Tibetan
དི་ལྟར་ཡང་བླང་བར་བྱ་བ་དང་དོར་བར་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་མི་ཤེས་ནས་མུ་སྟེགས་རྣམས་ནི་རེ་ཞིག་ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པའི་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ལ་ཤིན་ཏུ་འདོད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཆུ་དང་མེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་བདག་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་མི་ཤེས་ཏེ་ཕུང་པོ་མེད་པ་མཆོག་ཏུ་བདེ་བར་ཤེས་ནས་བདག་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ལྷུར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ལ་མཛེས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་ན་ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པས་ས་ཐོབ་པ་ཡང་སྙིང་རྗེ་དམན་པས་ཐེག་པ་དམན་པ་ལ་འདོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས་གསུངས་པ། ས་ཐོབ་པ་ནི་རྒྱལ་བའི་སྲས། །ཡིད་ཆེས་པར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཇི་སྲིད་ས་བརྒྱད་པ་ཡི་བར། །ཐེག་པ་དམན་པས་དེ་རྣམས་འཇིགས། །གསང་བའི་འཁོར་ལོ་ཆེན་པོ་འདིར། །གང་ཞུགས་རྒྱལ་བ་དག་ལས་སྐྱེས། །ཡིད་ཆེས་པར་ནི་འགྱུར་བ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེ་ལ་གཅིག་ཏུ་གནས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་པས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་ཏེ། ས་བཅུ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། ཟབ་མོའི་དོན་མངོན་དུ་བྱས་པས་དེར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དང་བྲལ་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ལ་ཕན་པའི་མཆོག་ཉིད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་འདོད་དོ། །བདག་མེད་པ་མཐར་ཐུག་པར་འཇུག་པ་ན་ཡང་བདག་མེད་པས་ཐོབ་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་གྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་པ། ཐབས་དང་བྲལ་བ་དངོས་མེད་ཙམ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ཡང༌། །བདག་གཞན་དོན་ལ་དེ་མཐུ་མེད། །མེད་ཕྱིར་ ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན། །ཞེས་སོ། །ཐབས་དང་བཅས་པས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་སྟོན་པ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་གསུངས་པ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་རྒྱན་ལས། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་དག །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནོར་ཆེན་པོ། །ཁམས་གསུམ་དབང་ཕྱུག་ཐོབ་ནས་ནི། །དོན་བྱེད་དེ་ནི་བསྟན་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ། །སངས་རྒྱས་རྣལ་འབྱོར་ཀུན་དུ་ཡང༌། །རྒྱུ་དང་འདྲ་པའི་འབྲས་བུ་ཉིད། །ཀུན་དུ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནམ། །དེ་ཡང་གསུང
Chinese
因此，由于不了解应取舍的差别，外道们暂时以非常贪图天人和人等少许安乐之心，而将自己投入水火等中。声闻等也不了解事物的自性，认为没有蕴是最殊胜的安乐，从而致力于自身从痛苦中解脱。到达彼岸乘的有美妙姿态者，在行布施等时，由于一切恒常于空性中为一味，即使获得了地，也因慈悲心不足而倾向于小乘。对此，《金刚顶经》中说：“获得地者乃胜子，不会变得有信心，直至第八地之间，彼等怖畏于小乘。在此秘密大轮中，凡入者皆生于胜者，定会变得有信心，唯一安住于大乘。”如是说。到达彼岸而获得不退转的究竟，也不是成佛，因为这样会推论为仅凭十地就能成佛。到达彼岸诸度不是圆满的因，因为显现深奥之义，从而获得与利益众生相离之果。利益一切有情的殊胜之境，被认为是遍知智慧。即使进入到究竟的无我之中，也不能以无我而获得，因为那仅仅是分别念的对治。如是说：“若仅以离方便的无实有，作为所要成办之事，则其于自他之利无能为力，无有故如虚空之花。”那么，以具足方便又将如何呢？对此应当宣说，因为以一切有情的大贪欲之自性而近示圆满。又说，《金刚藏庄严经》中说：“大贪欲完全清净，大乐即是大财富，获得三界自在后，即是示现利益。”因此，佛陀本身是成办之因，佛陀瑜伽中也总是，不是随处可见与因相似之果吗？这也是所说。
English
Therefore, since they do not understand the difference between what should be taken and what should be abandoned, the heretics, for the time being, with a mind that greatly desires the slight happiness of gods and humans, throw themselves into water, fire, and the like. The Hearers and others also do not understand the nature of things, and thinking that the absence of aggregates is the supreme bliss, they strive to liberate themselves from suffering. Those who have a beautiful demeanor in the Perfections Vehicle, when engaging in giving and the like, because everything is always of one taste in emptiness, even if they have attained a ground, they are inclined to the Lesser Vehicle due to insufficient compassion. In this regard, it is said in the Vajra Peak Sutra: "Those who have attained a ground are the sons of the Victorious Ones, they will not become confident, until the eighth ground, they are afraid of the Lesser Vehicle. In this great secret wheel, whoever enters is born from the Victorious Ones, they will surely become confident, and will abide solely in the Great Vehicle." Thus it is said. Even having reached the ultimate of non-retrogression in the Perfections, one is not yet a Buddha, because it would follow that one could attain Buddhahood merely by the tenth ground. The Perfections are not the cause of complete perfection, because by manifesting the profound meaning, one obtains a result that is separate from the benefit of sentient beings. The supreme benefit for all beings is considered to be the omniscient wisdom. Even when entering into the ultimate selflessness, one cannot attain it through selflessness, because that is merely the antidote to conceptual thought. Thus it is said: "If only the unreal, devoid of means, is to be accomplished, then it has no power for the benefit of oneself or others, being nonexistent, like a flower in the sky." So, how will it be with means? This should be declared, because it closely shows the perfection through the very nature of the great desire of all beings. It is also said, in the Vajra Heart Ornament Sutra: "Great desire is completely purified, great bliss is great wealth, having obtained mastery over the three realms, that is the teaching of benefit." Therefore, Buddhahood itself is the cause of accomplishment, and in Buddha Yoga, is it not always the case that results similar to the cause are seen everywhere? This is also what is said.
Tibetan
ས་པ་ཐམས་ཅད་གསང་བ་ལས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་མདོར་བསྡུས། །ཏིང་འཛིན་ཡེ་ཤེས་ལས་ངེས་འབྱུང༌། །སངས་རྒྱས་རྣལ་འབྱོར་མ་རྟོགས་པ། །སངས་རྒྱས་རྣལ་འབྱོར་པས་མི་ཐོབ། །ཅེས་སོ། །འདིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉིད་དོ། །གང་གསུངས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པ་ལས། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཏིང་འཛིན་ནི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གནས། །འདི་ལས་སངས་རྒྱས་སངས་རྒྱས་ཉིད། །གཞན་ལས་སངས་རྒྱས་འགྱུར་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། དེ་ཕྱིར་ཀུན་དུ་རྟོག་བསལ་ཅིང༌། །ཀུན་དུ་འོད་ཟེར་འཕྲོ་བ་ཡི། །ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་བདག་ཉིད་དུ། །བསྒོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སྣོད། །ཅེས་སོ། །གཞན་ཡང་སྣང་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱས་པས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ལ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྟག་ཏུ་བསོད་ནམས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་བདེ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གསུངས་པ། སྣང་བའི་རྡོ་རྗེ་འཆར་བ་ལས། །འབྲས་བུ་བདེ་སྟེར་བསོད་ནམས་ཡིན། །དེ་ནི་འགོག་ཕྱིར་དོན་མེད་དོ། །བསོད་ནམས་ཀྱིས་ནི་བདེ་བ་ཐོབ། །བདེ་བས་བསོད་ནམས་ཐོབ་པ་ཡིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། ། དེ་ཡི་བསོད་ནམས་མཁའ་དང་མཉམ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་རྫོགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །དེ་ཡང་གསུངས་པ། བཅོ་བརྒྱད་པ་ལས། དཔལ་ལྡན་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བདག །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའི་གནས། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཐབས་བྱུང་བ། །དེ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས་གསུངས་པ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཡེ་ཤེས་གང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱང་བསྟན་པ་གང༌། །དེ་འདིར་རྡོ་རྗེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་མི་འགྱུར་བ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཀྱང་རྒྱུད་ནས་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ངོ་བོའི་སྒྲུབ་ཐབས་འདིར་འཇུག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བྱ་བ་དང་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་བདེ་བར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་རིག་པ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལས་བྱུང་བས་ཡུན་རིང་པོར་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཕྱི
Chinese
一切处皆是秘密之中，佛陀本身也已简要概括。从禅定智慧中必定产生，不领悟佛陀瑜伽，佛陀瑜伽行者无法获得。（以上引文）在此，佛陀的瑜伽即是金刚萨埵的禅定。从所说之内容精要概括，金刚萨埵的禅定，是诸佛的法性所在。由此佛陀成就佛陀，从其他途径无法成佛。（以上引文）因此而说，智慧足的面前，因此要普遍断除分别念，从普遍光芒四射的，普贤的自性中，仅仅通过修习才是菩提的容器。（以上引文）此外，通过显现无有显现的智慧而承诺成佛，但福德资粮的果实将会消失，因为福德的成熟始终是快乐本身。所说的是，从显现的金刚生起中，果实是给予快乐的福德。为了断除它毫无意义，通过福德获得快乐，通过快乐获得福德，因为从菩提心而生， 它的福德与虚空相等。（以上引文）因此，为了追求菩提的人们，在圆满了方便与智慧的自性，大乐的体性之后，就是薄伽梵的自性，体性即是金刚持。又说，在第十八章中，吉祥的诸佛之主，是伟大的金刚持的居所，诸佛的方便所生之处，那就是诸法的法性。（以上引文）又从金刚顶中说，诸佛的一切智慧，以及所显示的菩提心，在此是金刚持国王，如是之性也是不变的。（以上引文）因此，以度母的方式，也应知从续部中成就菩提的方法，是进入金刚持自性的修法。从行部和作部续中，也应以安乐来成就，因为从中就近显示了持明等成就的修法。然而，从虚构中产生的不会长久存在。就像这样外面
English
In all places, it is within secrecy. Even the Buddha himself is summarized. It definitely arises from meditative wisdom. Those who do not realize the Buddha's yoga, the Buddha yogis will not attain it. (End of quote) Here, the yoga of the Buddha is indeed the samadhi of Vajrasattva. From the essence of what was said, the samadhi of Vajrasattva is the nature of all Buddhas. From this, a Buddha becomes a Buddha. From other means, one cannot become a Buddha. (End of quote) Therefore, it is said, in the presence of the Wisdom Foot, therefore, universally eliminate conceptual thoughts. From the universally radiant, the nature of Samantabhadra, only through practice is the vessel of Bodhi. (End of quote) Furthermore, by manifesting wisdom without appearance, one promises to become a Buddha, but the fruit of the accumulation of merit will disappear, because the maturation of merit is always happiness itself. What is said is, from the arising of the appearing Vajra, the fruit is merit that gives happiness. To eliminate it is meaningless. Through merit, happiness is attained. Through happiness, merit is attained, because it arises from Bodhicitta, Its merit is equal to space. (End of quote) Therefore, for those who seek Bodhi, after perfecting the nature of skillful means and wisdom, the essence of great bliss, it is the nature of the Bhagavan, the essence is Vajradhara. It is also said, in the eighteenth chapter, the glorious lord of all Buddhas, is the abode of the great Vajradhara, the place where the skillful means of all Buddhas arise, that is the Dharmata of all dharmas. (End of quote) Also, from the Vajrasekhara it is said, whatever is the wisdom of all Buddhas, and whatever is the Bodhicitta that is shown, here is the king Vajradhara, suchness is also unchanging. (End of quote) Therefore, in the manner of the Paramitas, it should also be known that the method of attaining Bodhi from the tantras is to enter into the practice of the nature of Vajradhara. From the Kriya and Charya tantras, it should also be accomplished through bliss, because from them, the accomplishment of Vidyadhara and other siddhis is closely shown. However, what arises from fabrication does not last long. Like this, outside