Tibetan
བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་བདག་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པས་འདི་ལ་གནོད་པ་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི། ཆོས་འདི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན།། ཞེས་གསུངས་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ་བདེ་བ་གང་ཞེ་ན། གང་ལ་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་བདེ་བའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དེ་འདི་ཙམ་ཡང་སུན་འབྱིན་པ་ནི་བྱ་རབ་གནོན་དང་སྟག་གི་དཔེས་མདོ་ལས་གསལ་ཏོ། །འདི་ནི་རག་ལས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་རང་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་ན། །ས་མིན་ཆུ་དང་མེ་མ་ཡིན། །རླུང་མིན་དེ་བཞིན་ནམ་མཁའ་མིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ནི་ཡེ་ཤེས་བསམ་གཏན་གྱིས། །མྱ་ངན་འདས་ཞི་དུལ་བ་དྲི་མེད་པའི། །གོ་འཕང་མི་རྒ་མི་འཆི་ཟད་མི་འཚལ། །ས་ཆུ་མེ་རླུང་ཉི་ཟླ་བྲལ་ཐོབ་མཛོད། །ཅེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །གོ་འཕང་དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོག་པ་འབྱུང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྦྱོར་བ་ཡི། །སྐྱེ་བ་འདི་ནི་རབ་ཏུ་གནས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ཕྱེད་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། དེ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱར་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་ བ་ནི་རབ་ཏུ་ཡང་གསལ་བ་ཟུང་དུ་འཇུག་པས་སྔར་བསྟན་པའི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་བྱུང་བས་ན། སྐྱེ་བ་འདི་ནི་རབ་ཏུ་གནས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྒྱལ་བས་ཆོས་ཉིད་ལུས་མེད་རབ་ཞི་བ། །གཉིས་མེད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཐུགས་ཆུད་ནས། །གཟུགས་སྐུ་བཟང་པོ་མཚན་གྱིས་བརྒྱན་པ་ཡིས། །འགྲོ་བ་མ་ལུས་བཀའ་བཞིན་སྟོན་པར་མཛད། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ཙམ་ཞིག་བདེན་གྱི་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་ཀུན་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ། དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པར་གྲགས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རིགས་པས་འཇལ་བ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྣང་བ་རྣལ་འབྱོར་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་དེའི་ཤེས་པ་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་འཛིན་པ་དེ་ལ་རྟག་པ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཆད་པ་ཡང་མིན་ལ་ཕྱག་དང་ཞལ་དང་ཁ་དོག་ཀྱང་སྣང་བ་མ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་གྲགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་མཆོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དེའི་ཡུལ་དུ་སྔར་བསྟན་པའི་དམ་པའི་དགའ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཙམ་ཞིག་ག
Chinese
因为面容光彩夺目犹如虚空，对于真实的智慧来说，能取和所取的自性什么也没有，所以说这没有损害。那就是：此法是最大的安乐。这样说，那么什么是安乐呢？凡是没有一切分别念的就是安乐。这是胜义谛的实有，仅仅是这一点，驳斥它就像经部里用鸟压碎和老虎的比喻说的那样明显。这是远离依赖，成为自在的法，因此说：不是地，不是水，也不是火，不是风，同样也不是虚空。就像说：以戒律、智慧和禅定，获得寂静、调柔、无垢的涅槃果位，不老不死，不会穷尽，脱离地水火风日月。那个果位也为了显示法界生起证悟，因此说：金刚萨埵的结合，此生是极佳的处所。所谓金刚萨埵，是不可分割，是成为各种佛法的因，所以是法界。对此完全结合，意思是完全明亮，双运，因为先前所说的不住涅槃，大手印双运生起，所以说：此生是极佳的处所。就像说：胜者通达法性无身极寂静，无二自性无有之后，以具足妙相的庄严色身，如教导般示现一切众生。就是这样。只有这一点是真实的，变成其他的诸法，称为事物，那被称作非事物。这样说，用理智衡量的人们，这是句子的剩余。怎么样呢？瑜伽士的心显现为特殊的对境，当瑜伽士与双运分离时，他的意识执持特殊意义，那不是显现常有，同样也不是断灭，手、脸和颜色也不显现。因此，所谓名声，就是从一个到另一个供养，体验到的意义。然而，在其境中，只有先前所说的殊胜喜乐的特征。
English
Because the face is radiant and like the sky, for true wisdom, there is nothing of the self of the grasper and the grasped, so it is said that there is no harm in this. That is: This Dharma is the greatest bliss. Thus it is said, then what is bliss? Whatever is without all conceptual thoughts is bliss. This is the reality of the ultimate truth, and just this point, refuting it is as clear as the example of the bird crushing and the tiger in the sutras. This is a Dharma that is free from dependence and has become independent, therefore it is said: It is not earth, not water, nor fire, not wind, and also not space. Just like saying: With discipline, wisdom and meditation, attain the peaceful, gentle, and stainless state of Nirvana, neither aging nor dying, never ending, free from earth, water, fire, wind, sun and moon. That state is also to show that the Dharmadhatu arises in realization, therefore it is said: The union of Vajrasattva, this birth is an excellent place. The so-called Vajrasattva is indivisible, and is the cause of various Buddha Dharmas, so it is the Dharmadhatu. Completely uniting with this, means completely bright, union, because the previously mentioned non-abiding Nirvana, the Mahamudra union arises, therefore it is said: This birth is an excellent place. Just like saying: The Victorious Ones, having understood the nature of reality, the formless, the utterly peaceful, the non-dual, the absence of self-nature, with a beautiful form adorned with marks, show all beings as taught. That's how it is. Only this is true, and all things that have become other, called things, that is called non-things. Thus it is said, for those who measure with reason, this is the remainder of the sentence. How is it? The mind of the yogi appears as a special object, when the yogi is separated from union, his consciousness grasps a special meaning, that is not the appearance of permanence, nor is it annihilation, hands, faces and colors do not appear either. Therefore, the so-called fame is the meaning experienced from one offering to another. However, in that realm, there is only the characteristic of the sublime joy previously mentioned.
Tibetan
ནས་པར་ཟད་དོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་གཞན་ཡང༌། སྲིད་པ་ཀུན་དང་ཆགས་བྲལ་བ། །ཐོག་མ་བར་དག་སྤང་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་སྲིད་པ་ནི་འཁོར་བ་རྒྱུན་དུ་འཇུག་པའི་སེམས་ཏེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་ཉོན་མོངས་ཚོགས་ལྡན་པའི། །སེམས་ནི་འཁོར་བ་ཡིན་པར་ཀུན་དུ་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་དེ་རབ་ཏུ་སྤངས་པ། ཉོན་མོངས་རྣམས་གྲོལ་ཤེལ་དང་ཟླ་འདྲ་བ། །སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོའི་མཐར་ནི་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས། །ཞེས་གསུངས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་གྱི་སེམས་ལས་འདི་མ་གཏོགས་པར་གྱུར་པའོ། །ཆགས་བྲལ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་གང་དག་སྲིད་པས་རབ་ཏུ་སྐྲག་པས་ཞི་བའི་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མར་མེ་རྒྱུན་ཆད་པ་ལྟར་གྱུར་པའི་བདེ་བ་མེད་པ་ལ་བདེ་བར་འདུ་ཤེས་པ། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ། ཞུམ་པ་མེད་པའི་ལུས་ཀྱིས་ནི། །ཚོར་བ་སྟ་གོན་གནས་པར་བྱ། །མར་མེ་འདྲ་བའི་རྣམ་པར་ ཐར། །དེ་ཡི་སེམས་ནི་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཁམས་གསུམ་དང་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །འདི་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པའི་བར་དུ་རྒྱུ་ལ་ནན་ཏན་བྱས་པས་འཁོར་བའི་མཐའ་མེད་པ་ལྟར་འདིའི་སྐུ་ཚེ་ཡང་མཐའ་མེད་པ་སྟེ། །ནམ་མཁའ་མཐར་ཐུག་གྱུར་པ་ཇི་ཙམ་པར། །སེམས་ཅན་མ་ལུས་མཐའ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། །ཅི་ཙམ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་མཐའ་གྱུར་པ། །བདག་གི་སྨོན་ལམ་མཐའ་ཡང་དེ་ཙམ་མོ། །ཞེས་གསུངས་ལ། སྨོན་ལམ་ཡང་ཇི་ལྟར་སྨོན་པའི་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་བཞིན་ཏེ། །འདུན་པའི་རྩ་ལ་རབ་ཏུ་བརྟེན། །གང་གིས་སྨོན་ལམ་ཅི་བཏབ་པ། །དེ་དང་འདྲ་བའི་འབྲས་བུ་ཐོབ། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །ཐོག་མ་བར་དག་སྤངས་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་འཁོར་བའི་ཐོག་མ་མེད་པར་བསྟན་པ་འདིས་ཐོག་མ་སྤངས་པ་ཡིན་ལ། གང་ལ་ཐོག་མ་མེད་པ་དེ་ལ་བར་ཡོད་མི་སྲིད་དེ། བར་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མའི་ཆ་ལས་ལྟོས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བར་སྤངས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་འདི་ལ་ཐ་མ་མེད་པ་ནི་རབ་ཏུ་ཡང་གསལ་བས་མ་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་བསྟན་དུ་མེད་པ་དགེ་བའི་རྩ་བས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་འདི་མིན་ལ། མར་མེ་ཆད་པ་ལྟ་བུའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་འདི་མིན་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། དོན་གྱི་དབང་བཅུས་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་ཅིང་
Chinese
到此为止。它的其他特征是： “与一切有（srid pa）断绝贪着，舍弃初始、中间和终结。” 如是说，有（srid pa）是指轮回中持续流转的心，即具有贪欲等烦恼聚合的心。 “心被普遍认为是轮回。” 如是说，彻底舍弃了它。“烦恼如解脱的琉璃和月亮，在有的海洋的尽头完全宣告。” 是这样一种自性。因此，所谓“一切”，是指从有顶天到之间的心，除此之外的。所谓“断绝贪着”，是指： 那些害怕有的圣者声闻，将寂静的自性，识如油灯熄灭般，将无乐执为乐，背离身和不可思议的智慧。“以无畏的身体，使感受处于准备状态。如油灯般的解脱，他的心是寂灭的。” 这指的是对三界和不住涅槃也断绝贪着。但并非如此，因为经过无数劫对因的精勤，就像轮回没有尽头一样，他的寿命也没有尽头。“虚空穷尽到什么程度，所有众生的尽头也是如此。业和烦恼穷尽到什么程度，我的愿望的尽头也是如此。” 如是说。愿望也能产生如所愿的果实。“一切法都随因缘，完全依赖于意愿的根本。谁种下什么愿望，就获得与之相似的果实。” 如是说。所谓“舍弃初始、中间和终结”，是指先前已说明轮回无始，因此舍弃了初始。对于没有初始的事物，不可能有中间，因为中间仅仅是相对于初始和终结的部分。因此，舍弃了中间。同样，对于此，没有终结这一点也非常明显，所以没有说。如果说，无法指示的，以善根而涅槃也不是这个，如油灯熄灭般的涅槃也不是这个，那么，如来说的诸佛的完全涅槃是怎样的呢？以十义力，没有断绝，并且
English
That's the end of it. Its other characteristics are: "Severing attachment to all existence (srid pa), abandoning the beginning, middle, and end." It is said that existence (srid pa) refers to the mind that continuously flows in samsara, that is, the mind that possesses the aggregate of afflictions such as desire. "The mind is universally regarded as samsara." As it is said, it is completely abandoned. "Afflictions are like liberated crystal and the moon, completely proclaimed at the end of the ocean of existence." It is such a nature. Therefore, the so-called "all" refers to the mind from the peak of existence to the between, other than this. The so-called "severing attachment" refers to: Those noble hearers who are afraid of existence, regard the nature of peace, the consciousness like a lamp extinguished, regard the absence of happiness as happiness, turn their backs on the body and inconceivable wisdom. "With a fearless body, make the feeling stay in a state of readiness. Like a lamp, the liberation, his mind is extinguished." This refers to severing attachment to the three realms and non-abiding nirvana as well. But it is not like that, because after countless eons of diligence in the cause, just as samsara has no end, his life also has no end. "To what extent does space reach its end, so does the end of all sentient beings. To what extent do karma and afflictions reach their end, so does the end of my aspiration." It is said. Aspirations can also produce the desired fruit. "All dharmas are according to conditions, completely dependent on the root of intention. Whoever sows what aspiration, obtains a fruit similar to it." It is said. The so-called "abandoning the beginning, middle, and end" means that it has been previously explained that samsara has no beginning, therefore the beginning is abandoned. For things that have no beginning, there cannot be a middle, because the middle is only a part relative to the beginning and the end. Therefore, the middle is abandoned. Similarly, for this, the fact that there is no end is also very clear, so it is not said. If it is said that the indescribable, nirvana by the root of virtue is not this, and nirvana like the extinguishing of a lamp is not this, then what is the complete nirvana of the Buddhas as said by the Tathagatas? With the ten powers of meaning, there is no cessation, and