Tibetan
བྱ་བའི་དོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པས་བཤད་པའོ། །ད་ནི་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་སྐུ་དྲིན་གྱི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རི་དབང་རྩེ་ལས་འགའ་ཞིག་ལྷུང་གྱུར་ན། །ལྟུང་བར་མི་འདོད་ཀྱང་ནི་དེ་ལྟུང་འགྱུར། །བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་ཕན་པའི་ལུང་ཐོབ་པ། །གྲོལ་བར་མི་འདོད་ཀྱང་ནི་དེ་གྲོལ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་འབའ་ཞིག་སེམས་གཞན་དུ་ཡེངས་ནས་རྐང་པ་འདྲེན་ནས་རི་དབང་རྩེ་ནས་ཏེ་རི་མཐོན་པོའི་ཁ་ནས་ལྷུང་བར་གྱུར་ན་སྟེ་འདྲེད་པར་གྱུར་ནའོ། །སྐྱེས་བུ་དེ་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ་འདྲེད་པ་འཆི་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་འདོད་ཀྱང་རི་མཐོན་པོ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཕན་བཏགས་པས་ཕན་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ལམ་དང་ཉེ་བར་འབྲེལ་པ་དང་སློབ་སྤོན་དཔེ་མཁྱུད་དང་བྲལ་བའི་ ལུང་སྟེ་མན་ངག་གིས་ཐོབ་པ་དེ་ནི་གྲོལ་བར་མི་འདོད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་སྲིད་དུ་ཟིན་ཀྱང་འོན་ཀྱང་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ་དེས་ཐར་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་འདི་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པར་ཐོས་ཏེ། རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་སྐྱེས་བུ་དུས་དེ་ཉིད་དུ་གྲོལ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ལས་དུས་ཕྱིས་དེའི་ལུས་ཙམ་གནས་པའི་ཕྱིར་རྫ་མཁན་གྱི་འཁོར་ལོ་བཞིན་ཏེ། གང་གི་དུས་སུ་བླ་མ་ཡིས། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་རབ་བསྟན་པ། །དུས་དེ་ཁོ་ན་གྲོལ་བ་སྟེ། །ལུས་ཙམ་འབའ་ཞིག་གནས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གསུངས་སོ། །སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །རིམ་པ་ལྔའི་བཤད་པ་ནོར་བུའི་ཕྲེང་བ་ལས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་སྟེ་དང་པོའོ། ། གཉིས་པ། སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ། ད་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་པོར་ཕྱག་འཚལ་བ། །ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཁྱོད་ལ་འདུད། །ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཕྱག་འཚལ་འདུད། །ཇི་ལྟར་བསྟོད་ཅིང་ཁྱོད་ཕྱག་འཚལ། །གང་ཞིག་བསྟོད་ཅིང་གང་ལ་བསྟོད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བོད་པའི་ཚིག་ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཁོང་ནས་དབྱུང་བར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཐོས་པ་དང་རྗེ་སུ་དཔག་པ་དང་ཁོང་ནས་དབྱུང་བ་སྟེ། གསུམ་གྱི་མདོའི་དོན་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཐོས་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་དམིགས་པ་སྟེ་དཔེར་ན། མགོན་པོ་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད། །དཔལ་ལྡན་བདེ་ཆེན་ལ་བཏུད་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་དེར་རྡོ་རྗེ་འཆང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་
Chinese
名为“行为之意义”者，是因非思虑而宣说。现在为了阐明上师尊者之恩德的伟大自性。如颂云：若从山王顶峰堕，不欲堕落亦必堕，依仗上师恩德力，不欲解脱亦解脱。如是宣说。如何仅仅心向他处散乱，抬脚从山王顶峰，即从高山之巅堕落，即是滑倒。此人必将堕落，即滑倒乃是死亡之因，虽不愿，然因是高山之故，必将堕落。同样，依仗上师之恩德，即金刚阿阇黎加持，加持即是与真实道紧密相连，远离师尊的欺骗。以口诀获得者，即使不愿解脱，即便是被束缚，然而终将解脱，即彼将获得解脱。如是这般，听闻乃是事物之自性。随后跟随的弟子，于彼时即得解脱，因此之后仅存其身，如陶匠之轮。如颂云：于何时上师，善示无分别，彼时即解脱，唯身独存留。等等亦如是宣说。如字面所示。五次第释·宝鬘论中金刚念诵次第，此为第一。第二，心完全清净之次第。现在为了阐明心完全清净之次第，首先是顶礼。向您顶礼，向您致敬。向您顶礼，顶礼致敬。如何赞颂，向您顶礼。赞颂何者，向何者赞颂。如是宣说。藏语的词语“嗟，薄伽梵大金刚持”应从心中取出。如此听闻、随后思量、从心中取出。将阐释三者之要义。其中，听闻是显现的目标，例如：“怙主，一切有情之主宰，于具德大乐者前敬礼。”其中，表达金刚持的词语是“大乐”二字。
English
The so-called "meaning of action" is explained because it is not contemplation. Now, in order to clarify the great nature of the kindness of the venerable Lama. As the verse says: If one falls from the peak of the mountain king, even if one does not want to fall, one will surely fall. By the grace of the Lama, one who receives the beneficial instructions, even if one does not want to be liberated, one will surely be liberated. It is said. How can one's mind be distracted elsewhere, and one's foot slips from the peak of the mountain king, that is, from the top of the high mountain, that is, slipping. That person will surely fall, that is, slipping is the cause of death, even if one does not want to, because it is a high mountain, one will surely fall. Similarly, by the grace of the Lama, that is, by the blessing of the Vajra Acharya, the blessing is closely related to the true path and free from the deception of the teacher. One who obtains the instructions, even if one does not want to be liberated, that is, even if one is bound, one will eventually be liberated, that is, he will obtain liberation. Thus, it is heard that this is the nature of things. The disciple who follows will be liberated at that time, so only his body remains after that, like the wheel of a potter. As the verse says: When the Lama, well shows non-discrimination, at that time liberation, only the body remains. And so on. As the word shows. The first of the five stages of explanation, the Vajra recitation stage in the Garland of Jewels. Second, the stage of complete purification of the mind. Now, in order to explain the stage of complete purification of the mind, the first is to prostrate. I prostrate to you, I pay homage to you. I prostrate to you, I prostrate and pay homage. How to praise, I prostrate to you. Who to praise, to whom to praise. It is said. The Tibetan word "O Bhagavan Great Vajradhara" should be taken out of the heart. Thus, hearing, then thinking, and taking it out of the heart. The meaning of the three will be explained. Among them, hearing is the explicit goal, for example: "Protector, Lord of all sentient beings, I bow down to the glorious Great Bliss." Among them, the word expressing Vajradhara is the word "Great Bliss".
Tibetan
ཐོབ་པ་བཞིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་བྱེད་པའི་རྟགས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་གྱི་ཚིག་གི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པར། །མགོན་པོ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བདག་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཚིག་གཞན་དུ་མི་འཐད་པས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་དངོས་སུ་སྟོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་བཞིན་ནོ། །འདིར་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞེས་བྱ་བའི་ ཚིག་ཐོས་པ་མེད་ཅིང་དེའི་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་སྒྲའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཕྱག་བྱ་བའི་ཚིག་ཡོད་དེའི་ཕྱིར་བསྟོད་པར་བྱ་བའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ཁོང་ནས་དབྱུང་སྟེ། ཁོང་ནས་དབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དུ་མེད་པའི་སྒྲ་བརྟག་པར་བྱ་བའོ། །ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་འདུད་པའོ། །ཕྱག་འཚལ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་བཞི་སྦྱར་བ་ནི་དད་པའི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དགའ་དང་འཇིགས་སོགས་དབང་བཅས་ཡིད་ཅན་གྱིས། །སྨྲ་བ་བོ་རྣམས་དེ་བཞིན་བསྟོད་དང་སྨོད། །ཚིག་ནི་ལན་ཅིག་མིན་པར་སྨྲ་བ་གང༌། དེ་ལ་ཟློས་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དང་དེ་བཞིན་དུ། །ངོ་མཚར་གྱུར་དང་རྩོད་པ་དང༌། ཁྲོ་དང་ཞུམ་དང་ངེས་བཟུང་དང༌། །དད་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ལ། །ཚིག་གཅིག་ལན་གཉིས་བརྗོད་པར་ཡ། །ཞེས་བཤད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་བསྟོད་པ་སྟེ་བསྟོད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟོད་པར་བྱེད་པ་དང་བསྟོད་པ་དང་བསྟོད་པར་ཡ་བ་རྣམས་མི་དམིགས་པའི་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྟོད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ཀྱི་བྱ་བ་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བསོད་ནམས་ཙམ་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞིང༌། དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་འགྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ། གང་གིས་བསྟོད་ཅིང་གང་ལ་བསྟོད་པ་སྟེ། དམིགས་པ་མེད་པས་ཕྱག་འཚལ་བ་ཡིན་པས་སྟོད་པར་བྱེད་པའི་གང་ཟག་གང་ལ་བསྟོད་པ་སྟེ། བསྟོད་པར་འོས་པ་འགའ་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །དམིགས་པ་མེད་པར་བསྟོད་པ་ལས། །དེ་ལྟར་བསྟོད་ན་བསྟོད་འགྱུར་གྱི། །གཞན་དུ
Chinese
如所获知。随后的推测是通过能推测的标志来理解，即通过特殊词语的推测来理解的事物，也能理解不存在的事物。例如，在双运的次第中：“怙主是因和果的自性。”由于因和果的自性的特殊性，与其他词语不相符，因此推测出唯有金刚持大尊。因和果的自性这个词语并非直接显示，如同金刚萨埵等词语一样。此处没有听到金刚持这个词语，也不是通过成为其特征的声音的力量来进行推测。然而，有礼拜的词语，因此从心中取出应赞颂的金刚持这个词语。从心中取出，是指应当考察何处没有的声音。向您礼拜，即以身语意完全敬礼。并用四个“礼拜”的声音，是为了极度信奉的教导，如：喜悦和恐惧等受制于心的有情，说话者们同样赞扬和诋毁。如果不是一次说出词语，那么就没有重复的过失。以及同样地：惊奇和争论，愤怒和沮丧和确定，信仰和随喜，一个词语可以说两次。如此说道。如何向您礼拜呢？如何赞颂，即如实地赞颂，以及赞颂和赞颂的对象都不可见的三轮清净，如实地赞颂。因为菩提萨埵的身语意的行为，所有具有执着的都仅仅变成福德，而没有执着的则变成福德和智慧的积聚。如是说：谁赞颂以及赞颂谁，即因为没有执着而礼拜，因此赞颂者和赞颂的对象，没有可以赞颂的。从没有执着的赞颂中，如此赞颂才能成为赞颂，否则
English
As it is obtained. Subsequent inference is to understand through the sign that makes one infer, that is, what is to be understood by inference of a special word, even what does not exist will be understood. For example, in the order of union: "The protector is the nature of cause and effect." Because of the specialty of the nature of cause and effect, it does not fit with other words, therefore it is inferred that it is only the great Vajradhara. The word 'nature of cause and effect' does not directly show, like the words Vajrasattva and so on. Here, the word 'Vajradhara' is not heard, nor is it inferred by the power of the sound that has become its characteristic. However, there is the word of prostration, therefore, the word 'Vajradhara' to be praised is taken out from the heart. 'Taken out from the heart' means that the sound that is not there should be examined. I prostrate to you, that is, I completely bow down with body, speech, and mind. The four sounds of 'prostration' are combined for the sake of the teaching of extreme faith, such as: sentient beings who are controlled by joy and fear, etc., speakers similarly praise and denigrate. If a word is not spoken once, then there is no fault of repetition. And similarly: wonder and argument, anger and dejection and certainty, faith and rejoicing, one word can be said twice. Thus it is said. How do I prostrate to you? How to praise, that is, to praise as it is, and the three wheels of praising and the object of praise are invisible, to praise as they are completely pure. Because the actions of the body, speech, and mind of a Bodhisattva, all those with attachment become only merit, and those without attachment become the accumulation of merit and wisdom. Thus it is said: who praises and who is praised, that is, because there is no attachment, one prostrates, therefore, the praiser and the object of praise, there is no one to be praised. From praising without attachment, praising in this way will become praise, otherwise