Tibetan
་དང༌། །དེ་བཞིན་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་ཅེས། །དེ་ལྟའི་རྟོག་པ་མེད་གྱུར་པ། །དེ་ཤེས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བཅིངས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕུང་པོ་སྟེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའོ། །གང་གི་ཚེ་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་སྔོན་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་ལུས་མ་ཟད་པ་དེའི་ཚེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་རྣམས་གྲོལ་ཡང་མ་གྲོལ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཟད་ཅིང་ཕུང་པོ་རྣམས་ནུབ་པ་དེའི་ཚེ་ཏིལ་མར་ཟད་པའི་མར་མེ་བཞིན་དུ་ནུབ་པར་གྱུར་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་གཉིས་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་མེད་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པར་ཤེས་ཤིང་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཕྱོགས་དེ་ཉིད། གང་དུ་གང་ཟག་བདག་མེད་དང༌། །ཆོས་བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ཡི། །རྟོགས་པ་ཡིས་ནི་དབེན་གྱུར་པ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་མཚན་ ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕུང་པོ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་གང་ཟག་མེད་པའི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཉིས་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་མེད་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞིང་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ་སྤྱིའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །ཆོས་ལ་བདག་མེད་པས་ནི་སྐུར་སྒྲུབ་པས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་དག་མི་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་ལྷའི་འཁོར་ལོའི་དབུས་ན་གནས་པ་སྟེ་དེ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དམ་པ་ཡིན་ནོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་རྟོགས་པ་དེ་གཉིས་མེད་པ་ནི་མི་སློབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ
Chinese
。同样，所谓的无余涅槃，如果不存在这样的分别念，那就是知二合一。如是说，声闻的涅槃有两种，即有余涅槃和无余涅槃。其中，被烦恼和近烦恼的习气所束缚的蕴等，就是蕴，与此共存的就是有余涅槃。当通过见道和修道断除了烦恼，但由于过去的习气，身体还没有耗尽的时候，声闻种姓的人会想，是解脱了还是没有解脱呢？当烦恼耗尽，蕴也消失的时候，就像油耗尽的灯一样消失，这就是无余涅槃，应当这样说。因此，这两种分别念，在任何禅定中都不存在，那就可以知道并理解为是二合一的特征的禅定，这不是密意。同一品中说：何处之人无我，法亦无我，以证悟而远离，是二合一之特征。如是说，世尊以显示蕴的方式，说明了在无我之人中，人是无我的，并且以仅仅显示识的方式，说明了在无蕴等法的法中，法是无我的。这又是分别说者和瑜伽行者两派的观点，这两种分别念显现，在任何禅定中都不存在，那就是二合一次第的特征，并且是法性，这是总结性的词语，是总体的意义。或者，所谓的人无我，是通过修习空性等解脱之门，从而现证空性的真如。法无我，则是通过否定性的修持，从身语意皆不可得的角度，安住在天轮的中央，这就是生起次第瑜伽士们的殊胜真如。在圆满次第瑜伽士的禅定中，如果不存在这两种证悟，那就是无学之位，因此是二合一的次第。
English
. Similarly, the so-called nirvana without remainder, if there is no such conceptualization, then that is knowing the union of two. Thus it is said that the nirvana of the Hearers is of two types, namely nirvana with remainder and nirvana without remainder. Among them, the aggregates, etc., which are bound by the afflictions and the habitual tendencies of near afflictions, are the aggregates, and existing together with them is nirvana with remainder. When afflictions have been abandoned through the path of seeing and the path of meditation, but the body has not yet been exhausted due to the power of past habitual tendencies, those of the Hearer lineage will think, have I been liberated or not? When the afflictions are exhausted and the aggregates have disappeared, then they disappear like a lamp whose oil has been exhausted, and that is nirvana without remainder, it should be said. Therefore, these two conceptualizations do not exist in any samadhi, then it can be known and understood as the samadhi that is the characteristic of the union of two, this is not the intended meaning. In the same section it says: Where the person is without self, and the dharma is also without self, being separated by realization, is the characteristic of the union of two. Thus it is said that the Blessed One, by showing the aggregates, explained that in the person without self, the person is without self, and by showing only consciousness, explained that in the dharma without aggregates etc., the dharma is without self. This is again the view of the two schools of the Vaibhashikas and the Yogacharas, these two conceptualizations appear, which do not exist in any samadhi, that is the characteristic of the stage of the union of two, and it is the nature of dharma, this is a concluding word, it is the general meaning. Or, the so-called person without self, is to directly realize the suchness of emptiness through practicing the door of liberation such as emptiness. Dharma without self, is to abide in the center of the wheel of deities from the perspective that body, speech, and mind are all unobtainable through negative practice, this is the supreme suchness of the yogis of the generation stage. In the samadhi of the yogis of the completion stage, if these two realizations do not exist, then that is the state of no more learning, therefore it is the stage of the union of two.