English
Connection is it the nature of the speaker and what is to be spoken? Is it the nature of words and meanings? Is it the nature of means and what arises from means? Is it the nature of cause and effect? That connection also transforms into six types: the Tathagata, the Goddess, the Bodhisattva, the Deva, the Asura, and the Human. Among these, like a great ocean without waves, the Bhagavan Vajradhara, free from all stains of conceptualization, like a fish in an unmoving sea, abides in the samadhi like an unmoving, luminous, self-existent vajra. Propelled by past aspirations and great compassion, in an instant, from the luminous light, he manifests like a rainbow. Then, in order to tame beings with the tendencies of desire, hatred, and ignorance, he manifests the five Tathagatas who are of the same nature, and dwells among them as the lord of the mandala. To guide future beings, he speaks the truth, which is the connection of the Tathagata. After that, in order to guide only beings with the tendencies of desire, he manifests the four Goddesses, and in asking about the Dharmadhatu and other matters, he speaks the truth, which is the connection of the Goddess. After that, he manifests the Bodhisattvas, and speaks the truth, which is the connection of the Bodhisattva. What is spoken in response to Indra's questions and other matters is the connection of the Deva. What is spoken with the Devas, Nagas, and Rishis as the chief recipients is the connection of the Deva and Asura. Teaching the Dharma to Gesar and others is the connection of the Human. Similarly, some say that the Bhagavan speaks to the Tathagatas, and the Tathagatas speak to the Goddesses, and so on, as a lineage. Here, it is the connection of the Tathagata, because the questioner of the Glorious Guhyasamaja Tantra is the Tathagata, and the explanation extracted from that Tantra is also of that nature. Therefore, even if there is no direct connection in sound and meaning, nevertheless...
Tibetan
རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བྱས་པ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་དུ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དཔྱད་ཟིན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང༌། བེམས་པོ་བེམས་མིན་རྟེན་སྒོ་ནས། །འབྲེལ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད། །སྒྲ་དང་དོན་འབྲེལ་བེམས་པོ་སྟེ། །ཉན་དང་འཆད་པ་དེ་ལས་གཞན། །བརྒྱུད་པའི་རིམ་པ་འོང་བ་ལས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་སོགས་དབྱེ་བ་ཡིས། །གཉིས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་ཡིན་པར། །བློ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་དག་གོ །དགོས་པ་ནི་རིམ་པ་ལྔ་ཐོབ་པ་ཉིད་དང༌། བསམ་པ་ཉིད་དང༌། བསྒོམ་པ་ཉིད་བྱས་ལ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་བདག་ཉིད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་བྱ་བ་ནི་གང་ཡིན་པའོ། །དགོས་པའི་དགོས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་རིམ་པ་དེ་རྣམས་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་སམ། འོད་ཟེར་སྤྲོ་བའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་བྱེད་པ་སྟེ། དེས་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཐོག་མར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང༌། དགོས་པ་དང་གཉིས་ཁོ་ན་རྗོད་པར་བྱེད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་རེ་ཞིག་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་མེད་ན་བསྟན་བཅོས་ཉིད་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡང་འབྲེལ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐབས་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་བརྗོད་པར་བྱའོ། །སྒྲའི་དགོས་པ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྟོན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དགོས་པའི་དགོས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །སྒྲ་དང་དོན་དག་གི་འབྲེལ་པ་ནི་མ་བརྗོད་ཀྱང་དོན་གྱིས་གོ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། འདི་ལྟར་ཚིག་ཚད་མ་ཡིན་པ་ལས་ཇི་ལྟར་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པ་ཡིན། ངེས་པ་མེད་པ་ལ་བློ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་འཇུག་པར་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་རེ་ཞིག་ཚིག་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེའོ། །ཐེ་ཚོམ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་ཏེ། དོན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་དང༌། དོན་མ་ཡིན་པའི་ཐེ་ཚོམ་དང༌། དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པའི་ཐེ་ཚོམ་མོ། །དེ་ལ་དོན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་ནི་དཔེར་ན་ས་ འོག་ན་ཡོད་པའི་གཏེར་རྐོ་བ་ལྟ་བུའོ། །དོན་མ་ཡིན་པའི་ཐེ་ཚོམ་ནི་ཆུ་ཀླུང་དྲག་པོ་ལ་ལག་པས་རྒལ་བའོ། །དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པའི་ཐེ་ཚོམ་ནི་དཔེར་ན་རོ་ལངས་བསྒྲུབས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །དོན་མ་ཡིན་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་ལྡོག་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡང་ལྡོག་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་ལ་འཇུག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ལ་དུས་ཕྱིས་ཞུགས་པར་གྱུར་པ་ན་ཐར་པའི་ལམ་བསྒྲུབས་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པས་ཉེས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །ད་ནི་གང་ཟག་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདི་ལ་དབང་བྱེད་པའི་གང་ཟག་དུ་ཞེ་ན། ལྔ་སྟེ། ལྔ་པོ་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུ་དང༌། ཙནྡན་ལྟ་བུ་དང༌། པདྨ་ལྟ་བུ་དང༌། ཨུཏྤལ་ལྟ་བུ་དང༌། པདྨ་དཀར་པོ་ལྟ་བུ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་རྨོངས་པའི་རིགས་ཅན་ནི། །ཚནྡན་ལྟ་བུའོ།། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ནི་ཨུཏྤལ་ལྟ་བུའོ། །དབང་པོ་འབྲིང་པོ་ནི་པདྨ་དཀར་པོ་ལྟ་བུའོ། །དབང་པོ་རྣོན་པོ་ནི་པདྨ་ལྟ་བུའོ། །དབང་པོ་རྣོན་པའི་ཡང་རྣོན་པོ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ཟག་བཞི་ནི་ཚོགས་ཀྱི་བཤད་པའི་སྣོད་ཡིན་ཞིང༌། གཅིག་ནི་སློབ་མ་ལ་བཤད་པའི་སྣོད་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ཉན་པ་པོ་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མི་ཤེས་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང༌། ལོག་པར་རྟོགས་པ་དང༌། ངེས་པའི་བློ་ཅན་དག་གོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མི་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྡོབ་ལྟ་བུའི་བློ་ཅན་དང༌། ཤེས་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ལ་རྡོབ་ལྟ་བུའི་བློ་ཅན་ནི་དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་སྟེ་ཡིད་ཆེས་པར་མི་འདོད་པས་ནི་དོར་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པར་འདོད་པའི་མི་ཤེས་པ་ནི་ཕ་རོལ་པོས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལ་ཉན་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ་དེ་ནི་བླང་བར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྨོངས་པའི་དངོས་པོ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རིམ་གྱིས་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་དོན་དུ་མི་གཉེར་བའོ། །དེ་ལ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བའི་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་ཐབས་གང་གིས་ཀྱང་གཟུང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་ནི་དོར་བར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་ཚད་མ་ཉེ་བར་དགོད་པ་སྔོན་དུ་སོང་བས་ཐེ་ཚོམ་བཟློག་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ཚད་མ་དང་ ལྡན་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་རྣམ་པར་དགོད་པར་བྱའོ། །ལོག་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ལྟ་བ་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། མི་ཤེས་པ་དང༌། ཤེས་པར་འདོད་པ་དང༌། ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་མི་ཤེས་པའི་བློའི་བྱེ་བྲག་མ་སྐྱེས་པའི་རྨོངས་པ་ཡིན་ལ། རིགས་པ་དང་ལུང་དག་གིས་ཡིད་ཆེས་པར་མི་འདོད་པ་དེ་ནི་རྡོ་བ་ལྟ་བུ་ལས་བྱེ་བྲ
Chinese
具有分别念的分别识所作的，是存在的，这是所有智者都已研究过的。同样，在这里也是， 有色无色依缘门， 关联分为二种想。 声与义连是有色， 听与说者不同于此。 由传承次第而来， 如来等之差别分。 第二共有六种相， 具慧之人如是说。 这叫做总结的偈颂。必要是获得五种次第，以及思维本身，以及修习本身，并以金刚念诵等次第，成为自身吉祥大金刚持之相，这是什么呢？必要的必要是，以指示一切有情界那些次第之门，或者以放射光芒之瑜伽，成为大金刚持的作为。因此，这是讲述能说等五者。有些人只说论典开头的所说和必要二者。同样，暂时的所说，并不是另外要说的，因为没有声音，论典本身也会不存在。所说也应只是与关联相符的、具有方便的。声音的必要只是显示所说，否则就不是它本身了。必要的必要如前。声音和意义的关联，即使不说，也应通过意义来理解。如果不是这样，怎么能理解呢？像这样，如果词句不正确，怎么能确定关联等呢？对于不确定的事物，智慧先行的进入也是不合理的，因为会太过分。确实，暂时会对词句产生怀疑。怀疑也有三种：意义的怀疑，非意义的怀疑，以及意义和非意义的怀疑。其中，意义的怀疑就像挖掘地下的宝藏。非意义的怀疑就像用手横渡湍急的河流。意义和非意义的怀疑就像修持僵尸。其中，对意义产生怀疑是进入的支分。非意义
English
That which is done by the discriminating consciousness with conceptualization is only existent, this has been examined by all the wise ones. Similarly, here too, With form and formless, dependent gate, Connection is thought of as two kinds. Sound and meaning connected are form, Listening and speaking are different from this. From the order of transmission coming, Buddha and other divisions. The second has six aspects, Those with intelligence say so. This is called the concluding verses. The necessity is to obtain the five stages, and the thinking itself, and the practice itself, and by the order of vajra recitation etc., to become the very form of glorious great Vajradhara, what is that? The necessity of the necessity is, by showing all sentient beings those stages through the door, or by the yoga of radiating light, to become the action of the great Vajradhara. Therefore, this is the explanation of the five, such as the speaker. Some only speak of the object to be spoken of and the necessity at the beginning of the treatise. Similarly, the temporary object to be spoken of is not something to be spoken of separately, because without sound, the treatise itself would not exist. The object to be spoken of should also only be that which is in accordance with the connection and has skillful means. The necessity of sound is only to show the object to be spoken of, otherwise it would not be itself. The necessity of the necessity is as before. The connection between sound and meaning, even if not spoken, should be understood through meaning. If it is not so, how can it be understood? Like this, if the words are not valid, how can the connection etc. be determined? For uncertain things, it is not reasonable for wisdom to enter in advance, because it would be too excessive. Indeed, temporarily doubt arises about the words. Doubt also has three types: doubt about meaning, doubt about non-meaning, and doubt about meaning and non-meaning. Among them, doubt about meaning is like digging for treasure under the ground. Doubt about non-meaning is like crossing a turbulent river with one's hands. Doubt about meaning and non-meaning is like practicing a corpse. Among them, doubting the meaning is a branch of entering. Non-meaning
Chinese
对真实存在怀疑是颠倒的支分。对是与非怀疑也是颠倒的支分，因此不应陷入怀疑。如果之后进入，修持解脱道，现证那真实，则没有任何过失。现在应当辨析补特伽罗。于此善说具有支配力的补特伽罗有几个呢？有五个。那五个又是什么呢？应当陈述，如珍宝一般，如旃檀一般，如莲花一般，如乌 উৎপལ་（梵文：utpala，梵文罗马拟音：utpala，汉语字面意思：青莲花）一般，如白莲花一般。其中愚昧之类，如旃檀。根器迟钝，如乌 উৎপལ་（梵文：utpala，梵文罗马拟音：utpala，汉语字面意思：青莲花）。根器中等，如白莲花。根器敏锐，如莲花。根器极敏锐，如珍宝。因此四种补特伽罗是集会说法的法器，一种是为弟子说法的法器。有些人说有四种听法者，即：无知者、怀疑者、邪解者、具决定慧者。无知者有两种：如顽石般的智者和想要了解者。其中如顽石般的智者是不寻求意义，不愿相信，因此应当舍弃。想要了解的无知者是听他人开示者，这才是应当接受的。他的愚昧之物会随着论典的次第而转变。怀疑者有两种：寻求意义的和不寻求意义的。其中不寻求意义的怀疑者，无论用什么方法都无法掌握，因此应当舍弃。寻求意义的怀疑者，由于已经先行安立了量，所以能够遣除怀疑，应当对具有正确量的论典进行辨析。邪解者是具有颠倒见解的人，也有三种：无知者、想要了解者和了解者。其中无知者的智慧差别是未产生的愚昧，不愿相信理证和教证，这与顽石般的人有所不同。
English
Doubting what is truly existent is a branch of reversal. Doubting what is and is not is also a branch of reversal, therefore it is not reasonable to engage in doubt. If one enters into it later, practices the path of liberation, and directly realizes that very truth, then there is no fault whatsoever. Now, individuals should be analyzed. How many individuals have dominion over this exposition? There are five. What are those five? They should be stated: like a precious jewel, like sandalwood, like a lotus, like an উৎপལ་（Tibetan: utpala, Devanagari: উৎপলা, Romanized Sanskrit: utpala, Literal meaning: blue lotus）, like a white lotus. Among them, the ignorant type is like sandalwood. The dull-witted are like উৎপལ་（Tibetan: utpala, Devanagari: উৎপলা, Romanized Sanskrit: utpala, Literal meaning: blue lotus）. The medium-witted are like white lotuses. The sharp-witted are like lotuses. The very sharp-witted are like precious jewels. Therefore, four types of individuals are vessels for explaining the teachings to the assembly, and one is a vessel for explaining the teachings to disciples. Some say that there are four types of listeners: the ignorant, the doubters, the misinterpreters, and those with definite wisdom. The ignorant are of two types: those with minds like stones and those who wish to understand. Among them, those with minds like stones do not seek meaning and do not wish to believe, so they should be abandoned. The ignorant who wish to understand are those who listen to others' explanations, and they should be accepted. Their objects of ignorance will be reversed by the order of the treatises. Doubters are of two types: those who seek meaning and those who do not seek meaning. Among them, doubters who do not seek meaning cannot be grasped by any means, so they should be abandoned. Doubters who seek meaning can dispel doubt because they have already established valid cognition, and they should analyze treatises that possess correct valid cognition. Misinterpreters are those who have inverted views, and they are also of three types: the ignorant, those who wish to understand, and those who understand. Among them, the difference in the wisdom of the ignorant is the ignorance that has not arisen, and they do not wish to believe in reasoning and scriptures, which is different from those who are like stones.