Tibetan
ནོ། །རང་སྔགས་ནི་རང་གང་གི་འདོད་ལྷའོ། །དེ་མཉེས་པ་ནི་བསྙེན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐབས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པོ། །དེ་ལ་བློ་ལྡན་ནི་ཡན་ལག་བཞི་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་བྱས་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། །ཡན་ལག་མ་ཉམས་གསང་སྔགས་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་རང་སྔགས་ནི་རང་གི་འདོད་པའི་ལྷའི་སྔགས་སོ། །དེ་མཉེས་པ་ནི་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པའོ། །དེར་བློ་ལྡན་ནི་བསམ་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་མི་ཕྱེད་པའི་བློ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིར་གཏོང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་འབྲེལ་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གསང་བ་ཤེས་པ་ཉིད་དང༌། རྣལ་འབྱོར་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྒྲུབ་པ་པོའི་ཁྱད་པར་དུ་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་དོན་ཐམས་ཅད་ལ་སྐལ་བ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་བཟང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས། གང་ཕྱིར་སྔར་བཤད་ཡོན་ཏན་མཆོག །དེ་དག་མེད་ན་གཏོང་རྟེན་སོགས། །ལྡན་ཏེ་སེམས་ཅན་དོན་ལ་ནི། །སྐལ་མེད་པས་ན་དེ་ཡོད་འགྱུར། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གནས་ཡིད་དུ་འོང་བར་སེམས་བདེ་བ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་འབྱུང་ངོ༌། །སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་ཡིད་ལ་བཞག་ནས་ཡིད་དགའ་བའི་ཡུལ་ཕྱོགས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དོན་དུ་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ་ནི་ཆུ་གཙང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆུ་གཙང་མ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། ཤིང་མཆོག་རྣམས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་མཛེས་པར་བྱས་པ་ནི་སྔ་པར་བྱས་པའོ། ། ས་འཛིན་ཏེ་རི་གོ་སྐབས་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ་དེར་རོ། །འགའ་ཞིག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་མ་བསྟན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་ན་འཇོམས་པ་ལ་བྷ་ག་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཉོན་མོངས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཞོམ་པ། །དེས་ན་ཤེས་རབ་འཇོམས་པར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཕུང་པོ་དང༌། འཆེ་བ་དང༌། ལྷའི་བུའི་བདུད་རྣམས་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་འཇོམས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །ཡང་ན། དབང་ཕྱུག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། །གཟུགས་དང་གྲགས་དང་དཔལ་དང་ནི། །ཡེ་ཤེས་དང་ནི་བརྩོན་འགྲུས་དོན། །དྲུག་པོ་ལ་ནི་སྐལ་ཞེས་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
不。自咒是自己所欲之本尊。令其欢喜，即以勤修等方法善加成办。对此，具慧者乃是修习四支等次第。如薄伽梵所说：“不损支分说密咒。”如是说。又或者，自咒是自己所欲本尊之咒。令其欢喜，乃是修习等次第。于此，具慧者是指具有不可思议之自性，不可分离之智慧之义。此处，舍弃等等，是因为不相关联而作断除之差别，因此，了知秘密以及了知瑜伽之真实等等，也应视为修行者之差别。若非如此，则一切事物皆有分，是不合理的。如是，善者之前说：“何以故先说功德胜，若无彼等舍依等，具足然于有情义，无分故彼即存在。”如是所说。于适意之处，心安乐则生三摩地。心平等安住，则如实了知。如实了知，则心想将得解脱，于意喜悦之境，为表示亲近之义，而说处所之差别，即是所谓水清等等。圆满具足之净水，以及殊胜树木之行列，以二者庄严，是为先前所作。土地，即山，名为机会，无论哪一方位的部分，都如此称呼它，就在那里。所谓“某处”，是没有特别指明的。所谓薄伽梵，因为摧毁烦恼之声等，所以摧毁称为“婆伽”（藏文：བྷ་ག་，梵文天城体：भग，梵文罗马拟音：bhaga，汉语字面意思：摧毁）。烦恼被智慧摧毁，因此智慧被称为摧毁者。如是说，所以能摧毁烦恼、蕴、魔、天子魔等，是具有清净智慧之自性而摧毁。或者，圆满具足之自在，以及容貌、名声、光辉，智慧以及精进之义，六者称为“分”。如是说。
English
No. One's own mantra is the desired deity of oneself. Pleasing it is to accomplish it well through methods such as diligent practice. Regarding this, the wise one is the one who has practiced the stages of meditation such as the four limbs. As the Bhagavan said, "Speak the secret mantra without diminishing the limbs." Thus it is said. Or, one's own mantra is the mantra of one's desired deity. Pleasing it is the stages of meditation and so on. Here, the wise one means having inseparable wisdom with the nature of being inconceivable. Here, abandonment and so on, because it is the distinction of severing what is unrelated, therefore, knowing the secret and knowing the reality of yoga and so on, should also be regarded as the distinction of the practitioner. If not so, then it is unreasonable for all things to have a share. Thus, before the virtuous one said, "Why is the supreme quality spoken of first? If those lacks abandonment, support, etc., being complete, yet for the sake of sentient beings, there is no share, therefore it exists." Thus it is said. In a pleasant place, when the mind is at ease, samadhi arises. When the mind is placed evenly, one will know as it is. Knowing as it is, one thinks that one will be liberated, and for the sake of indicating closeness to the mind-pleasing realm, the distinction of the place is spoken of, which is the so-called clear water and so on. Pure water that is perfectly complete, and rows of excellent trees, adorned by the two, is what was done previously. Land, that is, mountain, called opportunity, whatever part of the direction it is, it is called that, it is there. The so-called "somewhere" is not specifically indicated. The so-called Bhagavan, because of destroying the sounds of afflictions and so on, destroying is called "Bhaga" (藏文：བྷ་ག་，梵文天城体：भग，梵文罗马拟音：bhaga，汉语字面意思：摧毁). Afflictions are destroyed by wisdom, therefore wisdom is called the destroyer. Thus it is said, so it destroys afflictions, aggregates, Mara, son of gods Mara, etc., it is destroying with the nature of pure wisdom. Or, complete and perfect freedom, and appearance, fame, splendor, wisdom, and the meaning of diligence, the six are called "share." Thus it is said.