་ལེ་སྔ་མ་མ་ཡིན་པའོ། །མཐའ་མེད་པ་སྟེ་མཐའ་མེད་པའོ། །དབུས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཕྱིར་དབུས་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལ་དབུས་མེད་པའོ། །སྲིད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྲིད་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པའོ། །ཐབས་ཉི་མ་དང་ཡང་དག་པར་འདུས་པ་ལས་ཐིག་ལེ་ནི་སྲིད་པ་སྟེ། དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཟླ་བ་དང་ཡང་དག་པར་འདུས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་གང་ཞིག་ཅེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གཉི་ག་རོ་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་འདི་ནི་མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། བདག་དང་གཞན་དུ་བསམ་པར་མི་བྱའོ། །འདིར་ཡང་སྔར་བསྟན་བའི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བ་རྣམ་བར་གཞག་བ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ
Chinese
应书写。世尊所说，无论何法稍微增长或减少，或安住，都不是修习般若波罗蜜多，因为既不舍弃异生之法，也不如实取证佛法等等。开示大印后，为了开示周遍四喜自性的本体的誓言印，说了“如何于业手印中”等等。 “以金刚上师之恩”的意思是，以殊胜上师的口诀之意。其中口诀是：大印能生之士的果位本体，即世尊与智慧母一同享用的本体所现之行是喜。珍宝之城是胜喜。大贪欲融化的智慧与方便的本体，日月二者完全结合而安住于中央，上下以及明点之形的两个明点的本体即是俱生。如是说： 其中无始无终亦无中，无有轮回亦无涅槃，此乃大乐胜妙者，无有自他亦复然。 如是说。此义有二种，即权义和实义。其中实义是，在那时，于如是仪轨的自性分离的刹那，不作分别而了知。权义是初始，即非先前的明点。无终即是无边。所谓无中，是因为相续不断，所以无中。所谓无轮回，即非轮回的本体。从方便日和合而生的明点是轮回，那不是真如。所谓无涅槃，即非涅槃的本体，因为与智慧月和合。如是，那是什么呢？应说，二者一味的本体，此乃胜妙大乐，不应思为自他。此处也如前所示，从事业手印中安立俱生，如金刚萨埵等之相
English
Should be written. The Blessed One said that whatever dharma slightly increases or decreases, or abides, is not the practice of the Prajnaparamita, because it neither abandons the dharma of ordinary beings nor truly attains the Buddha-dharma, and so on. After showing the Great Seal, in order to show the samaya mudra of the essence of the four joys that pervade, he said, "How in the karma mudra," and so on. "By the grace of the Vajra Master" means by the meaning of the oral instructions of the supreme guru. Among them, the oral instruction is: the essence of the fruit of the Great Seal-born being, that is, the conduct manifested by the essence of the Blessed One enjoying together with the Wisdom Mother is joy. The city of jewels is supreme joy. The essence of wisdom and means that melts great desire, the moon and the sun are completely combined and reside in the center, the essence of the two bindus in the form of upper and lower bindus is co-emergent. It is also said that: There is no beginning, end, or middle, there is no existence or nirvana, this is the supreme great bliss, there is no self or other. It is said. This meaning has two aspects, namely provisional meaning and definitive meaning. Among them, the definitive meaning is that at that time, in the moment of separation from the nature of such a ritual, one knows without discrimination. The provisional meaning is the beginning, that is, not the previous bindu. Endless is boundless. The so-called no middle is because the continuum is uninterrupted, so there is no middle. The so-called no existence is not the essence of existence. The bindu arising from the union of skillful means and the sun is existence, which is not Suchness. The so-called no nirvana is not the essence of nirvana, because it is united with the wisdom moon. So what is it? It should be said that the essence of the two flavors is supreme great bliss, and should not be thought of as self and other. Here, too, as shown before, co-emergence is established from the karma mudra, such as the aspect of Vajrasattva, etc.