Chinese
以及“等”字，意指进入是戒律。所谓“广说”是指外境的广大。所谓“特别”是指主要。所谓“成办心”是指圆满。为了显示如是所说的仪轨等之果菩提等也是心性的自性，所以说了“菩提心”等。所谓“什么果”等，是指因为什么成为果的菩提心性就是佛陀的无上智慧。所谓“金刚萨埵的自性”是指自己的本体，那就是金刚持的果位之意。所谓“它的”是指它的支分是三身。因此，安住于唯有意的仪轨是主要的。如果没有解脱，就只会变成轮回。如果认为轮回也是痛苦的自性，那么大乐就在其中，因此，说了“庸常”等。庸常是低劣。分别念是分别，即三界的心和心所。因为说了“彼非真实遍计者，心及心所三界性”之故。周遍分别念的进入就是轮回的痛苦。除此之外没有其他的，因为三界之外没有轮回。所谓“此”是指轮回的痛苦。所谓“如是”是指如是所说的具有坛城形象的意，使其现前止息。为什么呢？说了“智慧”等，一切事物的过去、现在、未来三时，以及任何无边之法的形象，遍布十方，那是由它的自性所摄持，没有贪执，没有对境，远离能取和所取的分别念的轮，那就是一切佛法的极其清净的自性，能依和所依的坛城在那里各自显现。心的显现就是分别念不显现，因此是与成立的显现相违，如同黑暗一般。相违。
English
And the word "etc.," meaning entering is discipline. The so-called "extensive explanation" refers to the vastness of the external environment. The so-called "especially" refers to the main thing. The so-called "accomplishing the mind" means to perfect it. In order to show that the results of the rituals and so on, such as Bodhi, which are spoken of in this way, are also the nature of the mind itself, the words "Bodhi mind" and so on are spoken. The so-called "what fruit" and so on, refers to the fact that the Bodhi mind, which becomes the fruit because of what, is the supreme wisdom of the Buddha. The so-called "nature of Vajrasattva" refers to one's own essence, which is the meaning of the state of Vajradhara. The so-called "its" means that its limbs are the three bodies. Therefore, it abides in the fact that only the ritual of the mind is the main thing. If there is no liberation, it will only become samsara. If one thinks that samsara is also the nature of suffering, then great bliss is in it, therefore, the words "ordinary" and so on are spoken. Ordinary is inferior. Discrimination is discrimination, that is, the mind and mental factors of the three realms. Because it is said, "That is not the real pervasive calculator, the mind and mental factors are the nature of the three realms." The entry of pervasive discrimination is the suffering of samsara. There is nothing other than that, because there is no samsara outside the three realms. The so-called "this" refers to the suffering of samsara. The so-called "thus" refers to the mind, which has the form of a mandala as described, causing it to cease in the present. Why? The words "wisdom" and so on are spoken, the past, present, and future three times of all things, and the image of any boundless dharma, which pervades the ten directions, is held by its nature, without attachment, without object, and the wheel that is free from the discrimination of the grasper and the grasped, that is the extremely pure nature of all the Buddha's dharmas, the mandala of the dependent and the depended appears there separately. The appearance of the mind is that discrimination does not appear, therefore it is contrary to the established appearance, like darkness. Contradictory.
Chinese
因此，如果内心得到很好的训练，轮回的痛苦就会消失。这二者有时会相互矛盾，因此不一定会消失吗？如果总是相互矛盾，那么在两种情况下都会变成有害和被损害的自性，就像瓶子和布匹的分别念一样吗？因此，说了“以何者”等等。那些有时不一致的事物，也总是会不一致，就像黑暗和光明一样。因此，如果获得了如前所说的内心得到很好训练的特征，并使之在自己的相续中熟悉，那么分别念就会完全消失。就像具有洁净习性的头陀变成没有洁净习性一样，或者像金液反复冶炼净化一样。如果说，即使阿赖耶识没有被直接观察到，但因为是基础，所以是显现。否则，在深度睡眠等时候，也会导致它消失。阿赖耶识本身是三界自性，与它相关联的是烦恼意和进入的识。因此，即使在同一时间也不会停止，即使它成立，但通过很好的训练也不会使轮回停止，因为即使修习无边虚空处，也会导致轮回消失。这是真的，但这是另一种说法。因为这里所说的庸俗的遍计所执，是指具有我和我所，以及能取和所取之相的内心所表达的。因为可以近似地认为是轮回自性的痛苦，所以是轮回自性的痛苦的主要原因。这个“此”是指庸俗分别念自性的痛苦之因。分别念不会显现，因为具有坛城形象的心，是为了消除所有不真实的分别念而存在的。 而且，仅仅是一起不显现是不够的。因此，这两者被证明是不一致的。
English
Therefore, if the mind is well trained, the suffering of samsara will disappear. Do these two sometimes contradict each other, so they may not necessarily disappear? If they always contradict each other, then in both cases they will become harmful and damaged by nature, like the conceptualization of a pot and cloth? Therefore, it is said, "By what," and so on. Those things that are sometimes inconsistent are always inconsistent, like darkness and light. Therefore, if one obtains the characteristic of a well-trained mind as described above and familiarizes it in one's own continuum, then conceptualization will completely disappear. Just as a pure-minded ascetic becomes without pure habits, or like gold liquid repeatedly smelted and purified. If it is said that even if the alaya-consciousness is not directly observed, it is still a manifestation because it is the basis. Otherwise, it would also lead to its disappearance during deep sleep and so on. The alaya-consciousness itself is the nature of the three realms, and what is related to it is the afflicted mind and the entering consciousness. Therefore, it will not cease even at the same time, and even if it is established, it will not stop samsara through good training, because even meditating on the sphere of infinite space would lead to the disappearance of samsara. This is true, but this is another explanation. Because here, the ordinary pervasive conceptualization is said to refer to what is expressed by the mind with the aspects of self and what belongs to self, and the grasper and the grasped. Because it can be approximated as the suffering of the nature of samsara, it is the main cause of the suffering of the nature of samsara. This "this" refers to the cause of suffering of the nature of ordinary conceptualization. Conceptualization does not appear, because the mind with the form of a mandala is for eliminating all untrue conceptualizations. Moreover, it is not enough just to not appear together. Therefore, these two are proven to be inconsistent.
Tibetan
་ན་རྟག་ཏུ་མི་མཐུན་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་འདི་ཡང་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །རྟག་ཏུ་དེ་དང་མི་མཐུན་པ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོམས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་བ་ནི་ཤིན་དུ་ལྡོག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང༌། འཚེ་བ་མེད་དང་ཡང་དག་དོན། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཕྱིར་ལྡོག་གིས། །འབད་དུ་ཟིན་ཀྱང་གནོད་མེད་དེ། །བློ་ནི་དེ་ཕྱོགས་འཛིན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སོ། །གཉེན་པོ་དང་མི་མཐུན་པ་ལྡོག་པ་དང་འཇུག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ནི་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པར་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལས་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྒྱུ་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འདི་ནི་སྐྱེ་བ་ནས་སྐྱེ་བར་བརྒྱུད་པའི་དགའ་བ་དང་འཆི་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའོ། །དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའོ། །དེའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་ཤིན་ཏུ་མེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པ་སྟེ་འདི་ནི་འདིར་དོན་དམ་པའོ། །ལམ་འདི་ནི་ཐར་པ་འབའ་ཞིག་ཙམ་གྱི་མ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆེ་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་དེ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆོས་བདག་མེད་པའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་ཚུལ་དུ་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་བྱང་ཆུབ་པར་ནི་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་བསྐལ་པ་དུ་ཞིག་གིས་འགྱུར་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་འཁོར་ལོ་གང་ཡིན་པ་དང༌། འགྲོ་བ་སྟེ་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དག་པ་དེ་ལ་འཇུག་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ཅིང་སྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་བས་ན་མངོན་སུམ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ལས་སྐད་ ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱི་རྒྱུའི་འབྲས་བུ་ནི་གཞན་གྱིས་བར་མ་བཅད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་འཇུག་པ་དེ་བསྐལ་པ་དུས་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲིས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་ཇི་སྲིད་ནི་སྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་བའི་དུས་དེ་སྲིད་ཀྱིས་འགྱུར་རོ། །དེ་
Chinese
因为总是成立为不相符，所以这也是合理的。因为是缘于总是和它不相符的行相，习气现前就成了完全的相违。也就是：不害和真实义，自性上回遮，纵然努力也无害，因为心是执持那一方的。这首偈颂是这样说的。和对治不相符，没有回遮和进入。无边虚空处等不是进入无我的行相，因为那不从我执中回遮，所以以它为因的痛苦也不会回遮。也就是这是从生到生所经历的喜悦和死亡等的苦谛。它的因，执我等是集谛。它的对治，坛城的轮是道谛。为了完全消除痛苦的生起，心相续的体性，完全转变的处所是灭谛，这是这里的胜义谛。这条道路不仅仅是解脱，而且还是佛陀的大本体，因为所有佛法和不同于它的所有事物，都确定地证悟为法无我的平等性的坛城轮。如果通过这个成佛，那么需要多少劫呢？这是要说的，因此说了“诸法”等。也就是，具有所有佛法自性的轮，以及有情，也就是有情和器世间这两者的完全清净，是进入所有方面都正确的那个，现前并且获得圆满修习的那个。因此，从现前的因本身，刹那间就能成佛，因为现前因的果实没有被其他阻断。然而，成为现前的进入，需要多少劫呢？这是所问的意思。也就是，直到修习圆满的那个时候为止。
English
Because it is always established as incompatible, this is also reasonable. Because it is an aspect that focuses on what is always incompatible with it, the manifestation of habit becomes completely contradictory. That is: Non-harm and true meaning, in its essence, it turns back, even if one strives, there is no harm, because the mind holds to that side. This verse says so. There is no turning back or entering with what is incompatible with the antidote. The sphere of infinite space, etc., is not entering into the aspect of selflessness, because it does not turn back from the view of self, so the suffering that is caused by it will not turn back either. That is, this is the truth of suffering, such as joy and death, which are experienced from birth to birth. Its cause, the view of self, etc., is the truth of origin. Its antidote, the wheel of the mandala, is the truth of the path. In order to completely eliminate the arising of suffering, the nature of the mind stream, the place of complete transformation, is the truth of cessation, which is the ultimate truth here. This path is not only liberation, but also the great essence of the Buddha, because all the Buddha's teachings and all things different from it are definitely realized as the wheel of the mandala of the equality of the selflessness of phenomena. If one becomes enlightened through this, then how many eons will it take? This is what is to be said, therefore it is said, "All phenomena," etc. That is, the wheel that has the nature of all the Buddha's teachings, and the complete purification of both beings, that is, sentient beings and the container world, is the one that enters into that which is correct in all aspects, and the one who has attained the complete meditation. Therefore, from the very cause of the present, one can become enlightened in an instant, because the fruit of the present cause is not interrupted by others. However, how many eons does it take for the entry that becomes present? This is the meaning of the question. That is, it will take as long as the time when the practice is completed.