Tibetan
་གསུངས་པའོ། །དོན་དམ་པ་ནི་རིམ་པ་ལྔ་སྟེ་དེ་དག་བྱེ་བྲག་མེད་ཅིང་ཐ་དད་པ་མེད་པར་ཤེས་ནས་ཡང་དག་པར་འདྲེས་པར་བྱེད་ཅིང་རོ་གཅིག་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་མཐར་ཐུག་པའོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྒོ་ནས། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་དང༌། །གང་དུ་ལྡང་བ་ཉིད་མེད་པ། །དེར་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར། །རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་མི་ཟད་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཞིང་རྣམ་གྲངས་གཞན་འོད་གསལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བཞུགས་སུ་ཟིན་ ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་སྟེ་དེ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེ་འམ། བདག་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་བོ་སྙམ་དུ་སོ་སོར་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་འཛིན་པ་མེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པས་ལྡང་བ་ནི་སྤྲོ་བས་ཏེ་དེ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་བསྐྱེད་པ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་མི་ཟད་ཅིང་ཟད་པ་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་གནས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གནས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤས་པ་དང་མཐར་ཐུག་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི། གཉིད་ལོག་སད་པ་ཞེས་བྱ་བའི། །གནས་སྐབས་དེ་ཉིད་སྤངས་པའི་ཕྱིར། །གཉིད་ལོག་སད་པ་དང་བྲལ་བའི། །སྟོན་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་གཉིད་ལོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་མ་རིག་པའི་ཉེས་པའི་མཚན་མོའི་དུས་སུ་སེམས་ཀྱི་གཉིད་ལོག་པ་སྟེ་མི་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །སང་པ་ནི་ཚད་མས་ཡོངས་སུ་དཔྱད་པའི་སྒོ་ནས་དངོས་པོ་རང་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །གནས་སྐབས་དེ་གཉིས་ཏེ་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པའི་སྐད་ཅིག་གིས་བྱེ་བྲག་ཉིད་སྤངས་ཤིང་གསལ་བའི་ཕྱིར་གཉིད་ལོག་སད་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ཤེས་པ་དང་མི་ཤེས་པ་སྤངས་པའི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་གཉིད་ལོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྩ་བདུན་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་གི་ནང་དུ་ཐིམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །སད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ཉིད་དེ་རྣམས་ནས་འཛག་ནས་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོར་གནས་པའོ། །གནས་སྐབས་དེ་ལྟ་བུ་གཉིས་སངས་པ་ལས་གཉིད་ལོག་པ་དང་སད་པ་སྟེ་འཇུག་པ་དང་ལྡང་བ་དག་སྤངས་ཤིང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་ཤིང་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་མཐར་ཐུག་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི། མཉམ་པར་གཞག་དང་མ་གཞག་པ། །གང་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་དུ་མེད། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་སྤངས་པའི། །རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ཟུང་འཇུག་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་བསྐྱེད་ པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་དང་པོའི་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ལྷའི་སྐུ་བསྒྲུབ་པའོ། །མཉམ་པར་མ་གཞག་པ་ནི་ངེ་དག་ཐམས་ཅད་བྱས་ནས་ཐུན་མཚམས་སུ་སྤྱོད་ལམ་བཞིས་གནས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོམ་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའོ། །མཉམ་པར་བཞག་པ་ནི་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལས་ལྡང་བའོ། །གཉིས་པོ་དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་དུ་སྟེ་དུས་གསུམ་དུ་ཡང་མེད་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ནི་དངོས་དང་དངོས་མིན་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་རྣམ་པར་གཡེང་བ་དག་རྣམ་པར་སྤངས་ཤིང་བོར་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་ཚིག་ལྷག་མ་སྟེ་མཐར་ཐུག་པའོ། །ཡང་ན་མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་འཇུག་པ་དང་གནས་པའོ། །མཉམ་པར་མ་གཞག་པ་ནི་འབྱུང་བའོ། །དེ་རྣམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་དུ་སྟེ་རླུང་གི་དུས་གསུམ་ཆར་དུ་ཡང་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ནི་དངོས་དང་དངོས་མེད་དེ་སྲོག་དང་རྩོལ་པའི་རླུང་དག་གིས་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པའི་སྦྱོར་བ་སྤངས་ཤིང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རིམ་པའི་ཕྱོགས་ནི། དྲན་དང་མི་དྲན་ལས་གྲོལ་ཞིང༌། །རྟག་ཏུ་རྒྱུན་དུ་གནས་པ་སྟེ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་འདོད་བཞིན་སྤྱོད། །ཟུང་འཇུག་རིམ་པ་ལ་གནས་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་དྲན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འོད་གསལ་བ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ། །མི་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་དང་རང་བཞིན་རྣམས་འགགས་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གནས་ཐོབ་པ་སྟེ་དེ་དག་ལས་གྲོལ་བ་ནི་སྤངས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་དུ་སྟེ་འཁོར་བའི་རྒྱུན་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་གནས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྡོད་པས་ན་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་དུ་གནས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་འདོད་བཞིན་ཏེ་རང་དབང་དུ་སྤྱོད་ལམ་བཞི་རྟེན་སྤྱོད་པའོ། །
Chinese
所说。胜义谛是五个次第，了知那些没有差别且无有不同，从而如实混合并成一味，那即是双运，应当如是说，是究竟的。从圆满次第的方面来说，于如是性而缘，于何处生起亦无有，于彼即成双运，瑜伽士乃不尽之境。如是说，如是性即是远离一切由遍计烦恼与清净所生的分别之过患的等持之殊胜，另一种名称叫做光明。即使安住于彼，也缘于如是性，或者想“这就是它”，或者想“我已获得真如”，而没有各自遍计的执着，同样，为了利益有情，以自我加持的次第而生起，即是欢喜，于彼不生起缘的分别，乃是成办圆满次第的瑜伽士们，现证不尽且无有穷尽的金刚持大尊之境，应当说那就是如来之境，这是精要和究竟的。彼即是，所谓睡眠醒觉之，状态彼舍弃之故，离于睡眠醒觉之，导师即是双运。如是说，所谓睡眠，即是不了知事物自性，由于无明的过患，在夜晚时分心的睡眠，即是不知晓。醒觉，即是以量式完全分析的方式，完全知晓事物各自的体性。那两种状态，即是心的行境的刹那间的差别已经舍弃且明亮之故，远离睡眠醒觉，即是舍弃了知与不知，导师佛陀安住于何种等持，那等持即是瑜伽士应当了知是叫做双运，这是总义。或者，所谓睡眠，即是融入七万二千脉中的菩提心。所谓醒觉，即是以方便与智慧平等进入的方式，从那些之中流出，成为金刚的...
English
It is said. The ultimate truth is the five stages, knowing that they are without distinction and without difference, thereby truly mixing and becoming one taste, that is union, it should be said, it is ultimate. From the aspect of the completion stage: Meditating on suchness, And where there is no arising, There it becomes union, The yogi is the inexhaustible state. It is said that suchness is the special samadhi that is free from all the faults of discrimination arising from pervasive afflictions and purification, and another name is called luminosity. Even if one dwells in it, one meditates on suchness, or thinks, "This is it," or thinks, "I have attained suchness," and there is no grasping of individual discrimination, and similarly, in order to benefit sentient beings, arising in the order of self-blessing is joy, and not generating discrimination of meditation on it is the yogis who accomplish the completion stage, manifesting the inexhaustible and endless state of the great Vajradhara, it should be said that it is the state of the Tathagata, this is the essence and the ultimate. That itself is: Because of abandoning the state called sleep and awakening, The teacher who is free from sleep and awakening is union. It is said that sleep is the sleep of the mind in the night of ignorance because of not fully knowing the nature of things, that is, not knowing. Awakening is the complete knowledge of the nature of each thing through the method of complete analysis by means of valid cognition. Those two states, that is, the difference in the moment of the mind's activity has been abandoned and is clear, therefore, being free from sleep and awakening, that is, abandoning knowing and not knowing, the teacher Buddha abides in which samadhi, that samadhi is what yogis should know is called union, this is the general meaning. Or, sleep is the bodhicitta that dissolves into the seventy-two thousand channels. Awakening is the way to enter equally with skillful means and wisdom, flowing out of those and becoming the vajra...
Chinese
处于顶峰。像这样两种状态，从觉悟中醒来和入睡，即舍弃进入和升起，安住于双运的次第，成为一切知者，这是究竟的。即说：安住与不安住，于何者一切相皆无，舍弃有与非有之，瑜伽士乃双运住。说的是生起次第的瑜伽士的安住，是以最初的结合等次第修持本尊之身。不安住是做完那些之后，在座间以四种威仪安住。同样，圆满次第的瑜伽士安住，是对金刚念诵等的禅修感到非常欢喜。不安住是仅仅从显现中升起。这二者在任何禅定中，一切相，即三时中也没有。瑜伽士舍弃有与非有，即禅定和散乱，舍弃并抛弃后，要知道是安住于双运。这是多余的词句，是究竟的。或者，安住是进入和安住。不安住是出现。那些在任何禅定中，一切相，即风的三时中也没有的瑜伽士，要知道是舍弃有与非有，即命和勤奋的风的出现和进入的结合，安住于双运。这不是密意。心完全清净的次第方面是：解脱于忆念与不忆念，恒常持续安住，瑜伽士随欲而行，安住于双运次第。说的是忆念是通达一切万法皆空的光明。所谓不忆念，是三种识和自性等止息，获得无分别的境界，从那些中解脱是舍弃。因此，恒常持续，即轮回的延续有多久，安住就是为了做众生之事而停留，所以是恒常持续安住。像那样的瑜伽士是随欲，即自在地以四种威仪而行。
English
It is at the summit. Such two states, waking up and falling asleep from enlightenment, that is, abandoning entering and rising, abiding in the order of union, and becoming all-knowing, this is ultimate. That is, it is said: Abiding and not abiding, in whom all aspects are absent, abandoning existence and non-existence, the yogi abides in union. It speaks of the abiding of the yogi of the generation stage, which is to practice the deity's body in the order of the initial union and so on. Not abiding is to abide in the four postures in the session after doing all those. Similarly, the yogi of the completion stage abiding is to be very happy with the meditation of Vajra recitation and so on. Not abiding is to arise from appearance alone. These two are absent in any samadhi, in all aspects, that is, in the three times. The yogi abandons existence and non-existence, that is, samadhi and distraction, and after abandoning and discarding them, it should be known that he abides in union. These are superfluous words, they are ultimate. Or, abiding is entering and abiding. Not abiding is arising. Those yogis who do not have all aspects in any samadhi, that is, in the three times of wind, should know that they abandon the union of arising and entering of existence and non-existence, that is, the life and diligent winds, and abide in union. This is not the intention. The aspect of the order of complete purification of the mind is: Liberated from memory and non-memory, constantly and continuously abiding, the yogi acts as he wishes, abiding in the order of union. It is said that memory is the understanding of the luminosity of emptiness of all things. What is called non-memory is the cessation of the three consciousnesses and nature, obtaining the state of non-discrimination, and liberation from those is abandonment. Therefore, constantly and continuously, that is, for as long as the continuation of samsara, abiding is staying for the sake of doing the work of sentient beings, so it is constantly and continuously abiding. Such a yogi is as he wishes, that is, freely practices the four postures.
Tibetan
དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ། །བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་དག་ནི། ཆགས་དང་ ཆགས་མིན་ལས་གྲོལ་ཞིང༌། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་ལུས་དང་ལྡན། །ཟུང་འཇུག་རྣམ་པར་སྒོམ་བྱེད་པ། །འཁོར་བ་སྲིད་དུ་གནས་བྱེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ཆགས་པ་ནི་དགའ་བ་དང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དག་གོ །ཆགས་མིན་དགའ་བྲལ་ཏེ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་རྣམ་པར་ཉེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དེ་དག་ལས་གྲོལ་ཞིང་སྤངས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ནི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་པའི་སྐད་ཅིག་གིས་རང་བཞིན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཡིན་ཞིང༌། གང་ལ་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་ཏེ་ངོ་བོ་ཡོད་པ་དེ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་ལུས་དང་ལྡན་པའོ། །མཆོག་སྟེ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་དགའ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་པ་ཡིན་ཞིང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ནི་བཞི་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་མཆོག་ལས་ཕ་རོལ་གྱི་དགའ་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཞེས་པས་འཛིན་པའི་ཚིག་བསྡུ་བ་ལ་ལོ་མའི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བར་གྱི་ཚིག་མི་མངོན་པར་བྱས་པ་ཡིན་པས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་བཞི་པ་ཉིད་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་མཁའ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་བཞིན་དུ་ཡན་ལག་གི་དོན་བཤད་དུ་མེད་པའི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་བསྒྲགས་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་སྦྱོར་བས་གྲག་བའི་སྒྲ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནི་གཉིས་པ་ལ་འཇུག་པས་ཉེས་པ་འགའ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཐུག་པའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལས་སྐད་ཅིག་གིས་ལངས་ཏེ་ལྷའི་སྐུར་དམིགས་ནས། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་སྟེ་འཁོར་བའི་མཐར་ཐུག་པར་གནས་པར་བྱེད་ཅིང་གང་གི་ཚེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་མི་འདྲ་བ་གཞན་དང་གཞན་སྤྲོ་བའི་སྒོ་ནས་གནས་པ་སྟེ་དེའི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦས་པའོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རིམ་པ་ལྔ་པ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དང་ནི། །རང་བཞིན་མི་ཕྱེད་བྱས་ནས་སུ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་གང་ཞིག་གནས། །དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་སངས་རྒྱས་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་བའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ ཚོགས་སོ། །འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁུ་བ་དང་ཁྲག་གི་ཐིག་ལེ་ལས་བྱུང་བའི་ལུས་སོ། །རྒྱུ་ད
Chinese
要知道，这就是安住于双运次第，这是隐秘的。关于自我加持和现证菩提的次第： 从贪与无贪中解脱，具有极喜之身，修持双运之相，安住于轮回有中。如是说，贪即是喜和极喜。无贪是离喜，从各种各样的、成熟的和遍及的自性中解脱并舍弃。因此，极喜是与特征分离的、刹那间与生俱来的乐，谁具有其自性之身，即具有极喜之身。殊胜，即特别超胜的喜是与生俱来的喜，应当说极喜是第四喜。或者，从殊胜之外的喜是极喜，如以“极喜”来执持词语的缩略，就像树叶之王等一样，中间的词语不显现，因此应当说极喜本身就是第四喜。或者，就像“空行”等词语一样，极喜这个词语没有分支意义的解释，因为是宣告，所以是表达第四喜，并且因为是结合而发出的声音，所以进入第二喜也没有任何过失，这是最终的。之后，为了利益众生，从那之中刹那间起身，观想为天神之身，安住于轮回多久，即安住于轮回的尽头，并且何时以散布不同的坛城轮的方式安住，即那时瑜伽士要知道是安住于双运次第，这是隐秘的。从自身特征的角度来看，第五次第：因与果即是，自性不分离之后，瑜伽士安住于何处，那就是双运佛所说。如是说，因是指与阿赖耶识相关的习气之集合。果是指从精液和血液明点中产生的身体。因
English
It should be known that this is abiding in the stage of union, which is hidden. Regarding the stages of self-blessing and manifest enlightenment: Liberated from attachment and non-attachment, possessing a body of supreme joy, meditating on the aspect of union, abiding in the cycle of existence. Thus it is said that attachment is joy and supreme joy. Non-attachment is detachment from joy, liberated and abandoned from those of various, mature, and pervasive nature. Therefore, supreme joy is the bliss that is momentarily co-emergent with nature, separate from characteristics, and whoever possesses its nature's body, that is, its essence, possesses a body of supreme joy. Supreme, that is, especially surpassing joy is co-emergent joy, and it should be said that supreme joy is the fourth joy. Or, joy beyond the supreme is supreme joy, such as holding the abbreviation of words with "supreme joy," like the king of leaves, etc., the intermediate words do not appear, so it should be said that supreme joy itself is the fourth joy. Or, like the word "Dakini," etc., the word supreme joy has no explanation of branch meaning, because it is proclaimed, it is the expression of the fourth joy, and because it is the sound emitted by combination, there is no fault in entering the second joy, this is the ultimate. Afterwards, in order to benefit sentient beings, rising from that in an instant, visualizing as the body of a deity, abiding for as long as samsara, that is, abiding at the end of samsara, and when abiding by spreading different mandala wheels, that is, at that time the yogi should know that he is abiding in the stage of union, which is hidden. From the perspective of one's own characteristics, the fifth stage: Cause and effect are the same, after the nature is inseparable, wherever the yogi abides, that is what the union Buddha said. Thus it is said that cause refers to the collection of habitual tendencies related to the alaya consciousness. Effect refers to the body arising from the bindus of semen and blood. Cause