Tibetan
་ཕྱོགས་སོ། །ཆད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །དེ་གཉི་གའི་བློ་སྤངས་ནས་གང་གིས་དེ་ཁོ་ན་མཉམ་པ་ཉིད་རིག་པ་དེ་ཉིད་ནི་མཁས་པ་སྟེ། གཞན་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྩོད་མེད་པ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ཕྱིར་དེ་ལ་གཞན་ཕྱོགས་དང༌། །བདག་ཕྱོགས་ཡོད་པ་མིན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །གཞན་ཡང༌། འགྲོ་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཉིད། །མ་བརྟགས་པ་ནི་ཉམས་དགའ་པ། །རྣམ་པར་བརྟགས་ཤིང་འཇིག་པ་ན། །དངོས་པོ་ཡོད་པ་མིན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་དཔྱོད་པ་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བར་སེམས་པ་ནི་སྙིང་རྗེའོ། །ཡང་ནམ་ཞིག་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཉིད་ཀྱིས་དབྱེར་མེད་པར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བརྟགས་ནས་གང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོའི་ཡུལ་ལོ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས། ཕྱོགས་གཅིག་ལ་རྟེན་ཅིང་གནས་པ་དེ་ཡང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ། གང་གིས་ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་རྟེན་ཅིང་སྙིང་རྗེས་ཀུན་རྫོབ་བརྟེན་པ་སྟེ། དེས་ན་འགྲོ་ལ་སེམས་ཅན་མེད་ཅིང་ཇི་བཞིན་དོན་དུ་རྣམ་པར་དགོངས། །གང་གི་ཚེ་ནི་སྟོབས་བཅུ་སྐྱེད་བྱེད་སྙིང་རྗེས་ཟིན་པ་དེ་ཡི་ཚེ། །ཁྱེད་ནི་འགྲོ་ལ་བུ་གཅིག་པ་ཡི་ཕ་བཞིན་དགོངས་པར་གྱུར་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །ལྷག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཕུང་པོ་སྟེ། དེ་དང་བཅས་པར་གནས་ པ་ནི། ལྷག་མ་དང་བཅས་པར་གནས་པའོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ལྷག་མ་མེད་པའོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །གང་དུ་རྟོག་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །གང་དུ་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་དང༌། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་རྟོག་པ་སྤངས་པ་དེ་ཡང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང༌། འོད་གསལ་བ་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་རྟོགས་ནས་དེ་དག་ཉིད་དབུ་མའི་གནས་སྐབས་སུ་འདྲེས་པར་གྱུར་པ་དེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་གནས་སུ་རིལ་པོར་འཛིན་པ་དང༌། རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་རིམ་པས་འཇུག་ཅིང༌། དགོངས་པའི་དབང་གིས་གང་ཞིག་དེ་ལས་ལྡང་བར་གྱུར་པ་དང༌། ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །ཐོག་མར་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རང་གི་ངོ་བོ་བྱེ་བྲག་ཤེས་ནས་དེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཕྱོགས་གཉི་ག་འདྲེས་པར་གྱུར་པ་དང་ཡིན་པ་དེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །གང་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་མེད་ཅིང་དེ་ལས་ལྡང་བ་ཡང་མེད་པ་དེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་དབུ་མའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ལམ་མོ། །གཉིད་ལོག་པ་དང་སད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་སྤངས་པ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ངོ་བོར་བསྟན་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་སུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིད་ལོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་མི་འཇུག་པའོ། །སད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པའོ། །དེ་དག་རྣམ་པར་སྤངས་ནས་རང་ཉམས་སུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྫོགས་པར་མཛད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ཇི་སྐད་དུ། ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཇི་བཞིན་དུ། །མ་ལུས་འགྲོ་བའི་བསམ་རྫོགས་མཛད། །སེམས་ཅན་བསོད་ནམས་དབང་གིས་ན། །དེ་ནས་རྒྱལ་བའི་གཟུགས་མཐོང་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མཉམ་པར་བཞག་པ་ནི་སེམས་ཞི་བའི་གནས་སྐབས་སོ། །མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ལ་དེ་གཉིས་མེད་པར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ལ་གནས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དངོས་པོ་ནི་གཟུང་བའི་ཕྱོགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཡོངས་སུ་བྱང་བའོ། །དེ་དག་རྣམ་པར་ སྤངས་པ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །དྲན་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཐོས་པའི་དོན་བརྗེད་པའོ། །དྲན་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པའོ། །རྒྱུན་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ན་དེ་དག་ལས་ངེས་པར་གྲོལ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆགས་པ་ནི་སྲིད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ལ་ཞེན་པའོ། །དེ་ལ་མ་ཆགས་པ་ནི་ཞེན་པ་མེད་པའོ། །ཕྱོགས་དེ་གཉི་ག་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས། དབུ་མའི་ལམ་ལ་དམིགས་ཏེ། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་གནས་པ་ནི་བརྟན་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། གང་ཞིག་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ནི། །གཞན་གྱི་དབང་གིས་གནས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་ལུས་ནི་རྟག་ཏུ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་གནས་སྐབས་སོ། །གང་ལ་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེ་དང་ལྡན་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ། འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་མཐའ་ཡས་པར། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་རྣམ་དཔྱོད་ཅིང༌། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྟག་དགའ་བས། །རིམ་གྱིས་རིམ་གྱིས་སྨིན་པར་མཛད། །ཅེས་གསུངས་པའོ། །གཞན་ཡང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་གྲོལ་གྱུར་ན། །གང་ཞིག་དགའ་བའི་རྒྱ་མཚོ་སྟེ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ངེས་པར་རྫོགས། །བཅི
Chinese
一方。断灭是指世间外道的一方。舍弃这二者的心，谁能了知那如实平等性，那才是智者，其他不是。如是说：大自在者无诤论，于彼无有任何方。何以故？于彼无有他方与，自方存在之故。如是说。又，众生之事物一切皆，未观察时悦意乐，若已分别而坏灭，事物实无有也。如是说。观察一切法无自性是智慧，思维一切众生远离痛苦之相是慈悲。又何时为了众生之义，自己以无分别之智慧观察后，进入何种次第呢？世尊认为是智慧极深之境。通达方便与智慧的自性，稳固与动摇的主体一切，不依于一方而安住，那也称为双运。如是说：谁以智慧彼岸为依，以慈悲为世俗之依，因此于众生无有有情，如实了知其义。何时生起十力之因的慈悲所摄持之时，您如慈父般了知众生如独子。如是说。剩余是指烦恼蕴，与其一同安住是与剩余一同安住。与此相反是无剩余。与此相反是无分别。于何处二种分别之体性不存在，那是双运。于何处，于有情无我与，于法无我的差别，舍弃二种分别，那也是双运。了知自己加持与，进入光明次第后，彼等融入中观之境，那是双运。一切执为于空性之境圆满，以随入次第而入，以意之自在，谁从彼中而起，与双运。首先了知世俗与胜义谛各自的体性差别，之后于另一时二方相
English
One side. Cessation refers to the side of worldly heretics. Abandoning the minds of these two, whoever knows that suchness of equality is indeed the wise one, not others. As it is said: The great self-existent one is without dispute, in him there is no side. Why? Because in him there is no other side, and no self-side exists. Thus it is said. Furthermore, all things of beings, are delightful when unexamined, but when examined and destroyed, things do not exist. Thus it is said. Examining all dharmas as without self-nature is wisdom, thinking of all beings as separated from the aspect of suffering is compassion. Furthermore, when for the sake of sentient beings, one examines with non-discriminating wisdom, into what order does one enter? The Blessed One considers it the realm of extremely profound wisdom. Having comprehended the nature of means and wisdom, the entirety of the stable and moving entity, not relying on one side and abiding, that is also called union. As it is said: Whoever relies on the wisdom beyond and relies on compassion as the conventional, therefore in beings there are no sentient beings, and one truly understands their meaning. When the compassion that generates the ten powers seizes one, you understand beings like a father understands his only child. Thus it is said. Remainder refers to the aggregates of afflictions, abiding with them is abiding with remainder. The opposite of that is without remainder. The opposite of that is without discrimination. Where the nature of the two discriminations does not exist, that is union. Where, regarding beings, the difference between selflessness and, regarding dharmas, selflessness, abandoning the two discriminations, that is also union. Having understood the blessing of oneself and, after entering the order of luminosity, those themselves become mixed in the state of the Middle Way, that is union. Grasping everything as complete in the state of emptiness, entering through the order of subsequent entry, by the power of intention, whoever arises from that, and union. First, knowing the difference between the conventional and ultimate truths, then at another time, the two sides...
Chinese
成为寂灭和存在，即是双运。于何处不缘于空性，且不从其生起，即是双运。那即是瑜伽士们的中观境界之道。舍弃睡眠和醒觉的分别念，即是所说的以双运为自性，是为了对一切有情进行教导。所谓睡眠，即是不涉入有情之事。所谓醒觉，即是涉入有情之事。完全舍弃这些，自身任运成就，圆满有情之事，是这个意思。如是说：犹如如意宝，圆满无余众生的意乐。由于有情福德的力量，从此将能见到胜者的色身。如是说。等持是心寂止的境界。未等持是心散乱。任何瑜伽士若无此二者，则应知彼安住于双运。实有是明显执着于所取之方。无实有是邪见完全清净。舍弃这些即是双运。非忆念是遗忘所闻之义。忆念是与此相反。由于恒常任运成就，故从这些中必定解脱。因此，是恒常生起的自性，是如是随欲于一切处安住的意思。贪着是执着于有之受用。不贪着是对其没有执着。完全舍弃那两个方面，缘于中观之道，安住于轮回有多久即有多稳固。如是说：任何以大悲，依于他力而安住。如是说。极喜之身是恒常极度欢喜的境界。任何具有如是者，即是与之相应者。如是说：世界无边，以大悲而辨别，对于有情恒常欢喜，次第次第使其成熟。如是说。另外，若有情获得解脱，任何是欢喜之海，因此必定圆满，
English
Becoming quiescent and existent is the union. Where there is no focus on emptiness and no arising from it, that is the union. That itself is the path of the middle way state for yogis. Abandoning the discriminations of sleeping and waking is said to be the nature of union, for the sake of teaching all sentient beings. What is called sleeping is not engaging in the affairs of sentient beings. What is called waking is engaging in the affairs of sentient beings. Completely abandoning these, spontaneously accomplishing oneself, perfecting the affairs of sentient beings, is the meaning of that. As it is said: Like a wish-fulfilling jewel, fulfilling the intentions of all beings without exception. By the power of the merit of sentient beings, from then on one will be able to see the form of the Victorious One. Thus it is said. Samadhi is the state of pacifying the mind. Non-samadhi is the mind being distracted. Any yogi who is without these two, should know that he abides in union. Existence is manifestly clinging to the side of what is grasped. Non-existence is completely purifying wrong views. Abandoning these is union. Non-remembrance is forgetting the meaning of what is heard. Remembrance is the opposite of that. Since it is constantly spontaneously accomplished, one is necessarily liberated from these. Therefore, it is the nature of constantly arising, it is the meaning of abiding in all places as desired. Attachment is clinging to the enjoyments of existence. Non-attachment is not clinging to it. Completely abandoning those two sides, focusing on the middle way, abiding in samsara for as long as it lasts is steadfast. As it is said: Whoever abides by the power of others with great compassion. Thus it is said. The body of supreme joy is the state of constantly being extremely joyful. Whoever has such a thing is the one who possesses it. As it is said: The world realm is infinite, discerning with great compassion, constantly rejoicing for sentient beings, gradually maturing them. Thus it is said. Furthermore, if sentient beings are liberated, whatever is the ocean of joy, therefore it is certainly perfected,