Tibetan
པའོ། །རྣམ་པར་བྱང་བ་ནི་དེའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང༌། །འགོག་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང༌། ལམ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་སྟེ་རྗེ་བཙུན་དཀོན་མཆོག་སྒྲོལ་མ་ལས། གཉིས་ནི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་དག་ཡིན་ལ། ཡང་གཉིས་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དེ་ལ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་གང་དང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ནི་འཁོར་བ་སྤང་བར་འདོད་བའི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ ཀྱིས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་བདེན་པ་ཉིད་དུ་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་འགོག་པ་དང༌། ལམ་དག་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཉིད་དང་རང་ཉིད་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཡིན་ཞིང༌། ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཉིད་དང་ཚད་མས་འཐད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེན་པའོ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་སྟེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཁྱད་པར་དུ་བྱང་བར་བྱེད་ཅིང་ཉམས་པར་བྱེད་པས་ན་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡིན་ཞིང་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ལམ་མོ། །དེའི་ཕྱིར་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པས་ཁམས་གསུམ་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྐད་ཅིག་བཞིའི་དབྱེ་བས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །རྟོགས་པའི་དུས་དེ་སྲིད་དུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང༌། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་ངོ༌། །འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང༌། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་གྱུར་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བྱའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སྣང་བ་མེད་ཅིང༌། འོན་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གིས་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་སྟེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཤེས་ཤིང་རྟོགས་པ་དེས་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཤེས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་སྔ་མར་བཀོད་པའི་སྒོ་ནས་ཐ་མི་དད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། དངོས་པོ་རྣམས་བཅས་ཀུན་རྟོག་དང༌། །རྣམ་པ་མེད་པའི་རྟོག་པ་དང༌། །གཅིག་བཅས་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་ཤེས་པའོ།
Chinese
帕喔。完全清净是成为其对治的善法。同样，痛苦圣谛，集起圣谛，灭谛，道谛，称为四圣谛，如至尊圣救度母所说：“二者是圣声闻的谛，另二者是圣谛。”因此，圣者们的谛是什么呢？是痛苦和集起，因为它们是被想要舍弃轮回的圣者们视为因和果的实有。它们的对治，灭谛和道，因为是无为法，并且自身远离烦恼，所以是圣的。又因为是正确的智慧先导，并且为量所许，所以是谛。那是完全清净，因为能特别清净和衰损一切烦恼，所以是完全清净，并且是善的方面所摄的道。因此，通过见道和修道的次第，三界之境的烦恼得以平息。度到彼岸的瑜伽士们，通过四刹那的区分，通达了与决择分相应的法，即是法身。在证悟之时，会出现不相顺品和相顺品的分别念。因为显现了光明的真如，所以在任何三摩地中，都不会有不相顺品和相顺品所变的遍计烦恼，以及所清净的分别念是这个的显现。然而，任何瑜伽士如果知道并证悟到一体性，即无二的自性，那么他就知道了双运的次第，这是指非密意。以首先陈述的识论宗的方式，无差别的三摩地，连同事物的一切遍计，以及无相的分别念，连同一者而行持的瑜伽士，他就是知道双运者。
English
Pawo. Complete purification is the virtuous Dharma that becomes its antidote. Similarly, the noble truth of suffering, the noble truth of origin, the noble truth of cessation, and the noble truth of the path are called the four noble truths. As the venerable Tara says, "Two are the truths of the noble Hearers, and the other two are the noble truths." Therefore, what are the truths of the noble ones? They are suffering and origin, because they are regarded as true entities of cause and effect by the noble beings who wish to abandon samsara. Their antidotes, cessation and path, are noble because they are unconditioned and free from defilements themselves. Moreover, they are truths because they are preceded by correct knowledge and are accepted by valid cognition. That is complete purification, because it specifically purifies and diminishes all defilements, so it is complete purification, and it is the path included in the virtuous aspect. Therefore, through the stages of the path of seeing and the path of meditation, the defilements of the objects of the three realms are pacified. The yogis who have reached the other shore, through the distinction of the four moments, understand the Dharmas that are in accordance with the decisive aspect, which is the Dharmakaya. Until the time of realization, there will be conceptualizations of the unfavorable side and the favorable side. Because the luminosity of suchness is manifested, in any samadhi, there is no appearance of the completely afflicted afflictions that have become the unfavorable side and the favorable side, and the conceptualizations to be purified are this. However, any yogi who knows and realizes oneness, that is, the nature of non-duality, knows the order of union, which means it is not intentional. In the manner of the earlier presentation of the Vijnanavada school, the undifferentiated samadhi, all the conceptualizations together with things, and the non-appearing conceptualization, the yogi who practices with oneness, he is the one who knows union.
Tibetan
།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་ཁ་ཅིག་གི་ཕྱོགས་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ཕྱི་རོལ་ན་སྣང་བ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་རྣམས་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རང་གསལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་གང་དང་གང་རང་གསལ་བའི་ངོ་བོ་དེ་ཡོད་དེ་རྣམ་པར་རིག་པ་བཞིན་ནོ། ། གང་ཞིག་གཞན་གྱི་གསལ་བ་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལ་རག་ལུས་པ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཁོ་ནས་གསལ་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ལ་རག་ལུས་པ་ཁོ་ན་སྟེ་མེ་ལོང་དུ་བྱུང་བའི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་པོར་ཀུན་དུ་རྟོགས་པ་སྟེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་རྟོག་པ་འབྱུང་བའོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་སྨྲ་བ་གཞན་དག་ནི་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དྲི་མ་མེད་ཅིང་མཐའ་ཡས་པའི་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཤིང་རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་འབའ་ཞིག་དེ་ལ་དོན་ལས་འབྱུང་བའམ་དེར་སྣང་བའི་རྣམ་པ་དེ་དག་གིས་གོས་པར་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་རྣམས་སྣང་བ་ནི་སྣང་བ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་ལྟ་བུར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི། སྒྱུ་མ་དང༌། སྨིག་རྒྱུ་དང༌། ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མེད་པ་ཡིན་པས་ན་རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོག་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱོགས་གཉིས་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་ཏེ་རོ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་སྤྱོད་ཅིང་ཤེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྟེ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་སྟེ་མཐོང་བའམ་ཐོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དབུ་མའི་ཕྱོགས་ནི། གཟུང་བ་དང་ནི་འཛིན་པ་ཡི། །བློ་རྣམས་གཉིས་ནི་ཡོད་མིན་གྱི། །གང་དུ་མི་ཕྱེད་ཡོད་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས
Chinese
如是说，一些唯识宗的观点是这样的。例如，瓶子和布匹等外在显现的任何事物，都不是以自己的体性存在的，因为它们是自明的。任何事物，只要是自明的体性，它就是存在的，就像识一样。 任何是其他事物所显现的，它就不是存在的，因为它是受其他事物支配的。依赖于其他事物，仅仅是由识来显现的。因此，蓝色和黄色等各种相，都仅仅依赖于识，就像镜子中出现的影像一样。这是与识一起宣说者对事物的普遍理解，即对外境的显现产生执着。其他唯识宗的人则这样认为：如同无垢且无边的虚空，舍弃了一切遍计烦恼和清净，唯一的无相识，不可能被从意义中产生或在那里显现的各种相所染污，因为它是自性清净的，就像虚空一样。偶然出现的垢染，仅仅是无显现，因为它们是薄伽梵母。任何像显现一样体验到的事物，都像幻术、阳焰和二月等一样是不存在的，因此是唯一的无相识。这是瑜伽行者们对无相的理解。像这样的两种观点，通过领悟光明如是的真性而合二为一，即成为一体，修行和了知的瑜伽士，安住于完全成就的如是真性，那就是双运，即证悟不住涅槃之界性的如是真性，即是见或闻，这不是密意。中观宗的观点是：所取与能取，二者之心皆非有，何处无分别，彼说为双运。如是说。
English
Thus it is said, and this is the view of some who assert only consciousness. For example, any phenomena that appear externally, such as pots and cloths, do not exist by their own nature, because they are self-illuminating. Whatever phenomena are self-illuminating in nature, they exist, like consciousness. Whatever is illuminated by something else does not exist, because it is under the control of something else. Being dependent on something else is precisely what is illuminated by consciousness alone. Therefore, whatever appearances there are, such as blue and yellow, are solely dependent on consciousness, just like reflections appearing in a mirror. This is the common understanding of things by those who speak of being together with consciousnesses, that is, the arising of clinging to the appearance of external aggregates. Other proponents of only consciousness think like this: Like the immaculate and infinite sky, having abandoned all pervasive afflictions and purifications, the sole non-conceptual consciousness cannot be stained by those appearances that arise from meaning or appear therein, because it is naturally pure, like the sky. The appearance of adventitious stains is merely non-appearance, because they are the Blessed Mother herself. Whatever is experienced as appearance is non-existent, like illusion, mirage, and double moon, and therefore it is the sole non-conceptual consciousness. This is how yogis understand non-conceptuality. Such two views, having been made one by understanding the luminous suchness, that is, having been made of one taste, the yogi who practices and knows, abiding in the suchness of complete accomplishment, that is union, that is, knowing the suchness of the nature of the realm of non-abiding nirvana, that is seeing or hearing, this is not the intention. The view of the Middle Way is: The mind of the grasped and the grasper, Both are not existent, Where there is no division, That is said to be union. Thus it is said.
Tibetan
་ཏེ་དབུ་མ་པ་རྣམས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུང་བ་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ ཕྱིར་མེད་པར་འདོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་མེད་པས་འཛིན་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་འཛིན་པ་མེད་ཅེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་བློ་སྟེ་ཤེས་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དུ་ཡང་དེ་རྣམས་ནི་འདི་སྐད་དུ་དངོས་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་དེ་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། །དངོས་པོ་གང་ཞིག་གཅིག་དང་དུ་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་གཞན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང༌། ཚད་མ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས་སྨྲའོ། །དེ་ལྟར་ན་དབུ་མ་པ་རྣམས་ལ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་མེད་དེ། དེ་ནི་དོན་དམ་པ་འབའ་ཞིག་གི་ཕྱོགས་ཡིན་པས་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་དུ་མི་ཕྱེད་པ་ནི་གཅིག་པ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དངོས་པོར་ཡོད་ཅིང༌། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་ཚད་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱོགས་དགག་པའི་ཕྱིར། རྟག་དང་ཆད་པའི་བློ་དག་ནི། །གང་གིས་སྤངས་ནས་རབ་གནས་པ། །ཟུང་འཇུག་རིམ་པ་ཤེས་བྱ་བ། །གང་གིས་དེ་ཤེས་མཁས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་བདག་ཏུ་ལྟ་བས་ཟིན་པ་ཕ་རོལ་རྒོལ་བ་གང་དུ་ཡང་རུང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་འཁོར་བའི་དུག་གི་ལྗོན་ཤིང་གི་རྒྱུར་གྱུར་པ་རྣམ་གྲངས་གཞན་ཐེར་ཟུག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ལམ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་རྣམས་ནི་འཁོར་བའི་ཞགས་པའི་མདུད་པ་ལས་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཐར་པའི་ལམ་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་རང་གི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་འགགས་པ་ ལས། ཏིལ་མར་ཟད་པས་མར་མེ་ཤི་བ་བཞིན་དུ་མར་མེ་ལྟ་བུའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་གཉིས་ལས་འདས་ཤིང་ཆད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐར་པ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཐར་པ་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོད་གས
Chinese
因此，中观派认为外境的所取，因为远离了一和多，所以是不存在的。因此，因为没有所取，所以能取也不存在，因此才说没有能取。这样一来，按照他们的观点，心，也就是识，是不存在能取和所取的自性之相的。同样，他们还这样说，这些事物全部都是无自性的，因为远离了一和多，所以就像影像一样。如果事物具有一和多等性质，就像其他宗派所遍计的二十五谛等一样，就是不相符的方面，而且是无有量度的。这样一来，中观派没有二取显现，因为这是唯有胜义谛的方面，为了遣除它而宣说：证悟双运之自性的三摩地，在哪里不分离就是一，世俗和胜义在无二的实相中存在，瑜伽士们所缘的三摩地，就被称为双运。世尊这样宣说，这被证明是世尊的量度之语，而不是密意。为了驳斥所有论敌的观点，宣说了：谁舍弃了常和断的念头后安住，谁应该了知双运的次第，谁了知它就是智者。同样，凡是被我见所束缚的其他论敌，无论在哪一方面，都是轮回的毒树之因，另一种说法就是常恒，这是安住在常边的道路上。他们没有从轮回的束缚中解脱，因为他们完全不了知解脱之道。一些分别说部等，认为自己的蕴等灭尽后，就像油耗尽灯熄灭一样，是像灯一样的寂灭，但他们没有利益众生的安乐和悦意，因此超出了两种量度，并且希求断灭之相的解脱。他们也不会获得解脱，因为解脱的自性完全是不清净的。光明。
English
Therefore, the Madhyamikas believe that external objects of grasping are non-existent because they are free from one and many. Therefore, since there is no object of grasping, there is also no grasper, hence it is said that there is no grasper. Thus, according to their view, mind, that is, consciousness, does not exist as the nature of the aspect of grasper and grasped. Similarly, they also say that all these things are without inherent existence, because they are free from one and many, so they are like images. If things have the nature of one and many, like the twenty-five realities completely imputed by other schools, then they are inconsistent and without measure. In this way, there is no dualistic appearance for the Madhyamikas, because this is only the aspect of ultimate truth, and to eliminate it, it is said: the samadhi of the nature of uniting two, where it is inseparable is one, conventional and ultimate exist in the reality of non-duality, and the samadhi meditated upon by yogis is called union. The Blessed One said this, and it is proven to be the word of the Blessed One's measure, not the intention. In order to refute the views of all opponents, it is said: who abandons the thoughts of permanence and annihilation and abides, who should know the order of union, who knows it is wise. Similarly, all other opponents who are bound by the view of self, in whatever aspect, are the cause of the poisonous tree of samsara, another saying is permanence itself, which is abiding on the path of the extreme of permanence. They are not liberated from the bondage of samsara, because they do not fully know the path of liberation. Some Vaibhashikas, etc., think that when their own skandhas, etc., cease, it is like the extinguishing of a lamp when the oil is exhausted, which is like the nirvana of a lamp, but they do not have the happiness and joy of benefiting sentient beings, so they go beyond the two measures and seek the liberation of the characteristic of annihilation. They will not be liberated either, because the nature of liberation is completely impure. Light.