Tibetan
གཉིས་པ། སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ། གཉིས་པ། སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ། ད་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་པོར་ཕྱག་འཚལ་བ། །ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཁྱོད་ལ་འདུད། །ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཕྱག་འཚལ་འདུད། །ཇི་ལྟར་བསྟོད་ཅིང་ཁྱོད་ཕྱག་འཚལ། །གང་ཞིག་བསྟོད་ཅིང་གང་ལ་བསྟོད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བོད་པའི་ཚིག་ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཁོང་ནས་དབྱུང་བར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཐོས་པ་དང་རྗེ་སུ་དཔག་པ་དང་ཁོང་ནས་དབྱུང་བ་སྟེ། གསུམ་གྱི་མདོའི་དོན་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཐོས་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་དམིགས་པ་སྟེ་དཔེར་ན། མགོན་པོ་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད། །དཔལ་ལྡན་བདེ་ཆེན་ལ་བཏུད་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་དེར་རྡོ་རྗེ་འཆང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཐོབ་པ་བཞིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་བྱེད་པའི་རྟགས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་གྱི་ཚིག་གི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པར། །མགོན་པོ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བདག་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཚིག་གཞན་དུ་མི་འཐད་པས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་དངོས་སུ་སྟོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་བཞིན་ནོ། །འདིར་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞེས་བྱ་བའི་ ཚིག་ཐོས་པ་མེད་ཅིང་དེའི་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་སྒྲའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཕྱག་བྱ་བའི་ཚིག་ཡོད་དེའི་ཕྱིར་བསྟོད་པར་བྱ་བའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ཁོང་ནས་དབྱུང་སྟེ། ཁོང་ནས་དབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དུ་མེད་པའི་སྒྲ་བརྟག་པར་བྱ་བའོ། །ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་འདུད་པའོ། །ཕྱག་འཚལ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་བཞི་སྦྱར་བ་ནི་དད་པའི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དགའ་དང་འཇིགས་སོགས་དབང་བཅས་ཡིད་ཅན་གྱིས། །སྨྲ་བ་བོ་རྣམས་དེ་བཞིན་བསྟོད་དང་སྨོད། །ཚིག་ནི་ལན་ཅིག་མིན་པར་སྨྲ་བ་གང༌། དེ་ལ་ཟློས་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དང་དེ་བཞིན་དུ། །ངོ་མཚར་གྱུར་དང་རྩོད་པ་དང༌། ཁྲོ་དང་ཞུམ་དང་ངེས་བཟུང་དང༌། །དད་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ལ། །ཚིག་གཅིག་ལན་གཉིས་བརྗོད་པར་ཡ།
Chinese
第二，心完全清净的次第。 第二，心完全清净的次第。 现在为了显示心完全清净的次第，首先是顶礼。向您顶礼，向您敬礼。向您顶礼，顶礼敬礼。如何赞颂，向您顶礼？赞颂什么，向谁赞颂？这样说了。藏语的词“嗟！薄伽梵金刚持大”，应该从这里引出。像这样，听闻和随念，以及从中引出。将要显示这三者的经文之义。其中，听闻是现量所缘，例如：“怙主，一切有情之主宰，皈命于具德大乐者。”就像在那里获得表达金刚持的词“大乐”一样。随念是用随念的相来证悟，通过特殊词语的随念来证悟，也能证悟不存在的事物。例如，在双运次第中：“怙主，因与果之自性。”就像通过因和果的自性的差别，其他词语不合理，随念唯有金刚持大一样。以“因与果之自性”这样的词语并非直接显示，如同金刚萨埵等词语一样。这里没有听闻金刚持这个词，也不是通过成为其差别的声音的力量来随念。然而，有顶礼的词语，因此从中引出应该赞颂的金刚持这个词。所谓从中引出，就是要考察不存在的声音。向您顶礼，即以身语意完全敬礼。将四个顶礼的词语连用，是为了显示信仰的卓越。有喜悦和恐惧等受控制的有情，说话者也同样赞颂和诽谤。如果词语不是一次而是多次说出，那么就没有重复的过失。就像那样，对于惊奇和争论，愤怒和沮丧和确定把握，信仰和随喜，一个词语也可以说两次。
English
Second, the order of complete purification of the mind. Second, the order of complete purification of the mind. Now, in order to show the order of complete purification of the mind, first is prostration. I prostrate to you, I salute you. I prostrate to you, prostrate and salute. How to praise, to whom do you prostrate? What to praise, to whom to praise? Thus it is said. The Tibetan word "O Bhagavan Vajradhara the Great" should be extracted from here. Like this, hearing and recollection, and extracting from it. The meaning of the three sutras will be shown. Among them, hearing is direct perception, for example: "Protector, Lord of all sentient beings, I bow to the glorious Great Bliss." Just as the word "Great Bliss" is obtained there, which expresses Vajradhara. Recollection is to realize by the sign of recollection, and to realize by the recollection of special words, even non-existent things can be realized. For example, in the order of union: "Protector, the nature of cause and effect." Just as through the difference of the nature of cause and effect, other words are unreasonable, and it is recollected that only Vajradhara the Great is. The words "the nature of cause and effect" do not directly show, like the words Vajrasattva and so on. Here, there is no hearing of the word Vajradhara, nor is it recollected by the power of the sound that becomes its difference. However, there are words of prostration, therefore the word Vajradhara, which should be praised, is extracted from it. The so-called extracting from it is to examine the sound that does not exist. I prostrate to you, that is, to pay homage completely with body, speech, and mind. The four words of prostration are combined to show the excellence of faith. Sentient beings with joy and fear, etc., who are controlled, speakers also praise and slander in the same way. If a word is spoken not once but many times, then there is no fault of repetition. Just like that, for wonder and argument, anger and frustration and certainty, faith and rejoicing, one word can also be said twice.
Tibetan
།ཞེས་བཤད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་བསྟོད་པ་སྟེ་བསྟོད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟོད་པར་བྱེད་པ་དང་བསྟོད་པ་དང་བསྟོད་པར་ཡ་བ་རྣམས་མི་དམིགས་པའི་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྟོད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ཀྱི་བྱ་བ་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བསོད་ནམས་ཙམ་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞིང༌། དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་འགྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ། གང་གིས་བསྟོད་ཅིང་གང་ལ་བསྟོད་པ་སྟེ། དམིགས་པ་མེད་པས་ཕྱག་འཚལ་བ་ཡིན་པས་སྟོད་པར་བྱེད་པའི་གང་ཟག་གང་ལ་བསྟོད་པ་སྟེ། བསྟོད་པར་འོས་པ་འགའ་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །དམིགས་པ་མེད་པར་བསྟོད་པ་ལས། །དེ་ལྟར་བསྟོད་ན་བསྟོད་འགྱུར་གྱི། །གཞན་དུ་ཅུང་ཟད་བསྟོད་པ་མིན། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ལས། །གང་ལ་བསྟོད་ཅིང་གང་གིས་བསྟོད། །སྐྱེ་འཇིག་སྤངས་པ་ཁྱོད་ལ་ཡང༌། །བདག་གིས་བསྟོད་པ་ནུས་སམ་ཅི། །བདེ་འགྲོ་ངན་འགྲོ་རྣམས་སྤངས་ཤིང༌། །འགྲོ་འོང་མེད་པ་བསྟོད་མི་རུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་དྲང་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་རྣམ་ པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལའོ། །ཡང་ན་ཕྱག་འཚལ་བ་བཞིན་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་མི་བསྐྱོད་པ་དང་དོན་ཡོད་པར་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ལའོ། །དེ་བཞིན་དུ། ཇི་ལྟར་བསྟོད་ཅིང་ཁྱོད་ཕྱག་འཚལ། །ཞེས་བྱ་བའི་འདིས་ནི་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །འདིར་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱག་འཚལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་བདག་ཉིད་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་མེད་པས། གང་གིས་བསྟོད་ཅིང་གང་ལ་བསྟོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆུ་དང་འོ་མ་བཞིན་དུ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ་ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱག་འཚལ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་དཔེའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་དང༌། །ཇི་ལྟར་མར་ལ་མར་ཉིད་བཞིན། །རང་གིས་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ལེགས་མཐོང་གང་དེ་འདིར་ཕྱག་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེའི་བདག་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱག་འཚལ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་དཔེར་ན་ཀླུང་གཉིས་ནས་བྲུག་པའི་ཆུ་རྒྱུན་གཅིག་ཏུ་འདུས་ནས་འདྲེས་པ་དག་ལ་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་དམིགས་ཏེ། ཆུར་བྱེ་བྲག་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བརྒྱ་ལ་ཡུལ་གྲང་བ་དང་དྲོ་བ་ལས་འོངས་པའི་ཆུ་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་རེག་བྱ་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདོམ་པའི་གནས་སུ་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་དཔེ་གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་མར་ལ་མར་ཉིད་བཞིན་ཏེ་མར་གཉིས་བསྲེས་ན་སྣུམ་པ་དང་ཁ་དོག་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་སྟེ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་རང་གི་ཡི་ཤེས་ཏེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་ལ་བཀོད་ཅིང་ལེགས་པར་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཕྱག་འཚལ་བ་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་ཕྱག་འཚལ་བའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱག་འཚལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལས་དང་པོ་པ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པའི་ཤོག་ཅེས་དེའི་དོན་དུ་ཕྱག་ འཚལ་བར་བྱེད་དོ། །འདིར་ནི་ཕྱག་འཚལ་བ་ཁོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡིན་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་དེ། དགོངས་པ་འདིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། རྡོ་རྗེ་གསུམ་མཆོག་ཕྱག་རྒྱ་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིར་ནི་ཕྱག་འཚལ་བ་བཀག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་བ་བརྟེན་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཕྱག་འཚལ་བ་ཙམ་ཁོ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས། འོན་ཀྱང་ཀུན་མཁྱེན་རྟོགས་མེད་པར། །དེ་ཉིད་ཉེ་བར་དམིགས་མི་འགྱུར། །མུན་ནག་རབ་རིབ་ཀྱིས་ཁེབས་པ། །དྲིན་གྱིས་སྣང་བ་འཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་ཕྱག་འཚལ་བ་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཇི་སྲིད་དུ་བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཕྱག་འཚལ་བ་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་མཁྱེན་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཡིན་པར་བཞེད་དེ། བླ་མ་དང་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་རྟོགས་པ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མེད་པར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉེ་བར་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་ལས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་ཉེ་བར་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་བོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ། །ལོག་པ
Chinese
如是说。如何向您顶礼呢？如是赞颂，即如实地赞颂，以及赞颂者、赞颂和赞颂之所，三轮清净无所缘，如是赞颂。因为菩萨的身语意之业，凡是有所缘者，一切都只是福德；无所缘者，则成为福德与智慧之聚。彼即是说：谁赞颂以及赞颂谁，以无所缘而顶礼，因此赞颂者和赞颂之所，即无所缘，无可赞颂者。从无所缘的赞颂中，如是赞颂方成赞颂，否则丝毫不是赞颂。诸法皆空性，谁赞颂以及赞颂谁？已舍弃生灭的您，我能赞颂吗？已舍弃善趣恶趣，无有去来，不可赞颂。如是等等所说，是为正义。又或者，向您顶礼，即向毗卢遮那佛的体性顶礼。又或者，如顶礼般，向宝生、无量光、不动和不空成就的体性顶礼。同样地，如是赞颂并向您顶礼。此句是指向第六金刚持大乐的体性顶礼。此处是以随顺彼之体性的特征而顶礼，因此，融入成为五如来体性合一的金刚持大乐，是此处的意义。因此，无有差别，谁赞颂以及赞颂谁，就像水和牛奶般融为一体。此为总结，是为实义。现在，为了通过比喻来展示融入彼之体性的顶礼的自性，如水入水中，如油入油中，自以自之智慧，善见者即是此处的顶礼。如是说，随顺彼之体性的特征的顶礼是怎样的呢？例如，从两条河中挖出的水
English
Thus it is said. How to prostrate to you? Like praising, that is, praising as it is, and the three wheels of praising, the praised, and the object of praise are pure and without any object of reference, praising as it is. Because all the actions of body, speech, and mind of a Bodhisattva with an object of reference become only merit; without an object of reference, it becomes a collection of merit and wisdom. That itself is said: Who praises and whom is praised? Since prostration is done without an object of reference, the person who praises and whom is praised, that is, there is no object of praise. From praising without an object of reference, praising in this way becomes praise, otherwise it is not praise at all. Since all dharmas are emptiness, who praises and whom is praised? Having abandoned birth and death, can I praise you? Having abandoned good and bad destinies, without coming and going, it is impossible to praise. Such and other things are said, which is the direct meaning. Or, I prostrate to you, that is, to the essence of Vairochana. Or, like prostrating, to the essence of Ratnasambhava, Amitabha, Akshobhya, and Amoghasiddhi. Similarly, how to praise and prostrate to you? This refers to prostrating to the essence of the sixth great Vajradhara. Here, it is prostration with the characteristic of following its nature. Therefore, it means entering into the great Vajradhara who becomes one with the nature of the five Tathagatas. Therefore, without difference, who praises and whom is praised, is like water and milk becoming one. This is the conclusion, which is the definitive meaning. Now, in order to show the nature of prostration that enters into its essence through examples, like putting water into water, like putting butter into butter, one's own wisdom, whatever is well seen is the prostration here. It is said, what is the prostration with the characteristic of following its nature? For example, water dug from two rivers
Chinese
完全融为一体而混合的事物，不会有丝毫的差别，就像水中无法分辨出区别一样。同样，对于一百份来自寒冷和温暖地方的水，精通触觉的人们会在衡量的地方发现它们的差别，是这样吗？如果是那样，第二个例子就像酥油和酥油一样，两种酥油混合在一起，因为油腻和颜色相同，所以没有差别。同样，自己，也就是蕴、界、处等自性的知识，自己的智慧，也就是将一切都安立并清楚地看到在空性自性的光明之中，那就是顶礼，因为那本身就是顶礼的果，所以才顶礼。同样，初学者在皈依三宝时，会为了成就佛果而顶礼。在这里，仅仅是顶礼本身就是佛，因此因和果之间没有差别。以这种想法，世尊在根本续中说：“金刚三殊胜，非手印。”这里并不是禁止顶礼，而是说以随顺其自性的方式来依止顶礼，这并不是（作者的）想法。如果那样的话，仅仅是顶礼就能领悟真如，那修习还有什么用呢？为了消除这种疑惑，（经文说：）“然而无有遍知觉，彼性不能近取境，黑暗重重所覆盖，因恩得光明照耀。”所说的意思是，仅仅是顶礼就能证悟，但是，在没有从上师那里得知顶礼的自性之前，又该如何证悟呢？因此，遍知被认为是金刚阿阇黎，因为上师和金刚持之间没有差别。没有从那（金刚阿阇黎）那里获得的证悟，也就是智慧的领悟，就不能接近真如，就像《胜母经》中所说的，依靠善知识才能获得佛陀的菩提一样。同样：邪
English
When things are completely merged and mixed together, there is not the slightest difference, just as no distinction can be made in water. Similarly, for a hundred parts of water coming from cold and warm places, would those skilled in touch perceive their differences at the place of measurement? If so, the second example is like ghee to ghee; if two kinds of ghee are mixed, there is no difference because they are the same in oiliness and color. Similarly, oneself, that is, the knowledge of the characteristics of the aggregates, elements, and sense bases, one's own wisdom, that is, whatever is placed and clearly seen in the clear light of the nature of emptiness, that is prostration, and one prostrates because that itself is the fruit of prostration. Similarly, when a beginner takes refuge in the Three Jewels, they prostrate for the sake of attaining Buddhahood. Here, prostration itself is Buddhahood, so there is no difference between cause and effect. With this thought, the Bhagavan said in the Root Tantra: "The three supreme vajras are not mudras." Here, prostration is not prohibited, but rather it is said that one should rely on prostration in a way that accords with its nature, which is not (the author's) intention. If that were the case, if one could comprehend Suchness merely by prostrating, what would be the use of practice? To dispel this doubt, (the text says:) "However, without the realization of omniscience, that nature cannot be closely apprehended; covered by layers of darkness, one will obtain illumination through grace." The meaning of what is said is that one can attain realization merely by prostrating, but how can one attain realization as long as one has not learned the nature of prostration from the guru's mouth? Therefore, omniscience is considered to be the Vajra Acharya, because there is no difference between the guru and Vajradhara. Without the realization, that is, the comprehension of wisdom, obtained from that (Vajra Acharya), one cannot approach Suchness, just as it is said in the Queen of Sūtras that one attains the Bodhi of the Buddhas by relying on a spiritual friend. Similarly: Wrong