Tibetan
ན། །ཞེས་པས། དེ་རྣམས་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་ལྔ། །ཁམས་རྣམས་བཅོ་བརྒྱད་དག་ཡིན་ཏེ། །སྐྱེ་མཆེད་དག་ནི་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ཡིན། །དངོས་པོ་ལྔ་ནི་བསྟེན་པ་དང༌། །རྣམ་ཤེས་གསུམ་ནི་འཛིན་པའི་ཕྱིར། །མ་འོངས་སྐྱེ་བའི་སྒོར་ཞུགས་པས། །གསུམ་པོ་གྲངས་ནི་གོ་རིམས་བཞིན། །གཟུགས་རུང་ཕྱིར་ན་གཟུགས་མཚན་ཉིད། །རེག་དང་ཡུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་ལས། །མྱོང་བ་རྣམ་སྨིན་རྗེས་མྱོང་ཡིན། །འདུ་ཤེས་ཡུལ་ལ་མཚན་མར་འཛིན། །འདུ་བྱེད་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ། །རྣམ་ཤེས་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །འདི་ནི་ཕལ་ཆེར་སྐྱེ་བོ་ཡིས། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་འཇུག་པར་འགྱུར། །དབང་པོ་གང་ཡིན་དོན་གང་ཡིན། །རབ་ཏུ་རྟོགས་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཡིན། །དེ་ལ་ས་བོན་སྣ་ཚོགས་ཏེ། །དེ་ནི་དབང་དྲུག་ཁམས་རྣམས་ཡིན། །གང་ཞིག་དོན་གཟུང་འཛིན་གྱུར་པ། །གང་ཞིག་དབང་པོའི་ཡུལ་རྣམས་ལ། །གང་ཞིག་དབང་རྣམས་བདག་གྱུར་པ། །དེ་རྣམས་ཡུལ་གྱི་ཁམས་དྲུག་ཡིན། །གང་ཞིག་ཤེས་འགྱུར་འཛིན་འགྱུར་བ། །གང་ཞིག་དབང་པོའི་སྤྱོད་ ཡུལ་གང༌། །ཁམས་ནི་བཅུ་གཉིས་གསུངས་པ་རྣམས། །དེ་རྣམས་ཀྱང་ནི་སྐྱེ་མཆེད་ཉིད། །དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་ཆོས་གསུམ་པོར། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་འགྱུར་བ་ཡིན། །གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཆོས་ཀྱི་ཁམས། །ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཡང་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་གསལ་བར་མི་རུང་བས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཅིའི་ཕྱིར་མེད་ཅེ་ན། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིན་ལ་དངོས་པོ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུད་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་དངོས་པོ་དེ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་སེམས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བཟོད་ནས་མི་འཐད་དོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར། གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་སྤངས་པ། །ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པར་མཉམ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་མཉམ་པའི་རྒྱུས་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་རྣམ་འགྲེལ་ལས། སྣ་ཚོགས་སྣང་ཅན་དོན་རྣམས་ལ། །གལ་ཏེ་གཅིག་ཉིད་མི་རིགས་ན། །རེ་ཞིག་བློ་དེ་གཅིག་ཉིད་ལ། །ཇི་ལྟར་དུ་མ་སྣང་བར་འགྱུར། །ཅི་ལྟ་ཅི་ལྟའི་དོན་བསམ་པ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་བྲལ། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ། །དེ་ནི་དངོས་སློབ་འོངས་པ་ཡིན། །གཅིག་ལ་སྣ་ཚོགས་དེ་ཅིར་འགྱུར། །དེ་ཡི་བློ་ལའང་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འདི་བདག་དོན་འདོད་ན། །དེ་ལ་བདག་གིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །དེ་ཕྱིར་དོན་དང་ཤེས་པ་ལ། །རགས་སྣང་མ་ཡིན་དེ་དག་ཉིད། །གཅིག་ལ་བཀག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །མང་པོ་ལ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ནང་ཡིན་ཏེ། །གཞན་ནི་ཕྱི་རོལ་འདྲ་བར་གནས། །ཤེས་པ་དབྱེར་མེད་ཕྱེ་བ་ནི། །ཐ་དད་སྣང་བས་དཀྲུགས་པ་ཡིན། །དེ་ལ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པ་ན། །གཉིས་ཀ་དག་ཀྱང་ཉམས་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་གཉི་ག་སྟོང་པ་ནི། །དེ་ཡི་དེ་ཉིད་དེ་ཉིད་ཡིན། །དངོས་རྣམས་ཐ་དད་གནས་པ་འདི། །དེ་ཐ་དད་རྟེན་དང་ཚུལ་ཅན། །དེ་ནི་བསླད་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང༌། །དེ་དག་ཐ་དད་ཀྱང་བསླད་ཡིན། །གཟུང་དང་ འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ལས། །མཚན་ཉིད་གཞན་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་བས་མཚན་ཉིད་སྟོང་པའི་ཕྱིར། །རང་བཞིན་མེད་པར་རབ་ཏུ་བཤད། །ཅེས་སོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པའོ་ཞེས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་གདུལ་བྱའི་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་ཆོད་པའི་རྗེས་ལའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་བཟད་པའི་རྡོ་རྗེ་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །གང་ལས་མ་སྐྱེས་པ་འདི་རྣམས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོར་བརྟགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་དེས་ན་བརྗོད་མ་ཐག་པའི་ཆོས་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། དེ་སྤྱིར་གྱུར་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་སྤྲོས་པ་མེད་ཅིང་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་མེད་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་ཐབས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས། །འདི་ནི་རྣམ་རིག་ཙམ་ཡིན་ཏེ། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་རྣམ་བྱང་ཡིན། །དོན་དམ་གཉིས་མེད་དངོས་པོ་མེད། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་བདག་མེད་ཡིན། །སྟོང་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱང་ཡིན།། ཡང་དག་མཐའ་དག་བརྗོད་མེད་པ། །ཆོས་ཉིད་དང་ནི་མཚན་མ་མེད། །དེ་ཉིད་དོན་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ནི། །ཚད་མ་ཡིས་ནི་གྲུབ་པ་མིན། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ། །རྒྱལ་བས་ཐུགས་རྗེས་བསྟན་པ་ཡིན། །རྗེས་སུ་འགྲོ་དང་ལྡོག་དག་ལས། །དེ་ཡིས་གྲུབ་ན་གྲུབ་དག་ཡིན། །མངོན་སུམ་དང་ནི་མི་དམིགས་པས། །དེ་དག་སྐད་ཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར།
Chinese
那。因此，那些是被舍弃的。其中，色等五蕴，十八界，十二处，总摄一切法。五种事物是所依，三种识是能执。进入未来生之门，三者之数依次为四。色以可变故为色之自性。由触和境的差别，感受是异熟和随后的感受。想是对境取相。行是显现地造作。识是能执的自性。这大多数众生，会执著为我。什么是根，什么是境，为了完全了知，是识。其中有各种种子，那是六根和诸界。什么是境所取和能执，什么是根的境，什么是诸根的自体，那些是六境界。什么是能知和能执，什么是根的行境，所说的十二界，那些也是处。因此，一切法都转变为这三种法。色蕴是法界，意处也是如此。这是大乘法蕴总摄的意义。即使这样，未生之法也无法显现，如果色等不存在，为何没有八识呢？一切都是，也是事物，因为在非一切智者的相续中，与八识的事物分离。为什么呢？因为一切的自心，都无法忍受八识的体性即是真如。如何呢？因为，完全舍弃了能取和所取，以法无我而平等，因为一切法以无我的自性而平等，这是原因，因为远离了能取和所取。在释论中说：对于显现各种形象的事物，如果说唯一是不合理的，那么暂时这个心识是唯一的，如何显现为多种呢？思考如何如何之义，就那样那样地完全分离。智者们所说，那是真实的。
English
That. Therefore, those are abandoned. Among them, the five aggregates such as form, the eighteen realms, the twelve sense bases, encompass all phenomena. The five things are the support, the three consciousnesses are the grasping. Entering the gate of future birth, the number of the three is four in order. Form is characterized as form because it is changeable. From the difference of touch and object, feeling is the result and subsequent feeling. Conception grasps the characteristics of the object. Formation is manifest action. Consciousness is the nature of grasping. This is mostly held as self by beings. What is the faculty, what is the object, in order to fully understand, it is consciousness. Among them, there are various seeds, that is the six faculties and the realms. What is the object taken and the grasping, what is the object of the faculties, what is the self of the faculties, those are the six object realms. What is knowable and graspable, what is the object of the faculties, the twelve realms that are spoken of, those are also the sense bases. Therefore, all phenomena are transformed into these three phenomena. The form aggregate is the dharma realm, and so is the mind base. This is the meaning of the Abhidharma-samuccaya of the Mahayana. Even so, the unborn dharma cannot be revealed, if form and so on do not exist, why are there no eight consciousnesses? Everything is, and it is also a thing, because in the continuum of non-omniscient beings, it is separated from the thing of the eight consciousnesses. Why is that? Because the self-mind of all cannot tolerate the nature of the eight consciousnesses being suchness. How is it? Because, completely abandoning the grasper and the grasped, being equal in the selflessness of phenomena, because all phenomena are equal in the nature of selflessness, this is the reason, because it is separated from the grasper and the grasped. In the commentary it says: For things that appear in various forms, if it is unreasonable to say that it is only one, then for the time being this mind is only one, how does it appear as many? Thinking about the meaning of how and how, it is completely separated in that way. What the wise have said, that is true.
Chinese
已经到来了。一个上面的多种多样会变成什么？它也不会变成他的智慧。如果想要这个为自己，我能为他做什么？因此，对于意义和知识，那些不是粗糙显现的本身，因为被限制在一个上面，所以在许多上面也没有。完全断除是在内部，其他如同外部一样存在。区分不可分割的知识，是被不同的显现所扰乱。当那上面连一个都没有的时候，两个都会消失。因此，两者都是空性，那就是它的本性。事物各自存在，那是各自的所依和方式。那虽然是迷惑，但那些各自也是迷惑。从能取和 所取的形态中，没有其他的体性。因此，因为体性是空性的缘故，所以宣说为无自性。如是说。从那之后，说的是在法上无我的平等性的理由没有成立之后，为了断除遍入一切相的调伏对象的分别念。一切如来不可摧毁的金刚，是无始无终的法界之自性，如同镜子般的智慧。从那之中没有产生出来的这些，是没有被考察为能取和所取的自性，因此也不是刚被说到的法，也不是普遍存在的法性。因此，理由不是没有成立。从那之后，如同虚空没有戏论和分别念一样，无我只是遍计所执的体性，是为了指示应该修习的菩提之方式的方法，因为是由量成立的缘故。如是，论师陈那说：这只是识，自性是极清净。胜义中无二，无事物。同样也是无我，也是空性法界。真实边际不可说，无法性和相。那被称为真义。因和果的事物，不是由量成立。一切事物不生，是胜者以慈悲宣说的。从随行和返回中，如果由它成立，就是成立。因为现量和不可见的缘故，那些是刹那的缘故。
English
Has come. What will the various things on one become? It will not become his wisdom either. If you want this for yourself, what can I do for him? Therefore, for meaning and knowledge, those that are not coarse appearances themselves, because they are limited to one, so they are not in many either. Complete severance is inside, others exist like the outside. Distinguishing the inseparable knowledge is disturbed by different appearances. When there is not even one on that, both will disappear. Therefore, both are emptiness, that is its nature. Things exist separately, that is the respective basis and manner. Although that is delusion, those respective ones are also delusion. From the form of the grasper and the grasped, there is no other entity. Therefore, because the entity is emptiness, it is said to be without self-nature. Thus it is said. From then on, it is said that after the reason for the equality of selflessness in the Dharma has not been established, it is to cut off the conceptualizations of the objects to be tamed by Vairochana, who pervades all aspects. The indestructible vajra of all Tathagatas is the nature of the Dharma realm without beginning or end, the mirror-like wisdom. These that have not arisen from that are not considered as the nature of the grasper and the grasped, therefore it is neither the Dharma that has just been spoken of, nor is it the Dharma nature that exists universally. Therefore, the reason is not not established. From then on, just as space is without elaboration and conceptualization, selflessness is only the nature of complete knowledge, it is to indicate the method of the way of enlightenment that should be practiced, because it is established by valid cognition. Thus, the teacher Dignāga said: This is only consciousness, its nature is utterly pure. In the ultimate sense, there is no duality, no thing. Likewise, it is also selflessness, also the emptiness Dharma realm. The true limit is unspeakable, without Dharma nature and characteristics. That is called the true meaning. The things of cause and effect are not established by valid cognition. All things are unborn, is what the Victorious One proclaimed with compassion. From following and returning, if it is established by it, it is established. Because of the manifest and the invisible, those are momentary.