Tibetan
་སྟོན་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གིས་ངག་གཅིག་པས་ནི་གང་ཡང་འདུལ་བར་མི་འགྱུར་བར་དགོངས་སོ། །ཡི་གེ་ཡང་དོན་དམ་པར་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེའོ། །དེ་ཡང་གང་ལས་ཤེས་ཤེ་ན། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དོན་ལ་བརྟག་པ་ནི་དོན་ལ་བརྟག་པ་སྟེ། རྒྱུ་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ལ་དཔྱད་ཅིང་དེ་སྔོན་དུ་བྱའོ།། ཡི་གེ་ལ་རྟོན་པར་མི་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་ལ་དཔྱད་པ་དང༌། ཡི་གེ་མངོན་དུ་མི་བྱའོ། །འོ་ན་ཡི་གེ་ལ་མི་རྟོན་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་ལན་དུ་ཡི་གེའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ནི་ཡི་གེ་ལ་གཞོལ་བའོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དོན་ཉམས་པར་བྱེད་ཅིང་གཞན་ཡང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་དོན་བརྗོད་པ་ལས་འདས་ཏེ། ཡི་གེ་ལ་རྟོག་ན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་མི་རྟོགས་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་གཅིག་གིས་གཅིག་སྤངས་པ་སྟེ། རྟ་དང་བ་གླང་བཞིན་ནོ། །ཡི་གེ་ལས་གཞན་པ་ནི་དོན་དམ་པ་སྟེ། ཡི་གེ་བསྟེན་པས་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་བ་ ནི་གོང་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ནི་ཡི་གེ་ནི་དོན་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཡི་གེས་དོན་མི་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཡི་གེ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་དོན་བརྗོད་པའི་བརྡར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ནའང་མ་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་པར་བྱ་བ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དེས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། བརྡ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྡ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་ཞིག་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་བསྟན་བྱའོ། །བསྟན་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཅི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། རྫས་སུ་མེད་པ་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་བློ་སྐྱེ་སྟེ། གང་ལ་ཅི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ནི་བསྟན་པར་བྱའོ། །འོ་ན་དེ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཡི་གེར་སྣང་བ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལ་མེད་ཅེས་བྱ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཡི་གེ་ཡང་སྣང་བ་ཙམ་ཉིད་ན་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་དོན་བྱེད་པའི་ངོ་བོར་རྣམ་པར་གནས་སོ། །བརྡ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན། ལ་ལས་སོར་མོའི་རྩེ་མོ་གཅིག་ལ་དངོས་པོ་གཅིག་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སོར་མོའི་རྩེ་མོས་བསྟན་པ་ནི་བྱིས་པ་ལ་སོར་མོ་བསྒྲེང་སྟེ་དེས་ཟླ་བ་བསྟན་ན་དོན་ལ་རྟོག་པ་ནི་ནམ་མཁའི་ཟླ་བ་རྟོག་པ་བཞིན་ནོ། །སྒྲ་ལ་རྟོག་པ་ནི་སོར་མོ་ཟླ་བར་རྟོག་པ་བཞིན་ནོ། །སོར་མོ་འདིས་ཟླ་བ་སྟོན་པ་ནི་གཞན་ལ་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་བརྡ་ཕྲད་སླ་བར་བྱེད་དོ། །དངོས་པོ་ལ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སྒྲ་ལ་ནི་དོན་མེད་ཀྱི་སོར་མོ་བཞིན་ནོ། །དོན་ལ་ནི་དོན་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ་ནམ་མཁའི་ཟླ་བ་བཞིན་ནོ། །དོན་མེད་པའི་སྒྲས་ཀྱང་དེ་སྟོན་པར་མི་ནུས་ཏེ། མཛུབ་མོས་ཟླ་བ་སྟོན་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་གོ་སླའོ། །ཚིག་ལ་ཡང་དབྱེ་བ་དུ་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་དེ་ཞེས་པ་ནི་འདི་ལ་བཞི་ཡོད་པས་ན་རྣམ་པ་བཞིའོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་མི་ཤེས་ནས་དྲིས་པ། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་ཀྱང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཟུགས་ལ་མཚན་མར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་བྱུང་ ངོ་ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཤེས་པ་རྐྱེན་བཞི་ལས་སྐྱེས་པས་ཏེ། དེ་ལས་ཡི་གེའི་གཟུགས་སྣང་ངོ༌། །དེ་ལས་སྒྲར་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་བས་ན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལ་རྨི་ལམ་གྱི་ཚིག་གང་ཞེ་ན། སྔོན་མྱོང་བའི་ཡུལ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་རྨི་ལམ་མ་ཡིན་པའི་དུས་ན་མྱོང་བའི་ཡུལ་གྱི་བག་ཆགས་ཤེས་པ་ལ་ཡོད་པའོ། །དེའི་བག་ཆགས་རྨི་ལམ་ནི་མྱོང་སྟེ། དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཚིག་དང༌། རྟོག་པའི་ཡུལ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་སྔོན་མ་མཐོང་བའི་ཡུལ་རྨི་ལམ་ན་མཐོང་སྟེ། དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཚིག་གོ །དེ་ལ་རྨི་ལམ་གྱི་ཚིག་ཅེས་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྨི་ལམ་ན་བརྡར་བཏགས་ཀྱང་རུང༌། སད་ནས་བརྡར་བཏགས་ཀྱང་རུང་སྟེ། རྨི་ལམ་གྱི་ཡུལ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རྨི་ལམ་གྱི་ཚིག་ཅེས་བྱའོ། །གནས་ངན་ལེན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚིག་གང་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་བྱས་པའི་ལས་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་བསགས་པའི་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ལས་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་ཤིང་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་ཚིག་གང་ཞེ་ན། ལན་དུ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་སྤྲོས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ནམ་ཡོད་པའི་དུས་ནས་རང་གི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་བཏགས་ཤིང་ཡུལ་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་ལ་ཞེན་ཅིང་ཆགས་པའོ། །དེའི་བག་ཆགས་རང་གི་ཤེས་པ་ལ་བཞག་སྟེ། དེའི་ས་བོན་ལངས་ནས་ཕྱིས་ཡུལ་དྲན་ཞིང་རང་གི་ཚིག་འབྱུང་བའོ།།
Chinese
是导师啊。那为什么呢？因为他认为用一种语言是无法调伏任何众生的。文字在胜义谛中也是完全清净的啊。那又从何得知呢？从世尊所说的“从那以后”等等。考察意义就是考察意义，要考察原因、道路和结果，并且要先这样做。不要依赖文字就是考察文字，不要显现文字。那么，为什么不依赖文字呢？回答是，跟随文字就是执着于文字。那会怎么样呢？会使意义丧失，并且也不能理解其他，这已经超出了意义的表达。如果执着于文字，就不会理解一切法无自性。那为什么呢？因为表达和不表达是互相排斥的，就像马和牛一样。文字之外的是胜义谛，依靠文字是无法了解的，和上面说的一样。因此，文字不是意义。那么，文字不是不表达意义吗？这个“文字”做什么呢？不是的，因为它是表达真实意义的符号。那么，它会表达吗？也不是的，因为要表达的东西无法成立。那么，它做什么呢？做符号。符号是要指示什么呢？如果说因为不存在而不可行，那不是的，要指示的就是无事物本身。要指示的东西难道不是实有吗？不是的，对于非实有的东西，也会产生那样的显现的念头，对于什么显现成什么，那就是要指示的。那么，那本身不是要表达的吗？不是的，因为要表达的东西也无法成立。那么，文字的显现本身不是存在的吗？为什么说它不存在呢？不是的，文字也只是显现而已，自性清净，就像镜子里的影像一样。然而，在世俗中，它仍然以能起作用的自性而存在。符号又是什么样的呢？有些人说用一个手指尖指着一个东西等等，用手指尖指示，就是给孩子指手指
English
is the teacher. Why is that? Because he thought that one language could not subdue any beings. Letters are also completely pure in the ultimate sense. How is that known? From what the Blessed One said, "From then on," and so on. Examining the meaning is examining the meaning, examining the cause, path, and result, and doing that first. Not relying on letters is examining letters, not manifesting letters. Why not rely on letters? The answer is that following letters is clinging to letters. What will that do? It will cause the meaning to be lost, and one will not understand others, which goes beyond expressing the meaning. If one clings to letters, one will not understand that all dharmas are without self-nature. Why is that? Because expression and non-expression are mutually exclusive, like a horse and an ox. What is other than letters is the ultimate truth, which cannot be known by relying on letters, as mentioned above. Therefore, letters are not the meaning. Then, do letters not express the meaning? What does this "letter" do? No, because it is a symbol for expressing the true meaning. Then, will it express it? No, because what is to be expressed cannot be established. Then, what does it do? It makes a symbol. What is a symbol supposed to indicate? If it is said that it is not feasible because it does not exist, that is not the case, what is to be indicated is the non-thing itself. Is what is to be indicated not real? No, even for what is unreal, a thought of such an appearance arises, and what appears as what is to be indicated. Then, is that itself not to be expressed? No, because what is to be expressed cannot be established either. Then, is the appearance of the letter itself not existent? Why is it said that it does not exist? No, the letter is also just an appearance, naturally pure, like an image in a mirror. However, in the conventional sense, it still exists as a nature that can function. What kind of symbol is it? Some say that pointing at one thing with one fingertip, etc., pointing with a fingertip is pointing a finger to a child.
Chinese
如果用手指示月亮，那么对意义的理解就像理解天空中的月亮一样。对声音的理解就像用手指指向月亮一样。用手指指示月亮，是为了方便地向他人传达知识。对于事物来说，情况并非如此。此外，对于声音来说，就像无意义的手指一样。对于意义来说，它变得有意义，就像天空中的月亮一样。无意义的声音也无法指示它，就像手指指示月亮一样。其他部分很容易理解。那么，词语有多少种分类呢？有四种，之所以说有四种，是因为这里有四种。那么，是哪四种呢？例如，定义之词等等。因为不理解这一点而提问：什么是定义之词呢？回答说：从对自身形态的执着，显现为对色法的特征的执着而产生的。也就是说，色法的意识是从四个条件产生的。从中显现出文字的形态。从中产生声音。因此，凡是存在于何处，就称之为那个。那么，什么是梦境之词呢？回忆起先前经历的境，就是在非梦境时，对所经历的境的习气存在于意识中。在梦中体验到那个习气。从中产生的词，以及从没有思维对象的境中产生的词，就是在梦中看到先前未曾见过的境。从中产生的词。为什么称之为梦境之词呢？无论是在梦中命名，还是醒来后命名，都是因为从梦境中产生的，所以称之为梦境之词。什么是对恶劣状态的分别念执着的词呢？众生所造作的业，就是从无始以来积累的善业、恶业和无记业。这些业被自身的分别念习气所熏染，并从回忆中产生。什么是无始之时的词呢？回答说，从无始之时起，就执着于戏论，就像天空存在时，就将自己的色法等命名为境，并执着和贪恋它。它的习气留在自己的意识中。它的种子生起，之后回忆起境，并产生自己的词。
English
If one points to the moon with a finger, then understanding the meaning is like understanding the moon in the sky. Understanding the sound is like pointing to the moon with a finger. Pointing to the moon with a finger is to easily convey knowledge to others. This is not the case for objects. Furthermore, for sound, it is like a meaningless finger. For meaning, it becomes meaningful, like the moon in the sky. Meaningless sounds also cannot indicate it, just like a finger pointing to the moon. The rest is easy to understand. Then, how many classifications of words are there? There are four, and the reason it is said that there are four is because there are four here. So, what are the four? For example, the word of definition and so on. Because they do not understand this, they ask: What is the word of definition? The answer is: It arises from clinging to one's own form, appearing as clinging to the characteristics of form. That is, the consciousness of form arises from four conditions. From this, the form of letters appears. From this, sound arises. Therefore, whatever exists in a place is called that. Then, what is the word of dream? Remembering the previously experienced object is when the habit of the experienced object exists in consciousness in a non-dream state. That habit is experienced in a dream. The word that arises from it, and the word that arises from the object of no thought, is seeing a previously unseen object in a dream. The word that arises from it. Why is it called the word of dream? Whether it is named in a dream or named after waking up, it is called the word of dream because it arises from the object of dream. What is the word of clinging to the conceptualization of a bad state? The actions performed by sentient beings are the virtuous, non-virtuous, and unspecified actions accumulated from beginningless time. These actions are completely imbued with the habits of their own conceptualization and arise from recollection. What is the word of beginningless time? The answer is that from beginningless time, clinging to elaboration is like when the sky exists, one names one's own form, etc., as objects, and clings to and is attached to it. Its habit remains in one's own consciousness. Its seed arises, and later one remembers the object and one's own word arises.