Tibetan
་ བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་འབའ་ཞིག་ཁོ་ན་རིག་པའི་ཕྱིར་དོན་གྱི་རང་བཞིན་ནི་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལས་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དོན་ཁས་ལེན། འོན་ཏེ་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པར་ཡང་ཡུལ་གཞན་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་ཉིད་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྨི་སོགས་ཤེས་ལས་ཐ་དད་དུ། །ཕྱི་རོལ་དོན་མེད་འདོད་མ་ཡིན། །ཀུན་དུ་དམིགས་པ་ལ་འཁྲུལ་པ། །ཡུལ་དང་དུས་གཞན་བདག་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་སད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་བརྗོད་ཅེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་དམིགས་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་ནམ་དྲན་པའི་རང་བཞིན་ཞིག་ཡིན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་འཛིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཛིན་པ་ནི་སྔོན་གྱི་འཛིན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་མཐོང་བའི་ཡུལ་འཛིན་པས་ནི་སོ་སོར་ངེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་མཐོང་བ་གཞན་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་དྲན་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡང་མི་འཐད་དེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལྟ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གསལ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཡུལ་གཞན་དུ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་མི་ཤེས་སོ། །འོན་ཏེ་དེ་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པ་ནི་རྒྱུ་མཚན་དེས་བྱེད་པར་མི་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་ཕྱི་རོལ་ཉེ་བ་དེ་ཉིད་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་སྣང་ན་དེ་ནི་དེའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། དེ་ལྟར་ན་མི་སྲིད་དེ་སླུ་བ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དང་བྲལ་བ་འགའ་ཞིག་ཁོ་ནར་དེ་སྣང་ན་ནི་འདི་རྒྱུར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་དུ་བྲལ་བར་སྣང་བར་བྱེད་ན་ནི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་གང་ཡང་རུང་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཐུན་མོང་བའི་དོན་མེད་ཀྱང་རྒྱུ་ངེས་པ་མེད་པར་སྐྱེ་བ་ནི་གང་གི་ཚེ་གཉིད་ཀྱི་རྨི་ལམ་མཚུངས་པར་དམིགས་པ་འམ། འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ཅན་མང་པོ་རྣམས་ལ་སྐྲ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་ཀྱང་དོན་བྱེད་པ་ནི་རྨི་ལམ་དུ་དམིགས་པ་ཁོ་ནའོ། ། ཇི་ལྟར་སད་པའི་གནས་སྐབས་ན་བུད་མེད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ས་བོན་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་བྱ་བ་ལ་དངོས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ
Chinese
因为无有，仅仅是知识的显现，因为是知识，所以事物的自性与虚空中的花朵没有差别，怎么能承认事物呢？然而，在梦等之中，也能见到其他地方的事物，所以外境本身就是原因。如是说：梦等与知识相异，不承认外境无意义，对一切所缘境产生错觉，是其他处所和时间的主体。这样说。那么，如何能说梦等例子在清醒状态下产生的显现识是确定的事物等呢？那不是的。因为梦等知识的对境是不合理的。这样，是执持的自性还是记忆的自性呢？其中，暂时不是执持，因为执持不依赖于先前的执持。执持先前见过的境，不会单独确定，如同其他的见。这也不合理是记忆的自性，因为没有分别念，并且是观看的对境，并且是清晰地显现。因此，不知在其他地方见到等事物的境是如何存在的。然而，即使那是原因，也不能通过那个原因来确定事物等。如果外境接近的事物等也显现在梦中，那么它就会成为那个原因。如果那样，那是不可能的，因为会变成不欺骗。如果只有一些与它分离的事物显现，那么这就不适合作为原因。如果它使与它的自性分离的事物显现，那么因为没有差别，它将成为任何事物。即使没有共同的事物，没有确定原因的产生，就像睡眠的梦境相似地显现，或者对于许多具有错觉知识的人来说，显现头发等一样。同样，即使没有外境的事物，起作用的也仅仅是梦中所缘。
English
Because there is nothing, it is only the manifestation of knowledge, because it is knowledge, so the nature of things is no different from flowers in the sky, how can one acknowledge things? However, in dreams and so on, one can also see things in other places, so the external environment itself is the reason. As it is said: Dreams and so on are different from knowledge, and it is not admitted that the external environment is meaningless. There is delusion in all objects of perception, and it is the subject of other places and times. So it is said. So, how can one say that the manifestation consciousness that arises in the state of waking up in the example of dreams and so on is a definite thing, etc.? That is not the case. Because the object of dream and other knowledge is unreasonable. Thus, is it the nature of grasping or the nature of memory? Among them, it is temporarily not grasping, because grasping does not depend on previous grasping. Grasping the previously seen object will not be determined separately, like other seeing. It is also unreasonable that this is the nature of memory, because there is no conceptual thought, and it is the object of viewing, and it appears clearly. Therefore, it is not known how the object of things seen in other places and so on exists. However, even if that is the reason, it cannot be determined by that reason. If things and so on that are close to the external environment also appear in the dream, then it will become that reason. If so, that is impossible, because it will become non-deceptive. If only some things that are separate from it appear, then this is not suitable as a reason. If it makes things that are separate from its nature appear, then because there is no difference, it will become anything. Even if there is no common thing, the production without a definite cause is like the similar appearance of sleep dreams, or the appearance of hair and so on to many people with illusory knowledge. Similarly, even if there is no external thing, what functions is only what is perceived in the dream.
Tibetan
་ལ་སོགས་པར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པར་ཡུལ་ངེས་པ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་སད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་འགྱུར་བ་གང་གིས་ཟིལ་གྱིས་མནན། ཇི་སྐད་དུ། འགའ་ཡི་ནང་གི་བག་ཆགས་ནི། །འགའ་ཞིག་ཉིད་ཀྱིས་ཟད་བྱེད་པ། །དེ་ཕྱིར་བློ་ནི་རྣམ་ངེས་ཀྱིས། །ཕྱི་རོལ་དོན་ལྟོས་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ན་རིག་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང༌། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་སྔ་ཕྱིར་གྱུར་པས་ཅིག་ཅར་རྟོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཉེས་པ་བརྗོད་པ་ཇི་ལྟར་འཐད་པར་འགྱུར་བ་ནི་མི་ཤེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཅིག་ཅར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཡང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པར་ངེས་པར་བྱས་པའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་འཛིན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དོན་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོངས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། རྒྱུའི་ཚོགས་སྔ་མ་སྔ་མ་ཉིད་ལས་ཡུལ་དང་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་རྣམས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་སྐྱེད་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་འཆོལ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ལ་སྙིང་པོ་ཡེ་མེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་མངོན་སུམ་ལ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བཞིན་དུ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཉིད་དམ་སྔོན་པོའི་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་ནི་སྣང་བ་མེད་དོ། །སྔོན་པོ་རྟོགས་པ་པོ་གཞན་གྱིས་བ་ལྟ་བར་བྱ་བ་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡང་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤུ་ལངས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ལས་སྐྱེས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཡུལ་ནི་སྤྱི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དུས་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་ནི་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་རུང་བས་ན་གནས་པས་མ་ཤེས་པ་རང་གི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་སྐད་ ཅིག་མ་ཡིན་པ་ཡན་ལག་ཅན་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་དོགས་པ་ལ་བརྗོད་པ་ནི་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གཟུགས་དཀར་བ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་སྟེ། མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་དེས་གཞན་སྔ་མའམ་ཕྱི་མ་དག་ཏུ་མཐོང་བ་མེད་དོ། །སྔ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཏན་ཚིགས་བཤད་པ་མཐོང་ཟིན་པ་དང༌། མཐོང་བའམ་མཐོང་བཞིན་པ་དང་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་འདི་དག་ནི་རྟག་ཏུ་ཕན་ཚུན་དུ་གཅིག་ལ་གཅིག་བདེ་བ་ལ་
Chinese
等等，在外境没有的情况下，对于境的确定等等发生变化，同样在清醒的状态下，什么能压倒变化呢？如是说： 某些内在的习气， 由某些自身所灭尽， 因此心识由种种确定， 不依赖外境之义。 如是说。那么，对于觉性没有外境的理由，对于色等等，以及乐等等，因为有先后，所以说同时证悟和分离的过失，如何合理呢？我不知道。如果即使是同时证悟，也一定是执持色等等，仅仅是确定了的乐等等的执持，对于色等等的意义，对于一切证悟来说，由于不是共同的，所以仅仅是被执持，因为从前前因的集合中，境和识的刹那必定产生为所执持和能执持，怎么会混淆所执持和能执持呢？这完全没有意义，因为对于无分别的自性现量来说，像蓝色等等的形象一样，所执持和能执持，或者蓝色的共同性，是没有显现的。蓝色由其他的证悟者去看待，不是现量所证悟的，因为其他的证悟也成了现量。由毛发竖立等等的征兆所产生的比量所证悟的也不是，因为它的境是共相。因此，同时证悟非共同的色等等，仅仅是知识，因为境是合适的，所以没有被处所知晓的是自己的知识。如果外境不是刹那，不是具有支分等等的单一自性吗？对于这样的疑惑，所说的是白色等等。白色等等，即见到白色等等，即现量所证悟的，它没有见到其他的先前或之后。见到的是空性，这是它的意思。解释理由，已经见到的，以及正在见或将要见到的，这些总是互相之间，一个对一个快乐。
English
etc., without an external object, changes occur in the determination of the object, etc., and similarly, in the waking state, what can overwhelm the changes? As it is said: Some inner habits, are exhausted by some themselves, Therefore, the mind is determined by various, It does not depend on the meaning of the external object. As it is said. Then, for the reason that awareness has no external object, for form, etc., and pleasure, etc., because there is before and after, how is it reasonable to speak of the fault of simultaneous realization and separation? I do not know. If even simultaneous realization, it must be the grasping of form, etc., only the grasping of pleasure, etc., which has been determined, for the meaning of form, etc., for all realizations, because it is not common, it is only grasped, because from the collection of previous causes, the moments of object and consciousness must arise as grasped and grasper, how can the grasped and grasper be confused? This is completely meaningless, because for the non-conceptual self-nature direct perception, like the appearance of blue, etc., the grasped and grasper, or the commonality of blue, is not apparent. Blue is to be seen by other realizers, it is not realized by direct perception, because other realizations also become direct perception. What is realized by inference arising from signs such as hair standing on end is also not, because its object is the general. Therefore, simultaneous realization of uncommon form, etc., is only knowledge, because the object is suitable, so what is not known by the place is one's own knowledge. If the external object is not momentary, is it not the same single nature of having limbs, etc.? For such doubts, what is said is white, etc. White, etc., that is, seeing white, etc., that is, what is realized by direct perception, it does not see other previous or subsequent ones. What is seen is emptiness, this is its meaning. Explaining the reason, what has already been seen, and what is being seen or will be seen, these are always mutually, one to one happiness.