Tibetan
སྐྱེད་བྱས་ཞེས་པ་ནི་དེ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་པའོ། །དེད་དཔོན་ཆེན་པོ་གྲུ་འཆའ་བ་དང་འདྲ་བར་རྣལ་འབྱོར་པ་སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཞུགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་བླ་མ་ཆེན་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས། ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་ཞེན་པའི་འགྲོ་བ་དེ་དག་ཐར་པར་བྱེད་པའི་ཆེད་དུ་ཡང་དག་པའི་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་པའི་བསམ་པ་ཅན་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མངོན་དུ་འགྱུར་བར་བྱའོ་ཞེས་གཞན་དག་ལས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་ ཅེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་སྟེ་དོན་དམ་པའོ། །དེ་ཉིད་བསམ་མེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པས་གཞལ་དུ་མེད་ཅིང་ཀུན་དུ་ཁྱབ་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བསྒོམས་ནས་རིམ་པ་འདི་ཞེས་པ་ནི་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱའི་སྔགས་བཟླ་བར་བྱ་བ་དང༌། དེ་ཧཱུཾ་ལས་བྱུང་བའི་ས་གཞིར་བྱས་པ་དང༌། དེ་འོག་སྟོན་ཟླ་དཀར་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་ནི་སྔགས་པའོ། །དེའི་དོན་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་ལྟར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ནས་འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གང་ཞེ་ན། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་གང་དང་གང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་རབ་ཏུ་བསྒྲགས་པ་དེ་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་བྲལ་བའོ། །ཡང་ན་བྱིས་པས་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཅིག་དང་དུ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་མེད་ན་ཞེས་པ་ནི་མུ་སྟེགས་ལ་སོགས་པས་བརྟགས་པའི་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པའོ། །ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་སྣང་བའི་རྒྱུ་བཀག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མཚན་མ་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ་མཚན་མ་ཉིད་དངོས་པོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔྱད་པ་སྟེ་ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་སྨོན་པ་དེས་བྲལ་ལོ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་དང་དེ་ལ་སོགས་པའི་བདེ་བ་དང་གཟུགས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་འདུན་པའི་ངོ་བོར་སྨོན་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ། འདིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་སྣང་བ་ལས་མ་གཏོགས་པ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་གུད་ན་མེད་པས་སྨོན་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་པ་ནི་བརྗོད་པ
Chinese
所谓“生起”，即是对他们生起慈悲。瑜伽士就像伟大的船长驾驶船只一样，会投入到修持咒语的成就中。因此，伟大的上师曾说过：“为了使那些执着于颠倒之事的众生获得解脱，具有生起真正慈悲之心的意念者，应当使一切法显现为空性。”其他经典中也有类似的说法。“菩提真实”是指因为自性清净的缘故才是真实，即胜义谛。它也被称为“不可思议”，因为声闻等无法衡量，并且是普遍存在的自性。所谓“修习之后次第”，是指念诵Śūnyatā（梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：Śūnyatā，汉语字面意思：空性）的咒语，以及观想它变成由ཧཱུྃ（藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字产生的地基，以及观想其下方的秋季白色满月等等，这是咒师的修法。其意义如下：像这样生起大悲心之后，进入菩提心的特征，应当修习三种解脱之门，那么这三种解脱之门是什么呢？就是“因为无自性”等等。对于任何法的特征的自性所作的宣说，因为那是极其不合理的，所以是与它相分离的。或者，因为与孩童所臆测的所取和能取、一和多等等相分离的缘故，与一切事物相分离的缘故，所有事物都是空性。所谓“无因”，是指因为外道等所臆测的自在天等不存在的缘故，一切法都是无相的。这并不是否定仅仅是名言上显现的因。无相是指没有事物，因为相本身就是事物。所谓“随念”，是指随之分析，即天人和人类等众生的安乐等等，因为与分别分析相分离的缘故，所以是无随念的。因此，就是与愿望相分离，即希望获得这个那个等等的安乐、色和受用等等的愿望是随念的先导。在此，因为一切法仅仅显现为自己的智慧，除此之外没有其他的受用者等等，所以是没有愿望的。像这样所示现的三种相是言说
English
The term "generated" means generating compassion for them. Just as a great captain navigates a ship, a yogi will engage in accomplishing the attainments of mantra. Therefore, the great lama has said, "In order to liberate those beings who are attached to inverted things, one with the intention of generating true compassion should make all dharmas manifest as emptiness." Similar statements are also found in other scriptures. "Bodhi is truly pure" means that it is true because of its naturally pure nature, that is, the ultimate truth. It is also called "inconceivable" because it cannot be measured by śrāvakas and others, and because it is of a pervasive nature. The phrase "after meditating on that, this sequence" refers to reciting the mantra of Śūnyatā (Sanskrit: शून्यता), visualizing it as the ground arising from the syllable Hūṃ (Sanskrit: हुं), and meditating on the white autumn moon below it, and so on, which is the practice of a mantra practitioner. Its meaning is as follows: Having generated great compassion in this way, entering into the characteristics of bodhicitta, one should meditate on the three doors of liberation. What are these three doors of liberation? They are "because of no self-nature," and so on. Whatever is proclaimed as the nature of the characteristics of any dharma, because that is extremely unreasonable, it is separate from it. Or, because it is separate from the grasped and the grasper, one and many, etc., which are conceived by children, because it is separate from all things, all things are emptiness. The term "without cause" means that because the Īśvara and others conceived by non-Buddhists and others do not exist, all dharmas are without characteristics. This is not a negation of the cause that appears merely as a designation. Without characteristics means without things, because the characteristic itself is a thing. The term "following thought" means following analysis, that is, the happiness of beings such as gods and humans, etc., because it is separate from analytical analysis, it is without following thought. Therefore, it is separate from wishes, that is, the wish to obtain this and that, such as happiness, form, and enjoyment, etc., is the precursor to following thought. Here, because all dharmas appear only as one's own wisdom, and there are no other enjoyers, etc., there is no wish. The three aspects shown in this way are speech
Tibetan
ས་ཕྱེ་བ་ཙམ་སྟེ་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ནར་འདུས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྫས་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ སྟོང་པ་ཉིད་དེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་ལས་ནི་གྲོལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་རིགས་པས་བླ་མ་ཆེན་པོ་འདི་ན་གསུང་བར་མཛད་དེ། སློབ་དཔོན་དྷརྨ་ཀཱིརྟིས་ཚད་མར་སྨྲ་བ་ལ། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་གང་གིས་རྟོགས། །དོན་དམ་དུ་ནི་དེ་མེད་དེ། །གང་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ་མ་ཡི། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མེད་པ་ལ། །དེ་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་སོ། དེ་བས་ན་ད་རྒྱུ་རྐྱེན་མི་འབྱོར་བའི་ཕྱིར་དང་པོར་མ་སྐྱེས་པས་མཚན་མ་མེད་པའོ། །འཕགས་པ་རྒྱུ་བསྟན་པའི་གཙུག་ལག་ལས། སྣང་དང་མི་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ལས་རྐྱེན་འཐད་མ་ཡིན། །མི་སྣང་བ་རྒྱུ་གང་ལ་ཡོད། །སྣང་བ་ལ་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སློབ་དཔོན་དྷརྨ་ཀཱིརྟིས་གསུངས་པ། །སྐྱེས་པ་གཞན་རག་མ་ལུས་ཀྱང༌། །རང་གི་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་ནི། །འབྲེལ་པར་གྱུར་པ་བརྟགས་པ་ཡི། །གཅིག་པུ་བློ་ནི་མི་སྣང་བ། །གང་ཕྱིར་གཞན་ལ་རག་ལུས་འབྲེལ། །ཇི་ལྟར་རག་ལུས་དེ་མེད་པས། །སྣང་བ་ཀུན་ལ་རག་མ་ལུས། །དངོས་པོ་ཅི་སྟེ་རག་ལུས་པ། །དེ་ཉིད་སྨོན་པ་མེད་པ་ཡིན། ཞེས་སོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་སྦྱོར་བ་མེད་པ་ལ། དེ་བས་ན་སྨོན་པ་རིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་མི་སྣང་བ་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་རྒྱུ་ནི་མི་འོས་པ་མ་ཡིན། །སྣང་བར་འགྱུར་ན་དེ་ལ་དགོས་པ་མེད། །རྒྱུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྣང་བར་གྱུར་པ་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང༌། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་མ་དཔྱད་པར་ཡིད་དུ་འོང་བ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཧ་ཅང་སྤྲོས་པ་ནི་བཏང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་འཇུག་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བརྟན་པར་བྱེད་པའི་ཆེད་དུ་སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་གསུངས་པ་ཨོཾ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ལྷའི་སྐུ་ཉིད་དོ། །ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད། ཛྙཱ་ན་སྟེ་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཉིད་བཛྲ་སྟེ་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་སྭ་བྷཱ་བ་དེ་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་ཨཱཏྨ་ཀོ་དང་ཧཾ་ཞེས་བདག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། ། དེ་བས་ན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་གསུངས་པ། དངོས་ལས་སྟོང་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན། དེ་མ་གཏོག
Chinese
仅仅是粗略地划分，要知道实际上是完全包含在空性之中的。因为能取和所取等一切事物，其远离一切事物的自性即是空性，从色等显现中解脱。像这样，大上师用远离一和多的道理在此处宣说。法称论师在量论中说：事物被什么所认识？胜义中它是不存在的。因为一和多的自性是不存在的。因此一切都是空性。这样说的。因此，现在因为没有因缘，所以最初没有产生，因此没有相状。圣者《因显示经》中说：是显现和不显现。事物不是产生的合理原因。不显现有什么因？显现需要什么因？这样说的。法称论师说：即使完全依赖于其他所生之物，自己的因等，如果考察其关联性，单独的智慧是不显现的。因为依赖于其他关联，如果所依赖的不存在，那么一切显现都完全依赖于它。事物如果依赖于它，那它就是没有希望的。这样说的。自性不存在，因和果的自性没有结合。因此，希望是不合道理的，就像不显现的兔角一样，对于它来说，因是不合适的。如果变成显现，那么它就不需要了。因是空性，变成显现是不合适的。因此，一切法如幻，无始无终，未经观察令人满意。一切事物都不是空性，这样说是不会存在的。过度地开展就放弃了。像这样，为了使对一切法的真如的专注能够进入，为了使菩提心坚定，所说的用真言加持的“嗡”（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）是不可思议的本尊身。Śūnyatā（藏文：ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ，梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：śūnyatā，汉语字面意思：空性）是空性。Jñāna（藏文：ཛྙཱ་ན，梵文天城体：ज्ञान，梵文罗马拟音：jñāna，汉语字面意思：智慧）是智慧。那即是金刚（藏文：བཛྲ，梵文天城体：वज्र，梵文罗马拟音：vajra，汉语字面意思：金刚），因为不可分割。它的Svabhāva（藏文：སྭ་བྷཱ་བ，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhāva，汉语字面意思：自性）是自性，那Ātmako（藏文：ཨཱཏྨ་ཀོ，梵文天城体：आत्मको，梵文罗马拟音：ātmako，汉语字面意思：自我的）和Haṃ（藏文：ཧཾ，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：吽）是说自我的自性。因此，圣者龙树菩萨说：空性不是异于事物的，除了它之外。
English
It is only a rough division, and it should be known that it is actually completely contained in emptiness. Because the nature of all things such as the grasped and the grasper, which are separated from all things, is emptiness, and it is liberated from the appearance of form and so on. Like this, the great master speaks here with the reason of being separated from one and many. The teacher Dharmakirti said in the Pramana: What are things recognized by? In the ultimate sense, it does not exist. Because the nature of one and many does not exist. Therefore, everything is emptiness. That's what he said. Therefore, now, because there is no cause and condition, it is not born in the first place, so there is no sign. In the holy "Sutra Showing the Cause": It is appearance and non-appearance. The cause is not a reasonable cause for things. What cause does non-appearance have? What cause does appearance need? That's what he said. The teacher Dharmakirti said: Even if all that is born depends on others, one's own cause, etc., if the relationship is examined, the single wisdom is not apparent. Because it depends on other relationships, if what is depended on does not exist, then all appearances completely depend on it. If things depend on it, then it is without hope. That's what he said. Self-nature does not exist, and the nature of cause and effect is not combined. Therefore, hope is unreasonable, just like the non-appearing rabbit horn, the cause is not suitable for it. If it becomes apparent, then it is not needed. The cause is emptiness, and it is not appropriate to become apparent. Therefore, all dharmas are like illusions, without beginning and end, and pleasing without examination. All things are not emptiness, and it will not exist to say so. Excessive elaboration is abandoned. In this way, in order to make the focus on the suchness of all dharmas enter, in order to make the mind of enlightenment firm, the mantra-blessed "Om" (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ओम्, Sanskrit Romanization: oṃ, Chinese literal meaning: Om) is the inconceivable deity's body. Śūnyatā (Tibetan: ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ, Sanskrit Devanagari: शून्यता, Sanskrit Romanization: śūnyatā, Chinese literal meaning: Emptiness) is emptiness. Jñāna (Tibetan: ཛྙཱ་ན, Sanskrit Devanagari: ज्ञान, Sanskrit Romanization: jñāna, Chinese literal meaning: Wisdom) is wisdom. That is Vajra (Tibetan: བཛྲ, Sanskrit Devanagari: वज्र, Sanskrit Romanization: vajra, Chinese literal meaning: Vajra), because it is indivisible. Its Svabhāva (Tibetan: སྭ་བྷཱ་བ, Sanskrit Devanagari: स्वभाव, Sanskrit Romanization: svabhāva, Chinese literal meaning: Self-nature) is self-nature, that Ātmako (Tibetan: ཨཱཏྨ་ཀོ, Sanskrit Devanagari: आत्मको, Sanskrit Romanization: ātmako, Chinese literal meaning: Self's) and Haṃ (Tibetan: ཧཾ, Sanskrit Devanagari: हं, Sanskrit Romanization: haṃ, Chinese literal meaning: Hum) is said to be the self's self-nature. Therefore, the holy Nagarjuna said: Emptiness is not different from things, except for it.