Tibetan
ང་བ་དང༌། ཚོགས་བསགས་པ་སྟེ་བར་ཆད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཟློག་པར་འགྱུར་རོ། །འཕགས་པ་དགའ་བོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའི་གང་ཟག་དེ་ནི་སྒྲིབ་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་བའི་ཆུ་བོ་ལས་བརྒལ་བའོ། །སྦྲུལ་དང་རྐུན་པོ་དང་རྒྱལ་པོའི་ཆད་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་སྙིང་ གར་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་དུ་སྲོག་གི་ས་བོན་གནས་པ་ནི་མགོན་པོ་སྟེ། འབྱུང་འཇུག་རྒྱུན་བཅད་ནས་རྟག་ཏུ་ངན་སོང་ལས་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །མགོན་པོ་ཡང་ཡིན་ལ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་པས་མགོན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀུན་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་དཔལ་ལྡན་ཏེ། གང་ལ་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ངང་ལ་བརྟན་པར་གྱུར་པ་དང་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་རིམ་གྱིས་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདེ་ཆེ་ན་སྟེ། གང་ལ་མི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་སྤང་བའི་ཐབས་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །མཐར་ཐུག་པའི་དབང་དུ་མགོན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀུན་བདག་ཉིད་ཅེས་སྨོས་ཏེ། གང་དག་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དྲ་བར་ཆུད་པ་དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་བདག་ཉིད་དེ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་བདག་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་སུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལས་ཀྱང༌། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ནི། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངང་ལ་གནས། །ཐུགས་རྗེ་དང་ནི་ལས་འཕྲོ་ཡིས། །སེམས་ཅན་ངོ་ལ་སོ་སོར་སྣང༌། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་དཔལ་ལྡན་ཏེ་དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་བཞིན་ཡོངས་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོད་སྲུངས་ཀྱི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། དོན་དམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དཔལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འཆིང་བ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་ནི་དཔལ་ལྡན་ཡང་ཡིན་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པས་དཔལ་ལྡན་བདེ་ཆེན་ནོ། །བཏུད་དེ་ཞེས་པ་ནི་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཞེས་པ་སྟེ། གང་ལ་མཉེས་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །དེས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། བཤད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །གང་བཤད་པར་འདོད་པ་དེ་ནི་བསྟན་པར་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་བཤད་བྱ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཡིན་པས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་སྟེ། སྣའི་རྩེ་མོར་རྡོ་རྗེ་བསམས་ལ་བཟླས་ཤེའོ། །ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་བཟླས་པ་ཡིན་པས་དེ་བཟླས་ཤེའོ། །ཡང་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཡིན་པས་ རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་བཟླས་ཤེའོ། །གང་གི་ཕྱིར་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཡོན་ཏན་དང་དམིགས་པ་དང་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་པོ་སྟོན་པར་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཡོན་ཏན་དང་དམིགས་པ་དང་བྱེད་པ་པོ་མ་བསྟན་ན་མེད་པ་དང་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །གང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་པ་བཤད་ཅེ་ན་དེ་ཉིད་སྟོན་པར་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་འབྲངས་ནས། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་གང་ལས་དེ་གཙོར་སྟོན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དེ། ལྷ་མོ་བཞིས་ཞུས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་སྟེ། དེ་དག་དང་མི་འགལ་བར་བྱས་ཏེ་བཤད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ནི་དེས་གཏན་ལ་ཕབ་ཅེས་འཆད་དོ། །གང་ལ་གང་གིས་ཅི་ལྟ་བུར་གསུངས་ཤེ་ན། ཐབས་འདི་ཞེས་སྨོས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་འདི་ཞེས་སྦྱར་ཏེ་དང་པོ་བསྟན་པའོ། །འོག་མ་སྟོན་པར་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། བསྐྱེད་པའི་རིམ་ལ་ལེགས་གནས་ཤིང༌། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ས་བོན་དང་ཕྱག་མཚན་ལས་བསྐྱེད་པ་གང་ཡིན་བདེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ལེགས་པར་གནས་པ་ནི་དེ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་སྟེ་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །དེའི་དོན་ནི་དང་པོར་སྲིད་པ་སྐྱེ་བཞིན་ཚུལ་དུས་བོན་ལ་སོགས་པ་ལས་རིགས་བརྒྱའི་དབྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ནི་བཞི་སྟེ་བསྒོམ་པ་དང༌། གོམས་པའི་ཚད་དང༌། མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚད་དང༌། དེའི་དགོས་པའོ། །བསྒོམ་པ་ནི་དེ་ལ་སེམས་ཡང་དང་ཡང་དུ་གཏོད་པའོ། །གོམས་པའི་ཚད་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཆེ་ཆུང་མང་ཉུང་གང་གི་རྣམ་པ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའོ། །མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚད་ནི་ཐམས་ཅད་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྣང་བའོ། །དེའི་དགོས་པ་ནི་རགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སླངས་ཏེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བསྒོམས་ན་གསལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྫོགས་པའི་ཚད་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཆེ་ཆུང་མང་ཉུང་གང་གིས་རྣམ་པ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའོ། །ཕྱིན་པའི་ཚད་ནི་ཐམས་ཅད་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྣང་བའོ། །དེའི་དགོས་ པ་ནི་རགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་ཏེ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བསྒོམས་ན་གསལ་བར་འགྱུ
Chinese
我慢以及，积聚资粮，即是遣除障碍之方便。圣者喜乐所请问经中也说：具寿如来以及，如来教法的形象作礼拜的士夫，是舍弃一切障碍和烦恼的。是超越轮回之河流的。是舍弃蛇、盗贼和国王惩罚一切的。因此这样说。或者于心间，方便和智慧之间，生命之种子安住的是怙主，断绝生起和融入的相续，恒常从恶趣中返回的缘故，因此称之为怙主。既是怙主也是一切佛的自性，因此怙主一切佛自性。彼即具吉祥，于何者成熟和解脱存在，因此称之为具吉祥。如是之状态中，成为稳固以及喜乐等次第生起的是大乐，于何者不适和痛苦舍弃之方便存在，因此称之为大乐。究竟的意义上说怙主一切佛自性，何者陷入分别之网中，彼等之对治是诸佛自性，因为一切佛的体性是主人的缘故。那是因为什么呢？一切佛是真实法身的缘故。于其他经典中也说：三世一切佛，安住于法界之状态中，以大悲和业缘，于有情面前各自显现。因此这样说。此乃具吉祥，譬如虚空般周遍一切的缘故。《持光经》中也说：是成为一切真实有情之吉祥，是遣除分别执着的束缚的缘故。因此说。因此彼既是具吉祥也是大乐，因此是具吉祥大乐。顶礼，即是作礼拜，于何者有令欢喜的，即是对彼作礼拜。彼作何事呢？加上说之语。所要说的是想要开示的，因此说宣说金刚念诵次第，于彼是金刚念诵，因此是金刚念诵，于鼻尖
English
Pride and, accumulating merit, is the means of averting obstacles. Also, in the Sutra Requested by Arya Nanda, it says: 'The person who prostrates to the Blessed One and the image of the Blessed One's teachings is one who has abandoned all obscurations and afflictions. He has crossed the river of samsara. He has abandoned all punishments of snakes, thieves, and kings.' Therefore, it is said. Or, in the heart, the seed of life dwells between skillful means and wisdom, which is the protector. Because it constantly turns away from the lower realms by cutting off the continuity of arising and entering, it is called the protector. Since it is both the protector and the nature of all Buddhas, it is the protector, the nature of all Buddhas. That itself is glorious, and it is called glorious because maturation and liberation exist in it. Whatever arises in that state of stability and joy, etc., is great bliss, and it is called great bliss because it has the means to abandon discomfort and suffering. In the ultimate sense, it is said that the protector is the nature of all Buddhas, and the antidote to those who are caught in the net of conceptualization is the nature of all Buddhas, because the essence of all Buddhas is the master. Why is that? Because all Buddhas are actually the Dharmakaya. It is also said in other scriptures: 'All Buddhas of the three times abide in the state of the Dharmadhatu, and through compassion and karmic connections, they appear individually before sentient beings.' Therefore, it is said. This is glorious because it pervades everything like the sky. Also, in the Light-Protecting Sutra, it says: 'It is the glory of all truly sentient beings because it averts the bonds of conceptualization.' Therefore, it is said. Therefore, it is both glorious and great bliss, so it is glorious great bliss. 'Having bowed down' means having prostrated. To whom there is pleasing, to that one prostrates. What does that do? Add the word 'to speak.' What is to be spoken is what is to be taught, therefore it is said, 'The order of Vajra recitation is to be explained.' In that, it is Vajra recitation, therefore it is Vajra recitation, at the tip of the nose.
Chinese
应当念诵金刚萨埵。或者说，金刚念诵，即由金刚持大尊所念诵，故当念诵之。又，金刚念诵，即 金刚念诵，由金刚持之瑜伽士所念诵。何以故？欲示所应修之功德、所缘及修持者，故对此如是说。若不示功德、所缘及作者，则将成无、非等过失。若问依随何者而说，答：为此欲示彼故。如是说：依随瑜伽续。瑜伽乃三摩地，由此彼为主而示之，故对此如是说。瑜伽之续乃瑜伽之续，如四天女所请问等。依随彼者，乃依随彼者，谓不违彼等而说。有说，依随者，谓由彼所决定。若问于何处、由何者、如何说，答：如是说：此方便。谓连缀此金刚念诵，乃最初所宣说。为此欲示下文故，如是说：善住于生起次第。生起次第，乃由种子及手印所生起之次第，于安乐者，对此如是说。于彼善住者，乃修持彼者，谓至究竟。其义为，初于有生之方式，从时、方等，修持百种类别等。彼有四：修持、串习之量、究竟之量及彼之必要。修持，乃于彼反复系心。串习之量，于身语意之大小、多少任何形象皆无碍。究竟之量，乃一切显现为天众之坛城。彼之必要，乃为遣除粗分之分别念，若修持圆满次第，则将变得明晰。圆满之量，于身语意之大小、多少任何形象皆无碍。究竟之量，乃一切显现为天众之坛城。彼之必要 乃为舍弃粗分之分别念，若修持圆满次第，则将变得明晰。
English
One should recite the Vajrasattva. Or, the Vajra recitation, which is recited by the great Vajradhara, so one should recite that. Again, the Vajra recitation, that is, the Vajra recitation, recited by the yogi of Vajradhara. Why? Because one wants to show the qualities to be meditated upon, the object, and the meditator, therefore it is said thus about it. If the qualities, object, and agent are not shown, then it will become a fault of non-existence and non-being, etc. If asked, following what is it explained? The answer is: because one wants to show that itself. It is said thus: Following the Yoga Tantra. Yoga is Samadhi, and from that, it is mainly shown, therefore it is said thus about it. The Tantra of Yoga is the Tantra of Yoga, such as the questions asked by the four goddesses, etc. Following that is following that, which means explaining without contradicting them. Some say that following means that it is determined by that. If asked where, by whom, and how it is spoken, the answer is: It is said thus: This method. Connecting this Vajra recitation, it is the first thing taught. Because one wants to show the following, it is said thus: Well-established in the generation stage. The generation stage is the generation stage, whatever is generated from seeds and mudras, for the sake of happiness, it is said thus about it. Being well-established in that is practicing that, which means reaching the end. Its meaning is, first, in the manner of arising existence, from time, direction, etc., meditating on hundreds of categories, etc. That is four: meditation, the measure of familiarity, the measure of completion, and its necessity. Meditation is repeatedly focusing the mind on that. The measure of familiarity is being unimpeded by any aspect of the size, amount, or quantity of body, speech, and mind. The measure of completion is that everything appears as the mandala of deities. Its necessity is because if one abandons coarse conceptual thoughts and meditates on the completion stage, it will become clear. The measure of completion is being unimpeded by any aspect of the size, amount, or quantity of body, speech, and mind. The measure of completion is that everything appears as the mandala of deities. Its necessity is because if one abandons coarse conceptual thoughts and meditates on the completion stage, it will become clear.