Tibetan
ག་པ་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བར་འགྱུར་ཏེ། བུམ་པའི་ལྟོ་བ་དང་མགྲིན་པའི་གཟུགས་དག་ངེས་པ་ལས་བུམ་པ་རིག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ངེས་པ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་དེ་རིག་པ་ལས་འཁོར་བ་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར་པ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། གལ་ཏེ་མ་རིག་ན་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་སྲིད་པ་འདི་འགོག་གོ །ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་འབད་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འཁོར་བ་བ་སྲིད་པ་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཁོ་བོ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བའི་བདག་ཉིད་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། སོ་སོར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབད་པར་བྱེད་དེ། གང་དང་གང་དུ་ཉེས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་དེ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་ཀྱང་ཉེས་སྐྱོན་གྱི་འབྱུང་གནས་ཡིན་ན། དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེ་བས་ན་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་འོངས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་འདི་ལ་ཅི་ཞིག་བརྩད། གཞན་ཡང་མ་ངེས་པའི་དངོས་པོས་རིག་པ་དང༌། རིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ལོང་བ་དང་ལྐུགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ས་མངར་བ་ལ་སོགས་པ་བྲོ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་འདི་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་མ་ངེས་པ་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེ་ལ་ལོང་བ་ལ་སྔོན་པོ་དང་དཀར་པོ་ལ་སོགས་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་དེ་ལ་མ་ངེས་ལ། ལྐུགས་པ་དག་ལ་ཡང་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེས་བརྗོད་པ་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་མ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དེ། རིག་པ་ཙམ་སྤང་བར་མི་བྱའོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་དེ་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་འདི་ལྟར་སྣང་བ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན། རེ་ཞིག་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བས་ན་རྣམ་པ་འདི་དག་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་པ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ་འདི་དག་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་རྣམ་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་བརྫུན་དུ་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །སྔོན་པོའི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་པོ་བརྫུན་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་གང་ཅི་ཡང་རུང་སྟེ། རིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཡང་བདེན་པ་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་བརྫུན་པར་རྟོགས་པ་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་གཞན་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའང་རྟོགས་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་དེས་རྣམ་པ་བརྫུན་དུ་ཇི་ལྟར་རྟོགས། གཞན་ཡང་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ཤེས་པ་གཞན་གྱི་ཁྱད་པར་བརྫུན་པར་བྱེད་པར་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་པོའི་ཤེས་པས་སེར་པོ་བརྫུན་དུ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་པ་འདི་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་པ་རང་རིག་པ་བླང་པར་བྱ་སྟེ། དེས་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བར་བླང་བར་བྱ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བ་ལེན་པར་མི་འགྱུར་རོ།། གཞན་ཡང་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་དག་གི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ལེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་ག་ལ་ནུས། འདི་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་དང་ཚུ་རོལ་བཞིན་ནོ། །འདི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་ཡོངས་སུ་བསལ་བ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ ཉིད་ལེན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟ་བའི་རྣམ་པའི་ཤེས་པ་སྣང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་ཉིད་པས། དེ་བས་ན་བརྫུན་གྱི་རྣམ་པའི་དངོས་པོ་གང་ཅི་ཡང་མེད་དེ། འདི་དག་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐྱེ་བས། དེ་ལྟ་ན་ནི་ལོག་པའི་ཤེས་པ་གང་ཅི་ཡང་མེད་དེ། ཐམས་ཅད་དུ་འབད་པས་གྲོལ་བ་བསྒྲུབས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟན་འཁོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལོག་པའི་སྣང་བ་བརྫུན་པ་འདི་དག་འཁོར་བ་སྟེ། དེ་ལ་བརྫུན་གྱི་རྣམ་པ་གང་ཅི་ཡང་མེད་ན། འཁོར་བར་འཇིག་པ་གང་ཞིག་ཡོད། ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉིད་དེ། རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དག་གིས་ཡེ་ཤེས་སུ་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ། འདིར་སྨྲས་པ། འདི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཏེ། སྨྲས་པ་འདི་ནི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བས། དེ་ལ་ཡང་ལེན་པར་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བས་ན་རང་གི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཙམ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གྲུབ་པ་འདི་ལ་བསལ་བར་ནུས་པ་
Chinese
那又如何能成为真如呢？因为确定了瓶子的腹部和颈部的形状，才能说认识了瓶子。因此，从确定事物和非事物的自性中，才能成为认识真如本身。这样，从认识它如何能从轮回中完全解脱呢？如果是不认识，也成为真如，就能阻止这个存在。一切众生也能获得它，这样，无需努力就能获得超越轮回存在的解脱。应当这样说：我不是说没有真如，而是为了分别认识真实如是的自性，远离一切过患而努力。无论哪里有过患，那个方向都不会成为真如。事物和非事物也是过失的来源，那它的自性又如何能成为真如呢？因此，对于不缘任何一方的自性，以正量的力量而来的这个自性，又有什么可争论的呢？此外，不确定的事物如何能成为认识和非认识呢？就像盲人和哑巴等人体验甜地等的味道一样。那么，这样从无自性不确定中，又如何能成为没有体验呢？对于盲人来说，蓝色和白色等的自性是不确定的，对于哑巴来说，也没有办法说出“是这样的”。因此，所谓不确定，不是真如的事物，因此，一切相无自性的自性，仅仅是认识也不应舍弃。此外，一切相无自性本身，就能被说成是远离相的真如智慧。那么，对于显现为这样的相，它的自性又是什么样的呢？暂时，外境应被认识为以一和多的自性而没有的，因此，这些相是怎样的，无法说出，这些被称为不真实的。这样，暂时以相的知识本身，并不是说相是虚假的，那也是那样。
English
How can that become Suchness? Because the shape of the belly and neck of the pot are determined, it can be said that the pot is recognized. Therefore, from determining the nature of things and non-things, it becomes the very knowledge of Suchness. How can one be completely liberated from samsara through knowing that? If one does not know, it also becomes Suchness, and this existence will be stopped. All beings will also attain it, and in this way, liberation beyond the existence of samsara will be attained without effort. It should be said like this: I am not saying that there is no Suchness, but in order to separately recognize the nature of reality as it is, free from all faults, I strive. Wherever there is fault, that direction will not become Suchness. Things and non-things are also the source of faults, so how can its nature become Suchness? Therefore, what is there to argue about this nature that comes from the power of valid cognition of the nature of not focusing on any side? Furthermore, how can an uncertain thing become knowledge and non-knowledge? It is like the experience of taste of sweet land, etc., by the blind and the mute. Then, how can it become without experience from this uncertain naturelessness? For the blind, the nature of blue and white, etc., is uncertain, and for the mute, there is no way to say "it is like this." Therefore, what is called uncertain is not the thing of Suchness, therefore, the nature of all aspects being natureless, mere knowledge should not be abandoned. Furthermore, the very naturelessness of all aspects can be said to be the wisdom of Suchness that is free from aspects. Then, for the appearance that appears like this, what is its nature like? For the time being, external objects should be recognized as non-existent with the nature of one and many, therefore, it cannot be said what these aspects are like, these are called unreal. In this way, for the time being, it is not said that the appearance is false by the very knowledge of the appearance, that is also like that.
Chinese
是其自性之故。青色的知识本身并不能了知青色是虚假的。同样，无论什么真理，都不能仅凭觉性本身来成立。而且，也不能了知其他真理的虚假相状，因为暂且不说别的，离开了相状的知识，就连梦境也无法了知。因此，离相之识如何了知相状是虚假的呢？此外，其他的知识也不能使其他知识的差别成为虚假，因为它们安住于其自性之中。说“青色的知识不能了知黄色是虚假的”这句话是不成立的，因为应该领受那远离一切言说的自证智，它又如何能被领受为离相呢？它的自性也不会领受那远离一切言说的法。此外，离相之识又怎么能通过领受有相之识而完全舍弃它呢？这些是相互依存的，就像此岸和彼岸一样。这怎么能从完全消除离相之识中，仅仅领受真如的智慧之相呢？因为无论显现出何种相状的知识，都是真实的。因此，没有任何虚假相状的事物，因为在这一切之中，都会产生识的自性。如果是这样，那就没有任何颠倒的知识，那么又如何通过努力来成就解脱呢？因为这样就没有轮回了。这些虚假的颠倒显现就是轮回，如果其中没有任何虚假的相状，那么轮回的寂灭又在哪里呢？一切都是智慧的相状，有相之识会被称为智慧。如此宣说，在此说到：这远离一切言说的自性智慧，又是如何完全执持相状的呢？此说并不正确。因为一切自性都远离言说，所以其中也没有能执持者。因此，仅仅是自身的体验，舍弃一切分别念，对于一切有情来说，这种成就又如何能够被消除呢？
English
It is because it is its own nature. The knowledge of blue itself does not realize that blue is false. Likewise, whatever truth it may be, it is not established by awareness itself. Moreover, it is not possible to realize the false aspect of other truths, because, to say the least, knowledge devoid of aspects cannot even realize dreams. Therefore, how does the aspectless knowledge realize that aspects are false? Furthermore, other knowledge cannot make the difference of other knowledge false, because they abide in their own nature. The statement that "the knowledge of blue does not realize that yellow is false" is not established, because one should receive the self-awareness that is free from all expressions, how can it be received as being free from aspects? Its own nature will also not receive the dharma that is free from all expressions. Furthermore, how can the aspectless ones completely abandon the aspected ones by receiving them? These are interdependent, like the near shore and the far shore. How can one receive only the wisdom aspect of suchness from completely eliminating the aspectless? Because whatever kind of knowledge of appearance appears, it is all true. Therefore, there is no object of false appearance, because in all of these, the nature of consciousness arises. If that is the case, then there is no inverted knowledge, then how can liberation be achieved through effort? Because then there is no samsara. These false inverted appearances are samsara, if there is no false appearance in it, then where is the extinction of samsara? Everything is the aspect of wisdom, and the aspected knowledge will be called wisdom. Thus it is proclaimed, here it is said: How does this wisdom of self-nature, which is free from all expressions, completely hold aspects? This statement is not good. Because all self-natures are free from expressions, therefore there is no holder in it. Therefore, it is only one's own experience, abandoning all discriminations, for all sentient beings, how can this achievement be eliminated?