Tibetan
་ཉིད་མཆོད་པར་བྱ། །བཅོས་མའི་གཟུགས་བརྙན་རྣམས་ལ་ནི། །རྣལ་འབྱོར་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་རབ་བརྩོན་ན། །དེས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་ལྷ། །རང་གི་བདག་ཉིད་སྤངས་ནས་ནི། །དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་ནི་གདུང་མི་བྱ། །ཅི་བདེ་བར་ནི་བདེ་བར་གཟུང༌། །འདི་ནི་མ་འོངས་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །འདིར་ནི་གཙང་སྦྲ་བརྟུལ་ཞུགས་མེད། །དཀའ་ཐུབ་དཀའ་སྤྱད་མི་དགོས་ཏེ། །སྡོམ་དང་དཀའ་སྤྱད་མེད་པ་རུ། །དགའ་དང་བདེ་བས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ལུང་ཚད་མར་བྱས་ནས། རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་དང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་ནི་འདི་ཐམས་ཅད་བཀག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་ཕྲེང་བའང་མི་དགོས་ཏེ་ལས་ཀྱི་ཚོགས་བསྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་ཤེལ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་དེ་ལ་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་གོམས་པར་བྱེད་ན་རླུང་ཙམ་འབའ་ཞིག་ཕྲེང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བགྲང་བའང་མི་དགོས་ཤིང་ཚེས་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣམ་པ་བཅུའམ་བསྙེན་གནས་ཡན་ལག་བརྒྱད་བླང་བར་བྱ་མི་དགོས་ཏེ། སེམས་དབང་དུ་བྱེད་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་རྟག་ཏུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལ་སོགས་པར་གསུངས་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་བསླབ་པའི་གཞི་གཟུང་བ་འདི་ལ་མི་དགོས་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་གཟུང་བས་གཞན་དོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱིན་སྲེག་ལས་རྣམས་ཏེ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྲུབ་ནི་ལ་སོགས་པར་མར་དང་ཏིལ་ལ་སོགས་པ་བསྲེགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་བ་ལ་མི་དགོས་ཏེ། མ་ནིང་གི་བཟླས་པའི་དུས་སུ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་མ་ལུས་པར་སྐད་ཅིག་ཙམ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེས་བསྲེག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དང་གཞན་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་དང་མཆོད་པའི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་དེས་བྱ་མི་དགོས་སོ། །དེ་རྣམས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ རིམ་པ་ཁོ་ནས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱ་བའི་རིམ་པ་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ནི་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞི་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་སྟེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡ་ཡི་དོན་གྱིས་གང་ཅིའང་རུང༌། །དངོས་གྲུབ་འདོད་པས་བྱ་བ་ནི
Chinese
应当供养本尊。对于人为的偶像，瑜伽不会从中产生。如果精进于菩提心，那么瑜伽士即是天神。舍弃自己的本性之后，不应以苦行来折磨自己。应当随心所欲地安乐。这即是未来的圆满正觉。此处没有洁净的苦行，不需要苦修。在没有戒律和苦修中，将以喜乐而成就。如是说。因此，以圣言量为准，遮止了圆满瑜伽士的苦行。世尊所说的，对于初学者和生起次第的瑜伽士来说，并非全部遮止，应当了知。同样，对于他来说，也不需要念珠，为了成办事业的集合，也不需要水晶等差别。如果通过入行等次第来使金刚念诵纯熟，那么仅仅气息就是念珠。对此，也不需要计数，也不需要在初八等日子里受持十种或近住八支斋戒，因为调伏自心的苦行是恒常安住的缘故。所谓“受持”，即不需要受持在《学集论》等中所说的以身语意受持学处的基础，因为受持俱生大乐本身之珍宝，没有其他顾虑的缘故。火供事业，即为了寂静等目的，在坛城成就等处焚烧酥油和芝麻等，瑜伽士也不需要这样做，因为在明妃念诵之时，刹那间以智慧之火焚烧所有蕴、界、处之缘故。其他和另外的，即坛城的仪轨和供养之事等，那些也不需要他来做。那些仅仅以智慧的次第而成就，因此，还需要什么行为的次第呢？这是总结性的说法，并非真实意图。那是为了开示圆满瑜伽士寂静者等应当如何行事。以“呀”之义，任何事物都可以。为了成就，想要做的事是
English
One should worship the deity. Yoga does not arise from artificial images. If one is diligent in bodhicitta, then the yogi is the deity. Having abandoned one's own nature, one should not torment oneself with asceticism. One should take pleasure in whatever is comfortable. This is the future perfect enlightenment. Here, there is no pure ascetic practice, and there is no need for asceticism. In the absence of vows and asceticism, one will be accomplished through joy and bliss. Thus it is said. Therefore, taking the scriptural authority as a measure, the asceticism of the perfect yogi is prohibited. It should be understood that the Blessed One did not prohibit all of this for beginners and yogis of the generation stage. Similarly, one does not need a rosary for that, and one does not need the distinction of crystal, etc., for the purpose of accomplishing the collection of actions. If one becomes accustomed to vajra recitation through the stages such as entering, then breath alone is the rosary. There is no need to count it, and there is no need to take the ten aspects or the eight-limbed retreat on the eighth day, etc., because the asceticism of subduing the mind is always abiding nearby. The so-called "taking" does not require taking the basis of learning with body, speech, and mind as stated in the Compendium of Trainings, etc., because taking the jewel of the great bliss that is born together is free from other concerns. The activities of fire offerings, such as burning ghee and sesame seeds in the mandala accomplishment, etc., for the purpose of pacifying, etc., are also not necessary for the yogi, because at the time of the consort's recitation, all the aggregates, elements, and sources are burned in an instant by the fire of wisdom. Others and others, such as the rituals of the mandala and the activities of offering, etc., do not need to be done by him. Those are accomplished only by the order of wisdom, so what need is there for an order of actions? This is a summary statement, not the real intention. That is to show how the perfect yogi, the peaceful one, etc., should act. By the meaning of "ya," anything is possible. The actions desired for accomplishment are