Tibetan
བས་ན་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་སྤངས་ཤིང་དེ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བ་རྣམས་གལ་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་རྒྱུ་བ་དང་མི་རྒྱུ་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་འབའ་ ཞིག་ཁོ་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ཞིང་ཐམས་ཅད་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་དེ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རིག་པ་ཞེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ། རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པས་ན་རྣམ་པར་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེན་ཅི་ཞིག་ཤེས་པར་བྱེད། རང་གི་རྣམ་པ་ཁོ་ན་གཟུང་བའི་དོན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བས་དེ་མེད་པ་ནི་འཛིན་པ་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དོན་འདས་པ་མ་འོངས་པ་འམ་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཞིག་གིས་རྣམ་པར་རིག་པ་བསྐྱེད་གྲང་ན་རེ་ཞིག་འདས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་ཞིག་ཟིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འོངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་མ་ཐོབ་པས་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ལྟར་བས་ཀྱང་སྐྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དང་གཉི་གའི་ཆས་ཟིན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེད་པར་ནུས་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་ཡང་ཅིག་ཅར་སྐྱེད་པར་བྱེད་དམ་འོན་ཏེ་རིམ་གྱིས་ཡིན། རིམ་གྱིས་སྐྱེད་ན་ནི་དོན་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞིག་པ་ན་རྣམ་པར་རིག་པ་ཇི་ལྟར་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བར་འགྱུར། ཅིག་ཅར་གྱིས་ན་ནི་གང་ཞིག་གང་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན། རྣམ་པར་རིག་པ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་དོན་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དེ་དེའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན་གསུངས་པ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀུན་གྱི་བདག་མེད་པ་ནི་བདག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་དང་མཉམ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་སྟེ་དེ་ཡིས་སོ། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང་མ་རིག་པའི་ངོ་བོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་རང་གི་སེམས་གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་གནས་པ་སྤངས་ཤིང་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདག་གིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ལྷག་མའོ། །སློབ་མས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྔགས་དེ་བརྗོད་ནས་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞབས་ཀྱི་རྩར་སྙིམ་པས་མེད་ཏོག་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ་མཐར་ཐུག་པའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ཡུལ་དབུལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ ཐུགས་བཞག་ནས། དེ་ནས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡོན། །བླ
Chinese
因此，蕴、界、处都已舍弃，并且已经远离了它们。瑜伽行派的人如果说：好吧，就算这样，所有能动和不能动的事物，都仅仅是显现的识，一切都具有它的自性。这种说法也是不合理的。什么是“识”呢？请说一下。“因为能够识别，所以是识。”那么，它识别什么呢？如果说是识别它自己的相，那么，因为它远离了一和多，所以它不存在，能执也不存在。此外，如果是过去、未来或现在的事物产生了识，那么，首先，过去的事物是不可能的，因为它已经坏灭了。未来的事物也是不可能的，因为它还没有获得，所以不显现。现在的事物也不能产生识，因为它本身就是刹那，并且已经具备了两者的性质。即使能够产生，也是同时产生，还是逐渐产生？如果是逐渐产生，那么，因为事物是刹那的，当它坏灭时，识如何依赖它而产生呢？如果是同时产生，那么，什么与什么相关联呢？识又为什么不产生事物呢？因此，能取和所取都应该舍弃。如果这样，菩提心是什么样的呢？所说的是，诸如蕴等一切法的无我，就是不存在有我的东西。与它相同的是，它遍及一切。心和心所，以及无明自性的三种识，其自性是本来就没有产生的自心，也就是无自性。它舍弃了生、灭、住，并且远离了常见和断见。因此，空性就是一切皆空，这就是第四种真如。以它的自性，我应当修持菩提心，这是多余的话。学生念诵菩提心咒后，应以合掌的方式，在导师的足下供养曼扎，这是最终的供养。之后，心中想着供养处所，然后是随顺的供养。
English
Therefore, the skandhas, dhatus, and ayatanas are abandoned, and one is separated from them. If the Yogacara practitioners say: "Alright, even if that's the case, all moving and non-moving things are merely the appearance of consciousness, and everything has its nature," that is also not reasonable. What is "consciousness"? Please explain. "Because it cognizes, it is consciousness." Then, what does it cognize? If it is said that it cognizes only its own aspect, then, because it is separate from one and many, it does not exist, and the grasping also does not exist. Furthermore, if a past, future, or present thing generates consciousness, then, firstly, the past thing is not possible, because it has already perished. The future thing is also not possible, because it has not been obtained, so it does not appear. The present thing also cannot generate consciousness, because it is itself momentary and has already possessed both qualities. Even if it is able to generate, does it generate simultaneously or gradually? If it generates gradually, then, because the thing is momentary, when it perishes, how can consciousness arise relying on it? If it is simultaneously, then, what is related to what? Why doesn't consciousness also generate the thing? Therefore, the grasper and the grasped should be abandoned. If that is the case, what is the nature of Bodhicitta? It is said that the selflessness of all dharmas, such as the skandhas, is that which is not self. That which is equal to it is that which pervades all. The nature of the three consciousnesses, namely mind, mental factors, and the nature of ignorance, is that one's own mind, which has not arisen from the beginning, is without nature. It has abandoned arising, ceasing, and abiding, and is free from the views of permanence and annihilation. Therefore, emptiness is that everything is empty, and that is the fourth suchness. With its nature, I should meditate on Bodhicitta, which is superfluous words. After the student recites the Bodhicitta mantra, he should offer the mandala with folded hands at the feet of the teacher, which is the ultimate offering. After that, thinking of offering the place, then the appropriate offerings.