Tibetan
བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །སྤྱིའི་དོན་དེ་འགྱོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སླར་ཡང་སྤྱིའི་དོན་སྟོན་ཏོ། །གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། །གཅིག་དང་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཅིག་དང་པོ་སྟེ། ཨཱ་ལིའི་རིམ་པའོ། །གཞན་ཡང་གཅིག་དང་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཅིག་དང་པོ་སྟེ་ཀཱ་ལིའོ། །དགུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡེ་ཚན་དགུའི་མཚན་ཉིད་དེ་གཅིག་དང་པོ་ཡང་ཡིན་ལ། སྡེ་ཚན་དགུར་བཅས་ཡང་ཡིན་པས་ན། སྡེ་ཚན་དགུའི་དང་པོ་སྟེ། ཁྱད་པར་གྱི་བསྡུ་བའོ། །དབུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་ལྟེ་བ་སྟེ། གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ། །བཅུ་ཡི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེའི་ཕྱི་མོ་སྡེ་ཚན་དགུ་དང༌། དང་པོའི་ཡི་གེ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པ་གོམས་པ་དང་ལྡན་པའོ།། མ་བཅིངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་བསྡམས་པ་སྟེ། སྡེ་ཚན་དེ་རྣམས་སྒྱུ་མའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། བརྗོད་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པས་ཀྱང་ངོ༌། །དེ་ནི་བཅིང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་རང་བཞིན་ཡི་གེ་རྣམས་ལ་མ་ཞེན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཞན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེའི་ཕྱི་མོ་བསྒོམ་པ་དང་ལྡན་པའོ། །རིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པའི་དོན་ཏོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཡི་གེ་ཕྱི་མོ་བརྗོད་པའི་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་སོགས་པ་གོམས་པ་སྤྱིའི་དོན་བཤད་པ་སྟོན་ཏོ། །ད་ནི་སྦས་པའི་བཤད་པ་སྟོན་ཏེ། གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་སྲོག་གི་ངོ་བོ་རླུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཆོག་གོ །དགུ་དབུས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་དགུ་པོ་རྣམས་ཀྱི་དབུས་ཏེ། སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །རླུང་དགུ་པོ་རྣམས་ནི་སྔར་བཤད་པའོ། །བཅུ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་དགུ་དང༌། དང་པོའི་རླུང་སྲོག་གི་ངོ་བོ་དང་བཅུས་སོ། །གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་སྔགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །མ་བཅིངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཞེན་པ་སྟེ། ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ། །དེ་ནི་ བཅིངས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། འདོད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བྱ་བ་བྱེད་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གོམས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །རིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྩ་ལ་རྒྱུ་བའི་རིམ་པས་ཞེས་པའོ། །འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆོས་སྟོན་པས་ན་སྦས་
Chinese
行为即是大乐之自性，是三字之体性。总的意义是为了没有后悔。再次宣说总的意义。所谓“一”等等。所谓“第一”，即是第一，是母音的次第。另外，所谓“第一”，即是第一，是子音。所谓“九”，是九个部类的体性，既是第一，又是具有九个部类，所以是九个部类的第一，是特殊的集合。所谓“中央”，是身体的中心。所谓“处”，是语句的剩余。所谓“十”，是用字母的后部九个部类和第一字母这些。所谓“何者”，是具有禅定串习。所谓“不束缚”，是不系缚，那些部类是幻化的自性，因为才说就坏灭。所谓“彼无束缚”，是不执著于语言的自性字母的同义词。其余如前。所谓“彼”，是具有字母后部的禅定。所谓“智”，是知晓之义。所谓“胜”，是如幻化的字母后部所说之处的差别。宣说串习生起次第等等的总义。现在宣说隐秘的解释。所谓“一”等等，有些是命的自性，是风、菩提心之体性。所谓“第一”，是殊胜。所谓“九中央”，是九风的中央，直到所谓“心要”。九风是之前所说的。所谓“十”，是用九风和第一风命的自性为十。所谓“何者”，是具有显说咒语的体性。所谓“不束缚”，是不执著，对于寂静等等事业的集合，是语句的剩余。所谓“彼无束缚”，是如欲而行。其余如前。所谓“彼”，是具有风的真如串习。所谓“智”，是风的真如如其在脉中运行的次第。因为宣说贪欲之法，所以隐秘。
English
Action is the very nature of great bliss, the essence of the three letters. The general meaning is for the sake of no regret. Again, the general meaning is shown. "One," and so on. "First" is the first, the order of vowels. Furthermore, "first" is the first, the consonants. "Nine" is the nature of the nine categories, which is also the first, and also possesses the nine categories, so it is the first of the nine categories, a special collection. "Center" is the center of the body. "Place" is the remainder of the sentence. "Ten" is by these, the latter nine categories of letters and the first letter. "Whoever" is endowed with meditation and habituation. "Unbound" means unfettered, those categories are the very nature of illusion, because they perish as soon as they are spoken. "That is unbound" is a synonym for not clinging to the letters that are the nature of speech. The rest is as before. "That" is endowed with meditation on the latter part of the letters. "Knowledge" means knowing. "Supreme" is the distinction of the place where the latter part of the illusory letters is spoken. The general meaning of habituating the generation stage and so on is explained. Now the hidden explanation is shown. "One," and so on, some are the nature of life, the essence of wind and bodhicitta. "First" is supreme. "Nine in the center" is the center of the nine winds, up to the so-called "essence." The nine winds have been explained before. "Ten" is by the nine winds and the first wind, the nature of life, as ten. "Whoever" is endowed with the nature of the explicitly spoken mantra. "Unbound" means not clinging, to the collections of peaceful and other actions, which is the remainder of the sentence. "That is unbound" means doing what is to be done as desired. The rest is as before. "That" is endowed with the thusness of the wind, habituated. "Knowledge" means the thusness of the wind, as it flows in the channels in order. Because the dharma of desire is taught, it is hidden.
Tibetan
པའོ། །ཡང་དེ་ཉིད་སྟོན་ཏེ། གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གཅིག་ནི་མི་རྒྱུ་བ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཐེར་ཟུག་པའི་ཡི་གེའོ། །དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་གནས་སོ། །དགུ་དབུས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་ལྔ་དང་འབྱུང་བ་བཞི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ཏེ། གནས་དེ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ། །བཅུ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་ལྔ་དང་ཡུལ་ལྔའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྤངས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །མ་བཅིངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་བསྟེན་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །དེ་ནི་བཅིངས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མི་གཡོ་བའི་སེམས་སོ། །ཤེས་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པའོ། །ཤེས་ཞེས་བྱ་བའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་ཏོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མི་ཤིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཉམས་སུ་མཆོག་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ན་སྦས་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་དེ་ཉིད་སྟོན་ཏེ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་རྟོགས་པར་དཀའ་བ། །རྟག་པར་སྣང་བ་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཐིག་ལེ་ཡང་མི་ཤིགས་པ་ཞེས་པ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བརྒྱད་པ་ལ་བརྟེན་ཅིང་ཨ་ལ་གནས་པ་འབྱུང་བ་བཞི་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། མན་ངག་གི་དུས་སུ་ཐོག་མར་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །དགུ་དབུས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱ་དཔའི་འདབ་མ་ལ། ཨ་ཀ་ཙ་ཊ་ཏ་པ་ཡ་ཤ་ཞེས་བྱ་བ་བརྒྱད་དང༌། དགུ་པ་ཐིག་ལེའུ་ངོ་བོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ཏེ། གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་དོན་ཏོ། །བཅུ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཡེང་བ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཡོད་མེད་དང་ནི་སྒྲོ་འདོགས་སྐུར་འདེབས་རྟོགས་པ་དང༌། །གཅིག་དང་དུ་མ་ཉིད་དང་ཁྱད་པར་མེད་རྟོག་པ། །དོན་ལ་ཇི་བཞིན་མིང་ནི་མངོན་པར་ཞེན་རྟོག་པ། །རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པས་ཡང་དག་སྤང་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་ལྷག་པར་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །མ་བཅིངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞེན་པ་མི་བསྟན་པའོ། །སློང་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས། །ཇི་སྐད་དུ། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་བཅུ་པོ་ཡིས། །སེམས་ནི་གཞན་དུ་གཡེངས་པ་ན། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་སྒྲུབ་པ་ཡིས། །སྣོད་དུ་
Chinese
接着，又阐述了它。“一”等，其中“一”是不移动、不可言说、天空的自性、坚固的字。“最初”是指一切法产生的处所。“九在中央”是指五根和四大究竟，安住于那个处所称为词的剩余。“以十”是指五根和五境。这些等等。“何者”是指舍弃了意的分别识的瑜伽士。“不束缚”是指不耽著散乱。“那是无束缚”是指不动的意。“知晓之后”是指应当理解。“那”是指对智慧精进。“知”是体验之义。“殊胜”是指法界不坏的体性，意思是说，自证的体性是殊胜的体验。因为通达了世俗的意义，所以是隐蔽的。 又阐述了它，“一”是指因为难以证悟，恒常显现的光明自性明点，也是不坏的，是指依靠八辐法轮，安住于阿(藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿)上，完全了知四大之自性。“最初”是指最初的智慧，在口诀的时候最初体验它。“九在中央”是指百瓣莲花的瓣上，阿(藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿)卡(藏文：ཀ，梵文天城体：क，梵文罗马拟音：ka，汉语字面意思：卡)擦(藏文：ཙ，梵文天城体：च，梵文罗马拟音：ca，汉语字面意思：擦)扎(藏文：ཊ，梵文天城体：ट，梵文罗马拟音：ṭa，汉语字面意思：扎)达(藏文：ཏ，梵文天城体：त，梵文罗马拟音：ta，汉语字面意思：达)巴(藏文：པ，梵文天城体：प，梵文罗马拟音：pa，汉语字面意思：巴)亚(藏文：ཡ，梵文天城体：य，梵文罗马拟音：ya，汉语字面意思：亚)夏(藏文：ཤ，梵文天城体：श，梵文罗马拟音：śa，汉语字面意思：夏)这八个，第九是体验明点之自性，安住是指词的意义。“以十”是指 以心的分别念的散乱等等。如是说：“有无以及增益、诽谤、证悟等，一和多以及无差别之分别，于义如实名言显现执著之分别，胜者及其眷属应当彻底断除。”如是说。何者是指安住于无分别之上的瑜伽士。不束缚是指不显示执著。乞丐方象尊者说，如是说：“以十种散乱，心被引向他处时，以证悟无二智慧，成为法器。”
English
Furthermore, it explains the same. "One," and so on. "One" is the immutable, inexpressible, sky-like nature, the steadfast letter. "First" means the place where all dharmas arise. "Nine in the center" means the culmination of the five senses and the four elements. To abide in that place is called the remainder of the word. "By ten" means the five senses and the five objects. These and so on. "Whoever" refers to the yogi who has abandoned the mind's consciousness. "Unbound" means not indulging in distraction. "That is unbound" means the unwavering mind. "Having known" means to be understood. "That" means diligently striving for wisdom. "Knowing" is the meaning of experience. "Supreme" means the indestructible nature of the Dharmadhatu, meaning that the nature of self-awareness is a supreme experience. Because the meaning of conventional truth is understood, it is hidden. Again, it explains the same. "One" refers to the essence of clear light, which is difficult to realize, and which always appears, and the indestructible bindu, which relies on the eight-spoked wheel of Dharma, abides in A (Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal meaning: A), and is the nature of perfectly knowing the four elements. "First" refers to the first wisdom, which is initially experienced during the time of oral instruction. "Nine in the center" refers to the petals of a hundred-petaled lotus, with A (Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal meaning: A), Ka (Tibetan: ཀ, Devanagari: क, Romanized Sanskrit: ka, Literal meaning: Ka), Ca (Tibetan: ཙ, Devanagari: च, Romanized Sanskrit: ca, Literal meaning: Ca), Ṭa (Tibetan: ཊ, Devanagari: ट, Romanized Sanskrit: ṭa, Literal meaning: Ṭa), Ta (Tibetan: ཏ, Devanagari: त, Romanized Sanskrit: ta, Literal meaning: Ta), Pa (Tibetan: པ, Devanagari: प, Romanized Sanskrit: pa, Literal meaning: Pa), Ya (Tibetan: ཡ, Devanagari: य, Romanized Sanskrit: ya, Literal meaning: Ya), and Sha (Tibetan: ཤ, Devanagari: श, Romanized Sanskrit: śa, Literal meaning: Sha) being the eight, and the ninth being the experience of the nature of the bindu. "Abiding" refers to the meaning of the word. "By ten" refers to the distractions of the mind's conceptual thoughts, and so on. As it is said: "Existence and non-existence, as well as superimposition, defamation, realization, oneness and multiplicity, and the discrimination of non-difference, clinging to names that appear as they are in meaning, the Victorious One and his retinue should completely abandon." Thus it is said. "Whoever" refers to the yogi who dwells especially in non-conceptualization. "Unbound" means not showing attachment. The venerable mendicant Bhiksu Dig-naga said, as it is said: "When the mind is distracted elsewhere by the ten distractions, by realizing non-dual wisdom, it becomes a vessel."