Tibetan
་པའི་འབྲས་བུ་ནི་བདག་ཉིད་ཁྲོ་བོ་བགེགས་མཐར་བྱེད་ཀྱི་སྐུ་མཚན་མར་སྣང་བ་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། གཞན་ལ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་སྐུར་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཁྲོ་བོ་བཞིའི་དོན་ཞུས་ནས་བཤད་པས་མཚོན་ནས་ཁྲོ་བོ་ཕྱི་མ་དྲུག་ཀྱང་མ་ཞུས་བཞིན་དུ་དེའི་ཞོར་ལ་བཤད་པའི་ཕྱིར་ན། གཟུང་བ་དང་ནི་དགའ་བ་དང༌། །དེ་བཞིན་ཚུལ་དང་མི་གཡོ་དང༌། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་དང་ནི། །དྲུག་པོ་ཐུགས་ལས་ཡང་དག་འབྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཟུང་བ་ནི་ཡུལ་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་འཛིན་པའི་སེམས་མ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པ་སྟེ་འདོད་པའི་རྒྱལ་བོའོ། །དེའི་དོན་ལ་དགའ་བ་ནི་གཏོང་མི་ཕོད་པར་ཞེན་པ་སྟེ། དབྱིག་པ་སྔོན་པོ་ཅན་ནོ། །ཚུལ་ནི་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་དེ་ལ་འཇུག་པ་སྟེ་སྟོབས་པོ་ཆེའོ། །མི་གཡོ་བ་ནི་དོན་དེ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ངན་ལ་ངས་པ་ལས་གཞན་དུ་མི་གཡོ་བ་སྟེ། མི་གཡོ་མགོན་པོའོ། །དེ་ལྟར་ཡུལ་སེམས་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་རྒྱུད་པདྨ་ལྟ་བུར་འཁོར་བའི་ཉེས་པ་དག་པ་ལས་འཁྲུངས་ཤིང་བྱུང་བས་ན་རྒྱུ་དེའི་ངོ་བོ་ནི་གཙུག་ཏོར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའོ། །ཉེས་པ་དག་པའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཐུགས་སུ་གྲུབ་པས་དེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ནི་གནོད་མཛེས་ཆེན་པོའོ། །དྲུག་པོ་སེམས་ལས་ཡང་དག་འབྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྲོ་བོ་དེ་དག་སེམས་ལས་འབྱུང་བའི་ཆོས་གནས་སུ་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ལས་བྱུང་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཟབ་མོའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་བཤད་ན། གཙོ་བོ་ཡབ་ཡུ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྦྱོར་བའི་དུས་ན་ལག་པ་གཡས་པས་དཔུང་པ་ནས་བཟུང་པ་ལྕགས་ཀྱུའི་དོན་ཏེ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་རང་བཞིན། གཡོན་པས་འཁྱུད་པ་ཞགས་པའི་དོན་ཏེ་གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་པ། གསང་བའི་དབང་པོ་སྤྲོད་པ་སྒྲོག་གི་དོན་ཏེ་རྟ་མགྲིན། རྡོ་རྗེ་བསྐྱོད་པ་དྲིལ་བུའི་དོན་ཏེ་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པ། ཡུམ་ཆགས་པའི་ཡུལ་དུ་བཟུང་བས། ཏིང་ ངེ་འཛིན་དམ་པོས་མི་གཏོང་བས་འདོད་པའི་རྒྱལ་པོ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆགས་པ་ཆེན་པོའི་བདེ་བའི་རོ་ལ་དབྱིག་སྔོན་ཅན། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་དེ་དང་ལྡན་པས་སྟོབས་ཆེན་པོ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངང་ལས་གཞན་དུ་མི་གཡོ་བར་གནས་པས་མི་གཡོ་མགོན་པོའོ། །དེ་ལ་གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་སོ་སོའི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་དང་བཅས་པ་འཐོན་ལ་མ་ཐོགས་པ་ཉེར་བསྡོགས་སུ་གནས་པའི་ངོ་བོ་ནི་གཙུག་ཏོར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ། འབྲས་བུ་མངོན་དུ་འབྱུང་བའི་ངོ་བོར་གནས་པ་ནི་གནོད་མཛེས་ཆེན་པོའོ། །དྲུག་པོ་སེམས་ལས་ཡང་དག་འབྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྲོ་བོ་དེ་དག་ཀྱང་གསང་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དོན་དམ་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམ་གཉིས་དང་དབྱེར་མེད་པ་ལས་བྱུང་ཞིང་འཐོན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་སུ་མི་དགེ་བ་བཅུ་གནས་སུ་དག་པའི་འབྲས་བུ་ཡོན་ཏན་རྟགས་སུ་སྣང་བར་ཡང་བཤད་ལ། སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་དང༌། འགོག་པ་ཆེན་པོའི་དང་དུ་ལོངས་སྤྱད་ནས་གནས་སུ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཞེ་སྡང་གི་ཉེས་པ་ཟད་ནས་ཐུགས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ། ཤེས་བྱའི་ཡུལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་ཤེས་པའི་མཐར་ཕྱིན་པས་ན་ཤེས་རབ་མཐར་ཕྱིན་ཡིན་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ནི་མཐར་བྱེད་གྱུར་པས་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་འཛིན་དང་བཅས་པའི་སེམས་བདག་གཞན་དུ་རྟོག་པའི་ཆགས་སྡང་སྐྱེ་བ་གནས་སུ་དག་པའི་མཐར་ཕྱིན་པས་ཁྲོ་བོ་ཤེས་རབ་མཐར་ཕྱིན་གྱི་སྐུ་མཚན་མར་གསལ་བར་གྲུབ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་བས་གཏན་ཚིགས་དེས་ན་ཉོན་མོངས་མཐར་ཕྱིན་གྱུར། །ཞེས་བྱ་སྟེ་གཟུང་འཛིན་དང་བཅས་པའི་སེམས་བདག་གཞན་དུ་རྟོག་པའི་ཆགས་སྡང་སྐྱེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པའི་རྣམ་པར་དག་པའི་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱས་པའོ། །དེ་ནི་པདྨ་མཐར་བྱེད་ཀྱི་རིགས་དང་སྐུའི་དོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ན། འདོད་ཆགས་འདོད་ཆགས་ལོངས་སྤྱོད་པས། །འདོད་ཆགས་ཟད་ཕྱིར་པད་མཐར་ཕྱིན། །ཚིག་ནི་མཐར་ཕྱིན་གྱུར་པ་ན། །སྙོམས་འཇུག་མཐར་ཕྱིན་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡང་དག་པའི་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་དང་ཐུགས་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཆགས་ པས་ལོག་པའི་འདོད་ཆགས་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ་ཞེན་ཅིང་གཏོང་མི་ཕོད་པ། གཉེན་པོས་མ་སྤངས་པར་ཡང་དག་པའི་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་ལོངས་སྤྱད་ནས། གནས་སུ་དག་པས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཟད་པར་བྱས་པས་ནི་པདྨ་མཐར་ཕྱིན་གྱི་རིགས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པས། འདོད་ཆགས་ཟད་ཕྱིར་བད་མཐར་ཕྱིན། །ཞེས་བྱའོ། །ཚིག་ནི་མཐར་ཕྱིན་གྱུར་པས་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་དང་ཐུགས་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཆགས་པའི་ངོ་བོར་བཞུགས་པས། སེམས་ཕྱིའི་ཡུལ་ལ་མི་འཇུག་པས་ཡུལ་མཚོན་པའི་ཚིག་གེ་བརྗོད་པ་མི་འབྱུང་བ་སྟེ། ཚིག་གི་གསུང་རྗོད་པར་བྱེད་པ་མཐར་ཕྱིན་པས་དོན་གྱི་གསུང་བརྗོད་པ་མེད་པའི་ངང་ལ་གནས་པའི་རྟ
Chinese
其果实即是自身化现为忿怒尊降伏魔障之身相。也能使他者生起如此之身。如是，以讲述四忿怒尊之义为代表，其余六忿怒尊虽未请问，然亦于此顺带讲述，即： “执持与欢喜，如是仪轨与不动，因与果，此六者从心中真实生。” 等等。执持，即以未成立之智慧，无二地了悟执持于非实有之法性之心，是为欲王。其义之欢喜，即执着于不舍弃，是为青色持杖者。仪轨，即随顺彼而入于彼，是为大力者。不动，即不移于显现彼义之胜乐之外，是不动怙主。如是，了悟境与心无二之智慧，亦从如莲花之血脉般清净轮回过患中生起，故其因之体性为顶髻转轮王。成为清净过患之果者，即是成就于智慧完全清净之心中，故如此果之体性为大威德。 “六者从心中真实生”，即谓此等忿怒尊是从心生起，成为法处之自性，当知是从智慧之加持中生起。若就甚深之灌顶而言，主尊父有方便与智慧无二结合之时，右手从肩部执持为铁钩之义，即阎魔敌之自性；左手拥抱为羂索之义，即他者不能胜；交付秘密之权为锁之义，即马头金刚；运转金刚为铃之义，即甘露漩；以明妃执持于贪爱之处，以三摩地
English
Its fruit is the appearance of oneself as the body of the wrathful one who subdues obstacles. It also enables others to generate such a body. Thus, by explaining the meaning of the four wrathful ones as a representative, the other six wrathful ones, although not asked, are also explained in passing, namely: "Grasping and joy, likewise ritual and immovability, cause and effect, these six arise truly from the heart." And so on. Grasping is the wisdom that has not been established, realizing without duality the mind that grasps the nature of things that are not established as real, which is the King of Desire. Joy in its meaning is attachment to not giving up, which is the one with the blue staff. Ritual is to enter into it in accordance with it, which is the Great Power. Immovability is not moving from the bliss of manifesting that meaning, which is the Immovable Protector. Thus, the wisdom that realizes the non-duality of object and mind also arises from the purification of the faults of cyclic existence, like a lotus-like lineage, so the nature of its cause is the Crown Wheel-Turning King. The one who becomes the fruit of purifying faults is the one who is accomplished in the heart of completely pure wisdom, so the nature of such a fruit is the Great Glorious One. "The six arise truly from the heart," which means that these wrathful ones arise from the heart, becoming the nature of the Dharma place, and it should be known that they arise from the blessing of wisdom. If explained in terms of the profound empowerment, when the main deity, the father, unites with skillful means and wisdom without duality, the right hand holding from the shoulder is the meaning of the iron hook, which is the nature of Yamantaka; the left hand embracing is the meaning of the noose, which is that others cannot overcome; entrusting the secret power is the meaning of the lock, which is Hayagriva; turning the vajra is the meaning of the bell, which is the nectar swirl; with the consort holding onto the place of desire, with samadhi
Chinese
处所清净的体性是顶髻转轮王，果显现的体性是大力明王。六者从心真实生。这说的是，诸忿怒尊也从秘密菩提心的自性胜义谛，和世俗菩提心二者无别中产生和出现。二是说，十不善业于处所清净的果功德显现为相。又说，为了享用痛苦和集起以及大灭，从而使处所清净，颠倒的嗔恨过患灭尽，成为意的部族的体性。由于无碍地了知所知境，达到究竟，所以称为智慧究竟。心是成办究竟故。这说的是，由于能取所取和合的心，生起分别自他的贪嗔，达到处所清净的究竟，因此忿怒尊显现为智慧究竟的相，成立了。因为这个理由，烦恼成究竟。这是说，能取所取和合的心，生起分别自他的贪嗔，使烦恼灭尽，达到清净的究竟。这是为了说明莲花成办究竟的部族和身之义，贪欲享用贪欲故，贪欲灭尽故莲花究竟，语是成究竟故，等持究竟亦如是。如是说，以真实的广大贪欲，智慧和大悲，法界和有情之义而贪著，对于虚妄的贪欲，对于可意的境执着而不舍。不是以对治来舍弃，而是在真实广大贪欲的体性中享用。由于处所清净，使贪欲的过患灭尽，因此成为莲花究竟的部族的体性。贪欲灭尽故莲花究竟。如是说。语是成究竟故。这说的是，安住于智慧和大悲，法界和有情之义的体性中。心不入于外境，因此不会出现表示境的语的言说，语的言说达到究竟，因此安住于没有意义的言说的状态中。
English
The nature of being in a state of purity is the Crown Wheel-Turning King, and the nature of the manifest fruit is the Great Harm-Beauty. The six arise truly from the mind. This means that those wrathful ones also arise and emerge from the inseparable nature of the secret Bodhicitta, the ultimate truth, and the relative Bodhicitta. Secondly, it is also said that the ten non-virtuous deeds appear as signs of the qualities of the fruit of purification in the place. It is also said that in order to purify the place by enjoying suffering, the origin, and the great cessation, the fault of inverted hatred is exhausted and becomes the nature of the family of mind. Because of the perfection of knowing the objects of knowledge without obstruction, it is called the perfection of wisdom. Because the mind is the ultimate doer. This means that because the mind with grasping and fixation, the arising of attachment and aversion that distinguishes self and other, reaches the perfection of purification in the place, the wrathful one is manifested as the sign of the perfection of wisdom. Therefore, it is established that afflictions are perfected. This means that the mind with grasping and fixation, the arising of attachment and aversion that distinguishes self and other, makes the afflictions exhausted and reaches the perfection of purity. This is to explain the meaning of the family and body of the lotus that accomplishes the ultimate, because desire enjoys desire, the lotus is perfected because desire is exhausted, the word is perfected, and so is the samadhi. It is said that with true great desire, wisdom and compassion, attachment to the meaning of the Dharma realm and sentient beings, attachment to the object of false desire, clinging to the desirable object and not letting go. Without abandoning it with an antidote, it is enjoyed in the nature of true great desire. Because the fault of desire is exhausted by the purification of the place, it becomes the nature of the family of the lotus that is perfected. The lotus is perfected because desire is exhausted. It is said. The word is perfected. This means that it abides in the nature of attachment to wisdom and compassion, the Dharma realm, and the meaning of sentient beings. Because the mind does not enter external objects, the expression of words that represent objects does not occur. The expression of words reaches perfection, so it abides in the state of no meaningful expression.