Tibetan
་རོལ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པས་བསླད་པའི་ཡིད་ཀྱིས་བྲིས་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་ལྷའི་སྟོབས་ཀྱིས་དངོས་གྲུབ་རྫོགས་ནས་བདེ་བར་འགྱུར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཁྱབ་པར་ཡང་འདི་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་རང་གི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྔོན་དུ་སོང་བའི་བྲིས་སྐུ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པས་འདྲ་བའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱང་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གསུངས་པ། དཔལ་མཆོག་དང་པོ་ལས། རེ་ཞིག་ཐང་ཀ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་རྡོ་རྗེ་སྙེམས་པ་བྲིས་ཏེ། དེའི་མདུན་དུ་རང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་ནས་འབུམ་བཟླས་ཏེ་འབུམ་རྫོགས་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་བླ་མར་ཡང་དམ་པའི་བདེ་བ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བར་འདོད་དེ། འོན་ཀྱང་འདིར་དེའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་དངོས་སུ་མ་བཤད་དོ། །དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལས་གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པ་ཐབས་དང་ཤེས་ རབ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མན་ངག་ལས་མཆོག་གི་སྐྱེས་བུའི་དོན་ལ་མཁོ་བ་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་འདི་ནི་བླ་ན་མེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཡུལ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལེགས་པར་གོམས་པ་རྣམས་དང་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་འདིར་མ་བཀག་སྟེ། སྔགས་ལ་སོགས་པས་ལེགས་པར་སྦྱངས་པའི་དུག་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་བཞིན་ཕན་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་གསུངས་པ་བདུན་པ་ལས། དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་པ་མི་བཟད་པས། །བརྟེན་ཀྱང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ལ། །བརྟེན་ན་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །མདོ་དོན་འཆད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །དགོས་པ་བསྡུས་པའི་དོན་བཅས་དང༌། །ཚིག་དོན་བཅས་དང་མཚམས་སྦྱར་བཅས། །བརྒལ་ལན་བཅས་པར་བསྙད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་རེ་ཞིག་འདིའི་དགོས་པ་ནི་སྨྲས་ཟིན་ཏོ། །འདིའི་བསྡུས་དོན་ནི་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་མཛད་པའི་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་ཆོ་གའོ། །ལེའུ་སོ་སོའི་རིམ་པའི་རྒྱུད་དང་བརྒལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་སྲིད་པ་བཞིན་དུ་བསྟན་པར་བྱའོ། །འཕྲལ་དུ་ཚིག་གི་དོན་གྱི་བཤད་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདིར་སྡུད་པ་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཡིན་པར་བརྗོད་དེ། དེ་ཉིད་ལ་རྒྱུད་འདི་གཙོ་བོར་ཡང་དག་པར་གཏད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ
Chinese
以沉溺于嬉戏的显现而玷污的心，凭借绘画等神像的力量，成就悉地而获得安乐。这也是普遍存在于瑜伽续部中的，那些瑜伽士们，以自己的本尊瑜伽为先导，通过观想绘画等相似之物，也能成就悉地。如所说，在《吉祥胜初续》中说：暂时将薄伽梵金刚手忿怒金刚绘制在唐卡上，在其面前安住于大手印，念诵百万遍，百万遍圆满后，就能获得金刚萨埵之果位等等。在无上瑜伽中，也希望成就殊胜的安乐，然而在此并未直接阐述其主要原因。吉祥密集金刚中说，能够成就主要之事的，是方便与智慧二无别的瑜伽诀窍，为了至上之士的利益，为了圆满无漏安乐之自性大金刚持，此乃殊胜无上的方便，是无与伦比的近取因。如何能够成就呢？应当宣说，对于善于习惯于亲近受用对境者，以及随心所欲行事者，在此并未禁止，如同以咒语等善加调伏的毒药，亲近受用一样，能生起利益之果。如《七品》中所说：以难忍的苦行戒律，即使依赖也不能成就，依赖一切欲望的享受，则能迅速成就。经部意义的阐释者们，应当宣说包含必要之事的略义，以及包含词义和关联，以及包含辩驳问答。如是，暂且此处的必要已述说完毕。此处的略义是耶谢扎所著的《普贤成就法仪轨》。各章节的次第、续部和辩驳等，也应如实宣说。当下应宣说词义的解释，如“如是说”等等。此处的集结者被认为是金刚法，因为此续主要真实地交付于彼。
English
With a mind defiled by attachment to the manifestation of play, one attains bliss by perfecting the siddhi through the power of deities such as painted images. This is also pervasive in the Yoga Tantras, where those yogis, with their own deity yoga as a precursor, can also accomplish siddhis similar to those attained through visualizing painted images and the like. As it is said, in the Glorious Supreme First Tantra, it says: "For a while, draw the Bhagavan Vajrapani Wrathful Vajra on a thangka, and in front of it, abide in the Great Seal, recite a hundred thousand times, and after completing a hundred thousand recitations, one will attain the state of Vajrasattva," and so on. In Anuttarayoga, one also wishes to accomplish supreme bliss, but here the main cause for it is not directly explained. In the Glorious Guhyasamaja, it says that the ability to accomplish the main thing is the yogic secret of the inseparability of skillful means and wisdom, and for the benefit of the supreme person, for the perfection of the great Vajradhara, the nature of immaculate bliss, this is the unsurpassed and unique proximate cause. How can one be able to accomplish it? It should be declared that for those who are well-versed in enjoying objects of proximity, and those who act as they please, there is no prohibition here, just as enjoying poison that has been well-subdued with mantras and the like, it produces a beneficial result. As it is said in the Seventh Chapter: "By relying on unbearable ascetic vows, one will not be able to accomplish it, but by relying on all the enjoyments of desire, one will quickly accomplish it." Those who explain the meaning of the sutras should declare the concise meaning that includes the necessary things, as well as the meaning of the words and the connections, and the debates and answers. Thus, for now, the necessity here has been stated. The concise meaning here is the ritual of the Samantabhadra Sadhana composed by Yeshe Zhap. The order of each chapter, the tantras, and the debates, etc., should also be explained as possible. Immediately, the explanation of the meaning of the words should be shown, such as "Thus it is said," and so on. The compiler here is said to be Vajradharma, because this tantra was mainly and truly entrusted to him.
Tibetan
་ཡང་ལེའུ་བཅུ་བདུན་པ་ལས་གསུངས་པ། ཁྱེད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་འདི་བསྒོ་བར་གྱིས་ཤིག །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་འདི་བསྒོམ་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནས། སླར་ཡང་གསུངས་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམ་ཚིག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཟུང་ཤིག །ཁྱོད་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྲུག་གི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་དབང་བསྐུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་ པར་སྤྱིར་བསྟན་པ་གཏད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དང་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་སྲུང་བ་ལ་དབང་ཡང་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་སྡུད་པ་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གི་རྒྱལ་པོའི་སྒྲས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་ན། དེའི་ཚེ་འདིར་དེ་ཉིད་སྡུད་པ་པོར་འགྱུར་རོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་དོ། །རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཉིད་ལ་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ཉན་པར་འདོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པའི་དོན་དུ་ཞུས་པའོ། །རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དང་གཞུང་སེམས་ལ་བཟུང་ནས། འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པས་རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཤེས་པས་བཟུང་བའི་མདོ་དོན་མ་ལུས་པ་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་དུ་སྨྲས་པའོ། །བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོབ་པའོ། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་གཞུང་དང་དོན་མངོན་སུམ་དུ་བཟུང་བ་སྟེ། གཅིག་ནས་གཅིག་དུ་བརྒྱུད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་གིས་བྱས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་འདི་སྐད་འཆད་པར་འགྱུར་པའི་གཞུང་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ཐོས་པའོ། །བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བས་མི་ལྡན་པ་རྣམ་པར་བཅད་པ་སྟེ་གྲངས་ལས་འདས་པའི་འཁོར་འཆད་པར་འགྱུར་བས་སོ། །ཡང་ན་བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་མོས་པའི་དབང་གིས་བདག་གིས་འདི་སྐད་རེ་ཞིག་ཐོས་ཀྱི་གཞན་གྱིས་ནི་གཞན་དུ་ཐོས་པའོ། །གདུལ་བྱའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའོ། །གང་ཡང་སློབ་དཔོན་མ་ཁོལ་གྱིས། གསུང་གཅིག་གིས་ནི་བསྟན་མོད་ཀྱི། །དུ་མ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད། །བདག་ལ་ཉེ་བར་སྟོན་ཏོ་ཞེས། །སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱི་དུས་ཤེས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཐོས་པའི་ཚིག་གིས་སྟོན་པའི་དུས་སུ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་སྨྲས་ལ། དིས་ན་སྡུད་པའི་དུས་སུ་ཡང་དག་པར
Chinese
又，第十七品中说：“您应当在一切世界中宣说此法。应当修习一切如来的身语意金刚。”从那里，又说：“种姓之子，受持一切如来的誓言之真如。您也被授予一切如来之法王子之王的灌顶。”因此，在金刚手灌顶续等中，因为普遍交付教法之故，守护一切如来的色身和正法之众，金刚手并非是集结者。如果以法自在之王的称谓称金刚手本身，那么此时，他将成为此处的集结者。如此说道。渴望听闻金刚法性之吉祥密集，为了利益自他的菩萨们所请问。领会一切续部的意义和经文于心中，如此说乃是就确定之义而言，为了阐释以与自身相符之智慧所领会的全部经义，因此如此说，如实宣说。我所说，是指自己亲身证得。自己从薄伽梵处亲身领受经文和意义，不是从一人传到另一人。也不是我所造作，然而从此将要宣说的经文中，是从薄伽梵处听闻。我所说，是断除不具足者，因为将要宣说无数的眷属。或者，我所说，是由于我所喜好的缘故，我暂时如此听闻，而其他人则以其他方式听闻。为了顺应所化众生的差别，薄伽梵所说。无论如何，导师玛阔说：一语虽已示，然能悟多种。于我示亲近，能知众人时。如是说。听闻之语，在示现之时，我说自己是菩萨，因此在集结之时也真实。
English
Furthermore, it is said in the seventeenth chapter: "You should proclaim this in all realms of the world. You should meditate on the Vajra of body, speech, and mind of all Tathagatas." From there, it is said again: "Son of lineage, hold the suchness of the vows of all Tathagatas. You are also empowered as the king of the Dharma princes of all Tathagatas." Therefore, in the Vajrapani empowerment tantra and so on, because of the general entrustment of the teachings, Vajrapani is not the collector of the Rupakaya and the assembly of the sacred Dharma of all Tathagatas. If Vajrapani himself is referred to by the title of the king of Dharma independence, then at that time, he will become the collector here. Thus it is said. The Bodhisattvas who desire to hear the glorious Guhyasamaja of Vajra Dharmata asked for the benefit of themselves and others. Having grasped the meaning and texts of all the tantras in mind, saying "thus," is to speak with certainty, and in order to explain the entirety of the meaning of the sutras grasped by the wisdom that is in accordance with oneself, therefore saying "thus," it is spoken without deviation. "By me" means that which is directly attained by oneself. One has directly grasped the scriptures and meanings from the Bhagavan himself, not transmitted from one to another. It is also not made by me, but from the scriptures that will be taught, it is heard from the Bhagavan. "By me" is to cut off the non-possessors, because countless retinues will be taught. Or, "by me" is because of my own preference, I have heard it this way for the time being, while others have heard it in other ways. The Bhagavan spoke in accordance with the differences of the beings to be tamed. In any case, the teacher Makhol said: "Though one word is shown, it makes one realize many. It shows closeness to me, and one will know the time of all beings." Thus it is said. The word of hearing, at the time of showing, I said that I am a Bodhisattva, therefore it is also true at the time of gathering.