Tibetan
ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་པས་ཡང་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སློབ་དཔོན་མེད་པར་འདིའི་བྱ་བ་མི་བྱའོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་ནས་གང་གི་ཚེ་གང་ལས་གང་དུ་གང་དང་ལྷན་ཅིག་ཐོས་པ་དེ་དང་དེ་རིམ་པ་བཞིན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདིས་ནི་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པ་ཉིད་དང་བདག་ཉིད་མང་དུ་ཐོས་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟ་བུའི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ངོ་མཚར་ཆེ་བའི་ཆོས་ནི་གཞན་གྱི་ཚེ་བསྟན་པར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་མ་འོངས་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་གུས་པ་བསྐྱེད་པ་བསྟན་པར་བྱེད་པའོ། །དུས་གཅིག་གི་ཚེ་བདག་གིས་འདི་ཐོས་ཀྱི་གཞན་གྱི་ཚེ་ནི་གཞན་དང་གཞན་པ་འདི་ཐོས་སོ་ཞེས་མང་དུ་ཐོས་པ་ཉིད་ཀྱང་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཡི་གེ་དང་ངག་དང་ཚིག་སྣ་ཚོགས་པ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། བདེན་ན་ཡང་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་རྟག་ཏུ་ཐོས་པའམ། ཡང་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་པོར་གྱུར་པའི་དབང་གིས་བདག་གིས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་ཐོབ་པས་དུས་གཅིག་ཉིད་དུ་ཐོས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ལས་ཞེས་འདྲི་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ཏེ། བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པའི་གཉེན་པོ་བླ་ན་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ནི་བཅོམ་ལྡན་ཏེ། དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །དེ་ཡང༌། །འཇོམས་པའི་ཕྱིར་ན་བཅོམ་ལྡན་ཏེ། །ཉོན་མོངས་བདུད་ལ་སོགས་འཇོམས་པས། །ཤེས་རབ་ཉོན་མོངས་དེ་འཇོམས་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་ཤེས་རབ་བཅོམ་ལྡན་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་ཡང་ན། དབང་ཕྱུག་དང་ནི་གཟུགས་བཟང་དང༌། །དཔལ་དང་གྲགས་དང་ཡེ་ཤེས་དང༌། །བརྩོན་འགྲུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། །དྲུག་པོ་དེ་ལ་ལྡན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བས་དེ་དང་ལྡན་པ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པས་གསུངས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཞེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་ལས་ཐོས་པས་གཞན་དག་ ལ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །གནས་གང་དུ་ཐོས་ཞེས་འདྲི་བ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །རང་རང་གི་རང་བཞིན་གྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་སོང་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་གཟུགས་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་མོས་པའི་དབང་གི
Chinese
是的。通过现量听闻，也应如此了解：没有老师，就不要做这件事，应当如是正确地领受。如是开示后，为了依次开示在何时、从何处、在何地、与何者一同听闻，故说“一时”。这能成立极为稀有以及自身多闻。因为像这样颠倒不谬、非常奇妙的法，在其他时候是不可能开示的缘故。这能开示未来众生生起恭敬心。所谓“一时，我听闻了这个，其他时候，我听闻了其他的”，这也开示了多闻。如果因为文字、语言和词句的种种差别，而说“一时”是怎样的呢？即使是真实的，也是指不间断地、恒常地听闻，或者因为世尊成为主宰，我获得了不可思议的解脱之门，所以说是“一时”听闻。如果问从何处听闻，答曰从世尊处听闻。具有习气的烦恼全部的对治无上智慧是“薄伽梵”（藏文：བཅོམ་ལྡན་，梵文天城体：भगवत्，梵文罗马拟音：bhagavat，汉语字面意思：具 भग-具有，वत्-者），谁具有它，谁就是世尊。也就是， “摧毁之故名摧毁， 烦恼魔等能摧毁， 智慧摧毁彼烦恼， 是故智慧名摧毁。” 如是说，或者又说： “自在与妙色， 吉祥与名声， 智慧与精进， 圆满具足此， 称为具足者。” 因为具有这些，所以称为世尊，如是之尊所说，就是不颠倒。因此，从世尊处听闻，因为其他者没有如是之尊的缘故。这开示了导师的圆满。如果问在何处听闻，答曰“所有如来”等等。“如是”是二取不二的智慧的体性。各自以自性趋入如是性，故名如来，是法身的体性。在世俗谛中，以圆满受用身和化身的自性，依自己的意乐。
English
Yes. Through direct hearing, it should also be understood in this way: without a teacher, do not do this, and it should be properly received as such. Having taught in this way, in order to sequentially teach when, from where, where, and with whom it was heard, it is said "at one time." This establishes the extreme rarity and the fact that one has heard much oneself. Because such an undeluded and wonderful Dharma is impossible to teach at other times. This teaches that future beings will generate respect. The fact that "at one time, I heard this, and at other times, I heard other things" also teaches that one has heard much. If, because of the various differences in letters, languages, and words, one asks, "How is it 'at one time'?" Even if it is true, it refers to hearing constantly and continuously, or because the Blessed One has become the master, I have obtained the door of inconceivable liberation, so it is said to be heard "at one time." If one asks from where it was heard, the answer is from the Blessed One. The unsurpassed wisdom that is the antidote to all afflictions, along with their imprints, is "Bhagavan" (Tibetan: བཅོམ་ལྡན་, Sanskrit Devanagari: भगवत्, Sanskrit Romanization: bhagavat, literal Chinese meaning: having भग-having, वत्-one), whoever has it, that is the Blessed One. That is, "Because of destroying, it is called destroying, It destroys afflictions, demons, and so on, Wisdom destroys those afflictions, Therefore, wisdom is called destroying." As it is said, or again: "Mastery and beautiful form, Auspiciousness and fame, Wisdom and diligence, Perfectly possessing these six, Is called the possessor." Because one possesses these, one is called the Blessed One, and what such a one speaks is undeluded. Therefore, hearing from the Blessed One himself, because others do not have such qualities. This teaches the perfection of the teacher. If one asks where it was heard, the answer is "all the Tathagatas," and so on. "Thusness" is the nature of non-dual wisdom. Because each enters Suchness by its own nature, it is called Tathagata, which is the nature of the Dharmakaya. In conventional truth, it is by the nature of the complete enjoyment body and the emanation body, according to one's own wishes.