Tibetan
ཀྱི་སེམས་བླང་བ་སྟོན་ཏེ། དངོས་པོ་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གཞིར་གྱུར་པས་ན་དངོས་པོའོ།། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ཆོས་བདག་མེད་པ་ནི་འོད་གསལ་བའོ། །དེ་བས་ན་མཉམ་པ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པར་གྱུར་པ་དེས། རང་གི་སེམས་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ། རྡོ་རྗེ་ལྟར་དབྱེར་མེད་པ་གསུམ་ལུས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བླངས་ནས། དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཇི་བཞིན་ནུས་པས་བླ་མ་ལ་ཡོན་ཕུལ་ཏེ། དྲིན་ཐོབ་པའི་རིམ་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་བསྒོམ་པ་ནི་རང་ཉིད་དེའི་ངོ་བོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའོ། །ཁྱད་པར་གཞན་ནི་གོ་སླ་བ་ཉིད་དོ། །རིམ་པ་ལྔ་པའི་དཀའ་འགྲེལ་དོན་གསལ་བ་ཞིས་བྱ་བ་ལས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་སྟེ། རིམ་པ་བཞི་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། རིམ་པ་ལྔ་པ། ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་འགྲེལ་པ། བཞི་པའི་རྗེས་ཐོགས་སུ་རིམ་པ་ལྔ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྒྱུ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐྱེད་པ་པོའོ། །འབྲས་བུ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །དེའི་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མགོན་པོ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པའོ། །དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རིམ་པ་ཐ་མ་བདག་གིས་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །སྲིད་པ་དང་ཐར་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་གཉིས་སྤངས་ནས། སེམས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཟུང་ནི་གཉིས་མཚུངས་པའོ། །དེས་འཇུག་པས་ན་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་དག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་དོན་དམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོགས་ནས། གང་འདི་དག་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་ཡང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །སྲིད་པ་ཀུན་དུ་རྟོག་ཅིང་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉོན་མོང་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བའོ།། དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་སྤངས་ནས། གཅིག་ཏུ་སྤྱོད་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །གང་དུ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཀྱི་བློའི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་མེད་ཅིང༌། གང་དུ་མི་ཕྱེད་པ་ཡོད་པ་དེ་ཡང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེར་ཟུག་པའི
Chinese
显示了生起菩提心，在所谓的“万物”等等之中，因为是基础所以是事物。与一切事物分离，并且舍弃了对蕴、界、处等等的执取和能取，无有法我，即是光明。因此，凭借那平等性无二的状态，自己的心从原始以来就是不生的，如金刚般不可分割的三身是空性的自性。这样生起菩提心之后，立即以如实的能力供养上师，通过获得恩德的次第，观想薄伽梵入灭的法界，就是自己获得那样的体性。其他的差别很容易理解。名为“第五次第的难解释义显明意义”之中，是现证菩提，即第四次第的解释。 第五次第，双运的解释。 为了在第四次第之后显示第五次第，所以说了因和果等等。因是薄伽梵的生者，果是如来。其自性金刚持就是因和果的自性。因此是怙主，是完全救护三界者。向其顶礼之后，将“双运”这个最后的次第，我将要解说。舍弃了对有和寂的执着二取，心成为一体，这就被称为双运。双是二者相等，由此而结合，所以称为双运。从各方面染污和完全清净的自性，在证悟胜义谛的形态之后，这些成为一体，这也是双运。恒常思虑和执着于有，这也是具有形象的色，因为凭借它的力量，一切烦恼都会增长。与此相反就是无分别。舍弃了分别之后，唯一行持，这本身就是双运的体验。在没有任何能取和所取的二取分别的心的行境中，以及存在着不可分割的状态中，这也称为双运。所谓常，就是坚固的。
English
It shows the arising of Bodhicitta. Among the so-called "all things" and so on, because it is the basis, it is a thing. Separated from all things, and abandoning the grasping and grasper of the aggregates, elements, and sense bases, etc., without self of phenomena, it is luminosity. Therefore, by means of that equality which has become non-dual, one's own mind is unborn from the beginning. The three bodies, indivisible like a vajra, are the nature of emptiness. Having thus generated the mind of enlightenment, immediately offer to the Guru with the ability as it is, and through the order of obtaining grace, contemplate the realm of the Bhagavan's passing into Nirvana, which is to attain that nature oneself. Other differences are easy to understand. In the "Difficult Explanation of the Fifth Stage, Clarifying the Meaning," it is the complete enlightenment, that is, the explanation of the fourth stage. Fifth Stage: Explanation of Union. In order to show the fifth stage after the fourth stage, the cause and effect, etc., are mentioned. The cause is the progenitor of the Bhagavan. The fruit is the Tathagata. The self-nature of Vajradhara is the nature of cause and effect. Therefore, he is the protector, the complete savior of the three worlds. Having prostrated to him, I shall explain the last stage called "Union." Abandoning the two thoughts of attachment to existence and liberation, the mind becomes one, which is called union. "Union" means two are equal. Because of joining by it, it is called union. Having realized the nature of complete defilement and complete purification in the form of ultimate truth, when these become one, that is also union. Constantly contemplating and clinging to existence is also form with appearance, because by its power, all afflictions will increase greatly. The opposite of that is non-discrimination. Having abandoned discrimination, practicing as one, that itself is the experience of union. Where there is no activity of mind with the two discriminations of grasper and grasped, and where there is an indivisible state, that is also called union. What is called permanence is steadfast.