Tibetan
འི་ཞལ་ནས་བསྡུས་པའི་དོན་ལས། དེའི་དབུས་གནས་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཡི་འཁོར་ལོ་དེ་ཞེས་བྱ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་བདག་པོ། །དེ་ཡི་གནས་སུ་མི་བསྐྱོད་གནས། །གཞན་ལ་གཙོ་བོ་དེ་གནས་ལ། །རང་བདག་ཁོ་ན་རང་གི་བདག །ཕྱུང་ནས་སྔོན་དུ་བློ་ལྡན་པས། །ཆོ་ག་བཞིན་དུ་ཐིམ་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པ་གསུམ་ཁྱད་པར་མེད་པར་རྡུལ་ཚོན་ནམ་ཡིད་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་བྱས་ནས་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ཀྱང་གཞན་དུ་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཏེ་དེར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་བརྡ་སྤྲོད་པའི་ཚིག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གསུམ་པ། རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་མདོར་བསྡུས་ནས་བསྟན་པ་སོགས། ད་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་མདོར་བསྡུས་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གོང་དུ་གསུངས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པར་གསུངས་པ། སྒྱུ་མ་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་སྒྱུ་མ་ལྟར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་པ་ནི་བདག་དང་བདག་གིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེའི་རྒྱུན་ནི་བར་མ་ཆད་པར་འབྱུང་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྟོག་པ་ལས་གཞན་འགའ་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་དོན་ནི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རང་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་བར་བརྟགས་པ་དེ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །ཐག་པའི་སྦྲུལ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་དང་མི་མཐུན་པ་ཞེས་པ་ནི་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་དང་མི་མཐུན་པ་ནི་དེ་དག་སེམས་པ་ཞེས་ཏེ། གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་གནས་པ་དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་བ་ལས། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྫེ་ཐ་དད་མིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ན་སྲིད་པའི་སྡུག་ བསྔལ་དང་མི་མཐུན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཟབ་མོ་གསལ་བ་དེ་ལ་ཞེས་ཏེ། གོང་དུ་གསུངས་པའི་ཟབ་མོ་དང་གསལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་སེམས་དེ་ལ་ཞེས་སོ། །གང་ཡང་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནི་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡང་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཞིང་དེའི་རྟོག་པའང་སོ་སོར་སྣང་བ་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཕྱིར་སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱང་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དུའང་སྣང་ངོ༌། །དེ་ལ་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་གཞན་ལྟ་སྨོས་ཀྱ
Chinese
从其口中所汇集之义中说，其中心所住者，名为彼之轮。如来一切之主，彼之住处为不动处。于他为主彼安住，唯独自者为自己之主。取出后先智者，如仪轨般令融入。如是。如是瑜伽士三者无差别地以粉末或以意作坛城后，应知须灌顶。彼等亦于他处广说，当于彼处知晓。此当知为语法之词。 第三，广作之经略说等。 今为广作之经略说之故，前述之坛城之轮不可思议之自性，即说是轮回痛苦之对治。如幻等是也。如是如幻显现之分别者，即是我与我所之分别。彼之相续是无间断生起。如是之分别之外，无有其他轮回之痛苦。彼即是轮回之痛苦之义。彼之义是常等自证之体性，于彼色等所作意者，彼即是痛苦。如绳之蛇般，是无显现之自性。与其不相符者，即是轮回之痛苦与其不相符者，即是彼等心者，即以对治之坛城之轮的自性而安住者，当现量证悟菩提。十八章中说：空性与悲心无有差别，说是菩提心。如是，如何与轮回之痛苦不相符耶？深奥光明于彼者，即是说，前述之深奥与光明的坛城之轮的心于彼者。任何显现皆非有。即是说，任何轮回之痛苦皆非显现，且彼之分别亦无有分别显现。然彼因执著之习气故，心彼者亦显现为轮回之痛苦。于彼轮回之痛苦，于世俗中亦非有，何况其他。
English
From the meaning collected from his mouth, it is said that what dwells in its center is called that wheel. The Lord of all Tathagatas, his abode is the immovable place. He dwells as the chief to others, the self-owner alone is the master of himself. Having taken it out, the wise one should first dissolve it according to the ritual. Thus it is. Likewise, the three yogis, without distinction, should know that empowerment should be given after making the mandala with powder or with mind. These are also extensively taught elsewhere, and should be understood there. This should be understood as a grammatical term. Third, the extensive explanation of the sutra, abbreviated and taught, etc. Now, for the sake of the extensive explanation of the sutra, abbreviated and taught, the aforementioned wheel of the mandala, the inconceivable nature, is said to be the antidote to the suffering of samsara. Such as like an illusion, etc. Thus, the appearance of discrimination like an illusion is the discrimination of self and what belongs to self. Its continuity arises without interruption. Other than such discrimination, there is no other suffering of samsara. That itself is the meaning of the suffering of samsara. Its meaning is that the nature of self-awareness, such as permanence, etc., the objectification of form, etc., upon that is itself suffering. Like a snake on a rope, it is the nature of non-appearance. What is incompatible with it, that is, what is incompatible with the suffering of samsara, is that those minds, that is, those who abide in the nature of the wheel of the antidote mandala, should manifestly realize enlightenment. In the eighteenth chapter it says: Emptiness and compassion are not different, it is said to be the mind of enlightenment. How is it then incompatible with the suffering of samsara? The profound and clear upon that, that is to say, the mind of the wheel of the profound and clear mandala mentioned above is upon that. Nothing appears. That is to say, no suffering of samsara appears, and its discrimination also does not appear separately. However, because of the habitual tendencies of attachment, that mind itself also appears as the suffering of samsara. That suffering of samsara is not even conventionally existent, let alone anything else.