Tibetan
་རྗེས་ལའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་མ་ལུས་པ་སྟེ་ཡང་དག་པ་ནི་ཚད་མ་དང་ལུང་གིས་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྔར་བརྗོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པའོ། །དེ་འདིས་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་ན་ཚུལ་ལོ། །དེ་ཉིད་སྔར་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེའོ། །གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་ལ། དེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་འདི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ། གསུངས་པ་ནི་བརྗོད་པ་དང་ལྡན་པའོ། །བརྟགས་པའི་དོན་མེད་ཀྱང་བསྒོམ་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་ཀུན་དུ་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་མཐའ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐའ་སྤོང་བ་གསུངས་པ། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་གཞན་དུ་བརྟག་པར་བྱ་བ་སྟེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ནི་གཞན་དུ་རྟོག་པར་བྱེད་པ་སྟེ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདུན་ནི་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་བཞིན་དུ་ཚད་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས། འདི་རུ་མི་བདེན་རྟོག་གང་ཡིན། །སེམས་ཡིན་གང་ཕྱིར་ངེས་གཞན་རྟོག །ཇི་ལྟར་གཞན་དུ་རྟོག་པའི་དོན། །དེ་བཞིན་ཤིན་ཏུ་མེད་པ་ཡིན། །དེ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་དངོས་པོ་ཡིས། །སེམས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད། །གང་ཞིག་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་གྲགས། །འཇུག་པར་གྲགས་པ་རྣམ་པ་བདུན། །ཉོན་ མོངས་བག་ཆགས་ས་བོན་ནི། །བསྩགས་པའི་ཕྱིར་ནི་སེམས་ཞེས་བརྗོད། །རྣམ་ཤེས་དང་པོ་གཉིས་པ་ནི། །སྣ་ཚོགས་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །གང་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་ཏེ། དེ་བས་ན་དངོས་པོར་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དངོས་པོར་བྱེད་པ་ནི་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་བསྒོམ་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །མ་ཡིན་ཏེ་གང་ཟག་དང་ཆོས་མེད་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་དེ་ཡང་ཡང་དག་
Chinese
之后。所有如来都是无余的，真实是因为量和教证没有损害的缘故。菩提是完全清净的无始无终的法界自性，是之前所说的坛城的形象。通过它获得，所以是“ཚུལ” (Tshul)。它本身如前一样是金刚。是什么呢？是等持。智慧和方便的自性平等进入的相是瑜伽。在那里平等进入后，这是通过自证的现量所要证悟的菩提心，是空性等解脱的自性。所说是具有表达的。即使考察没有意义，但所修的对境是并非真实的遍计所执的对境。这避免了普遍诽谤的边。所说是为了避免胜义谛中增益的边。所要修的是他宗所计，即阿赖耶识。能修的是他宗所执，即入识七者是所修。那是不存在的，因为同样被量所损害的缘故。如是学派导师陈那说：此中不真之分别，是心，何故定异分别。如何异分别之义，如是极不有。彼是因果事物，心是许二种。何为阿赖耶识名，入者名七种。烦恼习气种子者，积聚之故说为心。识之第一第二者，种种极入之故。如是。因为什么之故，因此说。因此，作为对境的是所要修的，即阿赖耶识。作为对境的是因为能修的缘故，是入识的对境，但那不是真实存在的。为什么呢？因为所修的八识自性没有被量所证实的缘故。这样一来，就会变成在一切方面都不存在的过失。不是的，因为人无我和法无我的自性空性是真实存在的，那也是真实的
English
After that. All Tathagatas are without remainder, and the truth is because it is not harmed by valid cognition and scripture. Bodhi is the completely pure, beginningless and endless nature of the Dharmadhatu, which is the form of the mandala mentioned earlier. It is attained through this, so it is "Tshul". It itself is Vajra as before. What is it? It is Samadhi. The characteristic of entering equally into the nature of wisdom and means is Yoga. Having entered equally into it, this is the Bodhicitta to be realized by self-awareness and direct perception, which is the nature of liberation such as emptiness. What is said is that it has expression. Even if examination is meaningless, the object of meditation is the object of the falsely conceived, which is not true. This avoids the extreme of universal slander. What is said is to avoid the extreme of superimposition in the ultimate truth. What is to be meditated on is what is conceived by others, namely the Alaya consciousness. What can be meditated on is what is conceived by others, namely the seven entering consciousnesses are what are to be meditated on. That is non-existent, because it is similarly harmed by valid cognition. As the teacher Dignāga said: In this, the untrue distinction, is the mind, why is it definitely a different distinction? How is the meaning of different distinction, thus it is extremely non-existent. That is the object of cause and effect, the mind is said to be of two kinds. What is known as Alaya consciousness, the entering ones are known as seven kinds. Afflictions, habitual seeds, are called mind because of accumulation. The first and second of consciousness, because of entering extremely in various ways. Thus. Because of what, therefore it is said. Therefore, what is to be the object is what is to be meditated on, namely the Alaya consciousness. What is to be the object is the object of the entering consciousness because of what can be meditated on, but that is not truly existent. Why? Because the nature of the eight consciousnesses to be meditated on is not confirmed by valid cognition. In this way, it will become a fault of being non-existent in all aspects. It is not, because the selflessness of person and the selflessness of phenomena, the emptiness of nature, is truly existent, and that is also true.
Tibetan
པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདིས་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་དབུ་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་འཕགས་པ་བྱམས་པས། ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ཡོད། །དེ་ལ་གཉིས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་འདི་ལ་ཡོད། །དེ་ལ་ཡང་ནི་དེ་ཡོད་དོ། །སྟོང་པ་མ་ཡིན་དེ་སྟོང་མིན། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཐམས་ཅད་བརྗོད། །ཡོད་པས་མེད་པས་ཡོད་པས་ན། །དེ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །སེམས་ནི་སྔར་ཡང་མདོ་རུ་བསྡུས་པས་ན། །རྣམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ཡིན། །སེམས་ནི་གཞན་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ཡིས་ནི། །རྣམ་པར་སྤྲོས་པའི་རྣམ་པས་སྟོང་པར་བརྗོད། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་བསྟན་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྣམ་གཉིས་མཐོང་བ་ཡིན། །ཞེས་དཔལ་སྡེའི་ཞལ་སྔ་ནས་སོ། །འདིས་ནི་མགོ་སྨོས་པས་གོ་བ་མདོར་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་མདོར་བསྡུས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་ནས་སྤྲོས་པས་གོ་བ་རྒྱས་པ་ལ་དགའ་བའི་སྐྱེ་བོ་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་སྤྲོས་ཏེ་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་ཏེ། བསྒོམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་པའོ། །ཞེས་པའི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་ཅེས་མི་བསྐྱོད་པའི་གདུལ་བྱའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་རྗེས་ལའོ། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་རྡོ་རྗེ་ནི་འདིར་མི་བསྐྱོད་པའི་གཟུགས་ཅན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོའོ། ། འདི་ལྟར་དེ་དང་དེའི་གདུལ་བྱ་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་དུ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་གསལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་རྣམས་ལ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་ངེས་པའི་ཚིག་ལས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །ཤེས་རབ་དང་ཐབས་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། གང་ཟག་ཡང་ན་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །དངོས་མེད་འདི་ནི་སྟོང་པར་བརྗོད། །ཞེས་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་ཡང་རྟག་པ་དོན་བྱེད་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར། གང་ཟག་མེད་པ་ཡིན་ཡང་ཆོས་རྣམས་སྐད་ཅིག་མ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། གསུངས་པ། སྤུངས་དང་སྐྱེ་སྒོ་རིགས་ཀྱི་དོན། །ཕུང་པོ་སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་རྣམས་ཡི
Chinese
因为对境的分别念是以世俗的方式存在的缘故。因此，（经文）说，通过这个（道理）可以了悟远离增益和诽谤之边的中观。如圣者弥勒所说：非真遍计所执有，于彼二性即非有，空性于此而成立，于彼亦异有此性，非空非有故一切，是说为彼皆可用，有故非有亦有故，是则如实中道义。如是等等。心识先前也在经中归纳过，因此，显现为空性。心识以其他五种方式，被说成是以戏论的方式空性。这在一切（经教）中都是这样宣说的，如来是这样双重地看待的。这是吉祥德（班智达）的教言。由于这（部经）一开始就提到了，为了随顺喜欢简略理解的众生，以简略的方式宣说了空性，然后为了随顺喜欢广繁理解的人们，又广繁地进行了阐述，即“从那以后”。“禅修是无所缘的”，因为这个理由不成立，所以（这是）在完全了解不动者的所化对象的分别念之后（说的）。这里的金刚遍入光明是不可动摇的具形大遍入光明。就像这样，为了随顺他和他的所化对象，遍入光明等形相以各种方式在一切（事物）中显现，即在众生的相续中显现，这是从决定的词语中得出的结论。一切如来现证的本身就是金刚，即法界完全清净的智慧。正是它使人们正确地理解，因此是三摩地。智慧和方便的平等进入就是瑜伽。因为心阿赖耶识不是分别识，即“人和法的事物，无实有者即说为空”，因为是空性的自性，所以理由不是不成立的。即使假设是这样，也因为与常法的作用相违背。即使没有补特伽罗，诸法又怎么会是刹那性的呢？（经文）说：“蕴和生处是种姓的意义，蕴、处、界等是存在的”。
English
Because the conceptualization of objects exists in a conventional way. Therefore, (the text) says that through this (reasoning) one can realize the Middle Way that is free from the extremes of superimposition and denigration. As the noble Maitreya said: "The unreal, completely imagined is existent, In it, the two natures are non-existent, Emptiness is established in this, In it, there is also a different nature, Not empty, not non-existent, therefore all, Is said to be usable for it, Because it exists, because it does not exist, also because it exists, This is the true Middle Way." And so on. The mind has also been summarized in the sutras before, therefore, it appears as emptiness. The mind, in five other ways, is said to be empty in the way of elaboration. This is what is taught in all (scriptures), the Tathagatas see it in this dual way. This is the teaching of the glorious De (Pandita). Because this (text) mentions the beginning, in order to follow the beings who like to understand briefly, emptiness is taught in a concise way, and then in order to follow the people who like to understand extensively, it is elaborated, that is, "from then on." "Meditation is without an object," because this reason is not established, so (this is) after fully understanding the conceptualizations of the disciples of the immovable one. The Vajra Vairochana here is the great Vairochana with the form of the immovable one. Just like this, in order to follow him and his disciples, the forms of Vairochana and others appear in all (things) in various ways, that is, they appear in the continuums of beings, this is the conclusion derived from the definitive words. The very realization of all the Tathagatas is Vajra, that is, the wisdom of the completely pure Dharmadhatu. It is precisely it that makes people understand correctly, therefore it is Samadhi. The equal entry of wisdom and means is Yoga. Because the mind Alaya consciousness is not a discriminating consciousness, that is, "the things of person and dharma, the unreal is said to be empty," because it is the nature of emptiness, the reason is not unestablished. Even if we assume it to be so, it is because it contradicts the function of permanence. Even if there is no person, how can all dharmas be momentary? (The text) says: "Aggregates and birth places are the meaning of lineage, aggregates, sources, realms, etc. are existent."