Tibetan
མཚར་གཟུགས་ཅན་ངོ་མཚར་མིན། །གནས་པར་འགྱུར་མིན་མྱུར་དུ་འགྲོ་བ་མིན། །ཞེས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་མེད་ཅིང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་གང་ལ་འགྲོ་བ་སྟེ་འབྱུང་བའི་རིམ་གྱིས་སྤྲོ་བ་དང༌། འོང་བ་སྟེ་འཇུག་པའི་རིམ་གྱིས་བསྡུ་བ་དང༌། དང་གི་སྒྲས་གནས་པ་སྟེ་དེ་དག་གང་ལ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །ཟད་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་མོ། །འཕེལ་བ་ནི་སྣང་བ་གསུམ་མོ། །དངོས་པོ་ནི་འོད་གསལ་བའོ། །དངོས་མིན་ནི་རང་བཞིན་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །ངོ་མཚར་གཟུགས་ཅན་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་གཞན་དང་གཞན་སྤྲོ་བའི་སྒོ་ནས་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པའོ། །ངོ་མཚར་བྱེད་པ་ནི་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་རང་བཞིན་དག་འོད་གསལ་བར་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །གནས་པར་གྱུར་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་ལ་མི་གནས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱུར་དུ་འགྲོ་བ་མིན་པ་ནི་གཡོ་བ་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་མཐར་ཐུག་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི། གང་ཞིག་ཡོད་མེད་ཐ་སྙད་ལས་གྲོལ་ཞིང༌། །བསོད་ནམས་དངོས་མིན་སྡིག་པ་དངོས་མ་ཡིན། །བསོད་ནམས་སྡིག་གི་བདག་མིན་མཆོག་གྱུར་པ། དེ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་རྒྱལ་བས་གསུངས། ། ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པོ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་རིག་པའི་རྣམ་པ་ཡོད་དེ། ཕྱི་རོལ་ན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ནི་ཕྱི་རོལ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་ཡོད་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དབུ་མ་པ་རྣམས་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་གཅིག་དང་དུ་མ་ཉིད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཙམ་འབའ་ཞིག་ཡོད་དོ་ཞེས་སོ། །འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པ་རྣམས་ནི་འབྱུང་བ་རྣམས་ཁོ་ན་སེམས་དཔའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཐ་སྙད་རྣམས་ལས
Chinese
具有奇妙形象者，并非奇妙。 不住留，不迅速离去。 如是说。像这样，对于无有和非有的所有空性，何处是去处，即以生起次第而开展，何处是来处，即以进入次第而收摄，以及“和”字所表示的住留，即这些在何处没有，以“没有”之说，显示并非金刚念诵的次第。灭尽是三种识。增长是三种显现。实有是光明。非实有是自性，以“这些没有”之说，显示并非心完全清净的次第。奇妙形象者，是以开展其他坛城轮的方式，刹那间成办利益。奇妙行者，是以十二种幻化之喻，了知自性清净为光明，以“这些也没有”之说，显示并非自我加持的次第。“不住留”之说，是因为不住留于轮回和涅槃。“不迅速离去”是安住于如无动摇金刚般的等持，此说显示并非双运的次第。要知道，所有空性的自性就是如此，是究竟的。即： 何者脱离有无之言说， 非是福德实有，亦非罪恶实有。 非是福德罪恶之自体，是殊胜者， 彼为一切空性，胜者所说。 如是说。分别说者认为，蕴、界、处等以量成立，所以是有的。瑜伽行者认为，一切法都是唯识之相，外境丝毫没有。经部师认为，外境可以通过推测而存在，但不能现量见到。中观师认为，所取和能取既非一亦非异，所以只有空性存在。顺世外道认为，诸要素本身就是有情之自性，所以没有来世。如是对于有和无的言说等，
English
One with wondrous form is not wondrous. Not abiding, not swiftly departing. Thus it is said. Like this, for all emptiness that is neither existent nor nonexistent, where is the going, which is to expand with the order of arising, and where is the coming, which is to gather with the order of entering, and the abiding indicated by the word "and," which is where these are not, by saying "not," it shows that it is not the stage of vajra recitation. Exhaustion is the three consciousnesses. Increase is the three appearances. Reality is luminosity. Non-reality is the natures, by saying "these are not," it shows that it is not the stage of complete purification of mind. One with wondrous form is to accomplish benefit in an instant by way of expanding other mandala wheels. One who acts wondrously is to know the purity of nature as luminosity through the twelve similes of illusion, by saying "these are also not," it shows that it is not the stage of self-blessing. The saying "not abiding" is because it does not abide in samsara and nirvana. "Not swiftly departing" is abiding in samadhi like an unmoving vajra, this saying shows that it is not the stage of union. Know that the nature of all emptiness is just like that, it is ultimate. That is: That which is free from the talk of existence and non-existence, Is not virtuous reality, nor is it sinful reality. Not the self of virtue and sin, is the supreme, That is all emptiness, spoken by the Victorious One. Thus it is said. The Vaibhashikas think that the skandhas, dhatus, and ayatanas are established by valid cognition, so they exist. The Yogacharas think that all dharmas are of the nature of mere consciousness, and there is nothing at all outside. The Sutrantikas think that the external world can exist by inference, but cannot be seen directly. The Madhyamikas think that the grasped and the grasper are neither one nor different, so only emptiness exists. The Lokayatas think that the elements themselves are the nature of sentient beings, so there is no next life. Thus, regarding the talk of existence and non-existence, etc.,