Tibetan
་བྱས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནང་གི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བསྙེན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་པདྨར་གཞུག་པ་དང་བསྐྱོད་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་དོན་ཡོད་པར་གྲུབ་པ་གཉིས་ཀྱི་སྔགས་དག་གིས་བྱ་སྟེ། ཧཱུཾ་དང་ཕཊ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་བྱས་ནས། སྲོག་ལ་སོགས་པ་དགག་པའམ། སྔགས་དགོང་པར་ཆར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་གཞུག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་ཐིག་ལེ་ཙམ་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོར་ངེས་པར་བཟུང་ལ། འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་པར་མ་སྤངས་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་རྣམ་གྲངས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང༌། འོད་གསལ་བ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གནས་ནས་ཡེ་ཤེས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཟད་པར་གྱུར་པས་དེ་ལས་བྱུང་བའི་རང་བཞིན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ཐིམ་པར་གྱུར་པ་ན། ཇི་སྲིད་རྣལ་འབྱོར་པས་རྣམ་པར་དག་པའི་དགའ་བ་དང་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་དྲི་མ་མེད་ཅིང་མཐའ་ཡས་པའི་ནམ་མཁའ་འབའ་ཞིག་དང་མཚུངས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བར་དུ་གནས་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པའོ། །གལ་ཏེ་བརྒྱ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་མ་རྙེད་ན། དེའི་ཚེ་རང་གི་སྙིང་ག་ནས་སྤྲོས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། རིམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་གོམས་པར་བྱའོ། །ཕྱག་རྒྱ་མེད་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་ཇི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉེ་བར་མཚོན་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། སྐྲས་པ་རེ་ཞིག་དབང་གི་དུས་སུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་མོས་པ་དེ་ཉིད་སེམས་ལ་བཞག་སྟེ། དེ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་བསྒོམ་པ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །མཁས་པ་དག་ནི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་གྲང་ན། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡིན་པས་དྲན་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དོན་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཚད་མར་ཁས་ལེན་ན་ནི། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་
Chinese
已经做了的瑜伽士以内在的次第，以修持等方法，以等持为先导，进入莲花和行动，要以如来宝生和不空成就二者的真言来做。以吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）和帕（藏文：ཕཊ།，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：帕）等生起次第和加持后，遮止命等，或以真言顶上承接甘露。一切如来进入为先导，仅仅将明点执持在金刚杵顶端，不舍离贪欲和离贪欲和贪欲。安住于俱生喜的种种类别大乐和光明和寂静和真如，由于一切智慧和分别识完全止息，由此生起的一百六十种自性融入后，只要瑜伽士以完全清净的喜乐和极其明亮之自性，体验如同无垢且无边虚空一般的法身自性之俱生乐之间安住。这是手印的次第。如果百中找不到这样的手印，那时就与从自己心间散发的智慧手印，般若波罗蜜多自性之薄伽梵母入于等持，以那个次第使心习惯于完全清净。如果没有手印，瑜伽士如何能靠近表示真如呢？回答说，暂时在有能力的时候体验大乐后，在那之后将那个意乐放在心中，从观修和它相似的手印中就能体验真如。智者们说，凡是自证现量所体验的，因为那是量，所以是真如。那么，智慧手印和俱生之真如是先前体验之后的回忆，因为回忆是具有实义之境，所以不是量吗？如果承认无意义之境是量，那么，兔角等的知识和具有分别的分别识
English
The yogi who has done so, with the inner sequence, with methods such as practice, with samadhi as the preliminary, entering the lotus and acting, should do so with the mantras of the Tathagata Ratnasambhava and Amoghasiddhi. After generating the sequence and blessing with Hum (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum) and Phat (Tibetan: ཕཊ།, Sanskrit Devanagari: फट, Sanskrit Romanization: phaṭ, Chinese literal meaning: Phat) etc., either prevent life etc., or hold the nectar on the top of the mantra. With all the Tathagatas entering as the preliminary, hold only the bindu firmly on the tip of the vajra, without abandoning desire and non-desire and desire. Abiding in the various categories of co-emergent joy, great bliss, luminosity, peace, and suchness, because all wisdom and consciousness are completely extinguished, when the one hundred and sixty natures arising from this are dissolved, as long as the yogi experiences the co-emergent bliss of the nature of the Dharmakaya, which is completely pure joy and extremely bright, like the stainless and infinite sky. This is the sequence of the mudra. If such a mudra is not found in a hundred, then at that time, enter into samadhi with the Bhagavati, the nature of the Prajnaparamita, the wisdom mudra emanating from one's own heart, and accustom the mind to complete purity with that sequence. If there is no mudra, how can the yogi closely represent suchness? The answer is, temporarily experience great bliss when capable, and after that, place that intention in the mind, and from meditating on a mudra similar to it, one will experience suchness. The wise say that whatever is experienced by self-cognizant direct perception is suchness because it is valid cognition. Then, is the wisdom mudra and the co-emergent suchness a recollection after previous experience, and because recollection has a real object, is it not valid cognition? If one admits that a meaningless object is valid cognition, then the knowledge of rabbit horns etc. and the consciousness of conceptualization
Tibetan
པ་རྣམས་ཀྱང་ཚད་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ངོ་ཤེས་པ་ན་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དེ་ལྟ་ན་ངོ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། བདག་གིས་མ་ག་དྷཱར་མཐོང་བའི་བ་ལང་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་བ་ལང་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་དང་མ་ག་དྷཱ་ན་གནས་པའི་འབྲས་སཱ་ལུ་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ངོ་ཤེས་པ་དེ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་དང་དོན་དག་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མིང་གི་སྒྲ་འདས་པའི་དུས་རྗོད་པར་བྱེད་པའོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མིང་གི་ཚོགས་མངོན་སུམ་པའི་དངོས་པོ་བརྗོད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདས་པའི་དུས་དང་ད་ལྟར་གྱི་དུས་དག་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་གྱི་གཞིའི་དངོས་པོ་མི་འཐད་པས་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དུ་མི་འདོད་པ་ཉིད་དོ། །དོན་དང་འགལ་བ་ཡང་ཇི་ལྟར་མ་ག་དྷཱ་ལ་སོགས་པར་ཟོས་པའམ་མཐོང་བའི་འབྲས་སཱ་ལུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རོ་དང་ནུས་པ་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨིན་པ་གཞན་ཡིན་ཞིང་འདི་ན་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འབྲས་སཱ་ལུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་གཟུགས་མཚུངས་པ་ཙམ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། འོན་ཀྱང་ཤན་ཏུ་ཕྲ་བའི་བློ་ཅན་གྱི་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་པོས་དཔྱད་པ་ན་ཞག་དྲུག་ཅུའི་འབྲས་ལ་སོགས་པ་དང༌། འབྲས་དྲི་ཞིམ་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་བཞིན་དུ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འབའ་ཞིག་གདོན་མི་ཟ་བར་ཉེ་བར་དམིགས་པར་འགྱུར་པ་ཁོ་ན་སྟེ། ཡུལ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས། །རྫས་ལ་ནུས་པ་ཐ་དད་སྣང༌། །གཅིག་མཐོང་གཞན་ན་དེ་ཡོད་ཅེས། །ངེས་པར་བྱ་བར་རུང་མ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པའོ། །གཞན་ཡང་རྟོགས་པ་པོའི་མངོན་སུམ་ན་གནས་པའི་དངོས་པོ་གཅིག་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་རང་བཞིན་ གཞན་དང་གཞན་འཛིན་པ་ཡིན་ན། ཡུལ་དང་དུས་ལ་སོགས་པས་བསྐལ་པ་གཞན་རྣམས་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་བས་ན་དབང་གི་དུས་ན་ཐོབ་པའི་དཔེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་ཞིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་དུས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་དཔེར་དུས་སུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་སྐུ་དྲིན་དང་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྟན་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་སྒོམ་པ་གོམས་པར་གྱུར་པ་ལས་བསྐལ་པ་ནས་བསྐལ་པ་སྟོང་གི་བར་དུ་ག
Chinese
那些也将会变成是量。如果认为“那就是这个”而认识，因为没有差别，所以不是量是不合理的。那么，如果那样的话，认识是怎样的呢？我曾在摩揭陀见过的牛就是这头牛，以及在摩揭陀生长的稻米就是这个，这样的认识是不合理的。因为声音和意义是相违背的。像这样，“那”这个词是所有名字的声音，表示过去的时间。“这”这个词是所有名字的集合，表示显现的事物。因此，过去的时间和现在的时间是相违背的，由于差别和差别的基础事物不合理，所以不应该说“那就是这个”。与意义相违背又是怎样的呢？在摩揭陀等地吃过或见过的稻米等的味道、能力和特殊成熟度是不同的，而这里存在的那些也完全是不同的。即使稻米等只有形状相似，然而，如果由非常敏锐的智慧者进行观察，就像六十天稻米等和香味稻米等的差别一样，那些的差别无疑会被清楚地观察到。由于地方等差别，物质的能力会显现出不同。看到一个，就认为另一个也有，这样确定是不可以的。如是说。另外，在证悟者的显现中存在的事物，没有一个是刹那的，因此，如果每一个刹那都执持着不同的自性，那么地方和时间等的其他劫又何必说呢？因此，在灌顶时获得的例子本身就是完全不同的，认为智慧手印和等持时的那个本性就是那个，这样的确定是不合理的。因为不是量，所以说不是那个本性。那确实是真的，例如，在某个时候体验到的那个本性，由于上师的恩德和修行的力量而显现出来，那是由于修行变得熟悉，从劫到千劫之间。
English
Those would also become valid cognitions. If one recognizes something thinking "that is this," it is unreasonable to say it is not a valid cognition because there is no difference. Well, if that is the case, what is recognition like? The recognition that the ox I saw in Magadha is this ox, and that the rice growing in Magadha is this, is not reasonable. This is because the sound and meaning are contradictory. Like this, the word "that" is the sound of all names, expressing past time. The word "this" is the collection of all names, expressing manifest objects. Therefore, since past time and present time are contradictory, it is not reasonable to say "that is this" because the difference and the basis of the difference are not reasonable. How is it contradictory to the meaning? The taste, potency, and special ripening of the rice etc. eaten or seen in Magadha etc. are different, and those existing here are also completely different. Even if rice etc. only have similar shapes, however, if observed by someone with very subtle intelligence, just like the difference between sixty-day rice etc. and fragrant rice etc., the difference between those will undoubtedly be clearly observed. Due to differences in place etc., the potency of substances appears different. Seeing one, it is not permissible to determine that the other also has it. Thus it is said. Furthermore, since none of the objects existing in the manifestation of the realized one are momentary, if each moment holds a different nature, then what need is there to mention other eons due to place and time etc.? Therefore, the example obtained at the time of empowerment is completely different, and the certainty that the suchness at the time of the wisdom mudra and meditative absorption is that same suchness is not reasonable. Because it is not a valid cognition, it is said that it is not that suchness. That is indeed true, for example, that suchness experienced at a certain time, which is shown by the kindness of the guru and the power of meditation, is due to the familiarity of meditation, from eon to thousands of eons.