Tibetan
། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རེ་ཞིག་དང་པོར་ཤེས་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་བ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་ སུམ་གྱི་ཚད་མས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་རང་རིག་ཙམ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་གོམས་པའི་དབང་གིས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟེ་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པར་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་འཆི་བའི་མཚན་ཉིད་དག་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཡང༌། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་རགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གྱུར་ཏེ། མི་ཤེས་པའི་མུན་པའི་དབང་གིས་རང་གི་ངོ་བོ་བརྗེད་པར་གྱུར་ནས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ཡང་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དབང་གིས་དབྱེ་བ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ན་འཁོར་བར་འཁོར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་དབྱེ་བ་ཡོད་ཅེ་ན་མཚན་མོ་ནི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །ཉིན་མོ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །མཚམས་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒོ་ནས་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མིང་བཏགས་སོ། །སེམས་འདི་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་དང་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་དང་དེ་རྣམས་སུ་བཤད་ཅིང་སྟོན་ཏོ། །འདིས་ནི་རང་གི་འདོད་པ་ཙམ་ཡིན་པ་འགོག་པར་བྱེད་དེ། སེམས་དེའི་སྒྲུབ་པ་སྟེ་སྐྱེ་བ་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། རླུང་རྣམས་སྟོང་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་ནི། །ཤེས་དང་ཡང་དག་འདྲེས་གྱུར་ནས། །དབང་པོའི་ལམ་ནས་བྱུང་ནས་ནི། །ཡུལ་རྣམས་ལ་ནི་དམིགས་པར་བྱེད། །འདིར་སྐྱེ་བ་དང་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཉེས་པས་བསྐུལ་བའི་དྲི་ཟའི་སེམས་ཅན་དབང་པོ་ཀུན་དང་ལྡན་པའི་སྲིད་པ་བར་མའི་གནས་སྐབས་ན་གནས་པ་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་གི་བག་ཆགས་དག་གིས་བསྐུལ་ནས་དེའི་ཚེ་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་དབང་པོ་སྦྱོར་བའི་སྐབས་སུ་མངལ་གྱི་ནང་དུ་འཇུག་སྟེ། དེ་དག་གི་ཁུ་བ་དང་ཁྲག་དག་གིས་གཏུམས་ནས་མེར་མེར་པོ་དང་གོར་གོར་པོ་དང་རྐང་ལག་འགྱུས་པ་དང༌། རུས་པ་དང་པགས་པ་དང་སྤུ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོས་ཟླ་བ་དགུ་དང་བཅུའི་རིམ་གྱིས་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་ མའི་ལྟོ་བ་ནས་བྱུང་སྟེ། དངོས་པོ་རྣམས་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་དང་སྣོམ་པ་དང་ཟ་བ་དང་རེག་པ་དང
Chinese
如是说。 稍微，首先的识，是与能取和所取的相状分离的自性空性，以瑜伽现量所证悟的唯是自证。 虽然是法身的自性，但识是由于无始以来的无明习气熏染，如虚空一般，虽然与虚空一样，远离生老死的体性，却转变成能取和所取的自性，变成粗大的自性。 由于无知的黑暗势力，忘记了自己的本性，依赖于我执和我所执。 从而产生八识的自性。 也就是，由于入识、染污意识和阿赖耶识的势力，依赖于三种差别而产生，从而在轮回中流转。 那么，有什么样的差别呢？夜晚是入识，白天是染污意识，中间是阿赖耶识。 仅对它以清净的方式安立显现等等的名称。 此心以三种方式，世尊在彼彼经典和续部之王中宣说和开示。 这遮止了仅仅是自己的意愿。 要宣说那心的成立，也就是成立生的原因。 气，以空性的形象，与识和真实混合，从根门产生，对境产生执着。 在这里，由于生和业习气的过患所驱使，具有一切根的寻香（ গন্ধ， gandha，气味）中阴众生，处于中阴状态，被贪欲和嗔恨的习气所驱使，在那时男女的根结合之际，进入子宫中。 被他们的精血所浸润，逐渐变成凝滑、凝结，以及手脚伸展，骨头、皮肤和毛发等等物质，以九个月和十个月的顺序，转变成有情众生的物质，从母亲的腹中产生，见到、听到、嗅到、吃到和触碰到事物。
English
Thus it is said. For a while, the first consciousness is the self-awareness that is realized by the direct perception of yoga, which is empty of the nature of being separated from the aspects of the grasped and the grasper. Although it is the nature of the Dharmakaya, consciousness is like the sky due to the habitual impregnation of beginningless ignorance, and although it is the same as the sky, it is free from the characteristics of birth, old age, and death. However, it has become the nature of the grasped and the grasper, and has become the coarse nature itself. Due to the power of the darkness of ignorance, one forgets one's own nature and relies on the clinging to self and the clinging to what belongs to self. Thus, the nature of the eight consciousnesses arises. That is, due to the power of the entering consciousness, the afflicted mental consciousness, and the Alaya consciousness, it arises depending on the three distinctions, and thus revolves in samsara. So, what kind of distinctions are there? Night is the entering consciousness, day is the afflicted mental consciousness, and the intermediate is the Alaya consciousness. Only to it are names such as appearance established in a pure way. This mind, in three ways, the Bhagavan has explained and taught in those and those sutras and tantra kings. This prevents it from being merely one's own desire. The establishment of that mind, that is, the cause of establishing birth, is to be explained. The winds, with the form of emptiness, are mixed with consciousness and truth, arise from the gate of the senses, and fixate on objects. Here, driven by the faults of birth and karmic imprints, the Gandharva (গন্ধ， gandha，smell) sentient being with all senses, abiding in the intermediate state of existence, is driven by the imprints of desire and hatred, and at that time, at the time of the union of the male and female organs, enters the womb. Immersed in their semen and blood, it gradually becomes a jelly-like substance, a clot, and the extension of limbs, and substances such as bones, skin, and hair, in the order of nine and ten months, transform into the substance of living beings, and arise from the mother's womb, seeing, hearing, smelling, eating, and touching things.