Tibetan
རྟག །མི་གནས་ཀྱང་ནི་མི་སླུའི་ཕྱིར། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་སུ་བཤད། །འདི་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །མཐའ་ཡི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པར། །བླ་མ་ཆོག་རྣམས་ཀུན་གྱིས་བཤད། །སྦྱོར་པ་གཞན་ཀུན་སྤྱོར་བ་འདིའི། །ཡན་ལག་ཏུ་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །རྣལ་འབྱོར་ཡེ་ཤེས་དབང་གྱུར་པས། །བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་རིག་མ་ཡིས། །གནས་ནས་དེ་ཡི་དོན་སྒྲུབ་ཚེ། །དེ་ཡི་དུས་སུ་དེ་ཐོབ་པའོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྦྱོར་བ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །། བཞི་པ། རང་བཞིན་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་བཤད་པ། ད་ནི་རབ་ཏུ་བཤད་བྱ་བ། །དངོས་པོ་ཀུན་ལ་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །ཕྱིན་ལོག་རབ་ཏུ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། །སྦྱོར་བ་བཞི་པ་བཤད་པར་བྱ། །རང་བཞིན་མེད་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང༌། །བྲལ་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་གསུངས། །དངོས་པོ་ཀུན་ལ་མུ་སྟེགས་དང༌། །ཉམ་ཐོས་གཉིས་དང་རྣམ་ཤེས་སྨྲ། །དབུ་མ་པ་ཡི་གཞང་གིས་སུ། །དད་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཡང༌། །འདི་ཉིད་ལ་ནི་ཡོངས་འཁྲུལ་ཏེ། །སོ་སོར་ཀུན་རྟོག་པའོ། །དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་དོན་དམ་པ། །རྟོགས་པ་མིན་པས་བླ་དང་བཅས། །དེ་བས་དེ་ཡི་རང་བཞིན་ཀུན། །མེད་པས་འདི་ཀུན་སྒྱུ་མ་དང༌། །སྨིག་རྒྱུ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི། །འཁོར་ལོ་རུ་ནི་ཡང་དག་བཤད། །དེ་བས་དེ་ལ་བདག་པོ་དང༌། །གཟུང་བ་དང་ནི་འཛིན་པའི་ཆོས། །དངོས་པོའི་ངོ་བོར་འཛིན་པ་དང༌། །འཁོར་བ་དང་ནི་ མྱ་ངན་འདས། །གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ཡོད་པ་མེད། །འདི་ཀུན་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡི། །འཁོར་ལོ་འདི་ནི་དེས་པ་ཡིན། །དེ་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་དང༌། །བསྲེས་པའི་དོན་ནི་མཆོག་ཏུ་གསུང༌། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ནང་ནས་ཀྱང༌། །རང་བཞིན་མེས་གཙོ་བོར་བཤད། །ཅི་ཕྱིར་རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ཀྱིས། །འདི་བསྒོམས་པས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་།ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་གཞུང་དག་གི །ཆད་པའི་སྟོང་པ་སྟོང་པ་མིན། །རང་བཞིན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ལུང་སྐལ་ཅན་ཡིན་པས། །དེ་ལྟར་གང་བསྒོམ་རྣལ་འབྱོར་པས། །བཟུང་སྒྲུབ་མ་ལེགས་སྦྲུལ་སོགས་བཞིན། །དེ་བས་རང་བཞིན་མེད་པ་འདི། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐད་ཅིག་ལ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། །གང་མིན་བསལ་བ་བསལ་ནི། །རང་བཞིན་མེད་པར་བཤད་པ་སྟེ། །རང་བཞིན་མེད་དང་དི་བཞིན་ཉིད། །ཆོས་ཉིད་དང་ཆོས་མཉམ་པ། །དོན་དམ་ལ་སོགས་རྣམ་གྲངས་ཀྱང༌། །རང་བཞིན་མེད་པ་འདི་ཉིད་ལས། །དེར་ནི་གཞན་དག་མ་གསུངས་སོ། །དངོས་པོ་ཀུན་ནི་གཞིག་པ་དང༌།
Chinese
常。不住亦不欺故，说为大乐。此乃一切事物之，边际之如是性，诸殊胜上师皆说。其他诸行皆为此行之，支分应知。瑜伽士为智慧所自在，以苦行等明妃，从处所成办彼义时，彼时得彼也。大乐之行，即第三。 第四，说无自性之行。 今当善说者，于一切事物，瑜伽士以，反正极反之故，当说第四行。无自性故无自性，离一与多之自性，故说为空性。于一切事物，外道与，声闻二者及识说，中观派以何者，信各别分别也，于此乃全迷乱，各别总分别也。彼等一切皆，非证悟胜义谛，故具垢，是故彼之自性皆，无故此等皆如幻，阳焰等之坛城之，轮中如实说。是故彼无主与，所取与能取之法，执事物之体性与，轮回与，涅槃。执二者不存在，此等皆涅槃之，轮此乃彼者，彼无自性与，混合之义乃极殊胜，于一切事物之中，亦以无自性为主说。何故胜者之子等，修习此故成佛之，一切圆满。有者谓经等之，断灭之空非空，非无自性，彼之自性即彼，彼乃具圣教者，如是何所修瑜伽士，所取不成如蛇等，是故此无自性，于大乐之刹那，离一切事物，何非遣除之遣除，说为无自性，无自性与如是性，法性与法平等，胜义等之异名，亦，于此无自性中，于彼未说其他，一切事物皆坏灭与。
English
Constant. Because it neither abides nor deceives, it is said to be great bliss. This is the suchness at the edge of all things, as all the excellent lamas have said. All other practices should be understood as branches of this practice. When a yogi, empowered by wisdom, accomplishes its meaning from the place with asceticism and other consorts, then he obtains it at that time. The practice of great bliss is the third. Fourth, explaining the practice of no self-nature. Now, what should be well explained is that for all things, the yogi, because of thoroughly reversing back and forth, should explain the fourth practice. Because of no self-nature, there is no self-nature. Because it is separate from the self-nature of one and many, emptiness is taught. For all things, the heretics, the two Shravakas, and the consciousness say, what does the Madhyamika school believe in separately? In this, there is complete confusion, and separate general discriminations. All of them do not realize the ultimate truth, so they have defilements. Therefore, all of their self-natures are non-existent, so all of these are like illusions, and are truly explained in the wheel of the mandala of mirages and so on. Therefore, there is no lord in it, and no object to be grasped and no grasping dharma, no grasping of the nature of things, and no samsara and nirvana. Grasping the two does not exist. All of these are the wheel of nirvana, this is the one, the meaning of no self-nature and mixing with it is extremely excellent. Among all things, no self-nature is mainly taught. Why is it that the sons of the conquerors, by meditating on this, accomplish all the perfections of Buddhahood? Some say that the emptiness of annihilation in the scriptures is not empty, it is not without self-nature, its self-nature is that, it is the one with the scriptures, so whatever the yogi meditates on like a snake whose object is not well accomplished, therefore this no self-nature, in the moment of great bliss, is separated from all things, whatever is not eliminated is eliminated, it is said to be no self-nature, no self-nature and suchness, the nature of dharma and the equality of dharma, the different names of ultimate truth and so on, also, in this no self-nature, others are not mentioned there, all things are destroyed and.
Tibetan
།གཞོམ་པ་ཡིས་ནི་སྟོང་པ་མིན། །དེ་འདྲའི་སྟོང་པ་ལ་སེམས་ཀྱིས། །དུས་གསུམ་དུ་ནི་གཏད་པ་ཡི། །སྟོབས་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད་པར་གྱུར། །མེད་པ་ཉིད་ནི་རྒྱུ་སོགས་ཀྱིས། །དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་དག་འགོག་མི་འགྱུར། །མི་འགོག་དུས་ན་རང་བཞིན་མེད། །རྣལ་འབྱོར་གསུམ་པས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས། །སྤྱོད་པ་དེ་དོན་སྒྲུབ་པ་ནི། །དེ་ཡི་དུས་སུ་དེ་ཐོབ་པའོ། །རང་བཞིན་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ་བཞི་པའོ།། །། ལྔ་པ། ཐུགས་རྗེ་རྒྱས་པའི་སྦྱོར་བ་བཤད་པ། ད་ནི་རབ་ཏུ་བཤད་བྱ་བ། །རང་བཞིན་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས་།བཀྲ་ཤིས་མེད་པ་དགག་དོན་དུ། །སྦྱོར་བ་ལྔ་པ་བཤད་པར་བྱ། །ཐུགས་རྗེས་རྒྱས་པ་འདི་མེད་པར། །རྣམ་པར་ཀུན་གྱི་སེམས་ཅན་དོན། །བྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་བས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རྣམས། །ཐུགས་རྗེས་གང་བས་རྒྱས་པ་སྟེ། །ཁམས་གསུམ་གྱི་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་དང་བཅད་པ་ལས། །གྲོལ་བར་འདོད་པར་ཐུགས་རྗེའོ། །ཐུགས་རྗེ་དེ་ཡང་རྣམ་གསུམ་སྟེ། །སེམས་ཅན་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །སྡུག་བསྔལ་དེ་རྒྱུ་ ལས་འགོག་པར། །རྩེ་གཅིག་དམིགས་པ་གཏོང་བ་ནི། །ལས་དང་པོ་ཡིས་ཤེས་པར་བྱ། །ཁམས་གསུམ་འདི་ནི་ཆོས་དབྱིངས་ཙམ། དེ་ལ་སེམས་ཅན་མིང་ཡང་མེད། །དོན་དམ་པར་ཡང་མིང་ཡང་མེད། །དོན་ནམ་པར་ཡང་མི་དམིགས་ལ། །ས་གནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་པའོ། །དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། །དེ་ལྟར་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་ཡང༌། །སྤྲིན་བྱུང་ལྟ་བུར་སྣང་བ་ནི། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིན་པར་གསུངས། །དེ་འདྲའི་སྙིང་རྗེས་བཙུན་ཆེ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་རྒྱས་པས་ན། །ཐུགས་རྗེས་རྒྱས་ཞེས་བཤས་དོ། །འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་ཡོད་ཀྱི་བར། །དཀྱིལ་འཁོར་ལོའི་རིམ་པ་དང༌། །ཤཱ་ཀྱང་ཐུབ་པ་ལ་སོགས་པའི། །གཟུགས་ཀྱིས་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ལ་ནི། །ཇི་ལྟར་འདུལ་བ་དེར་སྣང་སྟེ། །ཀུན་དོན་བྱེད་པར་བྱེད་པར་བྱ། །སྤྲུལ་སྐུ་འདི་ནི་དང་པོ་རུ། དགའ་བྲལ་ཤེས་པའི་དུས་སུ་ནི། །ཐིག་ལེ་འགོག་བར་གྱུར་བ་སྟེ། །ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀུན་གང་འགྱུར་བའི། །གཟུགས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་གནས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ནི། །མི་རྟོག་བཞིན་དུ་སྐལ་ལྡན་ལ། །དོན་རྣམས་བྱེད་དེ་དེ་བཞིན་དུ། །བདེ་ཆེན་རང་བཞིན་མེད་པ་ལས། །དམིགས་པ་མེད་ཀྱང་དེན་འབྱུང་བའོ། །ཡེ་ཤེས་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཡིས། །བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་རིམ་པ་ཡིས། །གང་ཚེ་དེ་དོན་བསྒྲུབ་པ་ན། །དེ་ཡི་དུས་སུ་དེ་ཐོབ་པའོ། །ཐུགས་རྗེས་རྒྱ
Chinese
被摧毁的不是空性，对于那样的空性，以心，于三时之中所交付的，以力量而成为无自性。无有本身，以因等，不能阻挡真实坛城。不能阻挡之时，则无自性。以瑜伽第三者，以苦行，行持彼义成就之时，于彼时获得彼。是无自性的结合，即第四。 第五，讲述慈悲增长的结合。 现在要善加讲述，以无自性的结合，为了遮止不吉祥，讲述第五结合。没有这慈悲增长，就不能成办一切有情之义，因此一切智者，以慈悲充满而增长，三界之有情，从痛苦之因中断而解脱，是渴望慈悲。慈悲也有三种，所有无余有情众生，从痛苦之因中遮止，一心专注舍弃，以最初之业应当知晓。此三界仅仅是法界，于彼无有有情之名，胜义中也无有名字，世俗中也不可得，是处菩提心。远离一切所缘，如是于虚空界中，如云出现般显现的，是诸佛薄伽梵的，说是大慈悲。如是慈悲极贤善，金刚持增长故，故说慈悲增长。轮回存在多久，坛城轮的次第，以及释迦能等，以色身调伏所化之相续，如何调伏于彼显现，成办一切义利。此化身最初，于知晓离喜之时，成为明点遮止，成为充满一切虚空界，以色身而善安住。如如意宝珠，不作意般地，对具缘者，成办诸义，如是，从大乐无自性中，虽无所缘，然能生起。为智慧所自在，以苦行等次第，何时成办彼义，于彼时获得彼。慈悲增长
English
That which is destroyed is not emptiness. To such emptiness, with the mind, entrusted in the three times, by the power becomes devoid of inherent existence. Non-existence itself, by causes and so on, cannot obstruct the true mandala. When it does not obstruct, then there is no inherent existence. By the third of yoga, by asceticism, when the practice accomplishes that meaning, at that time one obtains it. It is the union of no inherent existence, the fourth. Fifth, explaining the union of increasing compassion. Now, it is to be well explained, by the union of no inherent existence, in order to negate inauspiciousness, the fifth union is to be explained. Without this increasing compassion, one cannot accomplish the benefit of all sentient beings. Therefore, all the omniscient ones, are increased by being filled with compassion. The sentient beings of the three realms, from the cause of suffering being cut off, are liberated, it is the desire for compassion. Compassion also has three aspects, all sentient beings without exception, from the cause of suffering being prevented, single-pointedly focusing on abandoning, one should know by the first action. These three realms are merely the realm of phenomena, in that there is no name of sentient beings, in the ultimate sense there is also no name, in the conventional sense also it is not perceived, it is the place of bodhicitta. Separated from all objects of focus, thus in the realm of space, appearing like clouds arising, is said to be the great compassion of the Buddhas, the Bhagavat. Such compassion is extremely virtuous, because Vajradhara increases, therefore it is said to be increasing compassion. For as long as samsara exists, the order of the mandala wheel, and Shakyamuni and so on, with the form body subduing the continuum of those to be tamed, how they are tamed appears there, accomplishing all benefits. This emanation body initially, at the time of knowing separation from joy, becomes the bindu obstructed, becoming filled with all the realm of space, is well established with the form body. Just like a wish-fulfilling jewel, without intention, for the fortunate ones, accomplishes all meanings, likewise, from the great bliss of no inherent existence, although there is no object of focus, it can arise. Being under the power of wisdom, by the order of asceticism and so on, when one accomplishes that meaning, at that time one obtains it. Increasing compassion.