Chinese
不是存在。 与梦境相同安住时， 不是先前遮止之故。 因为没有了知的自性， 与觉性本身不相违。 因为总体的理证， 是宣说圣法的规矩。 世俗能起作用的， 各种各样这些不像脓。 那是能知和所知本身， 我应当如何完全观察？ 色等各自显现的， 那在各种识之中， 如是就像成立之方便， 有慧之人以理证不会不成立。 在世俗中是生， 那是无生的意义。 因此无生的 心， 因为无自性之故。 生已成立故为有。 因为是有故无亦无。 因为没有因的事物， 不是从他性而生。 如同影像出现一样， 非真非假之色。 那即是所有诸法， 自性是觉性之规矩。 聚合的城市和衣服等， 所造是世俗的事物。 此是自性不生故， 聚合本身也是如此。 因此薄伽梵自己， 说这些有情唯是名。 他人所说这些所有， 我已善说。 观点是先前所说， 此是智慧极重要。 遣除他的智慧后， 我已宣说自己的观点。 如镜中之影像， 舍弃一与异。 在显现之外没有， 如是是事物之自性。 世间如幻如梦， 舍弃因和缘。 恒常无常而显现， 故不入于分别念。 于何者事物不存在， 当知唯是心。 如同无事物之心， 唯是心不合道理。 以能取和所取之差别， 如果心是存在， 世间人的这些心， 唯是心不合道理。 身体和受用及根， 如果如梦般产生， 心则成为二， 心的体性不是二。 因为如宝剑之刃， 如自己的指尖， 不能砍断和不能触碰， 如是心本身是自显现。 如影像般。
English
It is not existence. When dwelling together with dreams, It is not due to prior prevention. Because there is no nature of knowing, It is not contrary to awareness itself. Because of the general reasoning, It is the way of speaking the sacred Dharma. The various things that can function in the conventional, Are not like pus. That is the knower and the knowable themselves, What should I fully examine? The appearances of forms and so on separately, That is in the various consciousnesses, Thus, like a means of establishing, Those with wisdom will not fail to establish with reason. In the conventional, it is birth, That is the meaning of no birth. Therefore, the unborn mind, Is like that because of no self-nature. Existence is because birth is established. Because there is existence, there is also no non-existence. Because there is no cause of things, It is not born from another nature. Just as an image appears, Form is neither true nor false. That is all phenomena, The nature is the rule of awareness. The assembled city and clothes, etc., What is made is a conventional thing. This is because self-nature is unborn, The assembly itself is also like that. Therefore, the Bhagavan himself, Said that these beings are only names. All these things said by others, I have spoken well. The view is what was said earlier, This is extremely important wisdom. After dispelling his wisdom, I have explained my own view. Like an image in a mirror, Abandoning one and other. There is nothing other than appearance, Thus is the nature of things. The world is like illusion, like a dream, Abandoning cause and condition. Appearing constantly and impermanently, Therefore, it does not enter into conceptual thought. In what things do not exist, One should understand that it is only mind. Like a mind without things, It is not reasonable to be only mind. With the difference of grasper and grasped, If the mind exists, These minds of worldly people, It is not reasonable to be only mind. The body, enjoyment, and senses, If they arise like a dream, The mind will become two, The nature of mind is not two. Because like the edge of a sword, Like one's own fingertip, Cannot cut and cannot touch, Thus, the mind itself is self-appearing. Like an image.
Tibetan
དུ་སྣང་བའི་སེམས། །སྔོན་དུ་གོམས་པར་གྱུར་པའི་བློས། །ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་རྣམ་པར་མཐོང༌། །དོན་གྱི་རྣམ་པ་དོན་ཡོད་མིན། །གང་ཟག་རྒྱུ་དང་ཕུང་པོ་དང༌། །དེ་ བཞིན་རྐྱེན་དང་རྡུལ་ཕྲན་དང༌། །གཙོ་བོ་དབང་ཕྱུག་བྱེད་པ་པོ། །སེམས་ཙམ་པོ་ལ་རྣམ་པར་བརྟགས། །ཕྱི་རོལ་དོན་མཐོང་ལོག་པ་སྟེ། །དོན་གཞན་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་དོ། །རིགས་པས་ཡིད་ལ་བརྟགས་ནས་ནི། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་འགོག་པའོ། །བློ་ཡིས་རྣམ་པར་གཞིག་ན་ནི། །རང་བཞིན་ངེས་པར་གཟུང་དུ་མེད། །དེ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དངོས་པོ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །ཡིད་ལ་བློ་ཡིས་རྣམ་བརྟགས་ན། །གཞན་དབང་མེད་ཅིང་ཀུན་བརྟགས་མེད་ན། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་དངོས་མེད་ན། །ཇི་ལྟར་བློ་ཡིས་རྣམས་པར་དཔྱད། །རང་བཞིན་མེད་ཅིང་རིག་བྱེད་མེད། །དངོས་མེད་གཞི་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ནུས་པ་རོ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། །རྟོག་གེ་ངན་པས་འདི་དག་བརྟགས། །དངོས་པོ་མཚན་མ་རྣམ་རིག་གོ །ཡིད་ལོག་གཡོ་བ་གང་ཡིན་ལས། །ང་ཡི་ལུས་རྣམས་འདས་ནས་སུ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིས་སྤྱོད། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སྟོང་ཉིད་མཐའ། །མྱ་ངན་འདས་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི། །དམ་པའི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་དངོས་དང་དངོས་མེད་དེ། །སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མེད། །ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་གང༌། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །གང་ཕྱིར་ཚོགས་པའི་རྐྱེན་ཡོད་ན། །འཇུག་པ་དང་ནི་ལྡོག་པར་འགྱུར། །ཚོགས་པ་སོ་སོར་གྱུར་ན་ནི། །སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད། །ཡོད་མེད་དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་མེད། །སེམས་ནི་ཡོད་མིན་མེད་པ་མིན། །གང་ཕྱིར་ལས་གཞན་འདུས་པ་ལས། །འཇུག་པ་དང་ནི་ལྡོག་པ་མིན། །གང་ཚེ་འཇིག་རྟེན་འདི་དག་ཀུན། །འདུས་པ་ཉིད་ནི་མཐོང་བ་སྟེ། །ཚོགས་པ་ཙམ་པོ་འདི་ཉིད་ནི། །དེ་ཚེ་སེམས་ལ་མཉམ་པར་གནས། །གང་ལ་ཅུང་ཟད་སྐྱེ་མེད་པས། །དགག་པ་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ནི་ཡོད་དང་མེད་མིན་ཏེ། །འགྲོ་འདི་བརྗོད་དུ་མེད་པར་བལྟའོ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཡོངས་ཤེས་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྙིང་རྗེ་ཆེ། །མཁས་པས་ཀུན་རྫོབ་དེ་ཉིད་ཀྱང༌། །མི་སྤང་པར་ནི་སྤྱད་ པར་བྱ། །གང་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ལོག་ན་ནི། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཅི་ཡང་མེད། །ཀུན་རྫོབ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་གང༌། །དེ་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན། །འདི་ནི་ཟུང་འཇུག་མཚན་ཉིད་དེ། །རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །ཤེས་རབ་ཕ་
Chinese
显现的此心，由先前串习之识，如是显现种种相。事物之相非实有，补特伽罗、因与蕴，如是缘起与微尘，自在天等造作者，唯识者前作分别。见外境物乃颠倒，无他境唯是自心。以理于心作观察，能遮止能取与所取。若以智慧作分析，自性决定不可得，是故彼乃不可说，是故显示无事物。若以智慧观于心，无有他性亦无遍计，若无圆成实事物，如何以智作观察？无有自性亦无作用，无事物之基亦非有，以其能力如幻故，以恶分别而观察。事物之相乃识也，从何颠倒动摇生，我之诸身已逝灭，以无分别而行持。如是真如与空性，涅槃以及法界等，无生之法彼一切，乃是胜义之自性。外境有与非有等，心亦不能全执取，舍弃一切诸见者，乃是无生之体性。何以故缘起和合故，有生起以及衰退等，若诸和合各自分，则无生亦无有灭。有无事物皆不生，心非是有亦非无，何以故由业他力合，无有生起以及衰退。何时此等诸世间，见唯是和合之自性，此唯是和合之自性，彼时心住于平等性。于何少许生亦无，少许遮破亦非有，彼非有亦非是无，此行持观为不可说。若能通达双运道，菩萨具有大悲心，智者于世俗谛亦，不应舍弃而应行。何以故若坏世俗谛，是故胜义亦无有，由世俗谛所生者，彼乃无生之真义。此乃双运之体性，乃是缘起所生之体性。如是真如与法界，般若波罗
English
The mind that appears as such, through the intellect accustomed to it beforehand, sees how things arise in various ways. The appearance of things is not real. Persons, causes, and aggregates, likewise conditions and particles, the chief, the powerful creator, are all analyzed in the presence of the Mind-Only school. Seeing external objects is a mistake; it is the mind itself without any other object. Having examined the mind with reason, grasping and being grasped are prevented. If analyzed by intelligence, its nature cannot be definitely grasped. Therefore, it is inexpressible, and thus it is shown that there is no thing. If the mind is analyzed by intelligence, if there is no other-dependence and no complete imputation, if there is no thoroughly established non-existence, how can it be analyzed by intelligence? There is no self-nature and no activity; the basis of non-existence is also not existent. Because its power is like a phantom, these are analyzed by bad reasoning. The characteristics of things are all consciousness. From whatever inverted movement, after my bodies have passed away, one acts with non-conceptualization. Likewise, suchness and the limit of emptiness, nirvana and the realm of phenomena, all the unborn phenomena are the nature of the ultimate meaning. External objects, existent and non-existent, are not completely grasped by the mind. Whatever abandons all views is the characteristic of unbornness. Because there is a cause for assembly, there will be entry and reversal. When the assemblies are separate, there is no birth and no cessation. Existent and non-existent things are not born; the mind is neither existent nor non-existent. Because from the combination of actions and others, there is no entry and no reversal. When all these worlds are seen as the nature of assembly, this mere assembly is then equally present in the mind. Because there is no slight birth in anything, there is no slight negation. It is neither existent nor non-existent; this conduct is seen as inexpressible. If one fully understands the union, the Bodhisattva has great compassion. The wise should not abandon even the conventional truth, but should practice it. Because if the conventional is destroyed, therefore there is nothing ultimately. Whatever is born from the conventional is the true meaning of unbornness. This is the characteristic of union, the characteristic of arising from conditions. Likewise, suchness and the realm of phenomena, the Perfection of Wisdom.