Tibetan
ཅན་གྱི་རྒྱུ་ཡང་འདི་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་དཔའ་ནི་ཕལ་ཆེར་རང་བཞིན་གྱིས་རྒྱ་ཆེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྨོན་ལམ་ཡང་དུས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་བསྐལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆེ་བ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པས་རྒྱ་ཆེ་བ་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཐ་མལ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་སྐྱེ་བོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་ཕན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སྨོན་ལམ་གྱི་གྲོགས་སུ་གྱུར་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སེམས་དཔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་གྱུར་ཀྱང་དེའི་རྒྱུན་ཡང་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ན། དུས་གཞན་ན་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གང་ལས་ཡང་དག་པར་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར། ཟབ་མོ་ལ་ཞེན་པས་རང་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཟད་པར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ལས་བཟློག་པ་གཞན་བདག་མེད་པར་བསྒོམས་པར་གྱུར་པས་བདག་གི་དངོས་པོ་རྟོག་པའི་དྲི་མ་མེད་པར་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རང་གི་ངོ་བོའི་རྣམ་རྟོག་པ་དང་འགལ་བས་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་རང་གི་སེམས་དང་ཐ་མི་དད་པའི་སྒོ་ནས་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ལུས་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་གྱུར་བའི་བསྒོམ་པ་གོམས་པར་ཤིན་ཏུ་འཕེལ་བར་གྱུར་པས་ཀུན་རྟོག་པ་མ་ལུས་པ་བསལ་བའི་གོ་འཕང་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་པའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་རྒྱ་ཆེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ བདག་གི་དངོས་པོར་སྣང་བའི་མངོན་སུམ་གྱི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་མ་ཡིན་པས། འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་ཤོག །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྨོན་ལམ་ནི་དངོས་སུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་པར་མ་ཤེས་པར་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྲོ་བས་ཇི་ལྟར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱ་སྙམ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བདག་མེད་པ་དང་འདྲ་བར་རྒྱ་ཆེ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། བསྒོམ་བྱར་བྱ་བ་དེས་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་བསྒྲུབས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཟད་པར་ས་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་བསྒོམ་པ་གོམས་པ་ཡང་གསལ་པོར་སྣང་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཇི་ལྟར་ན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཞེན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བའི་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་དེའི་ངོ་བོ་སྒྲོ་འདོགས་པས་འཇུག་པ་ནི་རྣ་བ་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་ཡང་དག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་དེས་ངེས་པར་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་དེ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅེས་ཐ་སྙད་གདགས་པ་སྟེ། ཐ་མལ་བའི་བདག་ཉིད་ལ་ཐུབ་པ་མཆོག་གི་རྣམ་པ་མེད་བཞིན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་འདྲ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བདག་མེད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གནས་བ་ཡུལ་དུ་བྱེད་ན་རང་གི་ཡུལ་ ཉིད་དུ་སོ་སོར་སྣང་བའམ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅེ་ན། དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོས་ནི་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ཡང་གཞན་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གཞན་དུ་མོས་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཉམས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་ཡུལ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་པ་ནི་ལྷག་པར་མོས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ཡུལ་དུ་འདོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་གཉིས་པ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་པའི་ཤེས་པས་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པར་ཞེན་པས་ཡུལ་དུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་མེད་པ་གང་གིས་ན་ཅིག་ཤོས་དེ་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན། དེ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་འདྲ་བར་རང་གི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཙམ་དུ་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་མོས་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ག་ལ་ཡིན། ཐལ་མལ་བའི་བདག་ཉིད་འདི་ནི་རྒྱ་ཆེ་བའི་རྣམ་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པས་འཇུག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་མལ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་མོས་པས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུའི་རྣམ་པ་ཡུལ་དུ་མི་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་མལ་བའི་རང་བཞིན་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་མལ་པར་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡང་རྒྱ་ཆེ་བ་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཅུང་ཞིག་ཀྱང་སྒྲོ་འདོགས་པར་མི་བྱེད་ན་དེ་ཇི་ལྟར་འདིའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་ཞེ་ན། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོར་སྣང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཐ་མལ་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང༌། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བསྒོམ་པ་གོམས་པས་རིགས་མཐུན་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱ་ཆེ་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་དུས་དེའི་ཚེ་ཅིག་ཤོས་ཐ་མལ་པའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཤེས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །ཐ་མལ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་ མ་གྱུར་པ་དེ་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བྱར་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ནི་རྟོག་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ངེས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་སྤངས་པ་འོད་ཟེར་མ་ལུས་པ་སྤྲོ་བ་ཅན་གྱི་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་བདག་ཉིད་སྒོམ་པར་བྱེད་པ། དེ་ཁོ་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྣོད་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ། ཕྱག་རྒྱའི་ཆོ་ག་གང་དག་གིས། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་གྲངས་མེད་དུ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་མི་འཐོབ་པ། །ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་ལ་བདག་ཏུ་བརྟག་བྱ་ཞིང༌། ཞེས་བྱ་བ་ནས། རང་ལྷ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །དེ་ཕྱིར་བདག་ཉིད་བསམ་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡེ་ཤེས་ཤིན་ཏུ་རྫོགས་པས་དེ་ཁོ་ནའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་རྫོགས་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡང་ཉེ་བར་བསྔགས་པ་མཛད་དེ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་མོས་པ་ནི་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ཐ་མི་དད་པར
Chinese
而且，这方面的原因也不在于此。因为布施等心力，大多是其自性并非广大的对境。而且，发愿也是以时间上极其漫长的劫来圆满的佛陀的伟大作为自己的对境，因此不是广大的自性的分别念的对治。因为平凡的自性，对于无量众生没有利益，因此应该舍弃与贪爱相连的（心）。即使成为发愿助伴的布施等心力，能够很好地进入菩萨的自性对治中，但是它的相续也不会退转。在其他时间会退转，从何处能够真正地相信呢？因为没有见到执着于甚深（空性）而使自己的不顺品灭尽的那种景象。观修与自己相违背的、无我的其他（法），并不能很好地成立没有我之实体的分别的垢染，因为那与自己的自性分别相违背，所以没有进入之处。当以与自己的心无有差别的角度，现证执着等空性的时候，那时它就是所有非真实的分别念的对治，像那样认识到的修行，如果修习得非常纯熟，就能生起断除所有分别念的果位，因为是分别念，所以会成为先入为主的分别念者的行境。因此，不是广大的
English
Moreover, the reason for this is not to be found here. Because the mind power of generosity and so on is mostly the object of its own nature that is not vast. Moreover, aspiration is also taking the greatness of the Buddha, which is fulfilled by extremely long kalpas in time, as its own object, so it is not the antidote to the conceptualization of a non-vast self. Because the ordinary self does not benefit limitless beings, it should be abandoned with attachment. Even if the mind power of generosity and so on, which has become a companion of aspiration, can enter well into the antidote of the nature of the Bodhisattva, its continuum will not regress. From where can one truly believe that it will regress at other times? Because one has not seen the sight of clinging to the profound (emptiness) and causing one's own unfavorable qualities to be exhausted. Meditating on others who are contrary to oneself and without self cannot well establish the defilement of the conceptualization of no self, because that contradicts one's own nature of conceptualization, so there is no place to enter. When one directly realizes emptiness such as clinging from the perspective of being non-different from one's own mind, then it is the antidote to all non-true conceptualizations, and if the practice that is recognized in that way becomes very skilled, it will generate the state of eliminating all conceptualizations, because it is conceptualization, so it will become the object of the action of those who prioritize conceptualization. Therefore, it is not vast.
Chinese
难道不是吗？如果说作为所修之事的那个，如何能够成就所欲求的果实呢？那不是的。因为像耗尽之地等一样，习惯于修习不真实之物，也是清晰显现之因。这如何是不真实的呢？因为进入时，将远离圆满正等觉佛身形象的自己的自性，强加于其体性，这仅仅是信解作意。如果是这样，那么仅仅是如实作意也不是真实的，因为它不是如实地进入对境。同样，对于完全不分别之自性之如实，也不是如是作意，因为那是在最初业者的阶段，以分别的自性进入的缘故。即使是具有分别，然而由于事物如实安住之故，如实是彼所决定的，因此应将彼安立为如实作意。与此不同者，因为是强加于极度不存在的自性，所以施设信解作意之名，因为在平凡的自性中，即使没有胜者之形象，也如实地作意。那不是那样的，因为如果以无我作意，将如实安住的自性作为对境，那么是自境各自显现，还是成为颠倒分别之境而作意呢？对此，第一种情况，信解作意也与他者相同，因为进入时，是完全执持成为自境之形象。另一种情况，信解作意将变成退失。不是由自识所证知的自境，更不是信解之名言的对境，因为一切识皆是欲求自境之分别的自性之故。对此，第二种情况也不合理，因为无我之识不以执着等作为对境。除了识之外的他者，不称为彼之境
English
Is it not? If that which is to be cultivated, how can it accomplish the desired fruit? That is not the case. Because, like exhausted lands and so on, being accustomed to cultivating what is not true is itself the cause of clear appearance. How is this not true? Because entering by imposing its essence on one's own nature, which is separate from the form of the fully enlightened Buddha, is merely faith-based attention. If that is the case, then even attending to suchness itself is not true, because it does not enter the object as it is. Likewise, attending to suchness, which is the nature of non-conceptualization, is also not the same, because it enters with the nature of conceptualization in the stage of the first practitioner. Even if it is with conceptualization, nevertheless, because suchness is determined by it due to the way things truly abide, it should be established as attending to suchness. Other than that, since it is imposing on an extremely non-existent self-nature, the term "faith-based attention" is applied, because in an ordinary self-nature, even without the form of the supreme Victor, it attends as if it were suchness. That is not the case, because if attending to selflessness makes the self-nature that abides as it is an object, then is it that one's own object appears separately, or does it become an object of inverted conceptualization and attend? In this regard, in the first case, that faith-based attention is also the same as others, because it enters as fully grasping the form that has become its own object. In the other case, faith-based attention will become impaired. An object that is not cognized by one's own consciousness is especially not an object of the term "faith-based," because all consciousnesses are of the nature of conceptualization that desires their own object. In this regard, the second case is also not reasonable, because the consciousness of selflessness does not make attachment and so on an object. Other than consciousness, another is not called its object.
Chinese
以何种方式将另一者作为对境来对待呢？因此，就像专注于真如一样，由于对境仅仅是自识的显现，又怎么会不是对广大之境的正确信解呢？这种庸常之自性，并非通过执著广大之相而进入，因为信解庸常之自性，就不会将圆满佛陀之身相作为对境，因此不可能执著于非对境。庸常之自性是显现为庸常分别念之相。专注于善逝之相的行境，具有极大的力量，因为那不是显现为其自性。如果不是广大的自性，对自己的本性不作任何其他的执著，那么它怎么会成为此（庸常之自性）的对治呢？因为专注于善逝的自性显现，其自性会生起为非庸常的自性。并且，由于不断串习禅修，生起同类的智慧是极为清晰的因。当生起广大之智慧时，彼时庸常之相的行境不会被智慧所体验。如果不能领会庸常的自性，也不能确定其存在，因为已经确定了那仅仅是分别念的自性。因此，应当修习断绝一切分别念，具有无余光芒的普贤之自性。那才是菩提之器。如是说：以何等手印之仪轨，于无数劫中，不能获得佛陀之果位，于此生即可获得。应当视为己身。从“应当视为己身”到“以自本尊之瑜伽，因此应当思维自身”之间这样宣说。因此，依赖于正确的作意，薄伽梵以极圆满的智慧，也赞叹了对那真如之瑜伽的圆满修持。信解圆满佛陀与圆满瑜伽无有差别。
English
In what way is the other treated as an object? Therefore, just as focusing on Suchness, how could it not be the correct understanding of the vast realm, since the object is merely the appearance of one's own consciousness? This ordinary nature does not enter by clinging to the appearance of vastness, because believing in the ordinary nature will not take the form of the perfect Buddha's body as an object, so it is impossible to cling to a non-object. The ordinary nature is the characteristic of appearing as ordinary conceptual thought. Focusing on the realm of activity of the Sugata's form has great power, because that is not what appears as its nature. If it is not the nature of vastness, and does not attach any other clinging to its own nature, then how can it become the antidote to this (ordinary nature)? Because focusing on the appearance of the Sugata's own nature, its nature will arise as a non-ordinary nature. And, because of constantly practicing meditation, the arising of similar wisdom is a very clear cause. When vast wisdom arises, at that time the realm of activity of the ordinary appearance will not be experienced by wisdom. If one cannot comprehend the ordinary nature, one cannot ascertain its existence, because it has been determined that it is merely the nature of conceptual thought. Therefore, one should practice the nature of Samantabhadra, which is free from all conceptual thoughts and has unobstructed radiance. That alone is a vessel for Bodhi. It is said: By what mudra rituals, in countless kalpas, the state of Buddhahood cannot be attained, it can be attained in this very life. One should regard it as oneself. From "One should regard it as oneself" to "Therefore, one should contemplate oneself by the yoga of one's own deity" is what is said. Therefore, relying on correct attention, the Bhagavan, with perfectly complete wisdom, also praised the perfect practice of that yoga of Suchness. Believing in the perfect Buddha is no different from perfect yoga.