Tibetan
བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་བཞིན་དུ་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ངོ་མཚར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུངས་ནས་མ་རྟོགས་པའི་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་ཡང་གསུངས་པ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ལྟ་བུར་གནས་སུ་ཟིན་ཀྱང༌། གང་འཁོར་བ་ན་འཁོར་བ་ཡང་ངོ་མཚར་ཆེའོ། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྟ་ངོ་མཚར་ཆེ་བར་འགྱུར་ན། ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན་གསུངས་པ། ཨེ་མའོ་འདི་ནི་རབ་ཏུ་མ་ཚར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཉེས་པ་གང་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པ་ནི་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །དེའི་ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་དུ་བྱེད། གོམས་པར་བྱེད་པས་ཡོན་ཏན་ཏེ། སྟོབས་བཅུ་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོའོ། །འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྡུས་པའི་བློས་ནི་ཉེས་པ་ཡང་ཡོན་ཏན་གྱི་ངོ་བོར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ངོ་མཚར་བའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ཇི་ལྟར་བ་ཚའི་རྒྱ་མཚོ་རུ། །ཆུ་ཡི་ཐིགས་པ་ཞུགས་ན་ནི། །བ་ཚར་འགྱུར་ཞིང་འོ་མར་ནི། །ཞུགས་པས་དེ་ཡང་བདུད་རྩིར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྔགས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། །མི་མཁས་སྡིག་པ་ཅུང་ཟད་བྱས་ཀྱང་འོག་ཏུ་འགྲོ་།མཁས་པས་ཆེན་པོ་བྱས་ཀྱང་དེ་ཡི་གནོད་པ་སྤོང༌། །ལྕགས་ཀྱི་གོང་བུ་ཆུང་ཡང་ཆུ་ཡི་གཏིང་དུ་འབྱིང༌། །དེ་ཉིད་སྣོད་དུ་བྱས་ན་སྟེང་ན་འཕྱོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་ནས། རྣམ་པ་གང་གིས་བརྟགས་པ་མ་ལུས་པ་སྤོང་བ་དེ་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ནི། དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བར་དངོས་པོའོ། །དེ་ མ་བྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་རང་དང་གཞན་དང་གཉི་ག་ལས་སྐྱེ་བར་མི་རིགས་པས་སོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་ནི། དེ་ལས་དེ་སྐྱེ་ན་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་ས་བོན་ལས་ས་བོན་ཉིད་སྐྱེ་ན་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ས་བོན་ཉིད་མྱུ་གུའི་ངོ་བོར་གྱུར་ཏོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་མྱུ་གུའི་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་དང་རོ་དང་ནུས་པ་མ་གྱུར་པ་རྣམས་གཞན་མ་ཡིན་པས་མྱུ་གུ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་སྔོན་གྱི་ས་བོན་གྱི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།
Chinese
之义。虽无分别，然成办自他之义，亦甚稀有。既已宣说诸法之自性真如，复说不了悟之稀有，诸法之真如既已安住如是，然于轮回中流转，亦甚稀有。若就胜义而言，观自性义之圆满为稀有，然就世俗而言，又当如何耶？如是宣说：『噫！此未极。』等中，何为过患耶？所谓身语意之过患，乃轮回之因，故为过失，乃贪等烦恼之聚也。所谓彼之功德者，乃为成办胜义故，视为功德，串习之故，是为功德，乃十力与无畏等之体性也。所谓转变者，乃生起之义。其义是：以智慧与方便所摄持之心，能将过患亦转为功德之体性，此亦甚稀有。如是亦云：『如于碱海中，水滴若投入，即转为碱性，若投入乳中，彼亦转为甘露。』如是宣说。于《赞戒经》中亦云：『不智之人稍作罪，亦趋下劣处，智者虽作大罪业，亦能免除其损害。铁丸虽小亦沉水，然若制成器皿，则能漂浮于上。』如是宣说也。如是宣说诸法之真如后，为极善显示舍弃一切分别，即是说非为实有。于生起处成为实有。彼 未生起之义，即非由自、他、俱生而生。其中就第一种情况而言，若由彼而生彼，则无丝毫差别，若由种子而生种子，则将无有芽等。或者，种子本身即已转为芽之体性耶？非也，因为芽之形状、颜色、味道与功能未转变者，非异于芽，故非芽。或者，先前之种子体性已完全舍弃耶？
English
That is the meaning. Although without discrimination, it is also wonderful to accomplish the benefit of oneself and others. Having spoken of the suchness of the nature of all dharmas, it is also said to be a great wonder of non-understanding. Although the suchness of all dharmas has come to abide as such, it is also a great wonder to wander in samsara. If, in the ultimate sense, it is wonderful to view the perfection of the meaning of nature, then how is it in the conventional sense? It is said: 'Alas! This is not complete.' Among others, what is the fault? The faults of body, speech, and mind are the cause of samsara, so they are faults, which are the nature of the collection of afflictions such as desire. What is called its merit is considered a merit for the sake of accomplishing the ultimate meaning. Because of familiarity, it is a merit, which is the nature of the ten powers and fearlessness, etc. What is called transformation is the meaning of arising. The meaning is this: with a mind fully embraced by wisdom and skillful means, one can transform faults into the nature of merit, which is also very wonderful. It is also said: 'Like in the salty sea, if a drop of water is put in, it will turn into saltiness, and if it is put in milk, it will turn into nectar.' As it is said. In the Sutra of Praising Morality, it is also said: 'An unwise person, even if he commits a small sin, will go to a lower place. A wise person, even if he commits a great sin, can avoid its harm. Even a small iron ball will sink to the bottom of the water, but if it is made into a vessel, it will float on top.' As it is said. Having shown the suchness of such dharmas, it is best to show the abandonment of all discriminations, that is, to say that it is not real. It becomes real in the place of arising. That meaning of not arising, that is, it cannot arise from self, other, or both. Among them, in the first case, if that arises from that, there is no difference at all. If a seed arises from a seed, there will be no sprouts, etc. Or, has the seed itself turned into the nature of the sprout? No, because the shape, color, taste, and function of the sprout that have not changed are not different from the sprout, so it is not a sprout. Or, has the previous nature of the seed been completely abandoned?