English
He spoke of the symbolism of the gestures. Therefore, from those mantras that have been completely transformed, such as Om (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ओम्, Sanskrit Romanization: om, Chinese literal meaning: Om) and Svaha (Tibetan: སྭཱ་ཧཱ།, Sanskrit Devanagari: स्वाहा, Sanskrit Romanization: svāhā, Chinese literal meaning: Svaha) etc., are removed, and whatever form is created through combination, such as emanations etc., this itself relies on its respective deity, thereby becoming powerful in the collection of actions, which is the meaning to be expressed. This is explained from the perspective of intent. Now, the very nature of mantra is to be shown: By relying on A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Chinese literal meaning: A), wisdom arises, becoming the essence of the Buddha. The meaning is that when collecting mantras, by distinguishing between parts and parts, three letters are collected, and in the state of the Dharmadhatu space, it is revealed, relying solely on the letter A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Chinese literal meaning: A), that is, focusing on it. Wisdom is the Dharmadhatu wisdom that the yogi should cultivate. That itself is the essence of the glorious Vajradhara Buddha, that is, its very nature should be declared. That is the very nature of mantra, which is spoken from the perspective of intent. Now, the function of the three letters: Hum (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum) completely generates sentient beings, and completely regards them as the body of the Buddha. Om (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ओम्, Sanskrit Romanization: om, Chinese literal meaning: Om) completely gathers sentient beings, and A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Chinese literal meaning: A) causes them to abide. Thus it is said. The mind of the Bhagavan, transformed into the nature of Vajradhara, the letter Hum (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum) with the nature of life, causes sentient beings to visualize as the body of the Buddha, that is, having that form, thereby generating and creating, that is, generating. Similarly, the body of the Bhagavan, transformed into the nature of Vajradhara, the letter Om (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ओम्, Sanskrit Romanization: om, Chinese literal meaning: Om) with the nature of entering, causes sentient beings to completely gather and enter as before. The nature of speech Vajradhara, the letter A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Chinese literal meaning: A) with the nature of equality, causes them to abide, that is, causes the mind to abide in a state like a vase. Merely through these three of generating, filling, and the nature of a vase, the mind becomes one-pointed, which is not spoken from the perspective of intent. The order of the Vajra recitation sequence: The order of entering and abiding, and rising, also abides on the basis of wisdom and means, reciting without diminishing the limbs of the mantra. Thus it is said. The sequence of the yogi entering etc.
Tibetan
ས་ལྡོག་པ་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་གཞིར་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པས་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་གནས་ནས་སྔགས་ཡི་གེ་གསུམ་ཡན་ལག་མ་ཉམས་པ་སྟེ། སྔགས་དང་ལྷ་དག་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གཅིག་པ་བཟླས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་དྲང་བའི་ དོན་ཏོ། །ཡང་ན་ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་གཞིར་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རྡོ་རྗེ་པདྨ་སྦྱོར་བ་ལ་གནས་ནས་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་པར་མའི་རིམ་གྱིས་སྔགས་ཏེ་འོད་གསལ་བ་ཡན་ལག་མ་ཉམས་པ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་ཐ་མི་དད་པར་བཟླས་ཤིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་རླུང་གི་གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཟླས་པའི་གྲངས། གོས་དཀར་ལ་སོགས་བཟླས་བཤད་པ། །བརྒྱ་ཕྲག་གཉིས་དང་ཉི་ཤུ་ལྔ། །བཞི་པོ་ལེགས་པར་བསྒྲེས་ནས་ནི། །སྦྱོར་བཞི་བསྡུས་པས་བརྒྱ་ཕྲག་དགུ། །དགུ་བརྒྱ་དག་ཏུ་གང་བསྟན་པ། །ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་རིམ་གྱིས་ནི། །དེ་ནི་སོ་སོར་འབྱུང་བ་ལ། །ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདིར་རྣལ་འབྱོར་བ་ལྐོག་མ་ལ་སོགས་པའི་གནས་བཞི་རུ་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་གོས་དཀར་མོ་ལ་སོགས་པ་ལྷ་མོ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཅན་བཞི་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་དེ་དག་ཀྱང་རེ་རེ་ཞིང་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཏེ། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཀྱང་བཞིའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེའི་ཆ་ཤས་ཀྱི་ཉིས་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའི་གྲངས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ལ་དགུ་བརྒྱ་ཡོད་དོ། །དེ་རྣམས་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ལ་ཉིན་མོ་ལ་བཅུ་གཉིས་མཚན་མོ་ལ་བཅུ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ་རིམ་པ་དེས་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱར་འགྱུར་རོ། །བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་ཉིན་ཞག་ནི་ཆུ་ཚོད་དྲུག་ཅུའོ། །ཉིན་མོ་ལ་ཐུན་བཞི་མཚན་མོ་ལ་ཐུན་བཞི་ཡོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆུ་ཚོད་ཕྱེད་དང་བརྒྱད་ཀྱི་ཚད་ཀྱི་ཐུན་གཅིག་གི་ནང་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ལ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཉིས་སྟོང་བདུན་བརྒྱ་ཡོད་དོ། །ཐུན་གསུམ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཉིན་མོ་ལ་བསྡུས་ནས་ཁྲི་བརྒྱད་བརྒྱ་ཡོད་ཅིང་མཚན་མོ་ཁྲི་བརྒྱད་བརྒྱ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ནི་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱར་འགྱུར་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །ད་ནི་དོན་འདི་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ལུང་གི་ཚད་མ་ནང་གི་དུས་འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ནང་གི་དུས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རིམ་པ་ བཟླས་པའི་གྲངས་སོ། །རིམ་པའི་ཚུལ་གྱི་ཆོ་ག་ཡིས། །ཐུན་མཚམས་བཞི་རུ་རབ་སྦྱོར་ལ། །མཚོན་བྱ་མཚོན་བྱེད་གྲངས་ཀྱིས་ནི། །སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་བཟླས། །རིག་པ་ནི་སངས་རྒྱས་སྤྱན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་དེ་དག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་པོ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཆོག་ནི་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེར་དགུ་བརྒྱ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་བཟླས་པའོ། །ཐུན་མཚམས་བཞི་རུ་རབ་སྦྱོར་ལ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོ་ལའོ། །སྔགས་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་མོ། །ཡན་ལག་མ་ཉམས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ཐ་མི་དད་པའོ། །མཚོན་བྱ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་སོ། །མཚོན་བྱེད་ནི་རླུང་རྣམས་ཏེ་དེའི་གྲངས་ཀྱིས་བགྲང་བས་བཟླས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་བའོ། །ད་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པར། བསྒོམ་པ་ཡི་ནི་བར་ཆད་ཅན།། རྣལ་འབྱོར་ཕྱི་རོལ་བཟླས་པ་སྤང༌། །སྔགས་དོན་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཅན། །རྡོ་རྗེ་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟར་བཟླས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །ཕྱི་རོལ་བཟླས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲེང་བའི་བྱེ་བྲག་ལ་བསྟན་ནས་རེ་ཞིག་དབྱེ་བས་འབུམ་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་ཀྱིས་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་བའོ། །དེ་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་གོམས་པར་བྱེད་པའམ། དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཕྱིན་པས་སྤང་ཞིང་དོར་བར་བྱའོ། །ལས་དང་པོ་པའམ་བསྐྱེད་བའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་དོར་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་དེ་ནི་བླང་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།། ཕྱི་རོལ་གྱི་བཟླས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་བསྒོམ་པའི་སྟེ་འོད་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བར་ཆད་བྱེད་པ་ནི་གེགས་བྱེད་པའོ། །རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྟོག་པ་མེད་པ་ནི་འགལ་བའི་ཕྱིར་མ་ཉམ་པར་གཞག་བ་དང་ལངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་གསུངས་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔགས་བཟླས་པར་བྱའོ་ཞེས་གྲགས་ན། གང་གི་ཚེ་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པས་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཏེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་དེ་ཁོ་ན་སྔགས་ཀྱི་དོན་ཡིན་པས་དེ་ལ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་གཞན་ཅི
Chinese
当大地倾斜时，瑜伽士安住于智慧方便之基，即世俗谛与胜义谛无二之自性中，真言三字不缺支分。由于真言与本尊无二，故应念诵自性唯一，此乃直解之义。又或安住于智慧方便之基，即智慧手印与等入之金刚莲花结合，次第进入等。以贪欲、离贪欲及贪欲之次第念诵真言，光明不缺支分，应念诵并体验世俗谛与胜义谛无二，此乃了义。现在从风的次数之门念诵的次数。白衣等念诵之说：二百二十五，四者善加合计后，四合一为九百。九百中所示，二十四次第，彼于各自生起时，为二万一千六百。如是说。此处瑜伽士于隐处等四处，观想火轮等，白衣女等四位本尊自性之四位。彼等坛城亦一一为四大种之自性，因一大种亦为四者之自性故。因此，每一坛城之分，以二百二十五之数，一坛城有九百。彼等以进入等之次第，四坛城于白天为十二，夜晚为十二，次第由此变为二万一千六百。所思乃是，一日一夜为六十小时。白天有四时，夜晚有四时。因此，于八个半小时之量的一时之中，四坛城有金刚念诵二千七百。三时亦如是转变，白天合计有一万八千，夜晚有一万八千。如是金刚念诵变为二万一千六百，如其语声。现在为了使此义成为量，而宣说：
English
When the earth tilts, the yogi abides in the basis of wisdom and means, that is, the nature of non-duality of conventional truth and ultimate truth, with the three syllables of the mantra complete in their parts. Since the mantra and the deity are non-dual, one should recite the single nature. This is the meaning of the direct explanation. Or, abiding in the basis of wisdom and means, that is, the union of the wisdom mudra and the samadhi of vajra and lotus, gradually entering, etc. Reciting the mantra in the order of desire, non-desire, and desire, the luminosity is complete in its parts. One should recite and experience the non-duality of conventional truth and ultimate truth. This is the definitive meaning. Now, the number of recitations through the door of the number of winds. The explanation of reciting white clothes, etc.: Two hundred and twenty-five, when the four are well added together, the four combined become nine hundred. What is shown in the nine hundred, in the order of twenty-four, when they arise separately, is twenty-one thousand six hundred. Thus it is said. Here, the yogi in the four places such as hidden places, contemplates the mandala of fire, etc., the four natures of the four deities such as the white-clothed woman. Each of those mandalas is also the nature of the four great elements, because one great element is also the nature of the four. Therefore, each part of each mandala, with the number of two hundred and twenty-five, one mandala has nine hundred. Those, in the order of entering, etc., the four mandalas become twelve during the day and twelve during the night, and in that order become twenty-one thousand six hundred. The thought is that a day and night is sixty hours. There are four sessions during the day and four sessions during the night. Therefore, in one session of the measure of eight and a half hours, the four mandalas have two thousand seven hundred vajra recitations. The three sessions also change in the same way, totaling eighteen thousand during the day and eighteen thousand during the night. Thus, the vajra recitation becomes twenty-one thousand six hundred, just like the sound. Now, in order to make this meaning valid, it is explained:
Chinese
依随续部的教义，为了阐明经教量中的这个时间，因此宣说了《集密后续》等，内部的时间是坛城的次第，念诵的次数。以次第的方式的仪轨，在四个时段中善加结合，以能诠所诠的数量，不损减地念诵明咒的支分。明智是佛眼等，那些的方式是那些加持过的四个坛城。那些的仪轨是以进入等次第，以每个坛城九百等的差别来念诵。在四个时段中善加结合。是这样说的。在白天和夜晚。明咒是三个字。支分不损减是如先前一样与本尊瑜伽无有差别。能诠是坛城等。所诠是风等，以其数量计数来念诵，这是如字面意义。现在是应当修持金刚念诵的时候了。观修是有间断的，外道瑜伽念诵应舍弃，明咒义即薄伽梵金刚持，金刚自性如何念诵？这是如字面意义。外道念诵是，是指示念珠的差别，暂时以差别分出十万等的数量，使身体、语言和心感到痛苦。那是圆满瑜伽士，是使金刚念诵纯熟，或者到达其外边，因此应当舍弃和抛弃。最初的或者生起次第的瑜伽士不是应当抛弃的，因为那些是应当修持的。什么样的外道念诵呢？观修的，即光明自性的间断，是障碍。有分别和无分别是因为相违，如不损减地安住和站立一样。宣说了理由，为了完全了知应当宣说的明咒的自性，因此念诵明咒，如果这样说，当圆满瑜伽士以金刚念诵的次第变成金刚持，即金刚持本身的时候，那时那本身就是明咒的意义，因此在那时还有什么其他应当获得的呢？
English
Following the teachings of the tantras, in order to clarify this time within the scriptural measure, it is said in the Later Guhyasamāja Tantra, etc., that the internal time is the order of the mandala, the number of recitations. With the ritual of the sequential method, combine well in four sessions. With the number of the signified and the signifier, recite the limbs of the mantra without diminishing. Intelligence refers to Buddhalocana, etc., and their method is the four mandalas blessed by them. Their ritual is to recite with the distinctions of nine hundred, etc., for each mandala in the order of entering, etc. "Combine well in four sessions." This is what it says. In the day and in the night. The mantra is three syllables. The undiminished limb is, as before, inseparable from the yoga of the deity. The signified are the mandalas, etc. The signifier is the winds, etc., and one should recite by counting their number, which is according to the literal meaning. Now is the time to take up the vajra recitation. Contemplation is interrupted. External yogic recitation should be abandoned. The meaning of the mantra is the Blessed One Vajradhara. How is the vajra nature recited? This is according to the literal meaning. External recitation is, which refers to the distinctions of rosaries, and for a while, by distinguishing the number of hundreds of thousands, etc., causes suffering to body, speech, and mind. That is the perfect yogi, who makes the vajra recitation familiar, or goes beyond it, and therefore should abandon and discard it. The initial or generation stage yogi is not to be discarded, because those are to be practiced. What kind of external recitation is it? The interruption of contemplation, that is, the nature of luminosity, is an obstacle. With and without conceptualization is contradictory, like remaining and standing without diminishing. The reason is stated: in order to fully understand the meaning of the mantra's own nature, which is to be expressed, therefore recite the mantra. If it is said that when the perfect yogi becomes Vajradhara, that is, Vajradhara himself, through the order of vajra recitation, then that itself is the meaning of the mantra, so at that time, what else is there to be attained?