Tibetan
་འདོད་པ་དང༌། སྣང་ཡང་དུ་མར་སྣང་ལ་བདེན་ཡང་དུ་མར་ བདེན་པར་འདོད་པ་དང་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡུལ་དང་ཤེས་པ་གཉིས། །གཅིག་གམ་འོན་ཏེ་ཐ་དད་ཡིན། །གལ་ཏེ་གཅིག་པ་ཡིན་འགྱུར་ན། །རྣམ་པ་དུ་མར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །ཤེས་པའང་དུ་མར་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཡུལ་དང་ཤེས་པ་ཐ་དད་ན། །ཉན་ཐོས་དག་ཏུ་ཅིས་མི་འགྲོ། །གཉིས་པའང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཡུལ་ལ་ཚད་མས་གནོད་པ་བཞིན། །རིག་པ་དག་ལ་ཅིས་མི་གནོད། །གཞན་ཡང་རྣམ་པའི་འཁོར་ལོ་འདི། །འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པས་གཟུང་བའམ། །འོན་ཏེ་མ་འཁྲུལ་བ་ཡིས་གཟུང༌། །གལ་ཏེ་འཁྲུལ་པས་གཟུང་འགྱུར་ན། །རྣམ་བདེན་པ་ཡི་དམ་བཅའ་བུད། །མ་འཁྲུལ་པ་ཡིས་གཟུང་འགྱུར་ན། །ཀུན་གྱིས་བདེན་པ་མཐོང་བར་འགྱུར། །རྣམ་པར་བརྫུན་པའི་འདོད་པ་ཡང༌། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་རིག་པ་དང༌། །མྱ་ངན་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །མྱ་ངན་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །དྲི་བྱས་རང་རིག་དག་པའོ། །དྲི་མ་དང་བཅས་ལུགས་ཀྱིས་ནི། །རྣམ་པའི་འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་འདི། །མཉམ་གཞག་ངོ་ལ་མི་སྣང་སྟེ། །རྗེས་ཐོབ་དག་ལ་སྣང་བར་འདོད། །རང་རིག་དག་པའི་ལུགས་ཀྱིས་ནི། །མཐོང་ལམ་སྐྱེས་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལ། །རྣམ་པའི་འཁོར་ལོ་མེད་པར་འདོད། །མྱོང་བ་ཙམ་གྱིས་རིག་པ་དེ། །གང་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །གང་ཡང་རྣམ་པར་རིག་པ་པ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཤེས་པ་དོན་དམ་དེ། །སྐྱེས་ནས་ཡོད་དམ་མ་སྐྱེས་པར། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་ནས་ཡོད་པ་ན། །རང་ལས་སྐྱེའམ་གཞན་ལས་སྐྱེ། །གལ་ཏེ་རང་ལས་སྐྱེ་ཞེ་ན། །རང་ཉིད་གྲུབ་བམ་མ་གྲུབ་ལས། །གྲུབ་པ་དག་ལས་སྐྱེ་མི་དགོས། །མ་གྲུབ་པ་ལ་སྐྱེ་མི་སྲིད། །གལ་ཏེ་གཞན་ལས་སྐྱེ་ཞེ་ན། །རྟག་པའམ་ནི་མི་རྟག་པ། །རྟག་པ་དག་ལས་སྐྱེ་ཞེ་ན། །འགྱུར་མེད་ཕྱིར་ན་རྒྱུར་མི་བཏུབ། །མི་རྟག་པ་ལས་སྐྱེ་ཞེ་ན། །མི་རྟག་དུས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། །འདས་དང་མ་འོངས་ད་ལྟར་གསུམ། །གང་ལས་སྐྱེ་བ་དྲི་བར་བྱ། །འདས་དང་མ་འོངས་རྣམ་པ་གཉིས། །མེད་པའི་ཕྱིར་ན་རྒྱུར་མི་རུང༌། །ད་ལྟར་དག་ལས་སྐྱེ་ཞེ་ན། །རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཉམ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །བསྐྱེད་བྱ་ སྐྱེད་བྱེད་མི་རིགས་ཏེ། །སྐྱེས་ནས་ཡོད་པའི་དམ་བཅའ་ཉམས། །གལ་ཏེ་མ་སྐྱེས་ཡོད་ཅེ་ན། །མ་སྐྱེས་ཡོད་པ་མི་སྲིད་དེ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན། །དེས་ན་གདོན་གྱིས་ཟིན་པ་ཡི། །རིག་པ་དངོས་པོར་འདོད་པ་དག །ཐར་པའི་མིང་ཡང་མི་སྲིད་དེ། །རང་
Chinese
认为显现为多种，并且真实也为多种，这是第二种。第一种也不合道理，如果境和识二者，是一还是异？如果是一，因为有多种相，识也应成多种。如果境和识是异体，为何不成为声闻乘？第二种也不合道理，就像境被量妨害一样，识为何不被妨害？另外，这相的轮涅，是被错乱的识所执取，还是被不错乱的识所执取？如果是被错乱的识所执取，则相为真实的誓言破灭。如果被不错乱的识所执取，则一切众生都应能见到真实。认为相是虚假的，也应知有两种，即此岸见到的识，以及灭尽的智慧。灭尽的智慧，也应知有两种，即有垢和自证清净。以有垢的方式来说，这各种各样的相之轮涅，在等持面前不显现，而是认为在后得面前显现。以自证清净的方式来说，认为在生起见道的后得时，没有相之轮涅。仅仅以体验来说，这种识是不合理的，无论如何，相识论者，你的识究竟是生后有，还是未生？如果生后有，是从自生还是从他生？如果从自生，是自身已成立还是未成立？已成立的无需再生，未成立的则不可能生。如果从他生，是常还是无常？如果从常生，因为不变故，不能作为因。如果从无常生，因为无常被时间所摄，过去、未来、现在三者，应问从何而生？过去和未来二者，因为已灭故，不能作为因。如果从现在生，因为因果同时，所生和能生不合理，生后有的誓言破灭。如果说未生而有，则未生而有是不可能的，譬如虚空中的花朵。因此，被鬼神附体的，认为识是实有的那些人，解脱之名也不可能存在，因为自
English
and also to believe that what appears as many is also true as many. The first is also not logical, for if the object and consciousness are two, are they one or different? If they are one, since there are many aspects, consciousness would also become many. If the object and consciousness are different, why would they not become Hearers? The second is also not logical, just as the object is harmed by valid cognition, why would consciousness not be harmed? Furthermore, is this wheel of aspects apprehended by a deluded consciousness or by a non-deluded one? If it is apprehended by a deluded consciousness, then the vow that aspects are true is broken. If it is apprehended by a non-deluded consciousness, then all would see the truth. The belief that aspects are false should also be understood as twofold: the consciousness that sees this shore and the wisdom of nirvana. The wisdom of nirvana should also be understood as twofold: with defilements and self-awareness that is pure. According to the way with defilements, this manifold wheel of aspects does not appear in the face of equipoise, but it is believed to appear in subsequent attainment. According to the way of pure self-awareness, it is believed that there is no wheel of aspects in the subsequent attainment when the path of seeing has arisen. That consciousness by mere experience is not at all reasonable, for in any case, you, proponent of aspects, is your consciousness ultimately existent after being born or unborn? If it exists after being born, does it arise from itself or from another? If it arises from itself, is the self established or unestablished? What is established does not need to be born, and what is unestablished cannot be born. If it arises from another, is it permanent or impermanent? If it arises from what is permanent, since it is unchanging, it cannot be a cause. If it arises from what is impermanent, since the impermanent is included by time, one should ask from which of the past, future, and present it arises. The past and future two, since they are nonexistent, cannot serve as a cause. If it arises from the present, since cause and effect would be simultaneous, what is to be produced and what produces are not reasonable, and the vow that it exists after being born is broken. If you say it exists without being born, it is impossible for it to exist without being born, like a flower in the sky. Therefore, those who are possessed by demons, who believe that consciousness is substantial, the name of liberation is also impossible, because self-
Tibetan
ཉིད་ཕུང་བར་བྱེད་དུ་ཟད། །དབུ་མ་ལ་ཡང་གཉིས་ཡོད་དེ། །ཆོས་རྣམས་སྒྱུ་མར་སྨྲ་བ་དང༌། །རབ་ཏུ་མི་གནས་སྨྲ་བའོ། །སྒྱུ་མའི་གྲུབ་མཐའ་རིགས་མིན་ཏེ། །སྒྱུ་ཚད་མས་མ་གྲུབ་དང༌། །སྒྱུ་མ་ཡིན་ཕྱིར་བདེན་པ་མིན། །དེས་ན་སྒྱུ་མ་ཉམས་པར་འགྱུར། །རབ་ཏུ་མི་གནས་འདོད་གཞུང་ནི། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །དོན་དམ་གཤིས་ཀྱི་བདེན་པ་དང༌། །ཀུན་རྫོབ་དག་གི་བདེན་པའོ། །དོན་དམ་བདེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །རྣམ་གྲངས་དང་ནི་རྣམ་གྲངས་མིན། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །ཡང་དག་པ་དང་ལོག་པའོ། །འདི་དག་གྲུབ་མཐའ་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །བླ་མེད་གསང་སྔགས་ཐེག་པ་ཡང༌། །དེ་ལས་གུད་ན་མེད་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དང༌། །གསང་སྔགས་ཐེག་པ་ཁྱད་མེད་དམ། །སྙམ་དུ་སེམས་དཔའི་གང་ཟག་ལ། །དོན་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་མེད། །ཐབས་དང་ལམ་གྱི་བྱེ་བྲག་ལ། །ཁྱད་པར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། དོན་གཅིག་ན་ཡང་མ་རྨོངས་དང༌། །ཐབས་མང་དཀའ་བ་མེད་པ་དང༌། །དབང་པོ་རྣོན་པོའི་དབང་བྱས་པས། །སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པ་པོ་དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཁྱོད་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་གསུམ་ནི་ཞེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་རྒྱལ་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པའོ། །ངེས་འབྱུང་ལ་ཞེས་པ་ནི། ས་དང་པོའི་བདེན་པ་ཙམ་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ཐོབ་པར་སྨྲ་ལ། མཐར་ཐུག་བཅུ་གཅིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཁྱད་པར་བླ་ན་མེད་པའི་ཐེག་པ་ཁོ་ནས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། ཐེག་པ་གཅིག་གི་འབྲས་བུར་གནས། །ཞེས་པའོ། །ཉོན་མོངས་ཁམས་རྣམས་དག་པའི་བདག །ཅེས་པ་ནི་འཁོར་བའི་འབྲས་བུ་དག་པར་བྱེད་པའོ། །ལས་ཀྱི་ཁམས་ནི་ཟད་བྱེད་པ་ནི་འཁོར་བའི་རྒྱུ་དག་པར་བྱེད་པའོ། །ཆུ་བོ་རྒྱ་ མཚོ་ཀུན་ལས་བརྒལ། །ཞེས་པ་ནི་འདོད་པའི་ཆུ་བོ་དང༌། སྲིད་པའི་ཆུ་བོ་དང༌། མ་རིག་པའི་ཆུ་བོ་དང༌། བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་ཆུ་བོ་སྟེ། དེ་དག་རྒྱ་མཚོ་དང་འདྲ་ཞིང་རྒལ་དཀའ་བས་ན་རྒྱ་མཚོ་ཞེས་བྱའོ། །ཀུན་ལས་བརྒལ་ཞེས་པ་ནི་དེ་དག་ཀུན་ལས་ཐར་པའོ། །ཐབས་གང་གིས་རྒལ་ཞེ་ན། སྦྱོར་བའི་དགོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་སྦྱོར་བའི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །དགོན་པ་ནི་དགོན་པ་ཞེས་བྱ་དབེན་པ་ཞེས་བྱ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཚོགས་གཉིས་དང་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་ཞེས་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་ཞེས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་ད
Chinese
仅是摧毁而已。中观也有两种，即说诸法如幻和说不住。如幻的宗派不合理，因为幻象未被量（ प्रमाण ，pramāṇa，量）所证实，并且因为是幻象所以不是真实的。因此，幻象会消失。不住的意愿之论，应知有两种，即胜义自性之谛和世俗诸谛。胜义谛有两种，有名相和无名相。世俗谛有两种，即正确和错误。这些是至上的宗派，无上密咒乘，也无异于此。那么，波罗蜜多和密咒乘没有区别吗？对于有情菩萨来说，意义上没有丝毫差别。在方法和道路的差别上，有不可思议的差别。如是说：“意义虽一不迷茫，方法众多无艰难，利根者之所为，密咒乘法胜超绝。”如是。像这样通过各种乘来利益众生者，也是智慧菩萨您自己。三乘是指声闻乘、缘觉乘和菩萨乘。关于出离，仅仅初地的真谛，三乘都说可以获得，但究竟十一地的智慧，只有无上乘才能获得，因此，安住于一乘之果。如是说。烦恼界清净之主，是指使轮回之果清净。业之界是使之耗尽，是指使轮回之因清净。超越一切河流大海，是指欲望之河、有之河、无明之河、我见之河，这些都像大海一样难以逾越，所以称为大海。超越一切是指从这些中解脱。以何种方法超越呢？称为结合之寂静处，即结合结合的福德和智慧之资粮。寂静处称为寂静处，称为寂静，称为空性，像这样从修习二资粮和空性中产生。烦恼是指贪欲和嗔恨。
English
It only destroys. There are also two types of Madhyamaka: those who say that all dharmas are illusory and those who say that they do not abide. The tenet of illusion is not reasonable, because the illusion is not proven by valid cognition (pramāṇa), and because it is an illusion, it is not true. Therefore, the illusion will disappear. The doctrine of non-abiding intention should be known in two ways: the truth of ultimate nature and the truths of conventionalities. There are two kinds of ultimate truth: with and without nomenclature. There are two kinds of conventional truth: correct and incorrect. These are the supreme tenets, and the unsurpassed secret mantra vehicle is no different from them. So, are the pāramitā and secret mantra vehicles no different? For sentient bodhisattvas, there is not the slightest difference in meaning. In the difference of methods and paths, there are inconceivable differences. As it is said: "Although the meaning is one, there is no confusion, many methods are not difficult, and the power of sharp faculties makes the mantra vehicle superior." Like that. The one who benefits beings through various vehicles like this is also the wisdom bodhisattva yourself. The three vehicles refer to the Śrāvakayāna, Pratyekabuddhayāna, and Bodhisattvayāna. Regarding renunciation, it is said that only the truth of the first bhūmi can be attained by the three vehicles, but the ultimate eleventh bhūmi's wisdom can only be attained by the unsurpassed vehicle, therefore, it abides in the fruit of one vehicle. It is said like that. The lord who purifies the realms of afflictions means to purify the fruit of saṃsāra. The realm of karma is to exhaust it, which means to purify the cause of saṃsāra. Transcending all rivers and oceans refers to the river of desire, the river of existence, the river of ignorance, and the river of the view of self. These are like the ocean and difficult to cross, so they are called the ocean. Transcending all means liberation from all of these. By what method does one transcend? It is called the solitary place of union, which is the union of the accumulations of merit and wisdom of union. Solitary place is called solitary place, called solitude, called emptiness, like this, it arises from meditating on the two accumulations and emptiness. Afflictions refer to desire and hatred.